Ο Γιώργος Παλούμπης σκηνοθετεί τον Γιώργο Πυρπασόπουλο, τον Ηλία Βαλάση, τον Στέλιο Δημόπουλο και τη Μαρία Νεφέλη Δούκα στο βραβευμένο θεατρικό έργο «Αξύριστα Πηγούνια» του Γιάννη Τσίρου το οποίο τιμήθηκε με το A΄ βραβείο νέου συγγραφέα το 2004 από το ΥΠΠΟ, και παρουσιάζεται στο Θέατρο Μικρό Χόρν.

Το σημαντικό αυτό θεατρικό κείμενο, 13 χρόνια μετά το πρώτο του ανέβασμα και πάνω από 20 μετά την πρώτη του γραφή, αποδεικνύεται πιο σύγχρονο και πιο επίκαιρο από ποτέ. Η ανθρώπινη εκμετάλλευση, η κατάσταση των μεταναστών, η σεξιστική αντιμετώπιση της γυναίκας, η οικονομική ανισότητα και οι σχέσεις εξουσίας – τα ζητήματα που θίγει το έργο – έχουν μάλλον διογκωθεί στις μέρες μας, παρά αμβλυνθεί. Τα «Αξύριστα Πηγούνια» έρχονται μετά από δέκα και πλέον χρόνια, που η χώρα μας ζει καθοριστικές εξελίξεις, για να προβληματίσουν και να συγκινήσουν, σαν να μιλούν για το εδώ και το τώρα.

To Infowoman μίλησε με τους συντελεστές της παράστασης για το επίκαιρο αυτό έργο που προκαλεί «σεισμό» στις ψυχές των θεατών.


Γιατί φέτος επιστρέφετε και πάλι με τα Αξύριστα Πηγούνια;
Γιώργος Παλούμπης : Τα Αξύριστα Πηγούνια είναι μια παράσταση που αγαπήθηκε πολύ από τον κόσμο όπως και από εμάς που τη φτιάξαμε. Καθώς δεν ολοκλήρωσε τη σεζόν πέρυσι, για τους γνωστούς λόγους, αποφασίσαμε άμεσα ότι με την πρώτη ευκαιρία η παράσταση θα ξαναπαρουσιαστεί. Το συγκεκριμένο κείμενο του Γιάννη Τσίρου είναι ένα από τα σημαντικότερα σύγχρονα ελληνικά θεατρικά και αυτό αποτελεί από μόνο του έναν ακόμη λόγο για να ξανακουστούν τα λόγια του στο θεατρικό κοινό. Τα θέματα που πραγματεύεται, ειδικά αυτό του σεξισμού, είναι πιο επίκαιρα από ποτέ και τα γεγονότα δυστυχώς το επιβεβαιώνουν συνέχεια. Επομένως αισθανόμαστε ότι το έργο έχει σαφή λόγο ύπαρξης για άλλο ένα (ή και περισσότερα ανεβάσματα). Επίσης, στο φετινό ανέβασμα συμφωνήθηκε η συνεργασία με τον εξαιρετικό Γιώργο Πυρπασόπουλο που η ερμηνεία του στο έργο ανανεώνει την παράσταση και δίνει έναν ακόμα λόγο για την επανάληψη της.

Πώς κινηθήκατε σκηνοθετικά; Θα δούμε άλλη μια σκληρή ρεαλιστική προσέγγιση;
Γιώργος Παλούμπης : Το έργο είναι από μόνο του ρεαλιστικό και σκληρό. Έχει όμως και μια πολύ έντονη ποιητική διάσταση καθώς και κομμάτια εύθραυστα και τρυφερά που έχουν να κάνουν με τους ψυχισμούς των χαρακτήρων. Επομένως, το σκηνοθετικό στοίχημα εδώ είναι να κινηθεί κανείς σαφώς στη σκληρότητα της συνθήκης του έργου, χωρίς όμως να χάσει τις πτυχές εκείνες που δίνουν βάθος στην ιστορία και στα νοήματα του κειμένου.

Ποιος είναι ο στόχος σας με την παράσταση αυτή;
Γιώργος Παλούμπης: Στόχος μιας παράστασης, πιστεύω, είναι πάντα να ειπωθεί με αποτελεσματικό τρόπο μια ιστορία. Στα «Αξύριστα Πηγούνια» η παράσταση στοχεύει να βάλει το θεατή σε ένα συναρπαστικό ταξίδι με τους αμφιλεγόμενους «ήρωες» του έργου, επομένως να διασκεδάσει και να αναρωτιέται κάθε στιγμή για τη συνέχεια. Στόχος επίσης είναι να προβληματιστεί ο θεατής και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα μετά το τέλος της παράστασης. Είναι μια από εκείνες τις παραστάσεις όπου το θέατρο γίνεται «καθρέφτης» και βλέπει κανείς πτυχές του εαυτού του. Φωτεινές πτυχές, καθώς και σκοτεινές.

Μιλήστε μας για τις δυναμικές σχέσεις των χαρακτήρων επί σκηνής. Τι σας γοητεύει ιδιαίτερα σε αυτό το έργο;
Μαρία – Νεφέλη Δούκα: Ο Τσίρος μεθοδεύει με υπέροχο τρόπο την εξέλιξη των χαρακτήρων, κάτι που δημιουργεί έντονες θερμοκρασίες ανάμεσα στους χαρακτήρες και σκηνικά υπάρχει πάντα μια συναισθηματική πύκνωση. Καθ’ όλη την εξέλιξη του έργου οι χαρακτήρες ανατρέπονται, αποκαλύπτονται, σπάνε το γυαλί της επιφάνειάς τους. Αυτό για μένα κάνει το έργο εξαιρετικά γοητευτικό, το ότι με έναν πολύ σύγχρονο τρόπο, τέσσερα πρόσωπα θα ξετυλίξουν τους άγνωστους κόσμους που κουβαλούν πίσω τους.

Παίζετε σε σκληρά νεοελληνικά έργα τα τελευταια χρόνια (Αγριος Σπόρος). Πρέπει να ταρακουνιέται τόσο δυνατά/ σχεδόν να σοκάρεται το κοινό στο θέατρο και γιατί;
Ηλιας Βαλάσης: Νομίζω ότι πλέον η διασκέδαση των ανθρώπων δεν έχει δυνατές συγκινήσεις. Το καλό θέατρο μπορεί όχι μόνο να σε ταρακουνήσει σαν θεατή, αλλά και σαν άνθρωπο. Να δεις μικρά ή μεγάλα μυστικά της ψυχής σου να αναπαράγονται στο σανίδι. Οι άνθρωποι ζούμε σε μια κοινωνική λήθη, το θέατρο αφυπνίζει, σου δημιουργεί μια επανεκκίνηση.

Σκιαγραφήστε το χαρακτήρα που υποδύεστε…
Γιώργος Πυρπασόπουλος: Σκοτεινό, χειριστικό βλέμμα υποκρισίας, φωτεινό χαμόγελο σαρκασμού και κυνισμού σε έναν διαβρωμένο ανθρώπινο καμβά από εγωισμό εξουσία και έρωτα.

Ηλίας Βαλάσης : Θα απαντήσω με μια φράση που λέει ο ίδιος μέσα στο κείμενο σκιαγραφώντας άθελά του τον εαυτό του ‘’προσπάθησα να δω τα πράγματα διαφορετικά. Πολιτισμένα που λένε. Αλλά για να δεις τα πράγματα πολιτισμένα, πρέπει και να ζεις πολιτισμένα. Εγώ τα βλέπω όπως ζω. Και ζω έτσι, γιατί έρχομαι από μακριά. Έμεινα ‘’ κολλημένος στο μηδέν, γιατί έρχομαι από το μείον δέκα. Μέχρι να φτάσω στο μηδέν, τα ξόδεψα όλα και κουράστηκα.

Μαρία – Νεφέλη Δούκα: Η Ιρίνα είναι μια βιοπαλαίστρια, μια σύγχρονη ηρωίδα που μάχεται απέναντι σε όλα τα ρατσιστικά και σεξιστικά στερεότυπα που της πετούν σα βέλη. Αγαπάει αγνά και βαθιά και παλεύει για τα ιδανικά της, την ελπίδα της κάποια στιγμή να ζήσει αρμονικά και να φτιάξει οικογένεια. Στο όνομα της αγάπης που νιώθει για τον Κυριάκο θυσιάζει τον εαυτό της σε δύσκολες συνθήκες και προστατεύει τους πάντες εκτός από την ίδια, κάτι το οποίο την οδηγεί στο δρόμο της καταστροφής και της αυτοκαταστροφής.

Στέλιος Δημόπουλος: Ο Μαρινάκης αποτελεί το σύμβολο της νέας γενιάς.Της γενιάς που έρχεται να αλλάξει τα πράγματα.Ερχεται να αποκαθηλώσει την καθεστηκυία τάξη.Με τίμημα την ίδια του την ψυχή.

Πόσα μας αφορά η παράσταση σήμερα;
Γιώργος Πυρπασόπουλος: Το κοινωνικό έγκλημα της περιθωριοποίησης και του σεξισμού είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.

Έχει αλλάξει η ελληνική κοινωνία τελικά στο πέρασμα των χρόνων;
Στέλιος Δημόπουλος: Η ελληνική κοινωνία δεν έχει αλλάξει. Παραμένει πουριτανική, οπισθοδρομική και φοβική. Φόβος απέναντι στο νέο, φόβος απέναντι στο ξένο, φόβος απέναντι στο διαφορετικό. Τα ίδια που ίσχυαν κάποτε στα χωριά μας γλασαρισμένα με την ιλουστρίλα μιας δήθεν εξελιγμένης κοινωνίας υπόδουλης στο κουτσομπολιό, τη μικροαστικότητα και την ημιμάθεια. Παραμένει μια απαρχαιωμένη συντηρητική μούμια 1000 ετών που προσπαθεί να κάνει μπότοξ.

Για προβλέψεις σοκ κάνουν λόγο οι επιστήμονες, καθώς στο κόκκινο είναι όλη η Ευρώπη σε ό,τι έχει να κάνει με κρούσματα και νέους θανάτους.

Σε ό,τι αφορά τη χώρα μας, έρευνα του πανεπιστημίου του Σιατλ αναφέρεται σε 6.200 θανάτους το Φλεβάρη, αν συνεχίσουμε με τα ήδη υπάρχοντα μέτρα και χωρίς χαλάρωσή τους.

 

Διαβάστε επίσης: Μαύρο ρεκόρ για τα κρούσματα- Ξεπέρασαν τα 1500!

Μιλώντας πριν λίγο στη συχνότητα του Open, η καθηγήτρια επιδημιολογίας Αθηνά Λινού τόνισε την ανάγκη να ανακοινωθούν νέα μέτρα, όπως για παράδειγμα το κλείσιμο όλων των εσωτερικών χώρων στην εστίαση, η δυνατότητα να επεκταθούν σε εξωτερικούς χώρους, καταλαμβάνοντας περισσότερο από τα πεζοδρόμια, αλλά και κίνητρα για delivery και catering.

Επίσης, η καθηγήτρια πρότεινε την επιδότηση θέρμανσης, ώστε να μπορούμε να έχουμε όσο το δυνατό περισσότερες ώρες -ακόμα και συνέχεια- τα παράθυρα ανοιχτά. Η κ. Λινού τόνισε ότι η περαιτέρω μείωση του ωραρίου λειτουργίας των χώρων εστίασης δεν θα επιφέρει κάποια μεγαλύτερη αλλαγή, εφόσον ο κόσμος πολύ απλά θα πηγαίνει για φαγητό ή ποτό νωρίτερα.

 

Άλλα μέτρα που θεωρεί επιπλέον απαραίτητα η καθηγήτρια είναι η τηλεργασία στο 90%, τα ανοιχτά παράθυρα σε όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και δυνατότητα μεταφοράς μόνο καθήμενων. Σημαντικό επίσης θεωρεί να δοθούν κουπόνια στους εργαζόμενους προκειμένου να μεταφέρονται από και προς την εργασία με ταξί.

Νωρίς σήμερα το πρωί, ο καθηγητής γενετικής στην Ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Γενεύης Μανώλης Δερμιτζάκης εξέφρασε τους φόβους ότι τα κρούσματα στην Ελλάδα τις επόμενες μέρες μπορεί να φτάσουν τις 5.000 με 6.000 ημερησίως και η κατάσταση να βγει εκτός ελέγχου.

 

Διαβάστε επίσης: Δραματική έκκληση Τσιόδρα μετά την έκρηξη των κρουσμάτων: «Περισσότερο από τη γλώσσα των μέτρων, μιλάει η φωνή της συνείδησης»

«Φοβάμαι ότι μπορεί να ζήσουμε στην Ελλάδα σκηνές Ιταλίας. Βεβαίως φοβάμαι ότι μπορούμε να δούμε 5.000 με 6.000 κρούσματα την ημέρα, άσχετα με τα τεστ, και η κατάσταση να βγει εκτός ελέγχου» ανέφερε χαρακτηριστικά στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ, και τόνισε την ανάγκη εφαρμογής των μέτρων από τους πολίτες.

Όπως είπε, τα νούμερα που βλέπουμε είναι πριν τα τελευταία μέτρα, ενώ σημείωσε ότι χρειάζεται μείωση με τα μέτρα και ότι η σταθεροποίηση δε φτάνει.

Τι σημαίνει όμως εκτός ελέγχου; Ο καθηγητής εξήγησε ότι «’εκτός ελέγχου’ σημαίνει αυτό που βλέπαμε στην Ιταλία τον Μάρτιο Μπορεί να τα ξαναδούμε αυτά και στην Ιταλία, μπορούμε να τα δούμε και στην Ελλάδα. Φοβάμαι να μην υπάρχει χωρητικότητα για ΜΕΘ στους ασθενείς COVID… H Ελλάδα απόλυτα βρίσκεται στην πορεία των χωρών που βρίσκονταν αυτές πριν 2 με 3 εβδομάδες και αντιμετωπίζουν τέτοιο πρόβλημα».

Ο ίδιος διευκρίνισε ότι «είμαστε δύο με τρεις εβδομάδες πίσω από την Ευρώπη», σημειώνοντας παράλληλα ότι «δεν είναι ότι γίνεται εδώ κάτι καλύτερα από άλλες χώρες, ίσως λόγω καιρού, ίσως και λόγω ιδιοσυγκρασίας των πολιτών έχει καθυστερήσει να ‘φύγει’ ο ιός».

«Έχουμε διπλασιασμό κρουσμάτων μέσα σε μια εβδομάδα από 600 κάτι σε 1.259 χθες. Μπορεί να φτάσουμε σε όσα συμβαίνουν στην Ευρώπη. Είμαστε δυο βήματα μπροστά. Έχουμε ξεχάσει πόσοι μπορούν να καταλήξουν ή όχι αλλά μόνο αν το Σύστημα Υγείας θα αντέξει, πιέζονται και συστήματα με πολύ μεγάλη χωρητικότητα» υπογράμμισε ο κ. Δερμιτζάκης.

«Εδώ που είμαστε τώρα αυτό που πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι είναι να κτίσουμε τη συνείδηση που είπε ο κ. Τσιόδρας… Η διαφορά των τέλειων μέτρων με τα σημερινά είναι πολύ μικρή. Οι πολίτες πρέπει να συνειδητοποιήσουν τη δική τους προσωπική συμμετοχή».

Στο τέλος, αναφέρθηκε στους δύο δρόμους που έχουμε μπροστά μας: «Ο ένας δρόμος είναι να βρεθεί μοντέλο πολυπαραγοντικό, είναι πολύ δύσκολο, και με μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στα μέτρα όπως πχ την αφομοίωση του μέτρου της μάσκας στους πολίτες. Ο δεύτερος είναι το lockdown. Εάν οι πολίτες δεν μπουν στη διαδικασία να τηρήσουν τα μέτρα με σοβαρή συμμετοχή» επισήμανε.

εσωτερικοί χώροι του σπιτιού όταν δεν έχουν συνεχή και επαρκή φυσικό αερισμό, γεμίζουν εύκολα με κάθε είδους παθογόνους μικροοργανισμούς.

Στα παθογόνα αυτά συμπεριλαμβάνονται ιοί, βακτήρια, μύκητες και αλλεργιογόνα, που άλλοτε αιωρούνται στον αέρα και άλλοτε καταλήγουν στις επιφάνειες των αντικειμένων και μπορεί να προκαλέσουν από μικρά έως και πολύ μεγάλα προβλήματα στην υγεία μας.

Έρευνες έχουν δείξει ότι περνάμε κατά μέσο όρο το 87% της ημέρας σε εσωτερικούς χώρους. Η ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε σε αυτούς είναι καθοριστική για την υγεία μας, γιατί εισπνέουμε 6-10 λίτρα αέρα κάθε λεπτό ή 15.000 λίτρα αέρα την ημέρα. Σύμφωνα όμως με άλλες έρευνες, που πραγματοποίησε την τελευταία 20ετία ο αμερικανικός Οργανισμός Περιβαλλοντικής Προστασίας (Environmental Protection Agency), ο αέρας στους εσωτερικούς χώρους συχνά φέρει περισσότερους ρύπους απ’ ό,τι αυτός στους υπαίθριους. Μάλιστα η ατμοσφαιρική ρύπανση των εσωτερικών χώρων αποτελεί έναν από τους πέντε κυριότερους κινδύνους για τη δημόσια υγεία.

 

Συνέπειες του κακού αέρα

Η συνεχής έκθεση σε φτωχής ποιότητας, μολυσμένο αέρα στους εσωτερικούς χώρους, έχει συχνά αρνητικές συνέπειες για την υγεία
Έχει βρεθεί ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη νοσημάτων των πνευμόνων και της καρδιάς, αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων του αναπνευστικού, μπορεί να επιδεινώσει τις αλλεργίες και το άσθμα, να προκαλέσει ερεθισμό στα μάτια, τη μύτη και το λαιμό ή να οδηγήσει σε κόπωση και ναυτία. Επιπλέον, σε έναν κλειστό και ελλιπώς αεριζόμενο χώρο εύκολα διασπείρονται οι ιοί της γρίπης, τα παθογόνα που προκαλούν πνευμονία ή γαστρεντερίτιδα, αλλά και ο νέος κορωνοϊός, ο οποίος προσβάλλει ολοένα περισσότερους ανθρώπους στη χώρα μας.

Επιπρόσθετα, ο φτωχός αερισμός ευνοεί την ανάπτυξη μούχλας η οποία από μόνη της αποτελεί παράγοντα κινδύνου για εξάρσεις αλλεργιών όπως το άσθμα. Ακόμα και ξενιστές όπως τα κουνούπια αποτελούν μεγαλύτερη απειλή σε χώρους με παγιδευμένο αέρα.

Έχει υπολογιστεί πως η βελτίωση του φυσικού αερισμού στους εσωτερικούς χώρους μπορεί να μειώσει κατά τουλάχιστον 20% τις πνευμονοπάθειες.

Πώς θα γίνει ο καθαρισμός του αέρα

Ωστόσο δεν έχουν όλα τα κτίρια τη δυνατότητα επαρκούς φυσικού αερισμού των χώρων τους, ενώ αμέτρητα είναι όσα διαθέτουν χώρους που δεν αερίζονται (π.χ. δεν διαθέτουν παράθυρο). Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι αρμόδιοι οργανισμοί όπως ο αμερικανικός Οργανισμός Περιβαλλοντικής Προστασίας (Environmental Protection Agency, EPA) συνιστούν καθαρισμό του αέρα με φορητές συσκευές που τον καθαρίζουν και απολυμαίνουν, καθώς και αναβάθμιση των φίλτρων αέρα στα κεντρικά συστήματα αερισμού, θέρμανσης και κλιματισμού που επηρεάζουν ολόκληρα τα κτίρια.

Οι καθαριστές αέρα στον εσωτερικό χώρο μειώνουν σημαντικά τους παθογόνους μικροοργανισμούς στο εσωτερικό περιβάλλον

Οι φορητές συσκευές καθαρισμού και απολύμανσης του αέρα είναι σχεδιασμένες για να καθαρίζουν τον αέρα σε έναν ενιαίο χώρο ή δωμάτιο και να μειώνουν σημαντικά την εσωτερική ατμοσφαιρική ρύπανση. Υπάρχουν καινοτόμες συσκευές που δρουν χωρίς να ανακυκλώνουν τον αέρα, αποτρέποντας έτσι τη διασπορά των παθογόνων μικροοργανισμών, ενώ κατορθώνουν να απομακρύνουν από τον αέρα και τα παθογόνα, χάρη στην πρωτοποριακή τεχνολογία υδροξυλίων που διαθέτουν.

Οι ρίζες υδροξυλίου

Η παραγωγή ριζών υδροξυλίου (hydroxyl radicals) είναι μία από τις πιο εξελιγμένες τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον σκοπό αυτό. Τα hydroxyl radicals είναι ενεργά στοιχεία που υπάρχουν στη φύση και είναι υπεύθυνα για τη φυσική απολύμανση του αέρα. Έχει βρεθεί ότι οι ρίζες υδροξυλίου καθαρίζουν την ατμόσφαιρα από βλαβερούς ρύπους, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα και τα διοξείδια του αζώτου και του θείου.

Όλες αυτές τις ιδιότητες αξιοποίησε σουηδική εταιρία συσκευών καθαρισμού και απολύμανσης του αέρα δημιουργώντας συσκευές -η λειτουργία των οποίων μιμείται τη φύση- για να καταστρέφουν τα παθογόνα στο εσωτερικό περιβάλλον. Έτσι, οι συσκευές αυτές, μπορούν να απολυμάνουν τον εσωτερικό χώρο αποτελεσματικά και όχι μόνο εξουδετερώνουν σχεδόν όλα τα αερομεταφερόμενα παθογόνα, αλλά στοχεύουν επίσης σε βακτήρια και ιούς που υπάρχουν στις επιφάνειες.

Η τεχνολογία με υδροξύλια δεν χρειάζεται φίλτρα και δεν ανακυκλώνει τον αέρα
Εξίσου σημαντικό είναι ότι αυτές οι συσκευές καθαρισμού του αέρα, δεν χρειάζονται φίλτρα, αφού λειτουργούν με αναλώσιμες κασέτες υπεροξειδίου του υδρογόνου. Επιπλέον, δεν κάνουν μόνο καθαρισμό αλλά και απολύμανση του αέρα. Όταν οι συσκευές τεθούν σε λειτουργία, διασπάται το υπεροξείδιο του υδρογόνου και απελευθερώνονται στον αέρα ελεύθερες ρίζες υδροξυλίου οι οποίες στοχεύουν τους αερομεταφερόμενους μικροοργανισμούς και τους εξουδετερώνουν. Ο αέρας αρχίζει να απολυμαίνεται από τα πρώτα λεπτά και με την 24ωρη λειτουργία των συσκευών βελτιώνεται σημαντικά η ποιότητά του.

Υπάρχουν επιστημονικές δημοσιεύσεις – δεδομένα (π.χ. μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Hospital Infection) ότι οι συγκεκριμένες συσκευές μπορεί να μειώσουν αποτελεσματικά τις συγκεντρώσεις των μολυσμένων σταγονιδίων του αέρα (αερολύματα) και των επιφανειών ακόμα και μέσα στις μονάδες εντατικής θεραπείας.

Ανάμεσα στα παθογόνα που εξουδετερώνουν περιλαμβάνονται ιοί της γρίπης όπως ο Η1Ν1, ο ανθεκτικός χρυσίζων σταφυλόκοκκος (MRSA), οι νοροϊοί, το κλωστηρίδιο difficile, ο ασπέργιλλος κ.ά.

Επιπλέον, σε μεγάλα νοσοκομεία της Σουηδίας, της Βρετανίας και άλλων χωρών έχει αποδειχθεί ότι οι συσκευές αυτές μπορούν να καθαρίσουν τον αέρα από τους παθογόνους μικροοργανισμούς (ιούς, βακτήρια, μύκητες), τα αλλεργιογόνα (γύρη, μούχλα, ακάρεα οικιακής σκόνης, τρίχωμα ζώων), τον καπνό των τσιγάρων και τις οσμές της κουζίνας ή της κλεισούρας.

H Google στο σημερινό της doodle τιμά τον Βούλγαρο γιατρό και μικροβιολόγο, Στάμεν Γκριγκόροφ (Dr. Stamen Grigorov), ο οποίος το 1905 ανακάλυψε τον γαλακτοβάκιλλο, δηλαδή τον μικροοργανισμό που προκαλεί τη ζύμωση του γιαουρτιού.

Ο Στάμεν Γκριγκόροφ γεννήθηκε σαν σήμερα, στις 27 Οκτωβρίου 1878 στο χωριό Στούνεν Ίζβορ της δυτικής Βουλγαρίας. Η σύζυγος του Grigorov τού δώρισε κάποια μαγειρικά σκεύη με τροφές, συμπεριλαμβανομένου του γιαουρτιού. Γεμάτος περιέργεια από τα φημισμένα οφέλη για την υγεία από την κατανάλωση του γιαουρτιού, ο Dr. Stamen Grigorov αποφάσισε να το αναλύσει κάτω από ένα μικροσκόπιο. Μετά από χιλιάδες πειράματα, το 1905, βρήκε τελικά αυτό που έψαχνε: τον μικροοργανισμό σε σχήμα ράβδου που προκαλεί τη ζύμωση του γιαουρτιού.

Έναν χρόνο αργότερα, το 1906, δημοσίευσε μια έκθεση, μέσω της οποίας έκανε λόγο για χρήση της πενικιλίνης ώστε να καταπολεμηθεί η φυματίωση. Για την υπόλοιπη ζωή του εργάστηκε ως γιατρός σώζοντας χιλιάδες ζωές.

Ένα καυστικό «αντι-αφιέρωμα» στο ελληνικό καλοκαίρι ή αλλιώς μία ακομπλεξάριστη καλοκαιρινή ερωτική σάτιρα με μπόλικη αποδόμηση, γέλιο, αλλά και προβληματισμό. Κάπως έτσι θα μπορούσε να περιγραφεί η παράσταση «Ερωτικές Καρτ Ποστάλ από την Ελλάδα» που παρουσιάζεται στη Μικρή Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση.

Με αφορμή τις καρτ ποστάλ της δεκαετίας του ‘70 και του ‘80 ο Ανέστης Αζάς και η Λένα Κιτσοπούλου στήνουν μία απολαυστική σπονδυλωτή μουσική σάτιρα που θα σας κάνει να χαμογελάσετε – αν όχι να ξεκαρδιστείτε – τη δύσκολη αυτή περίοδο της πανδημίας του κορωνοϊού.  Σημειώστε πως η παράσταση παρουσιάζεται με ανανεωμένο υλικό που πρόσφερε η νέα συνθήκη ζωής από τον Μάρτιο και μετά, καθώς τότε, 5 μέρες πριν από την πρεμιέρα της και εξαιτίας του lockdown, ακυρώθηκε.

©Pinelopi-Gerasimo
To infowoman παρακολούθησε την παράσταση και σας τη συστήνει ανεπιφύλακτα για τους εξής λόγους:
  • Η παράσταση αποτελεί μία αλλόκοτη μείξη στοιχείων και πραγμάτων που μόνο μία συγγραφική πένα, όπως αυτή της Λένας Κιτσοπούλου, θα μπορούσε να συνδυάσει και να συνταιριάξει τόσο καλά. Από τον κορωνοϊό μέχρι το μεταναστευτικό και το εκπαιδευτικό και από τους ανέμελους καλοκαιρινούς έρωτες, τα αθάνατα ελληνικά καμάκια των ’70s και των ’80s και τα ξέφρενα μεθύσια στα κυκλαδίτικα νησιά μέχρι τις κάθε είδους παθογένειες του ελληνικού λαού και τον ψυχαναγκασμό του καλοκαιριού που μας επιτάσσει να πάμε διακοπές.
  • Στην παράσταση κυριολεκτικά και μεταφορικά τίποτα δε μένει όρθιο. Όλα εκτίθενται υπό το φως του καυτού ελληνικού ήλιου και βουτηγμένα μέσα στον άκρατο ελληνικό σουρεαλισμό διαρρηγνύονται πλήρως. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε πως οι ήρωες θυμούνται τα καλοκαίρια της εφηβείας τους, μιλούν για τους καλοκαιρινούς τους έρωτες αναλύοντας ακόμη και τις λεπτομέρειες της σεξουαλικής τους ζωής, ξαπλώνουν στην ξαπλώστρα, παίζουν ρακέτες ανέμελα στην άμμο, τραγουδούν, ραπάρουν και στο τέλος πνίγονται σε μία εθνική φαντασίωση προσπαθώντας να γυρίσουν ένα διαφημιστικό σποτ του ΕΟΤ. Και την ίδια ακριβώς στιγμή ζουν στους ρυθμούς του κορωνοϊού παραδίδοντας μαθήματα επιβίωσης εν έτει 2020. Πάντα με τη συνοδεία των κλασικών ελληνικών κλισέ: ενός φραπέ και της μουσικής υπόκρουσης γνωστών ελληνικών, αλλά και ξένων τραγουδιών της… ακρογιαλιάς.

    ©Pinelopi-Gerasimo
  • Η σκηνοθετική καθοδήγηση του Ανέστη Αζά ήταν υποδειγματική, καθώς κατάφερε να συγκρατήσει τις εκρηκτικές προσωπικότητες των πρωταγωνιστών του και να τις συντονίσει τόσο καλά, ώστε να επέλθει η τελική κορύφωση.
  • Η Λένα Κιτσοπούλου, ο Κώστας Κουτσολέλος, η Ιωάννα Μαυρέα και ο Γιώργος Βουρδαμής δίνουν τους καλύτερούς τους εαυτούς και ο καθένας χωριστά έβγαλε επί σκηνής μία ξεχωριστή πτυχή του νεοέλληνα. Μοναδική για άλλη μια φορά η Λένα Κιτσοπούλου μάς χάρισε έναν από τους πιο απολαυστικούς προσωπικούς μονολόγους των τελευταίων χρόνων, εκπληκτικός ο Κώστας Κουτσολέλος που ισορρόπησε στις εύθραυστες ισορροπίες του ρόλου του και ιδιαίτερα στη σκηνή που μας ανέλυσε τον έρωτά του με το… Κατερινάκι, απολαυστική η Ιωάννα Μαυρέα στις ψυχολογικές συμβουλές που δίνει για τους εν καταθλίψει ταξιδιώτες που σιχαίνονται το καλοκαίρι και εκρηκτικός ο Γιώργος Βουρδαμής στα τραγούδια του, αλλά και στον υβριστικό μονόλογό του προς τον μουσικό της παράστασης Gary Salomon – έναν μονόλογο γεμάτο δεκάδες άγνωστες υβρεολογίες που ξεστόμισε με περίσσια ευφράδεια και ευκολία.
  • Συμπέρασμα; Είτε ανήκετε στο κλαμπ των φανατικών ακολούθων της Λένας Κιτσοπούλου είτε όχι, σπεύσατε και παρακολουθήστε την παράσταση αυτή. Είναι μία όαση δροσιάς μέσα στο βαρύ και σκοτεινό αυτό κλίμα του κορωνοϊού. Προσοχή μόνο. Η παράσταση είναι αυστηρώς ακατάλληλη, καθώς περιέχει προκλητικές σκηνές και ακατάλληλη φρασεολογία.

Είναι έξτρα ταλαντούχα ηθοποιός, πανέμορφη και είναι κόρη δύο μεγάλων πολιτικών και πρώην υπουργών, του αείμνηστου Γεράσιμου Αρσένη και της Λούκας Κατσέλη, και εγγονή δύο θρυλικών ηθοποιών, της Αλέκας και του Πέλου Κατσέλη. Σπούδασε θέατρο και κινηματογράφο στο Smith College της Μασαχουσέτης και στο London Academy of Music & Royal Academy of Dramatic Art της Μεγάλης Βρετανίας.

Ο λόγος για την Αμαλία Αρσένη που αυτή, η τόσο δύσκολη για τον Πολιτισμό, σεζόν τη βρίσκει σε δύο παραστάσεις. Στα εξαιρετικά «170 τετραγωνικά» που επιστρέφουν για τρίτη σεζόν στο Θέατρο Ιλίσια και στο  «Η Χώρα που ποτέ δεν πεθαίνεις» της Ornela Vorpsi που σκηνοθετεί ο Ένκε Φεζολλάρι στο θέατρο Σταθμός (από τις 11 Νοεμβρίου).

Το μεταφρασμένο σε πολλές γλώσσες βραβευμένο βιβλίο της Ornela Vorpsi, της εικαστικού-συγγραφέα που ζει στο Παρίσι, σκάβει τις προσωπικές της ιστορίες την εποχή της δικτατορίας του Χότζα στην Αλβανία. Είναι ένα μανιφέστο ενάντια στην πατριαρχική δομή της Αλβανίας, στην καταπίεση του ερωτισμού και της ελευθερίας ενός λαού, που διηγείται σκληρές ιστορίες και στιγμές ζωής ενίοτε με πολύ χιούμορ. Το βιβλίο προσεγγίζει την περίοδο του ‘70 εώς την μετανάστευση και την διάλυση των χωρών του πρώην Ανατολικού Μπλόκ, και αφηγείται την οδύσσεια γεμάτη συγκίνηση, πόνο και βία της συγγραφέως και εντέλει την λύτρωση(;) της όταν εγκαταλείπει την χώρα της.

Το Infowoman μίλησε μαζί με την Αμαλία Αρσένη και είχε μαζί της μία εφ όλης της ύλης συζήτηση.

Πρώτη θεατρική παράσταση που θυμάστε να μαγεύεστε;
Είχα δει την ερασιτεχνική παράσταση από τη θεατρική ομάδα του Παντειου ο Κύκλος με την Κιμωλία του Μπέρτολτ Μπρεχτ σε σκηνοθεσία της θείας μου Κίττυ Αρσένη. Θυμάμαι πως άκουγα τα τραγούδια σε cd κάθε μερα πριν κοιμηθώ. Μου αρεσε που το έργο ήταν διαφορετικό από τα παιδικά που έβλεπα και αν και 5 ετών, είπα από μέσα μου πως θελω να κανω έργα σαν αυτό, πολιτικά. Σαν τη δουλειά που κάνουν οι γονείς μου, αλλά στο θέατρο.

Πότε αποφασίσατε πως θα γίνετε ηθοποιός; Η αντίδραση της οικογένειάς σας;
Κάπου τότε. Περίπου 6 ετών. Επειδη υπήρχαν πολλοί ηθοποιοί στην οικογένεια, οι γονείς μου ήταν πολύ υποστηρικτικοί. Εννοείται μου είπαν να πάρω χρόνο να βεβαιωθώ πως αυτό όντως είναι αυτό που θέλω να ακολουθήσω, επειδη ήξεραν από πρώτο χέρι, πως ο δρόμος της Τέχνης επαγγελματικά είναι δύσκολος και αβέβαιος.

Φέτος σας βρίσκουμε σε δύο παραστάσεις. Για τρίτη χρονιά ανεβάζετε τα εξαιρετικά «170 τετραγωνικά» του Γιωργή Τσουρή και το «Η Χώρα που ποτέ δεν πεθαίνεις» που σκηνοθετεί ο Ένκε Φεζολλάρι. Πού πιστεύετε πώς οφείλουν τα 170 Τετραγωνικά την επιτυχία τους;
Υπάρχει ένας συγκερασμός παραγόντων. Αφενός το εξαιρετικό κείμενο του Γιωργή Τσουρή που μιλά για διαχρονικές καταστάσεις που είναι αναγνωρίσιμες σε όλους. Το χιούμορ που εναλλάσσεται με το δράμα. Η σκηνοθετική ματιά του Γιώργου Παλούμπη που φέρνει τον αβιαστο, καθημερινό λογο σε ρεαλιστικές διαστάσεις και όλη η ομάδα που δούλεψε για πολύ καιρό σκληρά και με πάθος δραματουργικα και υποκριτικα. Δέσαμε και σαν ομάδα. Γίναμε φίλοι. Καθόλου αμελητέο. Μάλλον πρωταρχικό.

Τι σας συγκινεί ιδιαίτερα στις δύο γυναίκες που ερμηνεύετε;
Υπάρχει ευαισθησία, δυναμισμός και καλοσύνη και στις δύο. Δεν είναι ηρωίδες με την έννοια του τέλειου χαρακτηρα, είναι όμως σύγχρονες γυναικες με τα πάθη τους. Αυτή η κανονική, τοσο γνώριμη φυσιογνωμία τους με συγκινεί βαθιά, γιατί αφορά τους πάντες και στην πραγματικότητα- είναι οι πάντες. Κάθε γυναίκα που συναντώ στο δρομο ειναι εν δυνάμει η Λίλλυ και η Ορνέλλα.

Συστήστε μας την Ornela Vorpsi. Τι σας γοήτευσε ιδιαίτερα στη γυναίκα αυτή;
Η συγγραφέας έχει ένα χαρισμα γραφής που μπερδεύει την ποίηση με τον ρεαλιστικό τρόπο αποτύπωσης και επίσης μου αρέσει γενικα όταν ένα κείμενο πλημμυρίζει από εικόνες. Μέσα από το έργο της μας δίνεται ολόκληρη η ιστορία μιας χώρας. Μέσα από απλές καθημερινές στιγμές- σαν από ταινία. Το κείμενό της είναι αυτοβιογραφικό και αυτή η έννοια της κατάθεσης μιας προσωπικής ιστορίας, βιωμένη σε πρώτο πρόσωπο θέλει θάρρος και δύναμη ψυχής. Για όλους αυτούς τους λόγους έγινα θαυμάστριά της και ευχαριστώ τον Ένκε που με σύστησε στον κόσμο αυτόν. Γενικά τον ευχαριστώ γιατί αυτό το έργο για μένα είναι δώρο από όλες τις απόψεις.

Μας εξηγείτε τον τίτλο της παράστασης «Η Χώρα που ποτέ δεν πεθαίνεις»; Ποιος ο στόχος της, τι θέλει να αφήσει στο κοινό;
Η χώρα που ποτε δε πεθαίνεις. Αλλά και η χώρα που ποτε δεν πεθαινει. Τίθεται το ζήτημα της αθανασίας και της υστεροφημίας. Πώς μπορεί μια χώρα η ένας άνθρωπος της οταν εχει υποστεί τα πάνδεινα να επιβιώσει και να συνελθει; Ως τι συστηνεται; Με ποιες ρίζες της συμφιλιώνεται και πώς σχετίζεται με τον έξω κόσμο; Ο άνθρωπος πάντα επιβιώνει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Ο,τι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό δε λέμε; Αυτή η δύναμη, το πείσμα για ζωή είναι που χαρακτηρίζει τους επιζήσαντες. Και ουσιαστικά αυτό είναι οι Αλβανοί, όπως το βλέπει η συγγραφέας. Ήρωες.

Πόσο παρεξηγημένη χώρα είναι η Αλβανία και γιατί;
Πολύ. Άδικα, αλλα και όχι άδικα, γιατι δεν τους γνωρίζουμε. Όταν δεν ξέρεις το γιατί, τον λόγο που κάποιος είναι διαφορετικός όταν έχεις άγνοια του ξενου πεπρωμένου, της Ιστορίας και των ιστοριών του, πως θα καταλάβεις τον Αλλον; Αυτος ειναι ο ρόλος της Παιδείας και της Τέχνης. Να ενημερώνει. Νομίζουν πως οι Αλβανοί είναι κλέφτες και εγκληματικές φυσιογνωμίες; γιατί κακά τα ψέματα, αυτό είναι το αφήγημα. Μα από που προκύπτει αυτό; Ακόμα και αν υπάρχουν περιστατικά τέτοια, μήπως αντί να φταίει ο άνθρωπος που παλεύει μια ζωή για την επιβίωση του και την αποδοχή από όλες τις πλευρές φταιει αυτός που δεν τον αποδέχεται, αυτοι που διαιωνίζουν την έννοια του Ξενου, του Κατωτερου ή του Αλλου; Αυτές οι συζητήσεις περί ετερότητας μου φαίνονται τοσο ξεπερασμενες και αυτονόητες. Είμαστε όλοι άνθρωποι. Η ζωή κανει κύκλους. Εκει που ήσουν ειμαι και εκει που ειμαι θα ρθεις ή θα μπορούσες να έρθεις. Όσα μας ενώνουν ειναι πολλά… πολλά περισσότερα από όσα μας χωρίζουν και αυτη η διαπίστωση πονάει όσους θέλουν να φαίνονται διαχρονικά ανώτεροι. Αγαπω τη χώρα μου. Αλλά αυτο δεν σημαίνει πως οπωσδήποτε απειλούμαι από καμια αλλη. Οι λαοί ξέρουν να συνύπαρχουν διαχρονικά. Άλλες σκοπιμότητες σπέρνουν τη διχόνοια.

Πόσο μοιάζουν όλα όσα περνά η ηρωίδα με την ελληνική πραγματικότητα;
Δεν υπήρξε ποτέ τέτοιο καθεστώς στην Ελληνική πραγματικότητα. Όμως το προσωπικό αφήγημα είναι κοινό σε ολα τα κορίτσια, όλου του κόσμου. Η παιδική ηλικία με τραυματα, μια δυσλειτουργική οικογένεια, η σύγκρουση με την Εξουσία, όλα ειναι πανανθρώπινα μοτίβα. Στην Ελλάδα υπάρχει φόβος, αλλά άλλου τύπου. Αυτό το γνωστό “τι θα πουν οι άλλοι.” Το έχουμε και εμείς. Έναν συντηρητισμό ως προς το φαίνεσθαι. Αυτά είναι κοινά.

Τι συμβολίζει ο αγώνας αυτής τη γυναίκας;
Η Ορνέλα τα κατάφερε. Με όλες τις αντιξοότητες του κοσμου. Με όλες τις πληγές ανοιχτές. Το θέμα είναι μόλις πέσεις ή όσες φορές πέφτεις να έχεις τη δύναμη να σηκώνεσαι. Ο Μπέκετ δεν είχε πει “δεν μπορω να συνεχίσω. Θα συνεχίσω” ; Αυτό. Όπως και εκεινη, όλες μας.

Πιστεύετε πως οι γυναίκες έχουμε χειραφετηθεί απόλυτα ή η πατριαρχική δομή της κοινωνίας μας καλά… κρατεί ακόμη;
Πρόοδος έχει γίνει αλλα υπάρχει ακόμα δρόμος. Γιατί άλλο η ουσιαστική χειραφέτηση και αλλο η φαινομενική ελευθερία στην κοινωνία. Ο καθένας μπορεί δημόσια να φαίνεται υπερ της γυναίκας, αλλά από μέσα του η στο σπίτι του να αναπαράγει το γνωστό πατριαρχικο τροπάριο. Ακόμα υπάρχει σοβαρή προκαταληψη, κεκαλυμμένη, αλλά πανταχού παρούσα. Υπάρχει ακόμα αδικία, υπάρχουν ακόμα μάχες να δοθούν. Αυτό δεν μπορεί να το αμφισβήτησει κανεις για καμια χώρα του κόσμου. Δυστυχώς.

Να γυρίσουμε λίγο στα όσα ζούμε αυτόν τον καιρό με την πανδημία. Πώς αισθανθήκατε μ΄αυτήν την «σιωπή» του Πολιτισμού; Και επίσης πόσο ανάγκη πιστεύετε πως έχει ο κόσμος το θέατρο;
Μεγάλο πλήγμα στον Πολιτισμό που για άλλη μια φορά φάνηκε τι θέση έχει στην ατζέντα του ενιοτε πολιτικού κοσμου. Η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι η πρώτη χώρα που δε θα έκλεινε την πόρτα στην καλλιτεχνική έκφραση μέσω μιας ουσιαστικής στήριξης και ενός σοβαρού διαλόγου με τους καλλιτέχνες. Ο κόσμος έχει ανάγκη το θέατρο γιατί είναι συνυφασμένο μόνο με όμορφες, ουσιαστικές στιγμές. Είναι μια συνήθεια, η μία ανάγκη για άλλους που μόνο θετικά χρωματίζει τη ζωή του καθενός. Είναι μια αίσθηση ζεστασιάς που άλλοτε τέρπει και άλλοτε προβληματίζει. Όμως έλειψε και λείπει. Ελπίζω όχι και μελλοντικά.

Αισθάνεστε προστατευμένη από την Πολιτεία σαν καλλιτέχνιδα;
Οχι.

Ο μεγαλύτερος φόβος σας ποιος είναι;
Να μην μπορώ να κάνω αυτό που αγαπώ για πολλα, πολλα χρονια ακομα. 

 

Το Συνέδριο του Μεσογειακού Ινστιτούτου Μελέτης & Εκπαίδευσης στην Πρόληψη και Αντιμετώπιση των Λοιμώξεων, με τίτλο «Λοιμώξεις στο Σταυροδρόμι του 2020» θα πραγματοποιηθεί από τις 30 Οκτωβρίου έως 1 Νοεμβρίου 2020, στο ξενοδοχείο Divani Caravel, στην Αθήνα.

Διαβάστε επίσης: Ραγδαία εξαπλώνεται ο κορωνοϊος παγκοσμίως – Αγγίζουν τα 45εκ. τα κρούσματα

Είναι ένα σημαντικό γεγονός για την επιστημονική κοινότητα, αφού εκτός των άλλων σοβαρών λοιμώξεων που θα συζητηθούν, κύριο θέμα του θα αποτελέσουν οι εξελίξεις της πανδημίας από τον νέο κορωνοϊό SARSCoV-2 και της λοίμωξης COVID 19 που μπορεί να προκαλέσει.

Στο πρόγραμμα θα συμμετέχουν έγκριτοι επιστήμονες με βασικούς ομιλητές και μέσα από την επιστημονική ομάδα του Υπουργείου Υγείας.
Στο πλαίσιο του Συνεδρίου θα αναλυθούν, εκτός ενός μεγάλου φάσματος λοιμώξεων, όλες οι εξελίξεις της πανδημίας, επιδημιολογικά και ιατρικά, καθώς και ζητήματα κοινωνικής και πολιτικής προστασίας.

Επίσης θα αναλυθούν, θέματα μετάλλαξης του ιού, ανοσίας, δυνατότητες θεραπείας – πιθανού εμβολίου και αποτελεσματικότητάς του, καθώς και όλες οι τελευταίες εξελίξεις στον τομέα της πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων.

Το συνέδριο «Λοιμώξεις στο Σταυροδρόμι του 2020» τελεί υπό την Αιγίδα των: Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, Δήμος Αθηναίων.

Η Τελετή Έναρξης του συνεδρίου θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2020 & ώρα 20:00 στην αίθουσα Μακεδονία (ΑΒ), με κεντρικό ομιλητή τον Καθηγητή κ. Σωτήριο Τσιόδρα στη διάλεξη με θέμα: COVID-19 στην Ελλάδα: αντιμετώπιση πρώτου κύματος, προοπτικές.

H μοναδική Καρυοφυλλιά Καραμπέτη διαβάζει με τρόπο συγκλονιστικό τον μονόλογο της Γλυκερίας Μπασδέκη «Ριγιούνιον» στο πλαίσιο των Δραματοποιημένων Αναγνώσεων για τα φετινά -αποκλειστικά διαδικτυακά, λόγω πανδημίας- 55α Δημήτρια, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Άκη Σακελλαρίου.

Το ενδιαφέρον εδώ είναι πως πρόκειται για ένα κείμενο που περιλαμβάνει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία της ηθοποιού, πραγματικά γεγονότα, αναμνήσεις, ακόμη και τα αληθινά ονόματα των συμμαθητριών της από το σχολείο. Μη χάσετε αυτά τα συγκλονιστικά 33 λεπτά ερμηνείας που κλείνουν με τους ήχους του The Sound of Silence και τις ανέμελες φωτογραφίες της σπουδαίας αυτής ηθοποιού από τα χρόνια που ήταν μαθήτρια στο Α’ Γυμνάσιο Θηλέων Θεσσαλονίκης.

Η υπόθεση του κειμένου περιστρέφεται γύρω από μια γυναίκα περιμένει, τη συμφωνημένη ώρα και μέρα, τις συμμαθήτριές της για ριγιούνιον. Η ώρα περνά κι εκείνες όλο αργούν. Μήπως την ξέχασαν; Μονολογεί προδομένη. Υπάρχουν μικρά κομμάτια μας στις συμμαθήτριές μας και τα σχολεία φιλοξενούν δεσμούς που μας ορίζουν για πάντα. Η αφηγήτριά μας παίζει με το δαχτυλίδι που γράφει την ημερομηνία του ριγιούνιον. Αναρωτιέται τι απ’ όλα ονειρεύτηκε και τι ήταν αληθινό.

Βιογραφικό Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη

Είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής του ΚΘΒΕ. Έχει ερμηνεύσει βασικούς ρόλους σε έργα όπως: Αισχύλου: «Ορέστεια», «Πέρσες», Σοφοκλή: «Αντιγόνη», «Ηλέκτρα», «Οιδίπους Τύραννος», «Οιδίπους επί Κολωνώ», Ευριπίδη: «Μήδεια», «Ελένη», «Ηλέκτρα», «Ορέστης», «Ιφιγένεια εν Αυλίδι», «Ηρακλής Μαινόμενος», «Τρωάδες», «Βάκχες», Αριστοφάνη: «Νεφέλες», Σαίξπηρ: «Η τρικυμία», «Άμλετ», «Μάκβεθ», «Το ημέρωμα της Στρίγγλας», «Ριχάρδος Γ΄», Τσέχωφ: «Τρεις αδελφές», «Ο γλάρος», Βέντεκιντ: «Λούλου», Μπέρνχαρντ: «Πλατεία Ηρώων», Ο’ Νηλ: «Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα», Στρίντμπεργκ: «Δεσποινίς Τζούλια», «Εγκλήματα και εγκλήματα», Μπρεχτ: «Η Όπερα της Πεντάρας», Λιόσα: «Λα Τσούνγκα», Δημήτρη Δημητριάδη: «Στροχάιμ», «Πολιτισμός: μια κοσμική τραγωδία», Γλυκερίας Μπασδέκη: «Ραμόνα travel» κ.ά.
Ταινίες: «Man of God», «Ευτυχία», «Ο εργένης», «Black out», «Ελεύθερη κατάδυση», «Ο μελισσοκόμος» κ.ά.
Τηλεοπτικές σειρές: «Η ζωή εν τάφω», «10η εντολή», «Κόκκινος κύκλος», «Η τελευταία παράσταση», «Ασθενείς και οδοιπόροι», «O μεγάλος θυμός», «Η αγάπη άργησε μια μέρα», «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά», «Ο κίτρινος φάκελος» κ.ά.

Αδιαμφισβήτητα το ψωμί καταναλώνεται σε καθημερινή βάση από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού και αποτελεί μια από τις βασικότερες πηγές ενέργειας του οργανισμού, καθώς έχει υψηλή διατροφική αξία και περιέχει μια καλή ποσότητα υδατανθράκων.

Ο Πάρης Παπαχρήστος (Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, M.Sc., Ιδρυτής του medNutrition.gr) μας αναφέρει πολύ διαφωτιστικά πράγματα γύρω από το ψωμί και τα είδη του.

Ποια θρεπτικά συστατικά μάς προσφέρει;

Για να δούμε πιο προσεκτικά τη διατροφική αξία του ψωμιού έχει νόημα να γνωρίζουμε ακριβώς τι είναι το ψωμί, με την πιο απλή του ζύμη να προέρχεται από αλεύρι και νερό. Τα άλευρα όμως που θα αξιοποιηθούν είναι και αυτά που καθορίζουν την τελική θρεπτική του αξία, δίνοντάς μας επιλογές για όλα τα γούστα.

Μία φέτα λευκό ψωμί, γύρω στα 30g (μπορείς να την υπολογίσεις πολύ εύκολα καθώς αντιστοιχεί σε μία τυπική φέτα ψωμί του τοστ), μας δίνει:

-80 θερμίδες,
-15 γραμμάρια υδατανθράκων,
-0.7 γραμμάρια φυτικών ινών,
-2.3 γραμμάρια πρωτεΐνης,
-1 γραμμάριο λίπους
-Καθώς και μία πληθώρα βιταμινών συμπλέγματος Β και ιχνοστοιχείων.
Συχνό φαινόμενο αποτελεί και ο εμπλουτισμός των αλεύρων που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ψωμιού με ασβέστιο, σίδηρο και επιπλέον βιταμίνες, γεγονός που κατατάσσει το ψωμί ως μία σημαντική πηγή και αυτών.

Ποια είναι όμως τα διαφορετικά είδη του ψωμιού και τα συστατικά τους που καθορίζουν τελικά τις αναλογίες των παραπάνω θρεπτικών συστατικών;
Το σούπερ θρεπτικό Ψωμί Ολικής Άλεσης

Για την παρασκευή του συγκεκριμένου ψωμιού, χρησιμοποιείται αλεύρι ολικής άλεσης, το οποίο παράγεται από ολόκληρο τον καρπό του σιταριού:

Τον φλοιό,
το ενδοσπέρμιο και
το φύτρο.
Έτσι, δημιουργείται ένα τελικό προϊόν με μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες (κυρίως λόγω του φλοιού), βιταμίνες του συμπλέγματος Β, βιταμίνη Ε, μαγνήσιο, σελήνιο και αντιοξειδωτικά, συγκριτικά με το συμβατικό λευκό ψωμί.

Διατροφικό tip:
Είναι σημαντικό να επιλέγεις τρόφιμα με αυξημένη περιεκτικότητα φυτικών ινών καθώς έχουν να προσφέρουν πολλά οφέλη στον οργανισμό μας. Αυξάνουν τον κορεσμό, μας χορταίνουν καλύτερα δηλαδή στην ίδια ποσότητα συμβάλλοντας στην καλύτερη διαχείριση του βάρους, βοηθούν την πέψη και παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαχείριση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα.

Μαύρο Ψωμί

Και ξεκινάω με αυτή την αναφορά καθώς αρκετοί βλέποντας το χρώμα του ψωμιού οδηγούνται λανθασμένα στη σκέψη ότι μαύρο = ολικής άλεσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις το μαύρο ψωμί παρασκευάζεται από ανάμειξη λευκού αλεύρου και πίτουρου. Το λευκό αλεύρι δεν υπόκεινται σε διαδικασία λεύκανσης, κι έτσι μαζί με την προσθήκη ελάχιστου πίτουρου, το ψωμί αποκτά καφέ χρώμα, χωρίς να είναι ολικής άλεσης. Έτσι, πριν επιλέξεις φρόντισε είτε να διαβάσεις την ετικέτα του προϊόντος που αγοράζεις ή να ρωτήσεις στον φούρνο τις πρώτες ύλες παρασκευής.

Το γνωστό σε όλους μας Λευκό Ψωμί

Έχω ήδη αναφερθεί στη διατροφική του αξία, δε θα μπορούσε ωστόσο να λείπει από την παράθεση των διαφορετικών ειδών ψωμιού. Παρασκευάζεται από το αλεύρι που περιέχει μόνο τον κεντρικό πυρήνα των σιτηρών (ενδοσπέρμιο), κι έτσι είναι πιο φτωχό σε μικροθρεπτικά συστατικά και φυτικές ίνες συγκριτικά με άλλα είδη.

Χωριάτικο Ψωμί

Πρόκειται για σταρένιο ψωμί, το αλεύρι του οποίου προέρχεται αποκλειστικά από σκληρό σιτάρι.

Ψωμί με Προζύμι

Το προζύμι είναι μία συμβιωτική καλλιέργεια μικροοργανισμών που «τρέφεται» με αλεύρι και νερό. Χρειάζονται μέρες και υπομονή και να δημιουργηθεί, όταν όμως αποτελέσει την πρώτη ύλη για το ψωμί μας, δίνει εξαιρετική νοστιμιά αλλά και μία γεύση ελαφρώς «άγρια» και «ξινή». Μπορούν να χρησιμοποιηθούν διαφορετικά άλευρα για την παρασκευή του, για παράδειγμα σίκαλης, ολικής άλεσης, σκληρό ή/και συνδυασμός αυτών.

Ψωμί από Καλαμποκάλευρο (Μπομπότα)

Είναι γνωστό και με την ονομασία «μπομπότα». Παρασκευάζεται από αλεύρι καλαμποκιού, το οποίο παράγεται από την άλεση ολόκληρου του σπόρου του αραβοσίτου και έχει έντονο κίτρινο χρώμα. Μπορεί να έχει είτε γλυκιά είτε αλμυρή γεύση, ανάλογα με τα υπόλοιπα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν (ελαιόλαδο, τυρί, μέλι κ.α.). Λόγω της προέλευσής του (από καλαμπόκι) ο συγκεκριμένος τύπος ψωμιού συνήθως δεν περιέχει γλουτένη.

Ψωμί Σίκαλης

Ως πρώτη ύλη χρησιμοποιείται το αλεύρι σίκαλης, το οποίο είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, ιχνοστοιχεία (φώσφορο, μαγνήσιο, μαγγάνιο) και πρωτεΐνες. Θα το συναντήσεις με ανοιχτό ή σκούρο χρώμα, ανάλογα με τον τύπο του αλεύρου που χρησιμοποιείται και την προσθήκη ή όχι χρωστικών.

Πολύσπορο Ψωμί

Πρόκειται για υψηλής διατροφικής αξίας ψωμί, πλούσιο σε φυτικές ίνες, βιταμίνες, αμινοξέα και θρεπτικά συστατικά. Από το όνομά του, καταλαβαίνουμε ότι παρασκευάζεται από διάφορα είδη δημητριακών. Χρησιμοποιούνται διαφορετικά άλευρα, ενώ κάθε είδος σπόρου που προστίθεται φέρει και τη δική του διατροφική αξία.

Ψωμί Ντίνκελ

Το αλεύρι ντίνκελ προέρχεται από ένα αρχαίο δημητριακό (όλυρα) και είναι πιο εύπεπτο από το αλεύρι σιταριού, καθώς η γλουτένη που περιέχει αποτελείται από μεγαλύτερο αριθμό υδατοδιαλυτών πρωτεϊνών, με αποτέλεσμα τα θρεπτικά του συστατικά να απορροφώνται ευκολότερα. Επιπλέον, το συγκεκριμένο δημητριακό φαίνεται να έχει υψηλότερη περιεκτικότητα σε ψευδάργυρο και πρωτεΐνες συγκριτικά με το σιτάρι.

Διατροφικό tip:
Το συγκεκριμένο ψωμί έχει συνδεθεί λανθασμένα με τη δίαιτα, μιας που προσδίδει παρόμοιες θερμίδες με το λευκό ψωμί.

Ψωμί Ζέας

Η ζέα είναι ένα ακόμη δημητριακό που καλλιεργείται από την αρχαιότητα, γνωστό και δίκοκκο σιτάρι. Το περίβλημα του καρπού έχει την ιδιότητα να παραμένει προσκολλημένο στον σπόρο, προσφέροντας σε εμάς μία πληθώρα θρεπτικών συστατικών. Μελέτες μάλιστα, έχουν δείξει ότι το δίκοκκο σιτάρι μπορεί να περιέχει έως και 20-60% περισσότερα θρεπτικά συστατικά (π.χ. μαγνήσιο, χαλκό ψευδάργυρο και φώσφορο) συγκριτικά με το μονόκοκκο και το μαλακό σιτάρι.

Θρεπτική Σύσταση Ψωμιού

Στον παρακάτω πίνακα μπορείς να διαβάσεις ενδεικτικά τις διακυμάνσεις θρεπτικών συστατικών που υπάρχουν σε ορισμένους τύπους ψωμιού, με δεδομένα συνταγών από την αμερικανική βάση τροφίμων USDA. Ανάλογα με τη συνταγή που χρησιμοποιείται και πιθανό εμπλουτισμό θρεπτικών συστατικών, τα μικροθρεπτικά συστατικά θα παρουσιάσουν αντίστοιχα τροποποιήσεις.

Ψωμί λευκό (1 φέτα 30g)Ψωμί ολικής (1 φέτα 28g)Ψωμί σίκαλης (1 φέτα 32g)Ψωμί καλαμποκιού (1 φέτα 28g)
Ενέργεια (kcal)~80~70~83~75
Πρωτεΐνες (g)2,33,62,71,9
Λιπαρά (g)10,91,12
Υδατάνθρακες (g)15,211,615,512,2
Φυτικές Ίνες (g)0,71,91,9
Σάκχαρα (g)1,31,61,2
Ασβέστιο5%3%2%7%
Σίδηρος6%4%5%4%
Νάτριο9%6%9%8%
Θειαμίνη9%7%9%5%
Ριβοφλαβίνη6%4%6%5%
Νιασίνη7%7%6%3%
Βιταμίνη Β61%3%1%2%
Φυλλικό οξύ8%3%9%5%
Μαγγάνιο7%30%13%2%
Σελήνιο7%16%14%4%
Ποιο Ψωμί να επιλέξω;

Όπως θα έχεις καταλάβει ήδη κι εσύ, τα διαφορετικά είδη ψωμιού διαφέρουν ελάχιστα στις θερμίδες που περιέχουν, κάνοντας τα θρεπτικά τους συστατικά τον οδηγό για να επιλέξει ο καθένας το καταλληλότερο για εκείνον.

Έχει σημασία να δώσεις προσοχή στα διατροφικά στοιχεία του ψωμιού που θα επιλέξεις ώστε να μεγιστοποιήσεις τα οφέλη για τον οργανισμό σου, αλλά πάντα να θυμάσαι ότι και η γεύση είναι σημαντικό να είναι εξίσου ικανοποιητική!

Δώσε έμφαση στις Φυτικές Ίνες

Κάτι που ξεχωρίζει ένα λιγότερο επεξεργασμένο ψωμί, για παράδειγμα το ολικής άλεσης συγκριτικά με το λευκό, είναι σίγουρα η μεγαλύτερη παρουσία φυτικών ινών στο πρώτο. Έτσι, εάν σε ενδιαφέρει να αυξήσεις τις φυτικές ίνες στη διατροφή σου μπορείς να ξεκινήσεις διαβάζοντας τα συστατικά του ψωμιού ώστε να επιλέξεις κάποιο που περιέχει αλεύρι ολικής άλεσης και να λάβεις όλα τα οφέλη των φυτικών ινών:

  • Χαμηλώνουν το γλυκαιμικό φορτίο των γευμάτων
  • Φέρουν μεγαλύτερο κορεσμό
  • Βοηθούν στη διαχείριση της πείνας
  • Συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία του πεπτικού και την αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας
  • Δρουν ευεργετικά στη χοληστερόλη και τη γλυκόζη του αίματος

Διατροφικό tip: Θυμήσου να αυξήσεις σταδιακά τις φυτικές ίνες στη διατροφή σου, ώστε να αποφύγεις τα αντίθετα αποτελέσματα που προκαλεί η απότομη αύξησή τους!

Ύπαρξη ή Όχι Γλουτένης

Ακόμη, τα άτομα με κοιλιοκάκη ή αλλιώς δυσανεξία στη γλουτένη, ακολουθούν μια διατροφή ελεύθερη σε γλουτένη και συνεπώς, είναι καλό να αντικαταστήσουν το παραδοσιακό ψωμί τους με κάποιο αντίστοιχο που δεν περιέχει γλουτένη, όπως για παράδειγμα το ψωμί που παρασκευάζεται αποκλειστικά από αλεύρι ρυζιού ή καλαμποκιού. Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό το τρόφιμο που θα επιλέξεις να περιέχει τη σήμανση «Ελεύθερο Γλουτένης», για να είσαι σίγουρος ότι δεν έχει γίνει πρόσμιξη με κάποιο άλλο αλεύρι.

Τυποποιημένο ή ψωμί φούρνου;

Στις μέρες μας μπορεί κάποιος πέρα από τον φούρνο να αγοράσει ψωμί και από το supermarket. Το καλό που έχει το τυποποιημένο ψωμί είναι ότι μπορείς να δεις την ετικέτα του και να γνωρίζεις ανά πάσα στιγμή τα θρεπτικά του συστατικά, ενώ βοηθάει αρκετά και η υπάρχουσα μεριδοποίησή τους για να παραμένεις πιστός/-ή στη σωστή μερίδα. Επιπλέον, σε περίπτωση που χρειάζεσαι κάποιο ψωμί με λειτουργικές ιδιότητες (για παράδειγμα χαμηλό σε αλάτι ή χωρίς γλουτένη) τότε είναι πιο πιθανό να το βρεις σε τυποποιημένη μορφή, μιας που η βιομηχανία τροφίμων έχει βάλει τα δυνατά της να καλύψει τις ανάγκες ολοένα και περισσότερων καταναλωτών.

Στον πίνακα που ακολουθεί σου παραθέτω μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα που θα συναντήσεις στα ράφια του supermarket. Έχε στα υπόψη ότι παράγονται διαρκώς νέα είδη ψωμιού και τα ήδη υπάρχοντα ανανέωνονται, έτσι ενδέχεται να βρεις κι άλλες εναλλακτικές καταλληλότερες για εσένα.

 Αλεύρι στη συνταγήΦυτικές ίνες ανά 100g προϊόντος (g)
Χωριανό Παπαδοπούλου Ολικής Άλεσης με Σίκαλη45% αλεύρι σίτου ολικής άλεσης
3% αλεύρι σίκαλης ολικής άλεσης
5
Ψωμί Ολικής Άλεσης Κατσέλης10% αλεύρι σίτου ολικής άλεσης6
Κρις Κρις Φέτες Ζωής50% αλεύρι σίτου ολικής άλεσης
6% αλεύρι σίκαλης ολικής άλεσης
7.2
Κρις Κρις Τόστιμο40% αλεύρι σίτου ολικής άλεσης
13% αλεύρι σίκαλης ολικής άλεσης
5.9
Παπαδοπούλου Αρχαία Σπορά Πολύσπορο με σπόρους Τσία και Κινόα45% αλεύρι σίτου ολικής άλεσης
2% αλεύρι κινόα ολικής άλεσης
8.1
Παπαδοπούλου Αρχαία Σπορά με Δίκοκκο Σιτάρι38% αλεύρι σίτου ολικής άλεσης
13% αλεύρι ολικής άλεσης από δίκοκκο σιτάρι
6
Καραμολέγκος με 5 Δημητριακά Ολικής24% αλεύρι σίτου ολικής άλεσης
23% αλεύρι σίκαλης ολικής άλεσης
23% φυσικό προζύμι σίκαλης
9.4
Καραμολέγκος Slim Toast με Γλυκομαννάνη45% αλεύρι σίτου
3% γλυκομμαννάνη
6.2
Καραμολέγκος Χωρίς προσθήκη σε Αλάτι και Ζάχαρη59% αλεύρι σίτου1.9
Καραμολέγκος Χαμηλό σε Υδατάνθρακες38,5% αλεύρι σίτου4.9

Την τελική επιλογή φυσικά θα την κάνεις εσύ αλλά δεν είναι τυχαία τα στοιχεία που σου έχω παραθέσει, καθώς για να είναι πιο θρεπτικό το ψωμί μας είναι καλό να έχει υψηλό ποσοστό από αλεύρι ολικής άλεσης σε συνδυασμό με υψηλή ποσότητα φυτικών ινών (ιδανικά πάνω από 8g ανά 100γραμμάρια προϊόντος).

Η δημοσιογράφος Μαριλού Ρεπαπή αποκάλυψε για πρώτη φορά τη δική της εμπειρία, όταν διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού με αφορμή τη Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καρκίνου του Μαστού.

Η δημοσιογράφος της εκπομπής του Star, “Στη φωλιά των Κου Κου“, με ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook, προχώρησε σε μία συγκλονιστική κατάθεση ψυχής, περιγράφοντας τη δική της εμπειρία με την ασθένεια, θέλοντας να στείλει παράλληλα και ένα σημαντικό μήνυμα σε όλες τις γυναίκες για το πόσο σημαντική είναι η πρόληψη.

Διαβάστε επίσης: Το συγκλονιστικό κείμενο της Μάγιας Τσόκλη για τον καρκίνο του μαστού

Η ανάρτηση
“Δεν μου αρέσει να κάνω εξομολογήσεις για τη ζωή μου και δεν χρησιμοποιώ καταστάσεις για να προβληθώ. Όμως, το 2020 είναι η χρονιά που εκτίμησα τη ζωή μου και την υγεία μου και περίμενα μέχρι σήμερα να σας πω την ιστορία μου, γιατί αισθάνομαι ότι πρέπει να τη μοιραστώ με άλλες γυναίκες: Στα 41 μου και όχι στα 40, γιατί “δεν προλάβαινα”, πήγα για την πρώτη μου μαστογραφία. Ο γιατρός μου, είχε συστήσει να κάνω μία στα 35 μου για να υπάρχει μια απεικόνιση, αλλά μωρέ, “δεν προλάβαινα”. Άλλωστε, δεν είχαμε κανένα ιστορικό γυναικολογικού καρκίνου στην οικογένεια και “σιγά”. Στην μαστογραφία που έκανα στα 41, εμφανίστηκε κάτι που λέγεται “αποτιτανώσεις”.
Ο γυναικολόγος μου, Θωμάς Προκοπάκης ή αλλιώς “ο άνθρωπος που μου έσωσε τη ζωή #1” μου είπε ότι το έχουν πάρα πολλές γυναίκες. Όμως επειδή ένα πολύ μικρό ποσοστό γυναικών που το έχει, εμφανίζει καρκίνο του μαστού, θα ήθελε να δω έναν μαστολόγο. Ο μαστολόγος Νίκος Μπρεδάκης ή αλλιώς “ο άνθρωπος που μου έσωσε τη ζωή #2” μου ζήτησε επανεξέταση σε εννιά μήνες. Δηλαδή τον περασμένο Δεκέμβριο. Σε μία νέα μαστογραφία, την οποία είδαν πολλοί γιατροί και ακτινολόγοι, αποφασίστηκε να κάνω μία βιοψία αν και 95% δεν θα ήταν τίποτα. Όμως δεν τους άρεσε το πού βρίσκονταν οι αποτιτανώσεις. Μπήκα στο χειρουργείο στις 24 Ιανουαρίου – μία μέρα μετά τα γενέθλια του γιου μου- με την πεποίθηση ότι όλο αυτό γίνεται προληπτικά. Δεν είχα ξανακάνει ποτέ χειρουργείο, φοβόμουν πολύ, αλλά ήμουν αισιόδοξη. Τρεις εβδομάδες αργότερα, που από τη δέκατη μέρα άρχισαν να περνάνε πολύ αργά, βασανιστικά, με μεγάλη αγωνία, με φώναξε ο Νίκος μου, το στήριγμά μου στη ζωή και σε όλο αυτό, στο γραφείο του να μου πει κάτι. Νόμιζα ότι ήταν για δουλειά. Δεν ήθελε να μου το πει από το τηλέφωνο. Είχε μιλήσει με τον γιατρό, τα αποτελέσματα της βιοψίας είχαν βγει. Ήταν in situ καρκίνωμα, κοινώς, καρκίνος του μαστού στο πιο αρχικό στάδιο που υπάρχει, στάδιο 0. Άρχισα να κλαίω, είπα “Θεέ μου, το παιδί μου!” και έμαθα εκεί ότι πρέπει να κάνω άλλο ένα χειρουργείο. Την επόμενη μέρα, ο κύριος Μπρεδάκης, ο γιατρός μου, μου είπε: “δεν θα πεθάνεις από αυτό, το έχουμε πιάσει πολύ νωρίς, θα το αφαιρέσουμε, θα κάνεις ακτινοβολίες και θα παίρνεις ένα χάπι. Αλλά θα ζήσεις, σου το υπογράφω. Και δεν θα πέσουν τα μαλλιά σου”.
Στις 14 Μαρτίου, λίγο πριν την καραντίνα, πήγα για άλλο ένα χειρουργείο, με τη μαμά μου και τον Νίκο που ανέβαιναν στο δωμάτιο εναλλάξ γιατί πια επιτρεπόταν μόνο ένας. Έκλαιγα από την ώρα που μπήκα μέχρι την ώρα που έπεσα σε νάρκωση. Τώρα δεν ήμουν πια τόσο αισιόδοξη. Δέκα μέρες αργότερα βγήκαν τα αποτελέσματα: όλο το καρκίνωμα αφαιρέθηκε με την ογκεκτομή και τα όρια ήταν υγιή. Τέλος τα χειρουργεία, μένουν οι ακτινοβολίες τώρα και τελειώσαμε!
Η περιγραφή στις ακτινοβολίες ήταν ότι: έρχεσαι, γδύνεσαι από τη μέση και πάνω, ξαπλώνεις στο μηχάνημα, διαρκεί δύο λεπτά, ντύνεσαι, φεύγεις. 19 φορές θα το έκανα αυτό. Κανείς δεν σου λέει ότι καταλήγεις να προσεύχεσαι σήμερα στο ραντεβού σου να μην έχει πριν και μετά από εσένα νέους ανθρώπους να περιμένουν, να μην έχει μητέρες με παιδιά, να μην κλάψεις… Οι ακτινοβολίες ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι γιατί πονούσες τους άλλους γύρω σου.
Πριν έναν μήνα έκανα τις πρώτες μεγάλες εξετάσεις μου και είναι πεντακάθαρες και έχω ελπίδα να ζήσω για πάντα χωρίς αυτό, γιατί το έπιασα νωρίς. Τώρα παίρνω ένα χάπι για τα επόμενα δέκα χρόνια που με πάχυνε λίγο αλλά είναι τα καλύτερα κιλά που έχω πάρει γιατί με βοηθά να παραμείνω υγιής.
Ήθελα όλον αυτόν τον καιρό να πω την ιστορία μου σε άλλες γυναίκες, μόνο για να καταλάβουν τι σημαίνει το “η πρόληψη σώζει ζωές”: Να κάνετε τις μαστογραφίες σας, να τις κάνετε και νωρίτερα από τα 40 αν έχετε ιστορικό, να ρωτάτε τον γιατρό σας και να κάνετε ψηλάφιση. Να είσαστε καλύτερες από εμένα, εγώ ήμουν τυχερή. Αν μου είχε συμβεί στα 38, θα αποχαιρετιόμασταν”.

 

Δεν μου αρέσει να κάνω εξομολογήσεις για τη ζωή μου και δεν χρησιμοποιώ καταστάσεις για να προβληθώ. Όμως, το 2020 είναι…

Δημοσιεύτηκε από Marilou Repapi στις Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2020

Οι Καθηγητές της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ευστάθιος Καστρίτης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ), συνοψίζουν τα ευρήματα μελέτης, σύμφωνα με την οποία η χρήση ασπιρίνης συσχετίστηκε με σημαντικά χαμηλότερη πιθανότητα ανάγκης για μηχανικό αερισμό (διασωλήνωση).

Μεταξύ νοσηλευόμενων ασθενών με COVID-19, η χρήση ασπιρίνης συσχετίστηκε με σημαντικά χαμηλότερη πιθανότητα ανάγκης για μηχανικό αερισμό (διασωλήνωση), εισαγωγή σε ΜΕΘ και μικρότερη θνησιμότητα εντός του νοσοκομείου, σύμφωνα με μια μελέτη παρατήρησης που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό Anesthesia & Analgesia.

Μέχρι σήμερα, καμία μελέτη δεν έχει αξιολογήσει εάν η χρήση ασπιρίνης σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο διασωλήνωσης και μηχανικού αερισμού, εισαγωγής σε ΜΕΘ και θνησιμότητας εντός του νοσοκομείου, αν και είναι ένα από τα φάρμακα που χρησιμοποιούν πολλοί ασθενείς οι οποίοι θα χρειαστούν νοσηλεία για COVΙD-19.

Η έρευνα

Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από 412 νοσηλευόμενους ασθενείς με COVID-19 (μέση ηλικίας 55 ετών, και 59,2% ήταν άνδρες) από μια βάση δεδομένων η οποία περιέχει πληροφορίες για ασθενείς με COVID-19 από 4 μεγάλα νοσοκομεία των ΗΠΑ. Από τους ασθενείς, οι 314 (76,3%) δεν λάμβαναν ασπιρίνη. Από αυτούς που έλαβαν ασπιρίνη, το 75,5% την λάμβανε πριν από την εισαγωγή στο νοσοκομείο και το 86,7% την έλαβε εντός 24 ωρών από την εισαγωγή στο νοσοκομείο. Η μέση δόση της ασπιρίνης ήταν 81 mg και η διάμεση διάρκεια θεραπείας ήταν 6 ημέρες.

Οι ασθενείς που έλαβαν ασπιρίνη είχαν σημαντικά σε υψηλότερα ποσοστά, ιστορικό υπέρτασης, διαβήτη τύπου 2, στεφανιαίας νόσου και νεφρικής νόσου. Το ποσοστό των ασθενών σε κάθε ομάδα που έλαβαν αζιθρομυκίνη, πλάσμα από αναρρώσσαντες, δεξαμεθαζόνη, θεραπευτική δόση ηπαρίνης, υδροξυχλωροκίνη, remdesivir και tocilizumab δεν διέφερε.

Η χρήση ασπιρίνης συσχετίστηκε με μικρότερη συχνότητα ανάγκης για μηχανικό εξαερισμό (35,7% έναντι 48,4%, P = .03) και είσοδο σε ΜΕΘ (38,8% έναντι 51,0%, P = .04), αλλά δεν εμφάνισε συσχέτιση με την θνησιμότητα κατά την διάρκεια της νοσηλείας στο νοσοκομείο (26,5% έναντι 23,2%, Ρ = 0,51). Μετά από προσαρμογή για 8 μεταβλητές που έχουν σχετιστεί με την έκβαση της COVID-19, όπως ηλικία, φύλο, δείκτης μάζας σώματος, φυλή, υπέρταση και διαβήτης, η χρήση ασπιρίνης συσχετίστηκε ανεξάρτητα με μειωμένο κίνδυνο ανάγκης μηχανικού αερισμού (ελάττωση σχετικού κινδύνου κατά 44%, P = 0.007), εισαγωγής σε ΜΕΘ (ελάττωση σχετικού κινδύνου κατά 43%, P = 0.005) και θνησιμότητας εντός του νοσοκομείου (ελάττωση σχετικού κινδύνου κατά 47%, Ρ = 0.02). Επίσης, δεν υπήρχαν διαφορές στις μείζονες αιμορραγίες ή την κλινικά εμφανή θρόμβωση μεταξύ των χρηστών ασπιρίνης και των ασθενών που δεν έλαβαν ασπιρίνη.

Με βάση την πιθανή επίδραση της ασπιρίνης στην αποφυγή μηχανικού αερισμού σε ασθενείς με COVID-19, αυτά τα αποτελέσματα μπορεί να είναι κλινικά σημαντικά. Η COVID-19 σχετίζεται με υπερπηκτικότητα και μικροθρομβώσεις στο αγγειακό δίκτυο των πνευμόνων. Αυτή η επιπλοκή είναι μια από τις συχνότερες και σοβαρότερες στην COVID-19 και σχετίζεται σαφώς με αυξημένη θνητότητα, διαταραχές στον αερισμό και απώτερες επιπλοκές.

Η ασπιρίνη έχει γνωστή αντι-αιμοπεταλιακή δράση και πιθανώς μπορεί να μετριάσει των κίνδυνο αυτών των σοβαρών επιπλοκών, ακόμα και χορηγούμενη επιπλέον της ηπαρίνης. Η ασπιρίνη είναι φθηνή, ευρέως διαθέσιμη και έχει ένα καλά περιγραφόμενο προφίλ ασφάλειας. Αυτά τα χαρακτηριστικά, σε συνδυασμό με τα πιλοτικά δεδομένα της μελέτης, υποστηρίζουν την περαιτέρω διερεύνηση του ρόλο της χαμηλής δόσης ασπιρίνης ως δυνητικά συμπληρωματικής θεραπείας στην COVID-19.