Αρχική > Θέατρο-Χορός > Ένκε Φεζολλάρι, γιατί την εποχή του κορωνοϊού χρειαζόμαστε τροφή για σκέψη;

Ένκε Φεζολλάρι, γιατί την εποχή του κορωνοϊού χρειαζόμαστε τροφή για σκέψη;

Ο Ένκε Φεζολλάρι είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης. Γεννήθηκε το 1981 στην Αλβανία. Στην Ελλάδα ήρθε το 1993, όπου και κυνήγησε το όνειρό του να ασχοληθεί με το θέατρο. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Κρατικού θεάτρου Β. Ελλάδος (ΚΘΒΕ) και έκτοτε είναι εξαιρετικά δραστήριος και ως ηθοποιός και ως σκηνοθέτης, καθώς δίνει το «παρών» κάθε σεζόν με εξαιρετικά καίριες παραστάσεις. Μέχρι και τα μέσα Φεβρουαρίου παρουσιαζόταν σε δική του σκηνοθεσία στο Vault η «Λαίδη Μάκβεθ του Μτσενσκ», έργο βασισμένο στη νουβέλα του Νικολάι Λεσκώφ, ενώ λίγο πριν κλείσουν τα θέατρα, στις 7 Μαρτίου, έκανε πρεμιέρα στο ΔΗ. ΠΕ. ΘΕ Σερρών «Ο Θείος Βάνια» του Τσέχωφ υπό τη δική του σκηνοθετική οπτική.

Ενεργός και ως καλλιτέχνης και ως πολίτης ξεκίνησε μαζί με το ΔηΠεΘε Σερρών – και με προτροπή της καλλιτεχνικής του διευθύντριας Καλλιόπης Ευαγγελίδου-  μία πλατφόρμα …σκέψης, τη Food for thought. Πρόκειται για έναν εικονικό τόπο συνάντησης ανθρώπων, με γνώμονα τις παρούσες συνθήκες πουστοχεύει να δώσει ένα στίγμα στο παρόν που βιώνουμε όλοι, χωρίς να μιλάει για αυτό.

Ο Ένκε Φεζολλάρι μάς εξήγησε τους λόγους που δημιούργησε την πλατφόρμα αυτή, στην οποία ήδη αρκετοί καλλιτέχνες έχουν δηλώσει παρόντες (Αμαλία Αρσένη, Βάσω Καμαράτου, Σοφία Παπάζογλου κ.ά):

«Ο πλούτος του ίντερνετ μάς προσφέρει ένα σύμπαν αχαλίνωτο, ένα θέαμα αέναο για γνώση. Η παρακολούθηση μίας θεατρικής παράστασης ή μίας συναυλίας μέσω διαδικτύου μάς προσφέρει το έργο του καλλιτέχνη και μάλιστα μπορούμε να ανατρέχουμε σ΄αυτό ανα πάσα στιγμή με την όραση και την ακοή, αλλά πάντα μας αφήνει εκείνη την απουσία της στιγμής που δεν ζήσαμε…

Το παρελθόν περνά από τις οθόνες μας, αλλά ο χρόνος έχει παρέλθει. Το τελευταίο διάστημα γινόμαστε μάρτυρες μιας άγνωστης και πρωτόγνωρης κατάστασης με κλειστά θέατρα, μουσεία και εστίες πολιτισμού. Όλα μπροστά σ΄ένα οικονομικό κραχ και σε μια αβεβαιότητα τρομακτική.

Ο σκοπός αυτής της νέας πλατφόρμας, αυτός ο εικονικός τόπος συνάντησης ανθρώπων στις παρούσες συνθήκες ουσιαστικά καταθέτει και βάζει την δική της λίθο σε ενα Παρόν. Χτίζουμε μια γέφυρα επικοινωνίας και μια παρακαταθήκη όχι μόνο για μας, αλλά και για τις επόμενες γενιές, μια τράπεζα ιδεων, πολιτιστικών θεμάτων -ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα- Τέχνης και δημιουργίας. Ανθρωποι κλεισμένοι -που δεν το βάζουν κάτω, συναρμολογούν τα κομμάτια ενος παζλ που έχουμε ανάγκη : του Είναι που θα επιβιώσει».

Περισσότερα εδω: Food for thought.