Νανά Παλαιτσάκη: “Πριν μερικούς μήνες έγινα θύμα ενδοοικογενειακής βίας από τον τότε σύντροφό μου”

νανά-παλαιτσάκη-πριν-μερικούς-μήνες

Η Νανά Παλαιτσάκη μιλά για το νέο της βιβλίο, το επόμενο που γράφει, τα σκοτάδια της που την ενέπνευσαν, πώς η ίδια τα νικά και ποιοι τη βοηθούν κάθε φορά που αναδύεται στο φως.

Συνέντευξη στη Φλώρα Κασσαβέτη

«Είσαι γυναίκα Αξίζεις!» Είναι το τελευταίο βιβλίο της δημοσιογράφου Νανά Παλαιτσάκη. Το πέμπτο της βιβλίο που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός και περιγράφει 10 αληθινές ιστορίες γυναικών. Το βιβλίο έχει γραφτεί σε συνεργασία με τον ψυχολόγο φιλόσοφο Δημήτρη Τσουκνιδή, καθώς κάθε ιστορία διαπραγματεύεται αληθινά, καθημερινά προβλήματα με τα οποία μπορεί να έρθει αντιμέτωπη κάθε γυναίκα όπως η κατάθλιψη, η συναισθηματική κακοποίηση, η αϋπνία, η τελειομανία, το άγχος της απώλειας βάρους. Μέσα στο βιβλίο υπάρχουν πρακτικοί κανόνες κλειδιά, που στόχο έχουν να οδηγήσουν τον αναγνώστη που θα ταυτιστεί στην αυτοθεραπεία. Μιλήσαμε με τη δημοσιογράφο συγγραφέα για το βιβλίο της σε μια απόπειρα να αναλύσουμε την πηγή της έμπνευσής της.

Νανά, έγραψες το βιβλίο εν μέσω καραντίνας;

Το βιβλίο είναι αποτέλεσμα μιας γενικότερης σκοτεινής περιόδου, όπου τα συναισθήματα ήταν εναλλασσόμενα ανάμεσα στον φόβο, στο άγχος του θανάτου, στο σφυροκόπημα της ειδησεογραφίας που ήταν μόνο δυσάρεστη και στην επικοινωνία που γινόταν μέσω του διαδικτύου, καθώς οι κοινωνικές σχέσεις έπαψαν να υπάρχουν. Αυτή τη σκοτεινή περίοδο μίλησα και μου ανοίχτηκαν γυναίκες που μου εκμυστηρεύτηκαν τις ιστορίες που αναφέρονται στο βιβλίο.

Διαβάστε επίσης: Βάσω Καβαλιεράτου: «Είπα στον Φοίβο, αν ξαναγκρινιάξω που έχω πολλή δουλειά, πέταξέ μου ένα τηγάνι στο κεφάλι!»

%ce%bd%ce%b1%ce%bd%ce%ac-%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%b9%cf%84%cf%83%ce%ac%ce%ba%ce%b7-%cf%80%cf%81%ce%b9%ce%bd-%ce%bc%ce%b5%cf%81%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d%cf%82-%ce%bc%ce%ae%ce%bd%ce%b5%cf%820

Θεωρείς ότι σε σκοτεινές περιόδους της ζωή μας μπορούμε να γίνουμε δημιουργικοί;

Ναι, πιστεύω πως έχει αποδεχτεί ότι στις σκοτεινές περιόδους της ζωής μπορείς να κάνεις δημιουργικά πράγματα. Αρκεί να νιώθεις σε υπερθετικό βαθμό αυτό που θεωρείται ζωή. Το να ζούμε είναι μια πολύ μεγάλη ιστορία. Ζω δεν σημαίνει ότι ζω μόνο όταν είμαι χαρούμενη ή ευτυχισμένη -οι στιγμές ευτυχίας είναι ελάχιστες εξάλλου- αλλά ζω κι όταν διαχειρίζομαι τον πόνο και τον φόβο, την αδικία και την αγωνία.

Διαβάστε επίσης: «Σε κρίσιμα σταυροδρόμια της ζωής μου επέλεξα να κοιτάξω μπροστά»

Ήταν και σε προσωπικό επίπεδο σκοτεινή περίοδος για σένα;

Τα τελευταία χρόνια, η τελευταία δεκαετία μάλλον, βρίσκει πολλούς από εμάς σε έναν αγώνα, στη διαχείριση του ελέους της καθημερινότητας. Εγώ τουλάχιστον ανήκω σε αυτή την κατηγορία. Έχασα δουλειές, έμεινα απλήρωτη για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, είχα απώλειες, πέρασα όλα τα συναισθήματα που προκύπτουν από τον κύκλο του πένθους κι από ένα κύκλο διαχείρισης ιατρικού προβλήματος το οποίο κρατάει 11 χρόνια.

Και ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα υγείας;

Ένα σοβαρό αιματολογικό θέμα το οποίο με κάνει να επισκέπτομαι το νοσοκομείο μία φορά το μήνα. Για εμάς τους χρόνια πάσχοντες η περίοδος της έξαρσης του κορωνοϊού λόγω του ότι δεν μπορούσαν να πραγματοποιηθούν οι ιατρικές πράξεις ήταν μια ψυχική δοκιμασία. Ήτα ένα τεράστιο άγχος που αντιμετωπίσαμε όλοι οι άνθρωποι με χρόνια νοσήματα, όχι μόνο εγώ. Το γράψιμο την σκοτεινή αυτή περίοδο με βοήθησε να αντιμετωπίσω όσα μου συνέβαιναν με ένα πολύ δημιουργικό τρόπο. Πάντα αναρωτιέμαι τι κάνουν οι άνθρωποι όταν δεν γράφουν. Ίσως επειδή εγώ γράφω συνέχεια.

Θεωρείς το γράψιμο μεταξύ άλλων και θεραπεία;

Κοίταξε. Αυτό το βιβλίο δεν θα μπορούσα να το έχω γράψει νωρίτερα ηλικιακά. Θεωρώ ότι ένας άνθρωπος για να τον εμπιστευτεί ο κόσμος -γιατί εμένα ουσιαστικά μου εμπιστεύτηκαν τις ιστορίες τους- πρέπει να έχει περάσει βιωματικές εμπειρίες δυνατές. Αν δεν έχεις γεννήσει, δεν έχεις μεγαλώσει παιδί, αν δεν έχεις αποδεχθεί το ότι δεν μπορείς ν’ αποκτήσεις παιδί, αν δεν έχεις μεγαλώσει παιδί χωρίς να είσαι ο βιολογικός γονιός του, αν δεν έχεις ερωτευτεί και δεν έχεις νιώσει απελπισμένος από έρωτα, αν δεν έχεις χωρίσει, αν δεν σ’ έχουν πετάξει σαν λεμονόκουπα στον δρόμο εκείνοι που εμπιστεύτηκες, αν δεν έχεις βιώσει τους κύκλους του πένθους, αν δεν έχεις αποχαιρετήσει για πάντα ανθρώπους, αν δεν κέρδισες κι αν δεν έχασες, δεν μπορείς να πάρεις στην πλάτη σου συναισθήματα άλλων.

Κι αν δεν έχεις αρρωστήσει;

Ναι, βέβαια. Κι αν δεν έχεις αρρωστήσει. Είναι διαφορετικός ο τρόπος που αντιμετωπίζω έναν άνθρωπο που είναι ασθενής, ενώ εγώ είμαι υγιής, και τελείως διαφορετικός ο τρόπος που τον αντιμετωπίζω αν έχω νοσήσει κι εγώ. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι πρέπει να νοσήσουν. Απλά η ενσυναίσθησή σου είναι διαφορετικής ποιότητας όταν έχεις νοσήσει.

Εμένα για παράδειγμα δύο πράγματα μου άλλαξαν τη σχέση με τα υλικά αγαθά και έφτασα να πω ότι τελείωσε η σχέση μου με την ύλη. Το πρώτο ήταν ο πόλεμος στον Περσικό όπου πήγα ως απεσταλμένη του Αντ-1 και το δεύτερο η επίσκεψή μου στο νοσοκομείο κάθε μήνα. Μακάρι να μπορούσα σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προβλήματα πολυτελείας, όπως τα λέω εγώ, και καταθλίβονται από αυτά να μπορούσαν να δουν τα βλέμματα των νοσηλευτών, των ανθρώπων με χρόνιες ασθένειες, τους γονείς παιδιών που υποφέρουν, του γονείς που χάνουν τα παιδιά τους. Να τους δουν και να πάρουν δύναμη από τις κουβέντες αυτών των ανθρώπων, που πραγματικά κρύβουν αδιανόητη δύναμη μέσα τους. Αυτή τη δύναμη που σε κάνει να πιστεύεις ότι αξίζει να ζεις, να συνεχίσεις να παλεύεις όσο δύσκολα κι αν είναι τα πράγματα. Λυπάμαι μερικές φορές τους ανθρώπους που δεν έχουν βιώσει τέτοιες εμπειρίες, γιατί τότε θα εκτιμούσαν διαφορετικά αυτό που νομίζουν αυτονόητο.

Θεωρείς τον εαυτό σου δυνατό; Είσαι ο τύπος που δεν έχει χρειαστεί ψυχολόγο;

Έχω περάσει από αυτή τη διαδικασία, προκειμένου να γράψω το τρίτο μου βιβλίο «Εγώ κι ο Ψυχίατρος». Ο ρόλος του ειδικού είναι σημαντικός, όταν νιώθουμε ανήμποροι αλλά και όποτε θεωρούμε ότι τον χρειαζόμαστε. Γενικά όμως πιστεύω ότι είμαστε ευλογημένοι ως Έλληνες. Είναι τεράστιος ο θεραπευτικός ρόλος του Ελληνικού φωτός και της Ελληνικής Φύσης Ζούμε σε ένα ευλογημένο τόπο που μας δίνει καθημερινά όλες τις αφορμές για να ξεπεράσουμε την όποια θλίψη .Δεν ισχύει το ίδιο για τους Σκοτσέζους ή τους Γερμανούς. Όμως για εμάς τους Έλληνες είναι ύβρις αυτό το θείο δώρο, να μην είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτό που βιώνουμε .

“Είσαι γυναίκα Αξίζεις!” Είναι ο τίτλος του βιβλίου σου. Είναι 10 αληθινές ιστορίες τις οποίες συνοδεύουν 50 πρακτικοί κανόνες γυναικείας επιβίωσης. Είναι το πέμπτο σου βιβλίο;

Ναι! Και είναι και είναι η πρώτη συνεργασία μου με τις εκδόσεις Αρμός και είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό, καθώς ετοιμάζεται και η δεύτερη συνεργασία.

Για την οποία θες να μας μιλήσεις;

Είναι ένα δεύτερο βιβλίο που έχει τίτλο «Μίλα» και αφορά στην κακοποίηση των γυναικών και της διαχείρισης από το νομικό πλαίσιο που όπως αποδεικνύεται είναι πολύ φτωχό. Αποδεικνύεται ότι ακόμα κι αν έχεις λάβει μέτρα τίποτα δεν μπορεί να καλύψει το θύμα πλήρως.

Έχεις υπάρξει κι εσύ θύμα κακοποίησης…

Ναι, πριν μερικούς μήνες έγινα θύμα ενδοοικογενειακής βίας από τον τότε σύντροφό μου. Κατέθεσα στην αστυνομία για αυτό. Επομένως το επόμενο βιβλίο που ετοιμάζεται και θα αναφέρεται σε ιστορίες διαχείρισης ψυχολογικής και σωματικής βίας, θα έχει, δυστυχώς για μένα, και βιωματικές αφορμές. Δεν υπάρχει όμως τίποτα πιο εξευτελιστικό από τον άνθρωπο που έχει υποστεί βία, να πρέπει να καταθέτει και να ξανακατέθει τα περιστατικά μπροστά σε αστυνομικούς. Επίσης το νομικό μας δίκαιο είναι φτωχό ακόμη για την προστασία του θύματος.

Πόσο καιρό χρειάστηκες για ν’ αντιδράσεις;

Σχετικά γρήγορα. Μια γυναίκα ή ένας άνθρωπος μπορεί να περάσει όλη την ζωή, ως κακοποιημένη ή κακοποιημένος και να θεωρεί ότι ευθύνεται.

Υπάρχει αυτό και σαν ιστορία στο βιβλίο σου;

Φυσικά. Είναι η ιστορία της Σοφίας.

Και οι άνδρες όμως μπορεί να είναι θύματα κακοποίησης.

Είναι αλήθεια αυτό. Έχω άνδρες φίλους που έχουν κακοποιηθεί και μάλιστα από γυναίκες. Έχουν φάει ξύλο. Παρ’ όλα αυτά υπάρχει ή διαφορά που έχει να κάνει με την συχνότητα του φαινομένου. Η πρώτη αιτία θανάτου για τις γυναίκες από 20 έως 60 χρονών είναι η ενδοοικογενειακή βία σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Η πρώτη αιτία θανάτου!! Πιο πάνω και από τον καρκίνο και τα τροχαία.

Θα έγραφες ένα βιβλίο με τίτλο 10 αληθινές ιστορίες αντρών;

Πιθανόν να το κάνω, όμως θέλω να σου πω ότι στο βιβλίο ο ρόλος των αντρών είναι πολύ σημαντικός. Η φωνή του άντρα υπάρχει στο βιβλίο. Ο άντρας, η αρσενική δύναμη δηλαδή, δίπλα στην γυναίκα, με τον οποιοδήποτε ρόλο του, πολλές φορές είναι ο καταλύτης που οδηγεί στις αλλαγές.

Πιστεύεις στον άνδρα σωτήρα;

Ναι, πιστεύω. Θα ήθελα να σου πω ότι δεν είμαι φεμινίστρια. Δεν θεωρώ ότι άνδρες γυναίκες είμαστε ίδιοι. Πιστεύω ότι οι γυναίκες ως ένα βαθμό έχουμε παγιδευτεί Δεν μου αρέσει η επιθετική γυναίκα ή γυναίκα που αντιγράφει συμπεριφορές φαντάρων σε ΚΨΜ. Οι άνδρες είναι φοβισμένοι και αμήχανοι, γιατί απέναντί τους έχουν εξαιρετικά επιθετικές γυναίκες.

Πιστεύω ότι ένας άνδρας πρέπει να παρέχει περιβάλλον ασφάλειας στην προσωπικότητα της γυναίκας του και δεν εννοώ οικονομική ασφάλεια. Εννοώ τη συναισθηματική ασφάλεια. Η γυναίκα χρειάζεται έναν σύμμαχο και συνοδοιπόρο δίπλα της. Το ίδιο και ο άντρας. Δεν μπορεί να βγαίνει στη μάχη μόνο ο ένας και να πυροβολεί. Κάποια στιγμή ο ένας θα κουραστεί και θα πρέπει να ξαποστάσει …Για να ξαποστάσει ο ένας , πρέπει να συνεχίζει ο άλλος ….

Είσαι μόνη αυτή την περίοδο;

Είμαι μοναχική αλλά όχι μόνη. Ζω με τους 3 σκύλους μου και τις 2 γάτες μου, με τους 3 καρδιακούς φίλους ζωής που διατηρώ τα τελευταία 35 χρόνια, με συνοδοιπόρο τον γιο μου, ο οποίος ζει και εργάζεται τα τελευταία 15 χρόνια στην Γερμανία.

Θεωρείς το παιδί σου, δηλαδή, τον συνοδοιπόρο σου στη ζωή.

Θεωρώ ότι ο Αλέξης είναι η αρσενική δύναμη στη ζωή μου. Ναι. Θεωρώ ότι είναι ο συνοδοιπόρος μου. Και ξέρεις γιατί; Γιατί τον εκπαίδευσα να κυνηγάει το όνειρό του και το πέτυχε. Γιατί σέβεται ο καθένας μας τα όρια του άλλου. Γιατί έχουμε το ίδιο αξιακό σύστημα.

Θεωρώ τυχερό τον εαυτό τυχερό. Ο γιος μου, τα ζώα μου, οι φίλοι μου και τα βιβλία μου είναι οι θησαυροί μου σε αυτή την ζωή.

Θέλεις να μου πεις ποια είναι η αγαπημένη σου ιστορία στο βιβλίο και γιατί;

Αδύνατον να στο απαντήσω αυτό , γιατί η καθεμία αφορά και σε διαφορετικές όψεις της δικής μου ζωής. Είναι όλες οι ιστορίες εκπληκτικές για μένα και συμπάσχω αφόρητα με την κάθε πρωταγωνίστρια.

Σχετικά Άρθρα
%cf%83%ce%b5-%ce%ba%cf%81%ce%af%cf%83%ce%b9%ce%bc%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%85%cf%81%ce%bf%ce%b4%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b6%cf%89%ce%ae%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%850
«Σε κρίσιμα σταυροδρόμια της ζωής μου επέλεξα να κοιτάξω μπροστά»
%ce%b9%cf%89%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b1-%cf%80%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%ac-%ce%b3%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af-%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9%cf%82-%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%ba%cf%8c%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bf-%cf%84%ce%b70
Ιωάννα Πιατά, γιατί έχεις το ακόντιο της Άννας Βερούλη στο πατρικό σου;
%ce%b2%ce%ac%cf%83%cf%89-%ce%ba%ce%b1%ce%b2%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%af%cf%80%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd-%cf%86%ce%bf%ce%af%ce%b2%ce%bf-%ce%b1%ce%bd0
Βάσω Καβαλιεράτου: «Είπα στον Φοίβο, αν ξαναγκρινιάξω που έχω πολλή δουλειά, πέταξέ μου ένα τηγάνι στο κεφάλι!»
%ce%b3%ce%b9%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%82-%cf%81%cf%8c%cf%81%cf%81%ce%b7%cf%82-%ce%b7-%ce%b6%cf%89%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%b50
Γιώργος Ρόρρης: «Η ζωγραφική για μένα είναι σώματος δαπάνη και καταστροφή»
%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%b4%ce%b1%cf%83%ce%ba%ce%ac%ce%bb%ce%bf%cf%85-%ce%b7-%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b9%ce%bb-%cf%83%cf%840
Είναι η Κατερίνα Διδασκάλου η Μέριλ Στριπ της Ελλάδας; Είναι!
%ce%b5%ce%bb%cf%80%ce%af%ce%b4%ce%b1-%ce%ba%cf%8c%ce%ba%ce%ba%ce%bf%cf%84%ce%b1-mexoxo-%ce%bf%ce%b9-%ce%b5%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b5%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b90
Ελπίδα Κόκκοτα (Mexoxo): Οι Ελληνίδες είναι “σταθμοί ηλεκτρικής ενέργειας”

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του