Βερόνικα Αργέντζη στο InfoWoman: «Ναι, η σιωπή είναι θέση, όχι φόβος ή συγκάλυψη»

Η Βερόνικα Αργέντζη πρωταγωνιστεί στους «Ρήτορες» του Χριστόφορου Χριστοφή, μια παράσταση που κινείται διαρκώς στο λεπτό όριο ανάμεσα στο ειπωμένο και το ανείπωτο, στο βλέμμα και τη σιωπή, στην επιθυμία και την εξουσία. Μέσα σε ένα ανδροκρατούμενο σύμπαν έντασης και υπόγειων συγκρούσεων, η ηρωίδα της λειτουργεί σαν καταλύτης που ανατρέπει τις ισορροπίες χωρίς ποτέ να φωνάζει — αλλά ακριβώς επειδή δεν χρειάζεται να το κάνει. Με αφορμή τον ρόλο αυτό, η Βερόνικα Αργέντζη μιλά για τη δύναμη των παύσεων στη σκηνή, για τους ρόλους που δεν εγκαταλείπονται εύκολα, αλλά και για τις πιο προσωπικές της σταθερές, από τη μητρότητα μέχρι τη δημόσια σιωπή.

Υπάρχει μια υπόγεια ερωτική ένταση στην παράσταση. Πώς δουλεύεται σκηνικά κάτι που δεν λέγεται ποτέ ξεκάθαρα;

Ένταση που δεν εκφράζεται λεκτικά είναι πολύ ενδιαφέρουσα θεατρικά. Δουλεύεται μέσα από τις αποστάσεις, τα βλέμματα, τις παύσεις, τους σωματικούς υπαινιγμούς και από όσα αποφεύγουν να πουν οι χαρακτήρες. Πολλές φορές αυτό που «καίει» στη σκηνή είναι ακριβώς ό,τι μένει ανείπωτο.

Η παράσταση εξερευνά τα όρια ανάμεσα στην τέχνη και την πραγματικότητα. Εσείς έχετε νιώσει ποτέ ότι ένας ρόλος σάς ακολούθησε και εκτός σκηνής;

Τους ρόλους δεν τους εγκαταλείπω με το πέρας του έργου. Κουβαλάω τη συναισθηματική τους θερμοκρασία για καιρό, γιατί ακουμπούν κάτι πολύ προσωπικό ή ανεπεξέργαστο μέσα μου. Όλοι οι ρόλοι με συνθέτουν και με ξανασυνθέτουν. Διαμορφώνουν εξελικτικά την προσωπικότητά μου. Είναι πάντα εντός μου.

Η ηρωίδα σας μοιάζει σιωπηλή, αλλά ταυτόχρονα πανταχού παρούσα. Πώς δουλέψατε αυτή τη λεπτή ισορροπία;

Όπως αναφέρατε, μοιάζει, δεν είναι σιωπηλή. Τουλάχιστον στη δεδομένη στιγμή καλείται, με έναν τρόπο, από όσα διαδραματίζονται μπροστά της, να δράσει. Μέσα στην απλότητα και στο βαρετό πιθανόν μοτίβο της ζωής της, είναι εκείνη που ως καταλύτης δίνει ενστικτωδώς ένα τέλος μέσα από συγκρούσεις που για κανέναν δεν είναι αναμενόμενες — ούτε καν για την ίδια.

Τι πιστεύετε ότι συμβολίζει η παρουσία της γυναίκας μέσα σε αυτό το ανδροκρατούμενο περιβάλλον;

Ίσως να λειτουργεί σαν καθρέφτης, φέρνοντας στην επιφάνεια τις ανασφάλειες, τις ρωγμές, την ανάγκη αποδοχής και κυριαρχίας των δύο αντρών με κάθε τρόπο. Η Δέσπω καταλήγει να είναι πιο ισχυρή ακριβώς επειδή δεν παίζει με τους ίδιους όρους εξουσίας.

Υπάρχει τελικά αγάπη ανάμεσα στους χαρακτήρες ή μόνο ανάγκη και εξουσία;

Υπάρχει θα έλεγα ανάγκη για αγάπη. Οι χαρακτήρες δεν ξέρουν πάντα πώς να αγαπήσουν ή πώς να εκφράσουν την αγάπη τους και προς ποια κατεύθυνση. Δεν φοβούνται την έκθεση· γίνονται εύθραυστοι, επίμονοι, απαιτητικοί σύμφωνα με τα θέλω τους και απολύτως ανθρώπινοι. Συμπερασματικά, ακόμη κι αν η εξουσία είναι σε πρώτο πλάνο, σίγουρα δεν είναι αυτή που κυριαρχεί.

Πώς περνάτε συνήθως λίγη ώρα πριν βγείτε στη σκηνή;

Αγκαλιάζω τους συνεργάτες μου, έπειτα πηγαίνω στη γωνία μου ευχόμενη όλα να πάνε όπως τα χτίσαμε, έχοντας στη σκέψη μου συγκεκριμένα πρόσωπα από τα οποία αντλώ ενέργεια. Δευτερόλεπτα πριν βγω στη σκηνή κάνω τον σταυρό μου — είναι η κινητήριος δύναμή μου.

Είστε άνθρωπος της τελευταίας στιγμής ή της απόλυτης οργάνωσης;

Ενώ η οργάνωση είναι για μένα ζητούμενο γιατί με κάνει να νιώθω τάξη και ασφάλεια, δεν αποφεύγω τις κινήσεις της τελευταίας στιγμής. Είμαι άνθρωπος όλων των συνθηκών· άλλωστε η ζωή έχει απρόβλεπτα, σπάζοντας την «τάξη» της καθημερινότητας. Είμαι προσαρμόσιμη, χρησιμοποιώντας πάντα το ένστικτό μου.

Τι πρόσφερε το θέατρο στη ζωή σας;

Αποδοχή στα πάθη μου, αποδοχή στα λάθη μου, αποδοχή στις αδυναμίες μου και αναγνώριση της εσωτερικής μου αξίας. Ίασε τις πληγές μου.

Έχετε δηλώσει ότι ο βασικός σας ρόλος είναι της μαμάς. Όμως τα παιδιά μεγαλώνουν γρήγορα και πλέον η κόρη σας χαράζει τη δική της διαδρομή. Πού βρίσκεται η Βερόνικα σε αυτό;

Ο ρόλος της μητέρας δεν τελειώνει ποτέ· αλλάζει μορφή με την πάροδο του χρόνου. Η Βερόνικα είναι εκεί για να προσφέρει ό,τι δύναται, κυρίως αγάπη. Κάθε προσωπική φιλοδοξία έρχεται σε δεύτερο επίπεδο, έχοντας ζήσει μια ζωή έντονη και γεμάτη. Το ζητούμενο είναι η Αριάδνη να έχει ψυχική και σωματική ηρεμία. Όσα σχέδια υπήρχαν κάποτε για εκείνη έχουν απορριφθεί ανεπιστρεπτί. Παρακολουθώ έναν άνθρωπο που εξελίσσεται με τις δικές του επιλογές και είμαι δίπλα του.

Την περίοδο του #metoo αποφύγατε δηλώσεις και αποκαλύψεις. Αυτό ήταν στάση; Και γενικότερα, το να μην τοποθετείται κανείς δημόσια είναι θέση;

Αδυνατώ να απαντήσω σε ένα τόσο ευαίσθητο θέμα μέσα σε μία παράγραφο. Δυσκολεύομαι επίσης να τοποθετούμαι δημόσια για όλα τα θέματα που με απασχολούν, όπως και τους περισσότερους ανθρώπους. Αυτό δεν μεταφράζεται ως αδυναμία ή αδιαφορία. Είμαι έτοιμη να απαντήσω σε στοχευμένες ερωτήσεις. Δεν προέκυψε κάποιο δημόσιο ερώτημα προς εμένα· τη στάση μου τη γνωρίζουν οι οικείοι μου και το στενό μου περιβάλλον. Δεν βάδισα σε εύκολα μονοπάτια. Ιστορίες για αφήγηση απλώς δεν ωφελούν, ειδικά όταν άλλοι άνθρωποι βρήκαν τη δύναμη να μιλήσουν δημόσια — και αυτό είναι σημαντικότερο από κάθε αφήγηση. Με αυτή την έννοια, ναι, η σιωπή είναι θέση· όχι φόβος ή συγκάλυψη.

Διαβάστε επίσης:

Πώς να καθαρίσετε σωστά τις σίτες από τα παράθυρα για να απαλλαγείτε από σκόνη, γύρη και αλλεργίες

Η Κατερίνα Καινούργιου με την τσάντα που θέλουν να κρατήσουν όλες φέτος το καλοκαίρι