Κάνοντας voguing υπό τους ήχους του Μπετόβεν- Ένα βίντεο – ύμνος στην ισότητα

Η Norwegian Chamber Orchestra είναι ένα σημαντικότερα μουσικά σύνολα της Σκανδιναβίας. Η ομάδα της στην προσπάθειά της να φέρει την κλασική μουσική και δη τη μουσική του Μπετόβεν πιο κοντά στο ευρύ κοινό και στους νέους ανθρώπους έκανε κάτι πολύ πρωτοποριακό. Ζήτησε από την υπερταλαντούχα Emilie Norenberg, σκηνοθέτιδα μουσικών βίντεο και διαφημίσεων, να δημιουργήσει ένα δικής της έμπνευσης φιλμ. Εκείνη φαντάστηκε έναν νεαρό άνδρα να προσπαθεί να αποδεχθεί και να αγαπήσει τον εαυτό και την ταυτότητά του.

«Εμπνεύστηκα από τη ζωή του συνθέτη και προσπάθησα να κάνω παραλληλισμούς με το τρέχον κοινωνικό κλίμα, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσω κάτι που εξυμνεί τη μοναδικότητα», λέει η σκηνοθέτις που συνεργάστηκε για το συγκεκριμένο πρότζεκτ με τον κινηματογράφιστή Andreas Johannessen. «Θέλαμε να δημιουργήσουμε κάτι συγκινητικό και αυθεντικό» λέει χαρακτηριστικά.

«Κοιτούσα πάντα με θαυμασμό τη χορευτική κοινότητα γιατί πουθενά αλλού δεν διδάσκεται η αυτοαποδοχή και η ανεκτικότητα, με τον τρόπο που το κάνουν εκεί» δήλωσε η σκηνοθέτις, που μίλησε αναλυτικά με τον πρωταγωνιστή της ταινίας της, Karim Mahmoud, για τις εμπειρίες που αποκόμισε από την επαφή του με τη χορευτική κουλτούρα. «Κατά κάποιο τρόπο το μήνυμα που θέλουν να περάσουν προσεγγίζει αυτό του Μπετόβεν. Ήταν και ο ίδιος ανθρωπιστής και πίστευε στην ισότητα και την ανεκτικότητα».

Το φιλμ γυρίστηκε στους προαστιακούς δρόμους του Όσλο και είναι πραγματικά υπέροχο, καθώς ο πρωταγωνιστής του κάνει ουσιαστικά voguing με τη μουσική του Μπετοβέν – άλλωστε κι ο τίτλο του είναι «Voguing meets Beethoven for an uplifting dance project in Oslo»

Τι είναι όμως το «Voguing»;

Είναι ένας στιλιζαρισμένος, μοντέρνος house χορός, που έχει τις ρίζες του στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ουσιαστικά, πρόκειται για έναν χορό που μιμείται τις πόζες των μοντέλων όταν κάνουν μια φωτογράφηση, ενώ είναι επηρεασμένος και απ’ τα Αρχαία Αιγυπτιακά Ιερογλυφικά.

Το όνομά του το οφείλει στο ομώνυμο τραγούδι της Madonna, καθώς επίσης και στο περιοδικό Vogue. Πιο συγκεκριμένα, άρχισε να γίνεται πιο mainstream και να ανοίγεται στο ευρύ κοινό όταν εμφανίστηκε στο video clip της Madonna, “Vogue” το 1990 και παρουσιάστηκε στο ντοκιμαντέρ του 1990, “Paris Is Burning”, το οποίο κέρδισε το βραβείο Grand Jury στο Sundance Film Festival. To παράδειγμά αυτό ακολούθησαν πολλοί influencers όπως η Beyonce, η Rihanna, οι FKA Twigs, η Azealia Banks και η Ariana Grande.

Η εκφραστικότητα και η δραματικότητα είναι βασικά χαρακτηριστικά του voguing. Οι κινήσεις βασίζονται κυρίως στα χέρια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν εμπλέκεται και το υπόλοιπο σώμα. Η ευλυγισία και η ταχύτητα είναι ευπρόσδεκτες για τις “ρομποτικές” κινήσεις του. Οι χορευτές μπορούν μέσα στα πλαίσια του χορού να αυτοσχεδιάσουν και ακόμη και να προσποιηθούν ότι βάφονται ή ότι μιλούν στο τηλέφωνο, παρά τη φαινομενική αυστηρότητα που εκπέμπουν.

Τη δεκαετία του 1960, η gay κοινότητα μπορούσε να αποκτήσει τα βράδια αυτό που δεν μπορούσε να έχει το πρωί: Να είναι ο εαυτός της. Οι ομοφυλόφιλοι βρήκαν στο voguing την απόλυτη ελευθερία της σεξουαλικής έκφρασης σε συνδυασμό με την αίσθηση ότι ανήκουν σε μια ομάδα.