Ραγίζει καρδιές ο επικήδειος του Τραϊανού Δέλλα για τη Γωγώ Μαστροκώστα: «Το μόνο που ήθελα ήταν να σε φροντίζω»

Συγκλονιστικές στιγμές εκτυλίχθηκαν στην κηδεία της Γωγώς Μαστροκώστα, όταν ο Τραϊανός Δέλλας στάθηκε μπροστά στο φέρετρο της γυναίκας με την οποία μοιράστηκε περισσότερα από είκοσι χρόνια ζωής και αποχαιρέτησε δημόσια τη μεγάλη του αγάπη.

Με εμφανή δυσκολία να συγκρατήσει τη συγκίνησή του, ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής εκφώνησε έναν βαθιά προσωπικό και φορτισμένο επικήδειο, κάνοντας όσους βρίσκονταν μέσα στην εκκλησία να λυγίσουν.

Αναφερόμενος στη σχέση τους, μίλησε για τη γυναίκα που – όπως εξομολογήθηκε – υπήρξε ο πραγματικός «άγγελός» του, εκείνη που του έμαθε τι σημαίνει δύναμη, υπομονή και αντοχή μέσα από τις πιο δύσκολες στιγμές.

Άγγελέ μου, αγάπη μου. Έτσι με φώναζες. Έτσι με αποκαλούσες πάντοτε. Ο φύλακας άγγελός μου. Στα πεντηκοστά μου γενέθλια, όταν έμενα μόνος μου στο δωμάτιο του νοσοκομείου, όταν σε πήραν για την εντατική, λύθηκαν όλα ξαφνικά μέσα στο μυαλό μου. Εσύ ήσουν άγγελος και όχι εγώ. Εσύ ήρθες στη ζωή μου να μου μάθεις πράγματα

Με σπασμένη φωνή περιέγραψε τις στιγμές στο νοσοκομείο, όταν συνειδητοποίησε, όπως είπε, πόσο σπουδαίος άνθρωπος ήταν η Γωγώ Μαστροκώστα και πόσα του δίδαξε όλα αυτά τα χρόνια της κοινής τους πορείας.

Ο Τραϊανός Δέλλας μίλησε με θαυμασμό για την αξιοπρέπεια και τη γενναιότητα με την οποία αντιμετώπισε τις σοβαρές περιπέτειες της υγείας της, παραδεχόμενος πως μπροστά στη δική της ψυχική δύναμη ένιωθε ο ίδιος μικρός.

Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή, αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου. Με τη δικιά σου υπομονή σε όλα αυτά που έχεις περάσει, πόση επιμονή για να τα ξεπεράσεις. Η ομορφιά και η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παραπέμπουν

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσαν τα λόγια του για την καθημερινή ανάγκη που είχε να τη φροντίζει και να την προστατεύει από την πρώτη ημέρα που γνωρίστηκαν, αλλά και για την οικογένεια που δημιούργησαν μαζί με την κόρη τους, Βικτώρια.

Μου έριχνες στάχτη στα μάτια όλα αυτά τα χρόνια για να μην μπορώ να σε καταλάβω. Αλλά αυτή ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου τις στιγμές που ήμουν μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου, για να μπορέσω να δω καθαρά την πραγματική σου μορφή και τα μαθήματα που μου έδινες

Εγώ τις περισσότερες φορές σε φώναζα “μωρό μου”, γιατί από την ημέρα που σε γνώρισα το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω

Η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμη μεγαλύτερη όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, τη Βικτώρια. Και έτσι είχα δύο μωρά να προσέχω

Δεν έκρυψε, επίσης, πως στάθηκε στο πλευρό της μέχρι το τέλος, σε κάθε δύσκολη στιγμή της μάχης που έδινε με την ασθένεια, χωρίς ποτέ να απομακρυνθεί από κοντά της.

Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα. Δε σε εγκατέλειψα ποτέ. Ούτε στιγμή. Πάντα ήσουν στο μυαλό μου και πάντα η προτεραιότητά μου

Σπαρακτική ήταν η αναφορά του στις περιόδους νοσηλείας και στις δύσκολες μάχες που έδωσαν μαζί όλα αυτά τα χρόνια. Όπως είπε, κάθε φορά πίστευαν πως θα καταφέρουν να βγουν ξανά στην επιφάνεια, όμως αυτή τη φορά τα κύματα ήταν πιο δυνατά από ποτέ.

Κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα “Μη φοβάσαι, θα πάρω μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια”. Και βγήκαμε όλες τις φορές. Απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε στον ωκεανό

Σου είπα “Μη φοβάσαι, εγώ είμαι δίπλα σου. Εσύ μόνο κολύμπα”. Και το έκανες. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά. Και στο τελευταίο σε έχασα από δίπλα μου

Με δάκρυα στα μάτια, της ζήτησε να ξεκουραστεί ύστερα από όσα πέρασε και να φύγει μακριά από τον πόνο και την ασθένεια που τη βασάνισαν τα τελευταία χρόνια.

Ξεκουράσου αγάπη μου, γιατί κουράστηκες πάρα πολύ. Και πέτα ψηλά. Μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου

Σε μια από τις πιο φορτισμένες στιγμές του επικήδειου, αποκάλυψε στίχους από τραγούδι που αφιέρωναν συχνά ο ένας στον άλλο, λέγοντας πως ακόμη κι αν γνώριζε από πριν όσα θα ζούσαν, θα την ερωτευόταν ξανά από την αρχή.

Αν ήξερα που πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω… να ήσουν σίγουρη ότι πάλι σε σένα θα ερχόμουνα πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα

Ο Τραϊανός Δέλλας ευχαρίστησε όσους βρέθηκαν εκεί για να αποχαιρετήσουν τη Γωγώ Μαστροκώστα, τονίζοντας πως κάθε άνθρωπος που τη γνώρισε κρατά μέσα του κάτι από τη ζεστασιά, το χαμόγελο ή την αγάπη της.

Για να είστε εδώ όλοι, έχετε κάτι μέσα σας απ’ τη Γωγώ. Κάτι σας έχει δώσει. Ένα χαμόγελο, μια συμβουλή, μια αγκαλιά, μια στιγμή

Λίγο πριν ολοκληρώσει τον συγκλονιστικό αποχαιρετισμό του, θέλησε να στείλει ένα μήνυμα για την αγάπη και τις ανθρώπινες σχέσεις, προτρέποντας τον κόσμο να εκφράζει όσα νιώθει όσο υπάρχει ακόμη χρόνος.

Να αγαπιέστε επειδή μπορείτε. Εμείς θέλαμε να αγαπηθούμε περισσότερο, να αγκαλιαστούμε περισσότερο, αλλά δυστυχώς δεν μπορούσαμε

Κλείνοντας, χαρακτήρισε τη Γωγώ Μαστροκώστα «μαχήτρια» που δεν λύγισε ποτέ, ενώ δήλωσε πως δεν θα φύγει ποτέ πραγματικά από μέσα του και από τις καρδιές όσων την αγάπησαν.

Η Γωγώ ήταν μια μαχήτρια. Δε λύγισε ποτέ. Αισθάνομαι τόσο μικρός μπροστά της. Άφησε πίσω έναν καταπληκτικό άνθρωπο, μια καταπληκτική ψυχή

Δε θα πω καλό ταξίδι μωρό μου, γιατί δε θα φύγεις ποτέ από μέσα μου, από μέσα μας, από όλους. Ευχαριστώ πολύ για όλα

Διαβάστε επίσης:

Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε το 1ο Forum Καλλυντικών & Συμπληρωμάτων Διατροφής

«Πνευματικό Πεδίο»: Η μεγάλη έκθεση του Θεόδωρου Στάμου στη Roma Gallery