Τι είναι η Αιδοιοδυνία, πώς προκαλείται και ποια τα συμπτώματα;

Η αιδοιοδυνία («επώδυνο αιδοίο») ή αλλιώς πόνος στην ευαίσθητη περιοχή είναι μια κατάσταση για την οποία η γυναίκα παραπονιέται για αίσθημα χρόνιου πόνου, καψίματος, ερεθισμού ή και τσιμπήματος στα έξω γεννητικά όργανα.

Η Διεθνής Εταιρεία Μελέτης των παθήσεων αιδοίου και κόλπου (International Society for the Study of Vulvovaginal Disease – I.S.S.V.DI.) αναφέρεται στην αιδοιοδυνία σαν μια χρόνια κατάσταση διάρκειας 3 μηνών ή και μεγαλύτερο με μη ειδικά συμπτώματα (κάψιμο, τσίμπημα, ερεθισμός, φαγούρα στο αιδοίο) χωρίς να υπάρχει σαφής αιτιολογία, αλλά που να συνδυάζεται με κάποιους συγκεκριμένους παράγοντες. Αφορά το 8 – 15% του γυναικείου πληθυσμού, κυρίως γυναίκες άτοκες που βρίσκονται στην προεμμηνοπαυσιακή ηλικία.

Διαβάστε επίσης: Πρέπει να μιλήσω στον σύντροφό μου για τις προηγούμενες σχέσεις μου; – Ποιοι λένε ψέματα;

–ΕΚΠΑ: Σημαντικά μικρότερη η παραγωγή αντισωμάτων μετά το εμβόλιο σε ασθενείς με καρκίνο

Το κυριότερο πρόβλημα στις γυναίκες που πάσχουν από αιδοιοδυνία είναι ο πόνος κατά τη σεξουαλική επαφή (δυσπαρευνία). Οι ίδιες γυναίκες ομολογούν ότι η προσπάθεια να κάνουν σεξ με τους συντρόφους τους, γίνεται λιγότερο για διασκέδαση και περισσότερο για να ικανοποιηθεί το άλλο άτομο και να διατηρηθεί η σχέση. Τόσο το πρόβλημα αυτό όσο και ο χρόνιος πόνος μπορεί να οδηγήσει σε συμβιβασμούς στις προσωπικές σχέσεις.

Ποια είναι τα συμπτώματα της αιδοιοδυνίας;

Τα συμπτώματα της αιδοιοδυνίας περιγράφονται συνήθως ως κάψιμο, τσούξιμο, ερεθισμός και ευαισθησία. Μπορεί επίσης να νιώσετε πόνο, παλλόμενο πόνο και πρήξιμο. Ολόκληρο το αιδοίο μπορεί να είναι επώδυνο ή ο πόνος μπορεί να εντοπίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Τα συμπτώματα της αιδοιοδυνίας μπορεί να είναι διαρκή ή να παρουσιάζονται και να εξαφανίζονται. Τα συμπτώματα μπορούν να ξεκινούν και να σταματούν χωρίς προειδοποίηση ή να εμφανίζονται μόνο όταν αγγίζετε την περιοχή.

Ποιες είναι μερικές από τις πιθανές αιτίες της αιδοιοδυνίας;

Η αιδοιοδυνία προκαλείται πιθανώς από πολλούς παράγοντες που δρουν από κοινού. Ορισμένοι από αυτούς τους παράγοντες περιλαμβάνουν τους εξής:

• Βλάβη ή διέγερση των νεύρων του αιδοίου
• Φλεγμονή του αιδοίου
• Μακροχρόνιες αντιδράσεις σε συγκεκριμένες λοιμώξεις
• Συγκεκριμένες γενετικές διαταραχές
• Ευαισθησία σε συγκεκριμένες τροφές
• Δυσλειτουργία των μυών του πυελικού εδάφους
• Παθήσεις που επηρεάζουν τους γειτονικούς μυς ή τα οστά
• Ιστορικό σεξουαλικής παρενόχλησης
• Ιστορικό χειρουργικής επέμβασης στην περιοχή

Ποιές οι μορφές της αιδοιοδυνίας;

Σύμφωνα με έρευνες της mayoclinic η αιδοιοδυνία διακρίνεται σε τοπική και γενικευμένη.

Η τοπική αιδοιοδυνία εντοπίζεται στην είσοδο του κόλπου, χαρακτηρίζεται από ευαισθησία στο άγγιγμα της περιοχής, κατά τη σεξουαλική επαφή, κατά τη γυναικολογική εξέταση και σε καθιστή θέση. Μπορεί να συνοδεύεται από επίμονη κολπική υπερέκκριση και αίσθημα καύσου. Συναντάται συνήθως σε γυναίκες 20-30 ετών.

Η γενικευμένη αιδοιοδυνία περιλαμβάνει πόνο σε μεγαλύτερη επιφάνεια, που δε σχετίζεται απαραίτητα με άγγιγμα ή ερεθισμό της περιοχής και μπορεί να είναι συνεχής ή διακοπτόμενος με περιόδους ανεξήγητης ανακούφισης. Συνήθως συναντάται σε μεγαλύτερες γυναίκες.

Θεραπεία αιδοιοδυνίας

Ο μαιευτήρας- Χειρουργός γυναικολόγος Κωνσταντίνος Καλμάντης αναφέρει πως  η αντιμετώπιση της αιδοιοδυνίας μπορεί να γίνει με διαφορετικά μέσα, ανάλογα με την κάθε περίπτωση. Δοκιμάζοντας διαφορετικές μεθόδους ή και συνδυασμό αυτών με την καθοδήγηση του ιατρού μπορεί να αντιμετωπιστεί επιτυχώς στην πλειοψηφία των περιπτώσεων.

• Σωστά μέτρα υγιεινής της περιοχής του αιδοίου (αποφυγή σερβιετών σε μέρες που δεν υπάρχει περίοδος, αποφυγή στενών εσωρούχων ή ρούχων, αποφυγή συνθετικών και όχι συχνό ξύρισμα της ευαίσθητης περιοχής. Πρέπει να διατηρείται στεγνή η περιοχή του αιδοίου και σε περίπτωση ερεθισμού συνιστώνται ψυχρά επιθέματα και μαλακτικές – ενυδατικές κρέμες, π.χ. βαζελίνη)
• Επίσκεψη στον γυναικολόγο για να αποκλεισθούν φλεγμονώδη αίτια, αλλεργικά ή ανοσολογικά
• Σε περίπτωση διαταραχής των μυών του πυελικού εδάφους, απαιτείται φυσιοθεραπεία και η βιοανάδραση (biofeedback) των μυών του πυελικού εδάφους.
• Σε αδυναμία αντιμετώπισης του πόνου γίνεται τοπική χρήση αλοιφών οιστρογόνων, ξυλοκαΐνης και ενέσεων κορτιζόνης και Botox. Αν δεν υπάρξει βελτίωση, τότε η θεραπεία επικεντρώνετα στην χορήγηση τρικυκλικών αντικαταθλιπτικών και νευροληπτικών φαρμάκων (γκαμπαπεντίνη και αμιτριπτυλίνη).

Η θεραπεία θα πρέπει πάντα να περιλαμβάνει την καθοδήγηση και την ψυχολογική υποστήριξη των ασθενών. Δυστυχώς, οι περισσότεροι ιατροί δεν έχουν τη γνώση να αντιμετωπίσουν τον σεξουαλικό πόνο. Θα πρέπει η γυναίκα να μάθει να μιλάει «ανοιχτά» για το πρόβλημά της και οι γυναικολόγοι να διευρύνουν τις γνώσεις τους και την ευαισθητοποίησή τους στο θέμα αιδοιοδυνία με κύριο σκοπό την σωματική και ψυχοσυναισθηματική ισορροπία της γυναίκας.