Η Νίκη Κεραμέως, σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο infowoman.gr αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της οικογενειακής ζωής, δίπλα στον Δημήτρη Λουκά -τον σύζυγό της- και τους δύο γιους τους, τον εφτάχρονο Λουκά και τον σχεδόν πεντάχρονο Κωνσταντίνο. Μιλά για τη γοητεία που εξασκούσε πάντα επάνω της η πολιτική σε συνδυασμό με το αίσθημα κοινωνικής προσφοράς που ήταν ανεπτυγμένο μέσα της, βαθμολογεί το έργο της στο υπουργείο Παιδείας και μας αποκαλύπτει το χόμπι της.
Συνέντευξη στην Κωνσταντίνα Ντουντούμη
Μπήκατε για πρώτη φορά στη Βουλή το 2015. Τι σας οδήγησε στην πολιτική; Είχατε σκεφθεί από μικρή ένα τέτοιο ενδεχόμενο;
Με γοήτευε από παιδί, και εξακολουθεί, η συμμετοχή στα κοινά και η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο. Είμαι δικηγόρος από το 2004, και παράλληλα με τη δουλειά μου στην Αθήνα είχα αναπτύξει έντονη κοινωνική δράση.
Είχαμε δημιουργήσει μαζί με άλλες 4 νέες γυναίκες ένα μη κερδοσκοπικό σωματείο, τον ΔΕΣΜΟ, με στόχο να «παντρεύει» το πλεόνασμα, είτε επιχειρήσεων είτε φυσικών προσώπων, με τις ανάγκες αναγνωρισμένων οργανισμών με κοινωφελή δράση. Μια εταιρεία, δηλαδή, ή ένας ιδιώτης να μπορεί να δίνει στοχευμένα προϊόντα που περισσεύουν σε όσους πραγματικά τα χρειάζονται.
Τότε ήρθα αντιμέτωπη με μια στρέβλωση. Όταν μια εταιρεία ήθελε να δωρίσει κάτι σε ένα ίδρυμα έπρεπε να πληρώσει ΦΠΑ επί της αξίας του δωρηθέντος προϊόντος, κάτι που συνιστούσε ισχυρό αντικίνητρο.
Έτυχε να συναντήσω τον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και του εξέθεσα το ζήτημα. Έτσι γνωριστήκαμε και αργότερα είχα την μεγάλη τιμή να με επιλέξει για το ψηφοδέλτιο επικρατείας, ενώ το 2019 εξελέγην με σταυρό.
Ως γυναίκα στην Ελλάδα αισθάνεστε ότι υπάρχει ένα όριο στα πράγματα που μπορείτε να διεκδικήσετε;
Όχι, ποτέ δεν θεώρησα το φύλο μου εμπόδιο σε οποιαδήποτε διεκδίκηση. Έχουμε το προνόμιο να ζούμε σε μία χώρα στην οποία οι γυναίκες απολαμβάνουν ισονομία και ελευθερία. Οπωσδήποτε μένουν αρκετά για την έμπρακτη εξίσωση γυναικών και ανδρών, ωστόσο τα αντιμετωπίζω μάλλον ως προκλήσεις για μεγαλύτερες διεκδικήσεις, παρά ως όρια σε αυτές.
Υπάρχει κάτι που έχει γραφτεί για εσάς είτε ως πολιτικό είτε ως προσωπικότητα και σας ενόχλησε;
Είμαι πολύ δεκτική στην κριτική, γιατί την θεωρώ απαραίτητη για την βελτίωση και την εξέλιξη των ανθρώπων, της πολιτικής ζωής, της κοινωνίας.
Λόγω της ιδιότητάς μου ως Υπουργού Παιδείας, συχνά τίθεμαι στο επίκεντρο κριτικής, την οποία ευχαρίστως αποδέχομαι, αρκεί να μην ξεπερνά τα όρια και να μην αποκτά χαρακτηριστικά προσωπικής επίθεσης και απόπειρας δολοφονίας χαρακτήρα ή να μην αγγίζει την οικογένειά μου.
Η αλήθεια είναι ότι έχω υποστεί στο παρελθόν αήθεις επιθέσεις στον δημόσιο διάλογο, στις οποίες δεν είμαι ανεκτική.
Πώς βαθμολογείτε το ελληνικό σχολείο μετά από μια τετραετία θητείας στο Υπουργείο Παιδείας;
Ο χώρος της Παιδείας είναι ιδιαίτερος. Έχουν αρχίσει και φαίνονται αρκετές αλλαγές, όπως η υλοποίηση του υποχρεωτικού νηπιαγωγείου από την ηλικία των 4 ετών, με εισαγωγή μάλιστα των αγγλικών ήδη από το προνήπιο, το διευρυμένο ολοήμερο, τα διπλάσια πρότυπα και πειραματικά σχολεία, οι 25.000 νέοι διορισμοί στην εκπαίδευση και άλλα
Ωστόσο, αρκετές μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση -και τα αποτελέσματά τους- θέλουν χρόνο. Αρκετές συνεπάγονται αλλαγή φιλοσοφίας, όπως για παράδειγμα η μεγάλη στροφή στην καλλιέργεια δεξιοτήτων και η ανάπτυξη κουλτούρας αξιολόγησης.
Κατά την τετραετία αυτή έγιναν πολλά, αλλά απομένουν ακόμη αρκετά να γίνουν και αισιοδοξώ ότι ο ελληνικός λαός θα ανανεώσει την εμπιστοσύνη του προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την Νέα Δημοκρατία, προκειμένου να μπορέσουμε ως Κυβέρνηση να τα υλοποιήσουμε.
Ως Υπουργός Παιδείας έχετε επισκεφθεί πλήθος σχολείων σε όλη τη χώρα και έχετε συνομιλήσει με εκατοντάδες μαθητές όλων των βαθμίδων. Ποια συνομιλία με μαθητή σας έχει εντυπωθεί στην μνήμη; Υπάρχει κάποια υπόδειξη μαθητή που σας οδήγησε στο να πάρετε την απόφαση να προχωρήσετε σε κάποια μεταρρύθμιση;
Θεωρώ κομβικής σημασίας την επαφή με το σχολείο, τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς, και η αλήθεια είναι ότι πάντα απολαμβάνω τις επισκέψεις που πραγματοποίησα στα 400 και πλέον σχολεία σε όλες τις περιφέρειες της χώρας. Τα παιδιά έχουν ένα μοναδικό τρόπο να σου παρουσιάζουν την πραγματικότητα.
Με ενδιαφέρει πάρα πολύ να ακούω τις σκέψεις τους, τις προτάσεις τους, τις ανησυχίες τους. Θυμάμαι κατά την επίσκεψή μου σε ένα σχολείο στην Αργολίδα, οι μαθητές ήταν διαδικτυακά συνδεδεμένοι με μαθητές ενός βρετανικού σχολείου.
Ήταν τέτοια η χαρά αλλά και το ενδιαφέρον τους για όσα άκουγαν, και τέτοια η αλληλεπίδρασή τους με τους συνομιλητές τους από την Μεγάλη Βρετανία, που με ώθησαν να εστιάσω ακόμη περισσότερο στην εξωστρέφεια του εκπαιδευτικού μας συστήματος και τη δημιουργία συνεργειών με εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού.
Παρά τις εξαγγελίες και το «anti-bullying» νομοσχέδιο «Ζούμε Αρμονικά ΜΑΖΙ, Σπάμε τη Σιωπή», τα περισταστικά ενδοσχολικής βίας έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Τι έχει συμβεί και τα φαινόμενα σχολικής βίας βρίσκονται σε έξαρση;
Είναι γεγονός ότι διεθνώς υπάρχει έξαρση της βίας, ενώ τα περιστατικά βίας και επιθετικότητας που καταγράφονται στην κοινωνία αντικατοπτρίζονται και στα σχολεία.
Θεωρώ ότι το σχολείο, σε συνδυασμό με την οικογένεια, μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση της βίας. Έχουμε αναλάβει σειρά πρωτοβουλιών για τα σχολεία μας και προσφάτως θεσπίσαμε νομοθετικά μία νέα δέσμη μέτρων που περιλαμβάνει τη δημιουργία ψηφιακής πλατφόρμας, μέσω της οποίας θα μπορούν να καταγγέλλονται και σε ανώνυμη βάση από μαθητές περιστατικά βίας, τα οποία είτε αφορούν τους ίδιους είτε κάποιον συμμαθητή τους.
Τα μέτρα αυτά συμπληρώνουν όσα έχουμε ήδη υλοποιήσει σε μία στρατηγική πρόληψης και αντιμετώπισης του φαινομένου που περιλαμβάνει διπλασιασμό των ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών στα σχολεία μας -από 1600 περίπου που παραλάβαμε, σε 3200-, οριζόντιες επιμορφώσεις των εκπαιδευτικών μας, θεσμοθέτηση του συμβούλου σχολικής ζωής και ενίσχυση υποστηρικτικών φορέων, όπως τα ΚΕΔΑΣΥ, μεταξύ άλλων με αύξηση κατά 150% της χρηματοδότησης.
Παράλληλα, μέσω των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων που εντάχθηκαν στο υποχρεωτικό ωρολόγιο πρόγραμμα, οι μαθητές προσεγγίζουν έννοιες όπως ο σεβασμός στον συνάνθρωπο, ο σεβασμός στην διαφορετικότητα, η γνωριμία με το σώμα και αργότερα η σεξουαλική αγωγή. Στόχος είναι τα παιδιά μας να νιώσουν ασφαλή, να ωθήσουμε τα παιδιά να σπάσουν τη σιωπή τους, να μιλήσουν.
Πώς είναι η ζωή στο σπίτι όταν η μαμά υπηρετεί σε νευραλγικό υπουργείο, έχει απαιτητικό καθημερινό πρόγραμμα και υπάρχουν 2 μικρά παιδιά;
Είναι μεγάλη πρόκληση να συνδυάζεις θέσεις ευθύνης με τη μητρότητα και την οικογενειακή ζωή, όπως για κάθε σκληρά εργαζόμενο γονιό. Όλοι έχουμε αντίστοιχες προκλήσεις, αντίστοιχες ανησυχίες και φαντάζομαι και αντίστοιχες τύψεις!
Πιστεύω ακράδαντα, και προσπαθώ να το κάνω πράξη, ότι δεν έχει να κάνει τόσο με την ποσότητα του χρόνου που περνάς με τα παιδιά σου, όσο με την ποιότητα. Όταν είμαι μαζί τους προσπαθώ να αφήνω το κινητό στην άκρη!
Είναι επαρκής ο χρόνος που περνάτε με τα παιδιά; Σας παραπονιούνται; Ο σύζυγος συμμετέχει ενεργά στην ανατροφή τους;
Σαφώς και θα ήθελα να έχω περισσότερο χρόνο με τα παιδιά μου. Τους λείπω και μου λείπουν και εμένα, όμως ο χρόνος που περνάμε είναι σαφώς ποιοτικός και όπως σας είπα αυτό το θεωρώ κομβικό.
Όσο για τον σύζυγό μου, η αλήθεια είναι ότι μπορώ και εργάζομαι τόσο σκληρά γιατί εκείνος είναι βράχος, είναι δίπλα μου στα πάντα και με στηρίζει.
Έχουμε κοινούς στόχους για την οικογένειά μας, και είναι μία από τις πιο σημαντικές παραμέτρους σε μια σχέση.
Ποιο στυλ ανατροφής ακολουθείτε στους γιους σας;
Προσπαθούμε να τους εμφυσήσουμε τις αξίες και τα ιδανικά που πήραμε και εμείς από τους γονείς μας. Σεβασμό, μεθοδικότητα, προγραμματισμό και οργάνωση, σκληρή δουλειά, αγάπη για τα βιβλία, αγάπη για τον συνάνθρωπο, κουλτούρα εθελοντισμού και προσφοράς.
Αφιερώνετε χρόνο στον εαυτό σας; Ποιο είναι το αγαπημένο σας χόμπι; Τι σας αρέσει να κάνετε οικογενειακώς;
Στον πολύ περιορισμένο ελεύθερο χρόνο μου, απολαμβάνω το παιχνίδι με τα παιδιά μου, τις λιγοστές εξόδους με τον σύζυγό μου, μια βόλτα σε μία έκθεση βιβλίου ή σε ένα μουσείο, θεατρικές παραστάσεις. Επίσης προσπαθώ να εξασκώ το αγαπημένο μου χόμπι που είναι η φωτογραφία και βεβαίως να αθλούμαι.
Ο τίτλος του αγαπημένου σας βιβλίου
Σίγουρα με έχουν καθορίσει τα βιβλία που διάβασα κατά τη διάρκεια των σπουδών μου, αλλά και μετά, αφού «πέρασα» από διάφορα λογοτεχνικά είδη και στυλ. Τελευταία βρήκα ιδιαίτερο ενδιαφέρον το βιβλίο «Οι Έλληνες: Μία παγκόσμια ιστορία» του Roderick Beaton, τον οποίο μάλιστα είχα την ευκαιρία να γνωρίσω στη Γλασκώβη, όταν συμμετείχα στην Παγκόσμια Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα.
Η αγαπημένη σας βόλτα
Με τα παιδιά μου και τα ποδήλατά μας το Σαββατοκύριακο. Κάνουμε πολλά χιλιόμετρα μαζί και το διασκεδάζουμε ιδιαίτερα.
Διαβάστε επίσης
Αν καταναλώνεις αυτό το λαχανικό, θα περιοριστούν οι δερματικές αλλεργίες σου
