Καθημερινά δρομολόγια από Λαύριο για Τσεσμέ σε 7 ώρες – Ετοιμάστε βαλίτσες!

Με το Τσεσμέ της Τουρκίας θα συνδέεται από τις 2 Ιουνίου το λιμάνι του Λαυρίου, ενώ τα δρομολόγια θα είναι καθημερινά, όπως ανακοίνωσε η εταιρεία που αναλαμβάνει τη σύνδεση.

Η διάρκεια του ακτοπλοϊκού δρομολογίου θα είναι 7 ώρες, σύμφωνα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, και η εταιρεία που έχει αναλάβει τη σύνδεση ονομάζεται «Aegean Seaways». Την εκπροσώπηση της συγκεκριμένης εταιρείας στην Ελλάδα έχει αναλάβει η ΣΤΕΦΜΑΡ ΕΠΕ.

Με την καθιέρωση της συγκεκριμένης γραμμής επιδιώκεται η μείωση της κυκλοφοριακής πυκνότητας στις συνοριακές πύλες των δύο χωρών, βοηθώντας παράλληλα στην ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων.

Τα δρομολόγια

Τα πλοίο θα φεύγει από τη Σμύρνη στις 7:00 το πρωί και θα φτάνει στο Λαύριο στις 2:00 το μεσημέρι, ενώ θα αναχωρεί στις 6:00 το απόγευμα της ίδιας ημέρας από το Λαύριο για να βρίσκεται πίσω στο Τσεσμέ στη 1:00 τα μεσάνυχτα.

Σύμφωνα με τον Έλληνα εκπρόσωπο της εταιρείας, το πλοίο θα φέρει πιθανόν σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν θα είναι μόνο για εμπορικούς σκοπούς.

Ας γνωρίσουμε το Τσεσμέ

Βρίσκεται στο ανατολικό άκρο της χερσονήσου Καραμπορούμ, 85 χιλιόμετρα δυτικά της Σμύρνης, απέναντι από τη Χίο, από την οποία απέχει 9 ναυτικά μίλια.

Το Τσεσμέ (τουρκικά: Çeşme, προφέρεται Τσέσμε), παλιότερα γνωστό στα ελληνικά ως Κρήνη, είναι παραθαλάσσια πόλη και περιφέρεια στο δυτικό άκρο της Τουρκίας, στην επαρχία της Σμύρνης. Η πόλη το 2012 είχε 21.749 κατοίκους.

Σε ένα κόλπο βορειοδυτικά του Τσεσμέ, στο σημερινό χωριό Ildırı, κατά την αρχαιότητα βρισκόταν η αρχαία ιωνική πόλη Ερυθρές και η περιοχή της σημερινής πόλης λεγόταν Κύσος. Η πόλη στη σημερινή θέση της άρχισε να αναπτύσσεται κατά τους Βυζαντινούς χρόνους.

Η πόλη έζησε τη χρυσή περίοδό της τον 14ο αιώνα, όταν δόθηκε στους Γενοβέζους. Οι Γενοβέζοι κατασκεύασαν στην πόλη ένα φρούριο, το οποίο στη συνέχεια ανακαινίστηκε από τους Οθωμανούς. Η πόλη κατελήφθη το 1508 από τον Βαγιαζήτ Β΄.

Τον Ιούλιο του 1770, κατά τη διάρκεια των Ορλωφικών στην πόλη δόθηκε η ναυμαχία του Τσεσμέ, η οποία έληξε με νίκη του ρωσικού ναυτικού.

Η πόλη ανέκαμψε ξανά τον 19ο αιώνα, με την άφιξη μεταναστών από την Πελοπόννησο (γνωστοί ως «Μωραΐτες») και τα νησιά του Αιγαίου και πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή είχε 19.000 κατοίκους, από τους οποίους οι 17.000 ήταν Έλληνες. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται τουριστικά στο τέλος του 20ού αιώνα και σήμερα είναι ένας από τους κύριους προορισμούς στην Τουρκική Ριβιέρα.

Τουριστικό θέρετρο

Η πόλη είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός και θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους προορισμούς στον κόσμο για ιστιοσανίδα. Επίσης είναι σημαντικό αγροτικό κέντρο, ιδίως καλλιέργειας καρπουζιών που έχουν αντικαταστήσει την καλλιέργεια των αμπελιών. Επίσης έγιναν ανεπιτυχείς προσπάθειες καλλιέργειας μαστιχόδεντρου. Αξιοθέατα της πόλης πέρα από το κάστρο, είναι το καραβάν σεράι του 18ου αιώνα, ο παραλιακός δρόμος, η μαρίνα και ο πρώην χριστιανικός καθεδρικός του Αγίου Χαραλάμπου, ο οποίος σήμερα έχει μετατραπεί σε εκθεσιακό κέντρο.