Η σεφ Αγάπη Μιχελή απαντά στο ερωτηματολόγιο του Infowoman

Η Αγάπη Μιχελή (εκτός από χαρά της ζωής!) είναι σεφ στην Αθήνα, συν-δημιουργός της Λόντζας της Γειτονιάς και εργάστηκε ως Executive Chef στη Δανέζικη Πρεσβεία της Αθήνας από το 2016 έως το 2024.

Μητέρα, ταξιδιώτισσα, καλλιτεχνική φλέβα, περιπατήτρια της Αθήνας, αυτή η ανήσυχη millenial στάθηκε για εμάς η τέλεια περίπτωση για να κυρήξουμε έναρξη της στήλης μας με το ερωτηματολόγιο του Infowoman.

Ο λόγος στην Αγάπη…

Ποια είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που έκανες στη ζωή σου και σου βγήκε σε καλό;

Μιας και πέτυχες, παιδί των αλλαγών σε όλα και πάντα (δίδυμος με τοξότη γαρ), θα σου πω την τελευταία που έκανα. Τον Μάιο αποφάσισα να αφήσω την εργασία μου που τόσο, μα τόσο αγαπούσα και να δω πού κατευθύνεται η ζωή μου και αν κατευθύνεται προς εκεί που εγώ θέλω ή προς ένα δρόμο που υποσυνείδητα φυτεύτηκε μέσα μου. Έμεινα, μετά από πολλά χρόνια, άνεργη· θα μου πεις «είσαι μικρή» — όμως εργάζομαι σταθερά από την πρώτη λυκείου χωρίς διακοπή — πήρα ένα διάλειμμα από τον έρωτά μου με την επαγγελματική κουζίνα, γύρισα την πλάτη μου με σεβασμό σε ένα σωρό πρότζεκτ για κάποιους μήνες και αφοσιώθηκα στην Αγάπη. Έμαθα πως η ξεκούραση δεν είναι πολυτέλεια, αλλά δικαίωμα· η αλλαγή δεν είναι απόδραση, αλλά επιστροφή. Δεν ξέρω αν υπάρχει τίποτα καλύτερο από την επιστροφή σε ό,τι σε γεμίζει, σε ό,τι είναι αληθινό και αυθεντικό. Θυμήθηκα ποια είμαι, ξαναγνωρίστηκα με τον εαυτό μου, έβαλα σειρά — όση μπορεί να μπει — στα συναισθήματα και τα όριά μου, ξαναγνωρίστηκα με τους γονείς μου, συνδέθηκα ακόμη περισσότερο με την κόρη μου. Είχα ξαφνικά χρόνο και χώρο να με τιμωρήσω, να αυτομαστιγωθώ και να μου ζητήσω συγγνώμη, να με αγκαλιάσω, να υπεραναλύσω μέχρι να βαρεθώ, να με φροντίσω σα να είμαι παιδί και να βρω δύναμη να ονειρευτώ. Πες μου, τι καλύτερο από αυτό;

Ποια είναι η πιο “unpopular opinion” που έχεις;

Τα φύλα έχουν διαφορετικούς ρόλους , το καθένα έχει έρθει να πραγματοποιήσει με διαφορετικό τροπο τα απαραίτητα για την κοινωνία και η προσφορά τους είναι ανόμοια, αλλά αλληλοσυμπληρωματική.

Ποιο είναι το πιο “γυναικείο” χαρακτηριστικό σου που αγαπάς περισσότερο;

Δεν ξέρω αν υπάρχει γυναικείο ή αντρικό χαρακτηριστικό εσωτερικό. Φοβαμαι μην πω κάτι που δεν είναι politically correct , χαχαχα. Αν θέλεις όμως , ως χαρακτήρας είμαι πολύ φροντιστική και θέλω να δημιουργώ αισθηση ζεστασιάς.  Αγαπώ πολύ σε μένα επισης ότι έχω τρομακτική διαίσθηση. Αυτό είναι ίσως κατι που έχουν συχνότερα οι γυναίκες. Εξωτερικά τώρα, θα σου πω πως αγαπώ πολύ τα χέρια μου .

Ποια είναι η δική σου καθημερινή ιεροτελεστία περιποίησης; Με ποιους τρόπους

φροντίζεις τον εαυτό σου;

Κάνω μπάνιο, αλλά με πολλή σχολαστικότητα και χαρά , βουρτσίζω τα δόντια μου, φτιάχνω τα φρύδια μου και πασαλείβω όπως όπως κάποιο λάδι που κάθε φορά είναι διαφορετικό στο σώμα και το πρόσωπο μου , αμυγδαλέλαιο, καρυδέλαιο, κάτι τέτοιο. Ειλικρινά, δεν κάνω τίποτα άλλο, ακόμη τουλάχιστον. Έτσι ακριβώς είναι και η μητέρα μου, οπότε μάλλον δεν θα αλλάξει ποτέ αυτό.

Τι θεωρείς αληθινή ομορφιά;

Οτιδήποτε έχει ως βάση την καλοσύνη και τα ειλικρινή συναισθήματα. Ακόμη και τα αρνητικά καμια φορά . Προσωπικά είμαι ενθουσιώδης και ευαίσθητος ανθρωπος και βλέπω παντού την ομορφιά , ακόμη και όταν προσπαθεί να κρυφτεί.

Υπάρχει φιλία ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα;

Φυσικά, ειδικά αν έχεις κάνει και ένα σεξ με τον άλλον για να σας φύγει και η ιδέα και να τελειώνετε με τις περιττες σκέψεις , πιστεύω πολυ. Αυτό δεν σημαίνει οτι το έχω κάνει με όλους τους φίλους μου , μην παρεξηγηθώ! Έχω φανταστικούς αντρες φίλους και είμαι σίγουρη πως βλέπουμε 100% φιλικά ο ενας τον άλλον και αυτό γιατί με τους συγκεκριμένους πιστεύουμε στη δύναμη των καθαρά ανθρώπινων σχέσεων και είμαστε τρομακτικά ειλικρινέις μεταξύ μας.

Ποιο είναι ένα στερεότυπο που θέλεις να δεις να καταρρίπτεται;

Ένα μόνο; Ότι η μητρότητα είναι η απόλυτη και μοναδική ολοκλήρωση για τη γυναίκα.

Υπήρξε γυναίκα που σε ενέπνευσε να πιστέψεις περισσότερο στον εαυτό σου;

Η αδερφή μου. Πάντα είναι η αδερφή μου .

Αν μπορούσες να στείλεις ένα μήνυμα σε κάθε κορίτσι που μεγαλώνει σήμερα, τι θα

ήταν;

Άσε κάτω το κινητο σου και απόλαυσε την ηλικία σου. Θα το έλεγα πολύ αυστηρά, όμως !

Πόσο “εύκολο” είναι για έναν άντρα να είναι φεμινιστής;

Ο άντρας που θέλει να είναι φεμινιστής,πρέπει πρώτα να κοιτάξει τον καθρέφτη του και να

παραδεχτεί. Να παραδεχτεί ότι μεγάλωσε σε έναν κόσμο που του χάριζε χώρο χωρίς μάχη,

σε έναν δρόμο που περπάτησε νύχτα χωρίς φόβο,σε μια γλώσσα που του έμαθε να διακόπτει

χωρίς να το σκέφτεται. Δεν γεννήθηκε φταίχτης·μα γίνεται φταίχτης αν αρνηθεί να δει. Μετά,

πρέπει να μάθει την τέχνη της σιωπής. Να σωπαίνει και να ακούει. Όχι για να υποταχθεί,αλλά

για να δώσει χώρο σε φωνές που τόσα χρόνια πνίγονταν.

Δεν χρειάζεται να γίνει δάσκαλος·χρειάζεται να γίνει σύμμαχος. Και έπειτα, έρχεται το

δύσκολο:να μην γελάσει στο φτηνό αστείο,να μην χαμογελάσει συνωμοτικά στον σεξισμό,

να μην φοβηθεί να χαλάσει την παρέα. Γιατί ποια αξία έχει μια παρέα χτισμένη πάνω στην

προσβολή;Θα σκοντάψει.Θα εκτεθεί. Θα τον πουν υπερβολικό, ψεύτικο,θα τον πουν «λιγότερο

άντρα». Μα ποιος αποφασίζει τι είναι άντρας;

Η πατριαρχία που φοβάται να σπάσει, ή η αλήθεια που τον περιμένει; Όχι, δεν είναι ήρωας. Δεν

είναι σωτήρας. Είναι απλώς ένας άνθρωπος που κόβει την αλυσίδα που τον έδεσε. Κι αυτή η

απλότητα είναι η πιο μεγάλη επανάσταση. όταν κουραστεί, ας θυμηθεί να γελάσει. Γέλιο

καθαρό, λυτρωτικό. Γέλιο για τα γελοία πρότυπα που τον φόρτωσαν.

Γέλιο για τον παλιό εαυτό που νόμιζε ότι ήξερε τι σημαίνει δύναμη. Γιατί φεμινιστής άντρας δεν

είναι λιγότερο άντρας. Είναι περισσότερο άνθρωπος. Για να σου απαντησω λοιπόν , όχι δεν

είναι εύκολο, όπως αντίστοιχα δεν είναι και για μια γυναίκα να είναι φεμινίστρια.

Εάν γινόσουν άντρας για μία μέρα τι θα ήθελες να κάνεις;

Ρε συ, θέλω να κατουρήσω όρθια χωρίς να λερωθώ. Συγγνώμη, αλλά μόνο αυτό θέλω!

Δείτε επίσης:

9ο Athens Tattoo Expo στην Αθήνα