Συναντάμε την Ero Seagull σε μια πολύ σημαντική της στιγμή, το δεύτερο άλμπουμ της REVOLUTION! – να έχει πρόσφατα κυκλοφορήσει από την Amour Records. Περιλαμβάνει δώδεκα κομμάτια, γραμμένα και ηχογραφημένα στην Αθήνα μέσα σε δύο χρόνια, τα οποία κινούνται ανάμεσα σε διαφορετικά μουσικά τοπία, αλλά συνδέονται από έναν κοινό παλμό: την ανάγκη αφύπνισης μέσα σε έναν κόσμο που μοιάζει να αλλάζει ριζικά.
Γεννημένη στην Αθήνα, με μουσικές σπουδές και διαδρομές που την οδήγησαν από το Λιντς και τις θεατρικές σπουδές μέχρι μουσικές σκηνές του Λονδίνου και διεθνείς συνεργασίες, η Ελληνοκαναδή Ero Seagull έχει χαράξει μια πορεία που δεν ακολουθεί ευθείες γραμμές. Από το ντεμπούτο της «Evolution» και τις πρώτες διακρίσεις μέχρι τραγούδια με κοινωνικό, προσωπικό και βαθιά ανθρώπινο αποτύπωμα, η μουσική της μοιάζει να λειτουργεί ως χώρος συνάντησης εμπειριών, ταυτοτήτων και συναισθημάτων.
Με αφορμή το REVOLUTION!, μιλήσαμε μαζί της για την επαναστατικότητα της θηλυκότητας, μέσα από το ερωτηματολόγιό μας.
Ποια είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που έκανες στη ζωή σου και σου βγήκε σε καλό;
Πήρα μέρος στο The Peoples Music Awards, το 2011 στο Λονδίνο και βγήκα πρώτη στην κατηγορία των κριτών στο genre “Off The Beaten Track” στην συνέχεια με κάλεσαν να παίξω live στο θρυλικό χώρο Scala. Ενώ εξαρχής οι πιθανότητες να κερδίσω ήταν λίγες, στο τέλος οι κριτές μου είπαν «ότι είμαι κατηγορία από μόνη μου». Αυτό ήθελα για να πάρω αυτοπεποίθηση στην μουσική.
Ποια είναι η πιο “unpopular opinion” που έχεις;
Δεν υπάρχουν μαλακά και σκληρά ναρκωτικά.
Ποιο είναι το πιο “γυναικείο” χαρακτηριστικό σου που αγαπάς περισσότερο;
Δεν ξέρω πως να απαντήσω, γιατί τι είναι γυναικείο χαρακτηριστικό;
Ποια είναι η δική σου καθημερινή ιεροτελεστία περιποίησης; Με ποιους τρόπους φροντίζεις τον εαυτό σου;
Παίρνω βιταμίνες, κάνω καλή διατροφή, περιποιούμαι το πρόσωπο μου, προσπαθώ να βάζω το διάβασμα στις ημέρες μου, τελευταία έχω βάλει και την γυμναστική ξανά στην ζωή μου.
Τι θεωρείς αληθινή ομορφιά;
Θεωρώ αληθινή ομορφιά την φυσική ομορφιά.
Υπάρχει φιλία ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα;
Φυσικά, μπορούν να υπάρξουν πολύ δυνατές φιλίες και πραγματικές. Η φιλία εξαρτάται από την ιδιοσυγκρασία των ατόμων όχι από το φύλο. Δεν πιστεύω ότι το φύλο καθορίζει την εξέλιξη μιας σχέσης, ούτε απαραίτητα η σεξουαλικότητα. Αυτό που παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο είναι η χημεία μεταξύ των ανθρώπων και η στάση που έχει ο ένας απέναντι στον άλλον.
Ποιο είναι ένα στερεότυπο που θέλεις να δεις να καταρρίπτεται;
Ότι όλοι οι άντρες είναι κάτι κακό και ότι όλες οι γυναίκες έχουν ενσυναίσθηση. Δεν ισχύει αυτό. Υπάρχουν άνθρωποι και άνθρωποι.
Υπήρξε γυναίκα που σε ενέπνευσε να πιστέψεις περισσότερο στον εαυτό σου;
Η μητέρα μου και η Björk. Η κάθε μία με δικό της τρόπο. Συγκεκριμένα είναι μία συμβουλή που μου έδωσε η μητέρα μου όταν ήμουν 5 χρονών και την θυμάμαι ακόμα. Είχα τσακωθεί με κάποιον και πήγα επάνω στην ταράτσα να κλάψω. Έρχεται η μαμά και μου λέει γιατί κλαις, της απαντάω τον λόγο και μου κάνει το εξής – Ηρώ κοίτα επάνω, (κοίταξα) βλέπεις αυτό το σύμπαν με τα αστέρια, κοίτα πόσο μικροί είμαστε σε αυτό το σύμπαν, ό,τι μας φαίνεται τεράστιο είναι μηδαμινό, in a blink of an eye περνάει η ζωή μας, οπότε κράτα ό,τι σε κάνει χαρούμενη γιατί παράλληλα το σύμπαν είναι και η αντανάκλασή μας, είμαστε φτιαγμένοι από αυτό. Αυτό μου άλλαξε την κοσμοθεωρία.
Η Björk ήταν η αγαπημένη μου στα 90ς. Ήμουν 13 χρονών όταν η μαμά μου με πήγε στην συναυλία της στον Λυκαβηττό, ήταν θρυλική εμφάνιση και στο τέλος φεύγοντας πέρασε από δίπλα μου ξυπόλητη και την έβλεπα σαν μία νεράιδα, σαν ένα τεράστιο δώρο για την ζωή μας και πήγα μετά σπίτι και της έγραψα ένα γράμμα, μέσα σε όλα έλεγα και ότι θέλω να γίνω ντράμερ της μπάντας της, έπαιζα τότε πιο πολύ. Το γράμμα αργότερα το χάρισα σε μία κολλητή μου Ικαριο-Νεοϋορκέζα γιατί όταν της το είχα διαβάσει της άρεσε πολύ. Αργότερα κάπως τα έφερε η τύχη και δούλεψε για τους USFOUR που συνεργάστηκαν με την Björk και σε ένα δείπνο της έδωσε το γράμμα. Ask and you shall receive. Πήγε κάπως στον προορισμό του.
Αν μπορούσες να στείλεις ένα μήνυμα σε κάθε κορίτσι που μεγαλώνει σήμερα, τι θα ήταν;
Έμαθα κάποτε σε ένα σεμινάριο αυτογνωσίας στην Νέα Υόρκη, το Landmark, ότι οι σκέψεις μας δεν είναι δικές μας. Πιστεύω προέρχονται από ότι μας έχει επηρεάσει, από συναισθήματα που μπορεί να προκύψουν από την κοινωνία, το σχολείο, το οικογενειακό περιβάλλον ή από κάποια πληροφορία στην παιδική μας ηλικία, αλήθειες που μπορεί να είναι κατασκευασμένες από ψέματα. Είμαστε η δυνατότητα των πάντων και όσο λιγότερες σκέψεις που μας αποδυναμώνουν σαν σαράκι, τόσο το καλύτερο. Think less. Act more.
Πόσο “εύκολο” είναι για έναν άντρα να είναι φεμινιστής;
Πάρα πολύ εύκολο, αρκεί να πιστεύει στην ισότητα. Ο φεμινισμός είναι ένα κίνημα που προέκυψε από τους αγώνες των γυναικών για ισότητα και δικαιώματα και είναι ασχέτου φύλου αν την ασπάζεσαι ή όχι. Κάποιος μπορεί να δηλώσει φεμινιστής όταν υποστηρίζει ενεργά την ισότητα και σέβεται τα δικαιώματα των γυναικών.
Εάν γινόσουν άντρας για μία μέρα τι θα ήθελες να κάνεις;
Θα έφτιαχνα κάτι σαν το dead poets society με άλλους άντρες και θα τους μάθαινα πώς σκέφτονται οι γυναίκες.
Δείτε επίσης:
Πέντε χολυγουντιανές σταρ που «τα έδωσαν όλα» για έναν ρόλο





















Google News