H Eρατώ Αγγουράκη στο Infowoman.gr: Όχι δε θα κάτσω φρόνιμα

h-eρατώ-αγγουράκη-στο-infowoman-gr-όχι-δε-θα-κάτσω-φ

H Eρατώ Αγγουράκη είναι ηθοποιός. Φέτος την βλέπουμε στην παράσταση Κόκκινα Φανάρια του Βασίλη Μπισμπίκη, στον Cartel Tεχνοχώρο να υποδύεται μια φοιτήτρια δραματικής σχολής που ερωτεύεται έναν ”διαφορετικό” άνθρωπο.

Είναι από τα νεαρότερα μέλη της ομάδας που έχει δημιουργήσει ο Μπισμπίκης στον θεατρικό του χώρο και έχει ήδη ξεχωρίσει για το ταλέντο και το ήθος της, αλλά και τη δυναμική παρουσία της στην παράσταση. Το infowoman.gr την ρώτησε κι εκείνη απάντησε:

Πρόσφατα στη δύσκολη περίοδο που ζήσαμε με καραντίνες το ελληνικό metoo πήρε όνομα, σάρκα και οστά. Πως αισθάνθηκες για όλο αυτό; Είχε συμβεί να αντιμετωπίσεις κάτι παρόμοιο;

Χάρηκα πολύ, που οι γυναίκες δεν έκατσαν καλά, δεν έκατσαν φρόνιμα! Δεν έχω μεγαλώσει με αυτό το πρόσταγμα. Φαντάζει με την απαίτηση μιας “γερασμένης” πατριαρχίας που διατάζει: “κάτσε καλά, κάτσε φρόνιμα, μην μιλάς!”

Όχι ρε, δεν θα κάτσω φρόνιμα, δεν με έμαθαν να κάθομαι φρόνιμα. Οι πληγές και οι “ρωγμές” που μπορεί να αφήσει ένας άνθρωπος σε έναν άλλον, είτε εσωτερικά, είτε εξωτερικά, μπορεί να μείνουν “ανοιχτές” για πάντα. Στην περίπτωση, που συνειδητά ο θύτης παίρνει την απόφαση, ότι θα αφήσει μία “ανεξίτηλη” πληγή στην ψυχή του άλλου, επειδή έχει τη δύναμη – γιατί όλο αυτό είναι ένα παιχνίδι εξουσίας στην πραγματικότητα- όπως όλα τα σεξουαλικά και κοινωνικά εγκλήματα, είναι εγκλήματα εξουσίας… Σε αυτόν τον εξουσιαστή, πρέπει να φωνάξουμε όλοι μαζί: “Κάτσε καλά, κάτσε φρόνιμα, γιατί θα υποστείς τις συνέπειες!”

Και πρέπει να υποστούν τις συνέπειες, όλοι όσοι δεν μπορούν να διαχωρίσουν το φλερτ από την παρενόχληση. Οι γυναίκες έχουν το δικαίωμα να φορούν ότι θέλουν, να γυρνούν στο σπίτι τους ότι ώρα θέλουν και να βγαίνουν με όποιον επιθυμούν και όταν δεν θέλουν, δεν θέλουν! Δυστυχώς, οι περισσότερες γυναίκες στη ζωή τους έχουν βιώσει την παρενόχληση, ακόμη και στον μικρότερο βαθμό, ένα σεξιστικό σχόλιο, ενώ περπατάς στο δρόμο ή ακόμα και ένα αηδιαστικό αντρικό βλέμμα.

Φυσικά και έχω αντιμετωπίσει παρόμοιες καταστάσεις. Ευτυχώς πολύ πιο “light” και όχι στο εργασιακό μου περιβάλλον. Στην ιδιωτική μου ζωή έχει συμβεί κάποιος να επιμένει με τη σωματική του δύναμη σε κάτι που εγώ έχω ήδη αρνηθεί, όπως και έχω κατηγορηθεί για το μήκος της φούστας μου…και αφού η φούστα είναι κοντή, τότε κάποιος έχει αυτομάτως το δικαίωμα να με φιλήσει χωρίς την συναίνεση μου και αυτό το έχω ακούσει και από μορφωμένους άντρες.

Ευτυχώς είχα τη δύναμη, ευτυχώς είχα και την τύχη της επιλογής και με τσαμπουκά ξέμπλεξα.

Δεν μπορώ όμως να κατηγορήσω μία γυναίκα, η οποία εκείνη τη στιγμή δεν είχε τη δύναμη, είτε τη σωματική, είτε τη ψυχική να αντιδράσει.

Δεν μπορείς να κρίνεις τη ψυχολογική κατάσταση του άλλου, δεν μπορείς να ξέρεις πως έχει μεγαλώσει, τι όρια έχει, τι σχέση εχει με τον εγκλωβισμό και με τον φόβο!

Δεν μπορείς να ξέρεις πόσο ντρέπεται κάποιος και τι του προκαλεί αυτή η αίσθηση της ντροπής. Υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι προτίμησαν, ακόμα και να χάσουν τη ζωή τους από ενοχές και ντροπή, που τους δημιούργησαν οι πράξεις του θύτη.

Σε όλους αυτούς τους άντρες, οι οποίοι νομίζουν πως έχουν εξουσία πάνω στις γυναίκες, αφιερώνω μέσα από την ψυχή μου, την αηδιαστική κλειστόμυαλη οπισθοδρομική και μίζερη πρόταση: “καθίστε φρόνιμα ρε! καθίστε καλά!”

h-e%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%8e-%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%bf-infowoman-gr-%cf%8c%cf%87%ce%b9-%ce%b4%ce%b5-%ce%b8%ce%b1-%ce%ba%ce%ac%cf%84%cf%83%cf%89-%cf%860

H Eρατώ Αγγουράκη για τη συνεργασία της με τον Βασίλη Μπισμπίκη

Γνωρίζουμε ότι η δουλειά στον Tεχνοχώρο cartel ξεφεύγει από τις κλασικές πρόβες, λίγες ώρες σε ένα θέατρο μόνο για την πρόβα. Στο cartel είσαι πολλές ώρες μέσα στο χώρο. Mπορεί να καταπιαστείς με πολλά πράγματα, αυτό σημαίνει ότι θυσιάζεις κάτι άλλο από τον προσωπικό σου χρόνο ή είσαι δοσμένη εκεί ψυχή και σώμα;

Τα τελευταία δυόμισι χρόνια είμαι κάθε μέρα στο “Καρτέλ” όχι μόνο για την πρόβα, αλλά και για διάφορες δουλειές, έχω έφεση στα ηλεκτρολογικά, είχα από πριν μια “αδυναμία” στα φώτα, είχα τρέξει μέχρι και παράσταση, από το πόστο του ηλεκτρολόγου. Στο “Καρτέλ” έμαθα όλη τη διαδικασία, να βάζω πρίζες, διακόπτες να περνάω καλώδια τα πάντα, έμαθα δίπλα στον καλύτερο δάσκαλο και άνθρωπο, τον Βεϊσέλ μου! Φυσικά εκτός από τα ηλεκτρολογικά, τη βοηθό σκηνοθέτη και ηθοποιό, οι οποίες ήταν οι βασικές μου αρμοδιότητες, έχω κάνει όλες τις δουλειές, από το να κόψω ξύλα και να ανοίξω τρύπες, μέχρι να καθαρίσω.

Έχω θυσιάσει πολλά για να είμαι εδώ, το εφτά στα εφτά, δεν ξεκίνησα να το κάνω στο “Καρτέλ”, από τα 19 μου δουλεύω κάθε μέρα στο θέατρο, σε όλα τα πόστα, φροντιστήριο, ταξιθεσία, bar, ταμείο, εκτέλεση – οργάνωση και διεύθυνση παραγωγής, βοηθός σκηνοθέτη, ηθοποιός. Άρα την απόφαση αυτή, κλήθηκα να την πάρω πολύ νωρίτερα και συνειδητά. Φυσικά και έχω θυσιάσει κομμάτια μου, πάρτι, παρέες, εκδρομές, μαζώξεις…

Υπάρχει όμως ισορροπία κρατάω πάντα τα προσωπικά μου ξενύχτια και είναι καθημερινά. Ευτυχώς είχα πάντα φίλους και κολλητούς, οι οποίοι αγαπούσαν εμένα και αγαπούσαν και την ‘’εργασιομανία” μου, γιατί μπορεί να λείπω από ένα μεσημεριανό παρεΐστικο τραπέζι, αλλά τη νύχτα ότι και να πάθεις, ότι ώρα και να είναι, το σπίτι της Ερατούς είναι πάντα ανοιχτό για εσένα και τις ανησυχίες σου και έχει πάντα τσιγάρα, τσάι, κουβέρτα και δύο ”μεγάλα” αυτιά με άποψη.

Νέα ηθοποιός, νέα αρχή με ένα δυνατό ξεκίνημα στην ομάδα του “Καρτέλ” και του Βασίλη Μπισμπίκη, πως προέκυψε αυτή η συνεργασία;

Αυτή η συνεργασία προέκυψε από τη γενναιοδωρία του Βασίλη και τη δική μου εργατικότητα, πριν από διόμιση χρόνια, πήγα και είδα το “Άνθρωποι και Ποντίκια”, στο παλιό θέατρο της ομάδας “Καρτέλ” και έπαθα, “ερωτεύτηκα” από την υποκριτική προσέγγιση, μέχρι το φουαγιέ με την ξυλόσομπα. Όταν έφυγα, δεν έφαγα, δεν κοιμήθηκα, είχα κολλήσει. Όλα μου φάνταζαν χειροποίητα! Το ήξερα ήδη από τη σχολή, ότι το χειροποίητο θέατρο είναι αυτό που με ανάβει. Θεώρησα μεγάλο κρίμα να είμαστε στην ίδια χώρα, να μιλάμε την ίδια γλώσσα και να μην ”συναντηθούμε”.

’Έτσι την επόμενη μέρα, πήγα χτύπησα την πόρτα και ζήτησα να μιλήσω στο Βασίλη. Ήτανε δύο ώρες πριν ξεκινήσει η παράσταση, εκείνος με ρώτησε ποια είμαι, του είπα είμαι η Ερατώ και θέλω να έρχομαι στις πρόβες σου, θέλω να μαθητεύσω δίπλα στην ομάδα. Το καλό ήταν, ότι τότε έπαιζα σε παράσταση με τον Σταμάτη Κραουνάκη και έκανα γυρίσματα για μια ταινία, αυτό μου δημιούργησε μία αυτοπεποίθηση, ότι δεν έχω ανάγκη από δουλειά, θέλω απλά να παρακολουθήσω πρόβες.

Ο Βασίλης άνοιξε την αγκαλιά του για μένα κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Κάπως έτσι λοιπόν, πρόβα με την πρόβα, αγαπηθήκαμε και όταν ξανανέβηκε η παράσταση μετά την καραντίνα, ήμουνα βοηθός σκηνοθέτη και είχα τον ρόλο της τρίτης πόρνης. Και επειδή ο Βασίλης στο cartel έχει δημιουργήσει μια σταθερή ομάδα, συνεχίσαμε μαζί και στην επόμενη δουλειά που ήταν τα “Κόκκινα Φανάρια”.

h-e%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%8e-%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%bf-infowoman-gr-%cf%8c%cf%87%ce%b9-%ce%b4%ce%b5-%ce%b8%ce%b1-%ce%ba%ce%ac%cf%84%cf%83%cf%89-%cf%862
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Eρατώ Αγγουράκη: Δεν θα άφηνα την εργασία μου, τη ζωή μου, αυτό το δημιουργικό κομμάτι μου, το θέατρο, για έναν έρωτα

Πόσων ετών πρωτοείδες θέατρο και ποια ήταν η πρώτη παράσταση;

Η πρώτη παράσταση που είδα ήταν: “Η μάνα κουράγιο” του Μπέρτολτ Μπρεχτ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Μιχαηλίδη, από το Ανοιχτό Θέατρο. Εγώ ήμουν τρεισήμισι χρόνων. Την είδα στην αγκαλιά της μάνας μου, για να βλέπω.

Θα άφηνες το θέατρο για έναν μεγάλο έρωτα;

Δεν θα άφηνα την εργασία μου, τη ζωή μου, αυτό το δημιουργικό κομμάτι μου, το θέατρο, για έναν έρωτα. Γιατί αν ο έρωτας δεν με θέλει ολόκληρη και επιθυμεί να αφήσω κάτι τόσο ζωτικό για εμένα, τότε δεν είναι έρωτας. Ας πάει στην επόμενη. Γιατί αν ο άλλος δεν θέλει κάτι που με ολοκληρώνει, σημαίνει πως με θέλει μισή, γιατί είναι αυτός μισός. Εμένα μου αρέσουν τα ολόκληρα, τα στρογγυλά, οι κύκλοι.

Πότε αποφάσισες ότι θα μείνεις για πάντα στο θέατρο;

Ήμουν πολύ κακή μαθήτρια. Βαριόμουνα τα πάντα. Το να ασχοληθώ με το θέατρο δεν ήταν κάτι που είχα σκεφτεί. Μπήκα στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, γιατί δεν ήξερα που αλλού να πάω. Στο πρώτο έτος έκανα απλά κάτι που δεν το βαριόμουν, στο δεύτερο έτος όμως, άρχισα ένα σεμινάριο , το οποίο βασίζεται στην τεχνική του Sanford Meisner με τον Κίμωνα Φιορέτο και έτσι άρχισα να “μπριζώνω” υποκριτικά. Την ίδια περίοδο άρχισα και το φροντιστήριο στο θέατρο, έκανα δηλαδή όλες τις δουλειές ενός θεάτρου, “μπρίζωσα” και άλλο. Ταυτόχρονα είχα και τα μαθήματα στην σχολή. Δούλευα όλη μέρα και ήθελα και άλλο. Από τότε στα 19 μου μέχρι και σήμερα, στα 26 μου δουλεύω ακατάπαυστα στο θέατρο και δεν θα το άλλαζα με τίποτα.

h-e%cf%81%ce%b1%cf%84%cf%8e-%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%bf-infowoman-gr-%cf%8c%cf%87%ce%b9-%ce%b4%ce%b5-%ce%b8%ce%b1-%ce%ba%ce%ac%cf%84%cf%83%cf%89-%cf%864

Επίσης εσύ θα ερωτευόσουν έναν άνθρωπο όπως ο ήρωας που ερωτεύεσαι στην παράσταση;

Φυσικά και θα μπορούσα να ερωτευτώ έναν άνθρωπο σαν τον Κομπέρ. Θα μπορούσα να ερωτευτώ έναν άνθρωπο ανεξαρτήτου φύλου.

Στα βαθιά συναισθήματα, δεν υπάρχουνε φύλα, ούτε στερεότυπα, όσο πιο πολύ απομακρυνθούμε από τον καθωσπρεπισμό, τόσο περισσότερο θα απολαύσουμε τη ζωή και είναι λάθος μας να κρίνουμε τους καρπούς της φύσης. Εξάλλου, πάντα είχα αδυναμία στους ”τραυματισμένους” ανθρώπους και πάντα ήθελα η δική μου αγκαλιά, να μπορέσει να αναπληρώσει τις αγκαλιές, που θα έπρεπε να εχουν δωθεί, αλλά δεν δώθηκαν ποτέ.

Το τι κάνει ο κάθε ένας μας στο κρεββάτι του και στο σώμα του, είναι δική του απόφαση

Η παράσταση αυτή συνομιλεί με το σήμερα. Το πιστεύεις αυτό;

Η παράσταση είναι το σήμερα! Πολλές φορές βλέπουμε ανθρώπους και βιαζόμαστε να τους κρίνουμε μόνο από την εικόνα τους, μένουμε στην επιφάνεια, σαν να μην είναι κανονικοί άνθρωποι και αυτοί, σαν να μην έχουν οικογένεια, φίλους… σαν να μην πληρώνουν νοίκι και λογαριασμούς, σαν να μην πηγαίνουν για καφέ και σούπερ μάρκετ, όπως όλοι. Αυτό που κατά την γνώμη μου “κάνει” η παράσταση είναι να σε βάζει μέσα στο σπίτι τους, μέσα στη ψυχή τους. Ο θεατής μαθαίνει τις συνήθειες τους, τα συναισθήματά τους, τα θέλω τους, τα παράπονα τους. Είναι όλα αληθινά και τα περισσότερα προβλήματα τους, δυστυχώς, είναι ακόμα σημερινά.

Η ελληνική κοινωνία είναι ανοιχτή στην διαφορετικότητα; Πως το εισπράττεις αυτό στην παράσταση;

Η αλήθεια είναι ότι γίνονται κάποια βήματα, αλλά είναι μικρά και δεν αρκούν.

Είμαστε ακόμα αρκετά πίσω. Υπάρχουν θεατές που σε σκηνές, που φιλιούνται δύο άντρες φεύγουν, μου φαίνεται αδιανόητο, ότι ακόμα αυτό είναι ένα θέαμα που σοκάρει.

Το τι κάνει ο κάθε ένας μας στο κρεββάτι του και στο σώμα του, είναι δική του απόφαση και δεν είναι ένα γεγονός προς σχολιασμό.

Η διαφορετικότητα είναι η μοναδικότητα του κάθε ατόμου, όλοι διαφορετικοί, όλοι ίσοι.

Δεν πρέπει να υπάρχουν διακρίσεις, λόγω καταγωγής, χρώματος, θρησκευτικών πεποιθήσεων, εμφάνισης, ηλικίας, φύλου, αναπηρίας, χρόνιας πάθησης, οικογενειακής ή οικονομικής κατάστασης, σεξουαλικού προσανατολισμού… Δυστυχώς ακόμα υπάρχουν αυτές οι διακρίσεις.

Θα πω το υπέροχο κλισέ, πως το λιβάδι είναι όμορφο, όταν έχει όλων των ειδών τα λουλούδια και όλα τα χρώματα!

Διαβάστε επίσης

Η Κερασία Σαμαρά μιλά στο infowoman.gr: Αν η ειλικρίνεια γίνει μονόδρομος, θα παρασύρει στο διάβα της πολλές αρετές

Η Μαρία Μαυροματάκη μιλά στο Infowoman.gr: “Πολλά τρομακτικά γίνονται στο όνομα της γονεϊκής αγάπης”

Η Σοφία Καραγιάννη μιλά στο Infowoman.gr: Έχουμε περάσει πολλές πανούκλες. Μας έχουν συμβεί αδιανόητα πράγματα την τελευταία δεκαετία

Σχετικά Άρθρα
Η Αγοραστή Αρβανίτη μιλά στο Infowoman.gr κι εξηγεί γιατί δεν αφήνει να την κυνηγούν τα στερεότυπα
Η Αγοραστή Αρβανίτη μιλά στο Infowoman.gr κι εξηγεί γιατί δεν αφήνει να την κυνηγούν τα στερεότυπα
%ce%b7-%cf%83%ce%ba%ce%b7%ce%bd%ce%bf%ce%b8%ce%ad%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b3%ce%b5%cf%89%cf%81%ce%b3%ce%af%ce%b1-%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%ad%ce%bf%cf%85-%cf%83%cf%84%ce%bf-infowoman-gr-%cf%84%ce%b70
Η σκηνοθέτις Γεωργία Ανδρέου στο Infowoman.gr: Τη δυστυχία μας τη φτιάχνουμε μόνοι μας, όπως και την ευτυχία μας
Η Δήμητρα Ιωάννου στο Infowoman.gr: Στους φίλους που έχουν θέματα άγχους συστήνω πάντα ένα καλό βιβλίο
Η Δήμητρα Ιωάννου στο Infowoman.gr: Στους φίλους που έχουν θέματα άγχους συστήνω πάντα ένα καλό βιβλίο
Η Δρ Νάνσυ Μαλλέρου εξηγεί στο Infowoman.gr πώς μπορείς να ζήσεις χωρίς ενοχές και να αγαπήσεις εσένα!
Η Δρ Νάνσυ Μαλλέρου εξηγεί στο Infowoman.gr πώς μπορείς να ζήσεις χωρίς ενοχές και να αγαπήσεις εσένα!
"Χορέψτε μην ντρέπεστε.. Χορέψτε γιατί χανόμαστε..." - Οι διοργανωτές του Dare Dance Festival μιλάνε στο Infowoman.gr
“Χορέψτε μην ντρέπεστε.. Χορέψτε γιατί χανόμαστε…” – Οι διοργανωτές του Dare Dance Festival μιλάνε στο Infowoman.gr
Η Αιμιλία Υψηλάντη μιλά στο Infowoman.gr: Μια κατάκτηση της εποχής μας είναι ότι τα θέματα της ψυχικής υγείας δεν είναι ταμπού πια
Η Αιμιλία Υψηλάντη στο Infowoman.gr: Μια κατάκτηση της εποχής μας είναι ότι τα θέματα της ψυχικής υγείας δεν είναι ταμπού πια

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του