Το μυστήριο της «Χαμένης Γερμανίδας»: Η γυναίκα που σήμαδεψε την Ιστορία προκαλώντας ατελείωτες εικασίες

Από τη στιγμή που τα πρώτα πλάνα της «Χαμένης Γερμανίδας» (Lost German Girl – LGG) προβλήθηκαν σε ντοκιμαντέρ και στο διαδίκτυο, η ταυτότητά της και η μοίρα της έχουν συγκλονίσει το κοινό, προκαλώντας ατελείωτες εικασίες και συναισθηματική φόρτιση.

7 Μαΐου 1945: λίγες ημέρες μετά την αυτοκτονία του Αδόλφου Χίτλερ στο υπόγειο της Καγκελαρίας, ο γερμανικός στρατός παραδίδεται άτυπα στο δυτικό μέτωπο — ενώ σε δύο μόλις ημέρες θα ακολουθήσει η επίσημη συνθηκολόγηση και στο ανατολικό. Το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου πλησιάζει. Την ίδια μέρα, μια φιγούρα που έμελλε να στοιχειώσει τη μνήμη της Ιστορίας καταγράφεται από την κάμερα: η “Χαμένη Γερμανίδα” κάνει την πρώτη της —και τελευταία— εμφάνιση στον φακό.

Το βίντεο, τραβηγμένο από τον Αμερικανό λοχαγό Oren W. Haglund στις 7 Μαΐου 1945, την ημέρα της παράδοσης της ναζιστικής Γερμανίας στους Συμμάχους, δείχνει μια γυναίκα με πρησμένο πρόσωπο, ντυμένη με αδιευκρίνιστη στολή, να περπατά σε έναν δρόμο της απελευθερωμένης Τσεχοσλοβακίας, περίπου 80 χιλιόμετρα από την Πράγα.

Η σκηνή καταγράφηκε κατά τη διάρκεια της προέλασης του Κόκκινου Στρατού και της αποχώρησης των γερμανικών δυνάμεων, με τον Αμερικανικό Στρατό να καταγράφει το χάος. Το βίντεο ξεκινά με σκηνές αιχμαλώτων Γερμανών στρατιωτών, κατοίκων που ζητωκραυγάζουν και Γερμανών στρατιωτών που βαδίζουν υπό φρούρηση. Στη συνέχεια, η κάμερα εστιάζει στη γυναίκα, αποκαλύπτοντας το πρησμένο της μάτι και την ταλαιπωρημένη της εμφάνιση. Κρατά κάτι που μοιάζει με πακέτο καρτών και φαίνεται έτοιμη να κλάψει, σκύβοντας το κεφάλι της.

Η μυστηριώδης γυναίκα εμφανίζεται ξανά, καθισμένη με μια ομάδα αιχμάλωτων ανδρών, κρατώντας ένα πανί στα χέρια της. Παρά την ταλαιπωρημένη της εμφάνιση, χαμογελά ελαφρώς καθώς συνομιλεί με έναν από τους άνδρες. Αυτή είναι και η τελευταία φορά που τη βλέπουμε.

Είναι η «κοπέλα των SS»;

Η ταυτότητά της παραμένει άγνωστη. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ήταν, όπως την περιγράφει ο Haglund στα αυθεντικά καρτελάκια του φιλμ, «κοπέλα των SS». Άλλοι ισχυρίζονται πως ήταν ένα αθώο θύμα του κύματος μαζικών βιασμών που διέπραξαν οι προελαύνοντες Ρώσοι στρατιώτες σε εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες. Ωστόσο, κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν έχει επιβεβαιώσει την ταυτότητα ή τη μοίρα της.

Ο Γερμανός ερευνητής Carlos Xander αφιέρωσε σχεδόν δύο χρόνια στην αναζήτηση της ταυτότητας της «χαμένης Γερμανίδας» στο ομώνυμο blog του. Σύμφωνα με τον ίδιο, η πρώτη διαδικτυακή προσπάθεια εντοπισμού της έγινε το 2006. Ο ίδιος ανέπτυξε τη θεωρία ότι πρόκειται για την Λόρε Μπάουερ, η οποία φέρεται να γεννήθηκε στην Αυστρία, επέζησε του πολέμου, εργάστηκε στην Pan Am, συνταξιοδοτήθηκε το 1985 και πέθανε το 1994. Ωστόσο, ο Xander σημειώνει πως δεν υπάρχουν αρχεία στη Γερμανία ή την Αυστρία για πρόσωπο με αυτό το όνομα.

Η αγριότητα του Κόκκινου Στρατού είναι καλά καταγεγραμμένη. Στο βιβλίο του ιστορικού Philip Kaplan «Fighter Pilots of the Luftwaffe in World War II», αναφέρεται πως Αμερικανοί στρατιώτες παρέδωσαν αιχμαλώτους στους Σοβιετικούς. Ο Kaplan γράφει: «Το πρώτο πράγμα που έκαναν οι Ρώσοι ήταν να ξεχωρίσουν τις γυναίκες και τα κορίτσια από τους άντρες. Ακολούθησε ένα βίαιο όργιο βιασμών και κτηνωδίας από τους στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού. Όταν οι λιγοστοί Αμερικανοί φρουροί προσπάθησαν να παρέμβουν, οι Ρώσοι τους επιτέθηκαν, πυροβολώντας στον αέρα και απειλώντας τους με θάνατο».

Η ιστορία της «χαμένης Γερμανίδας» παραμένει ένα αναπάντητο ερώτημα, μια ανοιχτή πληγή στην ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που συνεχίζει να προκαλεί συναισθηματική φόρτιση και να εμπνέει καλλιτεχνικές δημιουργίες.