Αρχική > Featured > Ξένια Καλογεροπούλου: Η ηθοποιός με τις βελούδινες ερμηνείες

Ξένια Καλογεροπούλου: Η ηθοποιός με τις βελούδινες ερμηνείες

Η Ξένια Καλογεροπούλου είναι μία από τις πιο γλυκές φυσιογνωμίες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου. Γοητευτική ηθοποιός με αισθαντικό παίξιμο και βελούδινες ερμηνείες.

Γεννήθηκε στην Αθήνα σαν σήμερα, στις 11 Σεπτεμβρίου του 1936 και σπούδασε υποκριτική στην Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο. Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1956 στη Γαλλία, ενώ συνέχισε το 1957 σε παραστάσεις στην Αγγλία. Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση στην Αθήνα πραγματοποιήθηκε το 1958 με το θίασο του Μίμη Φωτόπουλου στο έργο “Ο 6ος Αμερικάνικος Στόλος”.

Στη συνέχεια, αφού συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους αθηναϊκούς θιάσους, ίδρυσε μαζί με τον τότε σύζηγό της, Γιάννη Φέρτη, δικό τους θίασο, ανεβάζοντας έργα κυρίως ξένων συγγραφέων. Αξιοσημείωτη είναι και η καριέρα της στο παιδικό θέατρο, που έμελλε να εξελιχτεί στον πιο σοβαρό θεσμό παιδικού θεάτρου στην Ελλάδα, με το οποίο η ίδια έγραψε και σκηνοθέτησε αξέχαστες παραστάσεις, με πιο γνωστή την παράσταση «Οδυσεβάχ». Το 1984 ίδρυσε το δικό της θέατρο, το περίφημο θέατρο «Πόρτα», όπου εκτός από τα θεατρικά της όνειρα, στέγασε εκεί και τον παιδικό θίασο της.

Η πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν το 1958 στην ταινία της Φίνος Φίλμ «Η Κυρά μας η Μαμμή», υποδυόμενη την νύφη της Γεωργίας Βασιλειάδου, ενώ την αμέσως επόμενη χρονιά συμμετείχε ξανά στο πλάι της Γεωργίας Βασιλειάδου στην ταινία «Ο Θησαυρός του Μακαρίτη». Έκτοτε η ίδια συνεργάστηκε με άλλες κινηματογραφικές εταιρίες με σημαντικότερες εμφανίσεις στις ταινίες « «Αγάπη μου Παλιόγρια», «Δημήτρη μου, Δημήτρη μου», «Ο Μπλοφατζής», «Το πιο Λαμπρό Μπουζούκι» και άλλες. Στην Φίνος Φίλμ ξαναγύρισε το 1964 για να συμπρωταγωνιστήσει με την Τζένη Καρέζη και τον Νίκο Κούρκουλο, στην ταινία «Ένας μεγάλος Έρωτας». Την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τον ρόλο της στην ταινία «Γάμος αλά Ελληνικά».

Σήμερα έχει γενέθλια η αγαπημένη σε όλους Ξένια Καλογεροπούλου, και θέλουμε να είμαστε από τους πρώτους που θα της…

Gepostet von Finos Film Official am Donnerstag, 10. September 2020

Η υποκριτική τέχνη της Ξένιας Καλογεροπούλου, σε συνδυασμό με τη γλωσσομάθεια της, οδήγησαν στη συμμετοχή της και σε ξένες ταινίες, όπως στην ταινία του 1962 «Συνέβη στην Αθήνα», πλάι στην Τζέιν Μάνσφιλντ. Το 2013, έπαιξε στο τελευταίο μέρος της τριλογίας του Λινκλέιτερ, με τίτλο «Πριν τα Μεσάνυχτα», και για το ρόλο της απέσπασε διεθνώς πολύ καλές κριτικές.

Έκανε σταδιοδρομία στη συγγραφή παιδικών έργων τα οποία τα παρουσίαζε στο θέατρο πόρτα και απέσπασε με το έργο «Σκλαβί» το 2001, βραβείο δραματουργίας Κάρολου Κουν. Την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το βραβείο παιδικής λογοτεχνίας του ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη. Έχει μεταφράσει 17 θεατρικά έργα κι έχει γράψει έξη έργα για παιδιά: «Οδυσσεβάχ, Ελίζα», «Η Πεντάμορφη και το Τέρας», «Οικογένεια Νώε», «O Eλαφοβασιλιάς», καθώς και «Το Σκλαβί».

Το μήνυμά της Ξένιας Καλογεροπούλου την περίοδο της καραντίνας:

Την περίοδο της καραντίνας, η αγαπημένη ηθοποιός συγκλόνισε με το μήνυμά της στο οποίο ανέφερε:«Είμαι κλεισμένη στο σπίτι μου απ’ την Πρωτοχρονιά. Έτυχε να πάθω κάτι πολύ σοβαρό στα μάτια μου και δε μπορώ πια να διαβάζω ούτε να γράφω. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ακούω βιβλία. Κλείνω τα μάτια μου και τα ακούω. Έχω μια φίλη που με προσέχει εδώ, βγαίνω και περπατώ πολύ λίγο στο πάρκο, κι επειδή τη μέρα της κηδείας της Άλκης (η επιστήθια φίλη της Άλκη Ζέη), πέθανε η γάτα μου, έχω μια καινούρια που μου κάνει παρέα και με παρηγορεί.

Το ότι δε βλέπω είναι χειρότερο απ’ το ότι είμαι στο σπίτι. Δε θα με πείραζε τόσο το κλεισμένη μέσα, αν μπορούσα να βλέπω καλύτερα, αλλά προσαρμόζομαι κι εγώ και κάνω αυτά που πρέπει να κάνουμε όλοι.

Άκουσα κάμποσα βιβλία, τα πιο πρόσφατα είναι ο τελευταίος τόμος της Αναζήτησης του χαμένου χρόνου του Προυστ, είχα διαβάσει όλο το βιβλίο αλλά όχι τον τελευταίο τόμο, η Λολίτα και το Μίλησε μνήμη του Ναμπόκοφ.

Και όπως πολύς κόσμος, ακούω- αφού δε μπορώ να δω- τηλεόραση, όλα αυτά που πρέπει να κάνουμε και να μην κάνουμε».

(Πηγή πληροφοριών Finos Film)