Σε έναν κλάδο όπου οι αποφάσεις επηρεάζουν ζωές και το μέλλον της δημόσιας υγείας, η ηγεσία δεν μπορεί να είναι μονοδιάστατη. Η Ελισάβετ Προδρόμου, Γενική Διευθύντρια της Bristol Myers Squibb Ελλάδας και Γενική Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου του Pharma Innovation Forum (PiF), έχει διαγράψει μια πορεία που ξεκινά από τη Χημεία και φτάνει στην κορυφή της φαρμακευτικής διοίκησης, ακολουθώντας έναν δρόμο χωρίς στερεότυπα και έτοιμα «εγχειρίδια».
Με πυξίδα την επιστήμη, την καινοτομία και -πάνω απ’ όλα- τον άνθρωπο, μιλά ανοιχτά για τις προκλήσεις της ηγεσίας σε έναν διαρκώς μεταβαλλόμενο φαρμακευτικό κόσμο, για τη σημασία της ολιστικής σκέψης, της ευελιξίας και της πρόσβασης των ασθενών στις θεραπείες. Παράλληλα, καταθέτει μια βαθιά προσωπική ματιά στη γυναικεία ενδυνάμωση, την αυτογνωσία και την ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική επιτυχία και την ουσία της ζωής.
Σε αυτή τη συνέντευξη, η Ελισάβετ Προδρόμου δεν μιλά μόνο ως στέλεχος, αλλά ως άνθρωπος που πιστεύει ότι η αληθινή ηγεσία χτίζεται με αξίες, συνειδητές επιλογές και το θάρρος να συγκρίνεσαι μόνο με τον καλύτερο εαυτό σου.
Από τη Χημεία στη Γενική Διεύθυνση μιας πολυεθνικής φαρμακευτικής εταιρείας: ποια ήταν τα κομβικά σημεία της διαδρομής σας που θεωρείτε ότι διαμόρφωσαν τη σημερινή σας ηγετική ταυτότητα;
Προσαρμοστικότητα, θέληση, πάθος, ευελιξία και η πεποίθηση ότι η επαγγελματική πορεία δεν γράφεται με στερεότυπα ούτε ακολουθεί playbook. Εμπεριέχει κανόνες που είναι ξεχωριστοί για κάθε επαγγελματία, αποτυπώνει προσωπικές διαδρομές και επιλογές, επηρεάζεται από ένα μείγμα συναισθημάτων και αντίληψης στιγμών, προσωπικού οράματος, αυτογνωσίας και λογικής. Όλα τα παραπάνω οδηγούν σε ένα συναρπαστικό ταξίδι, που όπως όλα τα ταξίδια, βεβαίως, αποτελείται από μαθήματα, γνώσεις, λάθη και επιτυχίες.
Έχοντας αναλάβει καίριες θέσεις ευθύνης σε απαιτητικούς τομείς όπως η Ογκολογία και το Market Access, ποια ήταν η μεγαλύτερη επαγγελματική πρόκληση που κληθήκατε να αντιμετωπίσετε και τι σας δίδαξε;
Η μεγαλύτερη πρόκληση –και αυτό δεν αφορά μόνο τον φαρμακευτικό κλάδο αλλά κάθε επαγγελματικό πεδίο– είναι να μπορεί κανείς να σκέφτεται ολιστικά, να διαμορφώνει και να επηρεάζει δυναμικές. Στον φαρμακευτικό χώρο, που εξελίσσεται διαρκώς και συνθέτει διαφορετικές επιρροές από την αγορά, τη νομοθεσία και τις παγκόσμιες συνθήκες, η ευελιξία αναδεικνύεται ως μία από τις πιο κρίσιμες δεξιότητες. Παράλληλα, σε ένα οικοσύστημα που υπηρετεί ανθρώπους, ασθενείς και ζωές, όπου η υγεία και η ελπίδα είναι θεμέλιοι λίθοι, δεν υπάρχει περιθώριο για μονοδιάστατες αντιλήψεις. Δεν μπορεί κάποιος να εργάζεται στο εμπορικό τμήμα της Ογκολογίας και να μην αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες στην πρόσβαση ή τις υπέρογκες επιστροφές που υπονομεύουν την επιχειρηματικότητα και, τελικά, την μελλοντική πρόσβαση των ασθενών.
Σε έναν κλάδο που εξελίσσεται ραγδαία και απαιτεί στρατηγικές αποφάσεις με κοινωνικό αποτύπωμα, πώς ισορροπείτε ανάμεσα στην επιχειρηματική επιτυχία, την καινοτομία και την ανθρώπινη διάσταση της υγείας;
Προτεραιότητα στους ασθενείς και πάθος για την ελπίδα που φέρνει η καινοτομία και η επιστήμη. Παράλληλα, διατηρούμε το βλέμμα στραμμένο στις παγκόσμιες εξελίξεις, συμβάλλοντας με υπεύθυνο διάλογο και προτάσεις στον εξορθολογισμό της πολιτικής υγείας και στη βέλτιστη ποιότητα για όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από οικονομικό ή κοινωνικό επίπεδο.
Ως γυναίκα σε ανώτατη διοικητική θέση, αισθανθήκατε ποτέ ότι χρειάστηκε να αποδείξετε περισσότερα σε σχέση με τους άνδρες συναδέλφους σας; Πώς διαχειριστήκατε τέτοιες καταστάσεις;
Είναι βασική και αδιαπραγμάτευτη αρχή μου ότι η ζωή γίνεται καλύτερη όταν απαλλάσσουμε τους εαυτούς μας από ενοχές, βαρίδια ή στερεότυπα τα οποία τις περισσότερες φορές μας επιβάλλονται, παρά τα φέρουμε ιδιοσυγκρασιακά.
Φυσικά και έχουν υπάρξει δύσκολες συνθήκες στις οποίες χρειάστηκε να πείσω ή να αποδείξω περισσότερα, σε σχέση με άντρες συναδέλφους μου.
Επιδεικνύοντας αυτογνωσία λοιπόν, προσπάθησα να διατηρήσω την ψυχραιμία μου και να αποφύγω την παγίδα του να πράξω ή να πάρω αποφάσεις που εδράζονται στο «να αποδείξω». Προσπάθησα να παραμείνω πιστή στις αρχές μου και να μην βάλω σε διαβούλευση την προσωπική μου αξία, συγκρίνοντας τον εαυτό μου μόνο με τον «καλύτερο εαυτό μου», επιδιώκοντας να βελτιωθώ ως επαγγελματίας, ως άνθρωπος, για να γίνω καλύτερη σε σχέση με εμένα και όχι για να μοιάζω σε κάτι που δεν είμαι.
Τι σημαίνει για εσάς προσωπικά η έννοια της γυναικείας ενδυνάμωσης στην πράξη και πώς την ενσωματώνετε στην εταιρική κουλτούρα και στη διοίκηση της ομάδας σας;
Πιστεύω πως μέσα από την αποδοχή και από την εικόνα μιας κοινωνίας που δεν θα φορτώνει ενοχές και βάρη, μπορούμε να ενδυναμωθούμε. Δεν χρειάζεται να απολογηθούμε σε κανέναν για τις επιλογές μας. Αν θέλουμε να κάνουμε καριέρα και οικογένεια, μόνο καριέρα ή να αφοσιωθούμε στην οικογένεια χωρίς να εργαζόμαστε, αυτή είναι μια συμφωνία που θα κάνουμε με τον εαυτό μας ή όποιον άλλον έχουμε επιλέξει. Αυτό προσπαθούμε με γνησιότητα και αλήθεια να αναδείξουμε στην εταιρική μας κουλτούρα, κάτι που αναγνωρίζεται και που μας έφερε για τρεις συνεχόμενες χρονιές στην κορυφή για το καλύτερο εργασιακό περιβάλλον και για τις γυναίκες.
Αν απευθυνόσασταν σήμερα σε μια νέα γυναίκα που φιλοδοξεί να χτίσει καριέρα στον χώρο της επιστήμης ή της επιχειρηματικής ηγεσίας, ποια συμβουλή θα της δίνατε – όχι ως στέλεχος, αλλά ως γυναίκα;
Αναγνωρίζω ότι πολλές φορές αντιμετωπίζουμε δυσκολίες που κοινωνικά ή επαγγελματικά είναι μεγαλύτερες από τον άντρα συνάδελφο, τον άντρα σύζυγο, τον άντρα φίλο. Παρόλα αυτά, πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι διαθέτουμε δύναμη, ιδιαίτερες δεξιότητες και ταλέντα που πολλές φορές φοβόμαστε να φέρουμε στην επιφάνεια.
Στη νέα γυναίκα λοιπόν θα έλεγα να υπηρετεί με πάθος την αυτοβελτίωσή της μέσα από το προσωπικό της αξιακό σύστημα. Στους περισσότερους ανθρώπους, ο βασικός τους αντίπαλος δεν είναι κάποιος άλλος αλλά ο ίδιος ο εαυτός τους. Κανείς δεν θα μας πιστέψει αν δεν πιστέψουμε πρώτα εμείς στον εαυτό μας και στην δυναμική μας. Και για κάθε άνθρωπο ανεξάρτητα από το φύλο του, τα λάθη είναι δώρο που τον κάνουν πιο ώριμο και πιο ενεργό στην ζωή. Εύχομαι λοιπόν κάθε άνθρωπος γύρω μας να ζει και να εμπνέεται από τις αληθινές επιλογές του και όχι από αυτά που συνειδητά ή ασυνείδητα του επιβάλλονται.
Σε έναν τόσο απαιτητικό ρόλο, πώς καταφέρνετε να διατηρείτε ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική ζωή, την οικογένεια και τον ελεύθερο χρόνο; Υπάρχουν μικρές προσωπικές «ιεροτελεστίες» που σας βοηθούν να αποφορτίζεστε;
Στην οικογένεια διατηρούμε τον «άγραφο» νόμο ότι οι επαγγελματικές δυσκολίες, τα βάρη, ο φόρτος, συζητιούνται, μοιράζονται αλλά δεν αφήνονται να επηρεάσουν τις προσωπικές στιγμές.
Και με αυτό δεν θέλω να πω -γιατί θα ήταν ανέφικτο- ότι δεν θα εισχωρήσει επαγγελματικός χρόνος ή σκέψεις εκτός γραφείου, εξάλλου πολλές φορές οι ρόλοι είναι τόσο απαιτητικοί που δεν επιτρέπουν διαφορετικά. Όμως είναι ξεκάθαρο στους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μου ότι οι ανθρώπινες σχέσεις, η συντροφικότητα, οι αληθινές στιγμές με οικογένεια και φίλους είναι το μοναδικό και σημαντικότερο δίκτυο υποστήριξης στην καθημερινότητα.
Στην δική μου ζωή έχω αποφασίσει ότι γνήσια και βαθιά χαρά παίρνουμε από τους δικούς μας ανθρώπους και τις στιγμές μαζί τους, παρά το γεγονός ότι η «επαγγελματική» οικογένεια και οι επιτυχίες που έρχονται με τις επαγγελματικές συνεργασίες είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό κεφάλαιο της ζωής και της καθημερινότητας.
Διαβάστε επίσης
Σχετικά Άρθρα
Google News