Η καθηγήτρια γαλλικής γλώσσας στο Λύκειο Λεοντείου Αθηνών, Ελίνα Ματαράγκα, τιμήθηκε με το παράσημο του Ιππότη του Τάγματος του Ακαδημαϊκού Φοίνικα της Γαλλίας, μία από τις σημαντικότερες διακρίσεις που απονέμονται σε προσωπικότητες της εκπαίδευσης και του πολιτισμού.

Η απονομή πραγματοποιήθηκε στις 21 Ιανουαρίου στο Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος, παρουσία της Συμβούλου Συνεργασίας και Μορφωτικής Δράσης της Γαλλικής Πρεσβείας και Διευθύντριας του Ινστιτούτου, Maria Wadjinny.

Με αφορμή τη σημαντική αυτή διάκριση, η εκπαιδευτικός μιλά στο Infowoman για τη σημασία της παιδείας, τον ρόλο του δασκάλου σήμερα και το μήνυμα που θέλει να στείλει στις νέες γυναίκες εκπαιδευτικούς.
Τι σημαίνει για εσάς, σε προσωπικό αλλά και παιδαγωγικό επίπεδο, η παρασημοφόρησή σας με το παράσημο του Ακαδημαϊκού Φοίνικα της Γαλλίας; Πώς βιώσατε αυτή τη στιγμή στο Γαλλικό Ινστιτούτο της Ελλάδος;
Η παρασημοφόρησή μου με το παράσημο του Τάγματος του Ακαδημαϊκού Φοίνικα αποτελεί για μένα μια βαθιά συγκινητική και τιμητική στιγμή, τόσο σε προσωπικό όσο και σε παιδαγωγικό επίπεδο.
Είναι μια αναγνώριση μιας μακρόχρονης πορείας αφοσίωσης στη γαλλική γλώσσα και τον πολιτισμό, αλλά και μια επιβεβαίωση ότι η εκπαίδευση, όταν ασκείται με συνέπεια και ήθος, έχει αντίκτυπο πέρα από τα όρια της τάξης.
Η τελετή στο Γαλλικό Ινστιτούτο της Ελλάδος ήταν μια στιγμή έντονης συναισθηματικής φόρτισης. Ένιωσα ότι συμπυκνώνονταν εκεί όλα όσα με διαμόρφωσαν: οι δάσκαλοί μου, η οικογένειά μου, οι μαθητές μου, οι συνάδελφοί μου. Περισσότερο από προσωπική διάκριση, τη βίωσα ως συλλογική δικαίωση μιας κοινότητας ανθρώπων που πιστεύουν στη δύναμη της παιδείας.

Η διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας δεν αφορά μόνο τη γλώσσα, αλλά και τον πολιτισμό, τις αξίες, τη σκέψη. Πώς προσπαθείτε να μεταδώσετε αυτό το πολυεπίπεδο μήνυμα στους μαθητές σας στο Λύκειο Λεοντείου Αθηνών;
Πιστεύω ακράδαντα ότι η γλώσσα είναι φορέας πολιτισμού και τρόπος σκέψης. Στη διδασκαλία μου δεν αντιμετωπίζω τα γαλλικά ως ένα απλό γνωστικό αντικείμενο, αλλά ως μια πύλη προς έναν κόσμο ιδεών, αξιών και κριτικού στοχασμού.
Στο Λύκειο Λεοντείου Αθηνών προσπαθώ να καλλιεργήσω στους μαθητές μου την αγάπη για τον διάλογο, τη δημοκρατική σκέψη, τη λογοτεχνία, την ιστορία και τη φιλοσοφία που διαπερνούν τον γαλλικό πολιτισμό. Μέσα από κείμενα, εργασίες, Projets, συζητήσεις και βιωματικές προσεγγίσεις, τους ενθαρρύνω να σκέφτονται, να αμφισβητούν και να εκφράζονται με ακρίβεια και σεβασμό.

Έχετε διακριθεί πολλές φορές στη διάρκεια της πορείας σας. Ποιο στοιχείο θεωρείτε ότι έχει παίξει τον πιο καθοριστικό ρόλο στη διαδρομή σας: η μόρφωση, η επιμονή ή η αγάπη για την εκπαίδευση;
Αν έπρεπε να επιλέξω ένα στοιχείο, θα έλεγα ότι είναι η αγάπη για την εκπαίδευση. Η μόρφωση και η επιμονή είναι απαραίτητες, αλλά χωρίς βαθιά αγάπη για το παιδαγωγικό έργο, δεν αντέχει κανείς στον χρόνο.
Η εκπαίδευση για μένα δεν ήταν ποτέ επάγγελμα ρουτίνας, αλλά στάση ζωής.
Αυτή η αγάπη με ώθησε να συνεχίσω, να εξελιχθώ, να ερευνήσω, να απαιτήσω πρώτα από τον εαυτό μου και έπειτα από τους μαθητές μου.

Σε μια εποχή ταχύτητας, πίεσης και ψηφιακής υπερφόρτωσης, ποιος είναι σήμερα ο ρόλος του εκπαιδευτικού μέσα στη σχολική τάξη;
Ο ρόλος του εκπαιδευτικού σήμερα είναι πιο κρίσιμος από ποτέ.
Δεν είναι απλώς μεταδότης γνώσεων, αλλά καθοδηγητής, σημείο αναφοράς, φίλτρο μέσα στον καταιγισμό πληροφοριών.
Ο εκπαιδευτικός καλείται να προσφέρει νόημα, σταθερότητα και κριτική σκέψη. Να βοηθήσει τους μαθητές να διακρίνουν, να ιεραρχούν, να στοχάζονται. Να τους μάθει όχι μόνο «τι» να σκέφτονται, αλλά «πώς» να σκέφτονται.

Ως γυναίκα με ισχυρό πνευματικό και εκπαιδευτικό αποτύπωμα, νιώσατε ποτέ ότι χρειάστηκε να αποδείξετε περισσότερο τις ικανότητές σας;
Ναι, υπήρξαν στιγμές που ένιωσα ότι έπρεπε να αποδείξω περισσότερα. Όχι απαραίτητα μέσα από ανοιχτές αντιπαραθέσεις, αλλά μέσα από τη σιωπηλή απαίτηση για αριστεία και συνέπεια.
Αντιμετώπισα αυτές τις προκλήσεις με εργασία, σοβαρότητα και σταθερότητα.
Πιστεύω ότι η διαρκής ποιότητα του έργου είναι η πιο ισχυρή απάντηση σε κάθε προκατάληψη.

Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στις νέες γυναίκες εκπαιδευτικούς;
Θα ήθελα να τους πω να εμπιστεύονται τη γνώση τους, να καλλιεργούν το πνεύμα τους και να μην φοβούνται να θέτουν υψηλούς στόχους.
Η παιδεία έχει ανάγκη από γυναίκες με φωνή, ευαισθησία και πνευματικό βάθος.
Να θυμούνται ότι το αποτύπωμα στην εκπαίδευση δεν μετριέται με τίτλους, αλλά με τις ζωές που αγγίζουμε. Και αυτό είναι η πιο ουσιαστική διάκριση.


Διαβάστε επίσης:
Παράταση παραστάσεων λόγω επιτυχίας για τη «Φόνισσα» του Αλ. Παπαδιαμάντη
Απίστευτος Ντουπλάντις: Νέο παγκόσμιο ρεκόρ με άλμα στα 6,31 μ. – Έβδομος ο Καραλής





















Google News