Ο Δημήτρης Μαραμής επιστρέφει στο Μέγαρο Μουσικής με την «Τετραλογία», μια μεγάλη συναυλία που ενώνει τέσσερα σημαντικά μουσικοθεατρικά έργα του – τον Ερωτόκριτο, τους Στοιχειωμένους, τον Καπετάν Μιχάλη και τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Σε μια αποκλειστική συνέντευξη στο InfoWoman, ο συνθέτης μιλά για την ανάγκη να παρουσιάσει ξανά αυτά τα έργα στο αθηναϊκό κοινό, για την αυθεντικότητα της ελληνικής λογοτεχνίας μέσα στη μουσική, αλλά και για τη δύναμη της τέχνης σε μια εποχή που – όπως λέει – «κυριαρχεί η βία και η ανασφάλεια».
Με οδήγησε η ανάγκη να παρουσιάσω τα τέσσερα εκτενή μουσικοθεατρικά μου έργα συναυλιακά στην Αθήνα, ώστε, έστω κι αποσπασματικά, να τα γνωρίσει το ακροατήριο. Μόνο ο Ερωτόκριτος ολοκλήρωσε τον κύκλο παραστάσεων που του άξιζε. Τα υπόλοιπα έργα μου, δεν ευτύχησαν στην Αθήνα να διεκδικήσουν το χώρο τους. Οι Στοιχειωμένοι δεν ολοκλήρωσαν τον κύκλο των παραστάσεων τους παρά την επιτυχία τους στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, και τα άλλα δύο έργα Καπετάν Μιχάλης και Ελευθέριος Βενιζέλος, αν και ανέβηκαν ως πλήρεις παραγωγές στην Κρήτη, δεν τους επετράπη ποτέ – από θεσμικούς φορείς – να παρουσιαστούν στην Αθήνα. Από το 2019 δεν έχω καταφέρει να παρουσιάσω εκτενές έργο μου στην Αθήνα. Έτοιμες, πληρωμένες, μεγάλες παραγωγές όπως η όπερα Καπετάν Μιχάλης από την Περιφέρεια Κρήτης και η όπερα Ελευθέριος Βενιζέλος από το Πολιτιστικό Κέντρο Ηρακλείου, σημείωσαν sold out παραστάσεις με ενθουσιώδη αποδοχή από το κοινό και δεν έφτασαν ποτέ στην Αθήνα.
Συνεπώς είναι λογικό, πονήματα σκληρής εργασίας και μουσικο-δραματουργικής πρόκλησης όπως είναι αυτά τα έργα, να προκαλούν την απόλυτη ανάγκη του δημιουργού τους, να θέλει να τα επικοινωνήσει με το ακροατήριό του.
Ακούγοντας την μουσική μέσα τους. Η δουλειά μου είναι να αποκαλύπτω την μουσική τους, μέσω της γραφής μου ώστε να φτάνουν μέσα στις καρδιές των ακροατών τους. Επ’ ουδενί δεν θέλω να χαθεί η αυθεντικότητά τους. Εξάλλου αυτό είναι που με έλκει στα έργα αυτά, η αυθεντικότητα. Κι εκεί είναι που κερδίζεται το στοίχημα. Ο στόχος είναι η μουσική μου να είναι τέτοια ώστε να γλιστρήσει πάνω της η αυθεντικότητα του έργου, χωρίς την παραμικρή φθορά. Ο μεγάλος φυσικός επιστήμονας Γιώργος Γραμματικάκης, όταν άκουσε τον Ερωτόκριτό μου, είπε «απόψε ξαναγεννήθηκε ο Ερωτόκριτος». Συνεπώς προσπαθώ το έργο να ξαναγεννιέται και όχι να αλλοιώνεται.
Καταρχάς θεματολογικά και οι τέσσερις ήρωες (Ερωτόκριτος, Κωνσταντής, Μιχάλης, Ελευθέριος) ενσαρκώνουν τον αιώνιο αγώνα του ανθρώπου ενάντια στη φθορά και στο θάνατο. Ο άνθρωπος με το που γεννιέται φθείρεται. Την ίδια στιγμή όμως γεννάει, δημιουργεί, ερωτεύεται, ανανεώνεται, αναγεννιέται. Αυτή η δεδομένη κατάσταση τον φέρνει αντιμέτωπο συνέχεια με τη φθορά την οποία πολεμάει.
Και οι τέσσερις ήρωες, φανταστικοί και πραγματικοί, είναι κυνηγοί του ονείρου τους, του πόθου τους, του οράματός τους, της ελευθερίας τους. Η απόλυτα κοινή συνισταμένη τους είναι η «ελευθερία της βούλησης, των επιλογών τους και ο αγώνας τους εναντίον του θανάτου».
Μουσικά ενώνονται μέσα από το προσωπικό μου μουσικό ιδίωμα το οποίο ακολουθεί δυτικότροπες φόρμες και ύφος, αλλά με έντονα αρώματα ανατολής. Μία μουσική, καθαρά μεσογειακή, βαλκανική, μουσική της ανατολικής Ευρώπης. Ωστόσο το κάθε έργο δομείται σε ένα διαφορετικό μουσικό σύμπαν, κι ας υπογράφεται από τον ίδιο συνθέτη.
Καταρχάς η χορωδιακή συλλογική συμμετοχή στα έργα μου είναι αν θέλετε και πολιτική πράξη. Ενεργοποιώ ερασιτεχνικές χορωδίες απλών ανθρώπων της παραμελημένης και ξεχασμένης επαρχίας να μπουν μέσα σε ένα νέο, πρωτότυπο μουσικό έργο και να στοχεύσουν σε καλλιτεχνικό αποτέλεσμα υψηλού επιπέδου. Είναι επίσης ο αιώνιος συμβολισμός του χορού της αρχαίας αττικής τραγωδίας. Είναι η γέννηση της τραγωδίας μέσα από τη θρησκευτική τελετουργία. Ο χορός, η χορωδία, είναι ο λαός παρόν, είναι η κοινωνία παρόν, επί σκηνής, μέσα στο καλλιτεχνικό έργο. Η ορχήστρα επίσης. Η ανταπόκριση τόσων τραγουδιστών να συμμετέχουν σε αυτή τη συναυλία, αναδεικνύει επίσης την εκτίμηση και αγάπη τους για την μουσική μου. Όλα μαζί συγκλίνουν πως ετοιμάζεται κάτι πολύ ιδιαίτερο και καλά δουλεμένο.
Ζούμε στην εποχή της βίας. Βία παντού και σε όλα τα επίπεδα. Ζούμε σε εποχή βαθιάς παρακμής. Όμως και σε περιόδους παρακμής, τέχνη παράγεται και πολλές φορές υψηλού επιπέδου τέχνη σε αντίθεση με τη σαθρότητα της εποχής. Μέσα στη συνεχή ανασφάλεια και απειλή στον κόσμο του ψεύδους που ζούμε, εγώ καλώ το ακροατήριό μου να αναπνεύσει και να πάρει δύναμη μέσα από την αλήθεια του άφθαρτου λόγου και της μουσικής τέχνης. Κάνουμε τέχνη επειδή μας δίνει δύναμη.
Συνείδηση. Ανθρώπινη συνείδηση.
Και θα ήθελα αν μου επιτρέπετε να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου το Σύλλογο των Φίλων της Μουσικής του Μεγάρου, τη Φιλαρμόνια Ορχήστρα Αθηνών, το Ίδρυμα Λίλιαν Βουδούρη και όλους τους συμμετέχοντες, που με στήριξαν σε αυτό το εγχείρημα ώστε να γνωστοποιηθούν τα έργα μου.
Η χρόνια φλεγμονή έχει συνδεθεί με καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη και άλλες χρόνιες παθήσεις. Πώς μπορείτε…
-Οι απλές αλλαγές στην καθημερινότητα που περιορίζουν τις ενοχλήσεις Το καλοκαίρι οι καθημερινές μας συνήθειες…
Η καθημερινή μας ενυδάτωση ανήκει στα πρέπει μας. Πώς όμως μπορεί να ανήκει στα θέλω…
Το ημιμόνιμο μανικιούρ έχει κατακτήσει την καθημερινότητα πολλών γυναικών, χάρη στη μακρά διάρκειά του και…
Η διαλειμματική νηστεία (ΔΝ) αποτελεί ένα διατροφικό πρότυπο που βασίζεται στην εναλλαγή περιόδων κατανάλωσης τροφής…
Το τέλος του Ιουλίου σηματοδοτεί μια αλλαγή στο αστρολογικό σκηνικό, καθώς ο Ήλιος περνά στον…