Ο Αύγουστος ως μήνας γυναικείας εσωστρέφειας: σκέψεις, όνειρα Σεπτέμβρη, διάβασμα, επαφή με το σώμα

Όταν όλ@ ποστάρουν ξέφρενα γλέντια και ξενύχτια με αλκοόλ, κάποιες από εμάς υφαίνουμε τα όνειρά μας για τον χειμώνα ή για το επόμενο καλοκαίρι και βρίσκουμε τον εαυτό μας

Γράφει η Γεωργία Δρακάκη

Ο Αύγουστος κουβαλάει μια αντίφαση. Στα εξώφυλλα των περιοδικών, στις αναρτήσεις των social media, στις πολύχρωμες καρτ ποστάλ που κρέμονται στα μαγαζάκια των νησιών, είναι ο μήνας της χαράς, του φωτός, της πιο εξωστρεφούς εκδοχής μας. Κι όμως, για πολλές γυναίκες, ο Αύγουστος είναι και κάτι άλλο: ένα ησυχαστήριο, μία φέτα προσωπικού χρόνου, όπου η εσωστρέφεια βρίσκει χώρο να απλωθεί και να γίνει σύμμαχός μας.

Η καθημερινότητα επιβραδύνεται, οι υποχρεώσεις –όσες δεν μπορούν να αναβληθούν– παίρνουν έναν αργό ρυθμό. Οι μέρες είναι πιο μακριές, αλλά ο ήλιος, αντί να μας ωθεί σε συνεχή δράση, μας χαρίζει την πολυτέλεια της παύσης. Στα μεσημέρια της καλοκαιρινής ραστώνης, η σιωπή γεμίζει με ήχους μακρινής θάλασσας, τζιτζικιών ή του ίδιου μας του αναπνευστικού κύματος.

Η εσωστρέφεια του Αυγούστου δεν είναι απομόνωση, αλλά περισσότερο μια κίνηση προς τα μέσα. Μια ευκαιρία, επίσης, να επανεξετάσουμε τα όνειρα του Σεπτέμβρη, που πάντα μοιάζει να λειτουργεί σαν δεύτερη Πρωτοχρονιά. Να κάνουμε έναν μικρό απολογισμό: τι αφήσαμε πίσω, τι θέλουμε να πάρουμε μαζί μας. Στα τετράδια ή στα σημειωματάρια του κινητού, αρχίζουμε να καταγράφουμε σχέδια, ιδέες, αποφάσεις που ίσως δεν τολμήσαμε να πάρουμε (ή να σκεφτούμε, ακόμα!) σε άλλη εποχή.

Για κάποιες από εμάς, αυτή η περίοδος συνοδεύεται από μια υποδόρια μοναξιά. Δεν είναι απαραίτητα δυσάρεστη. Μπορεί να είναι η μοναξιά που σου επιτρέπει να αφουγκραστείς τον εαυτό σου, να ακούσεις ανάγκες και συναισθήματα που χάνονται μέσα στη φασαρία της υπόλοιπης χρονιάς. Είναι η στιγμή που μπορείς να καθίσεις μόνη σ’ ένα μπαλκόνι με θέα το φως που σβήνει, κρατώντας ένα ποτήρι κρασί και ένα βιβλίο, και να αφήσεις τον χρόνο να κυλήσει χωρίς βιασύνη.

Το διάβασμα στον Αύγουστο αποκτά άλλη ποιότητα. Δεν είναι απλώς η κατανάλωση λέξεων, αλλά η απορρόφηση τους. Η γλώσσα γίνεται συνοδοιπόρος, η ιστορία ένας καθρέφτης ή ένα παράθυρο, ανάλογα με την ανάγκη της στιγμής. Κάθε βιβλίο που ανοίγουμε, φέρνει μαζί του και μια μικρή υπόσχεση: να μας αλλάξει έστω και λίγο, να μας μεταφέρει σε μια άλλη διάσταση, να μας θυμίσει ποιοι είμαστε όταν δεν μας τραβάει ο ρυθμός της πόλης.

Ο Αύγουστος είναι και ένας μήνας για να θυμηθούμε το σώμα μας. Να το νιώσουμε όχι μόνο σαν εικόνα σε έναν καθρέφτη ή μια φωτογραφία, αλλά σαν τόπο που κατοικούμε, σα ναό ολόδικό μας. Να περπατήσουμε ξυπόλυτες στην άμμο ή στο πλακάκι ενός δροσερού σπιτιού. Να κολυμπήσουμε με αργές, επίμονες κινήσεις που δεν έχουν στόχο, μόνο απόλαυση. Να ακούσουμε τι μας ζητάει: ξεκούραση, τέντωμα, φροντίδα.

Μέσα σε αυτή την αργή, γυναικεία εσωστρέφεια, ο Αύγουστος γίνεται ένας καθρέφτης του εαυτού μας, χωρίς θορύβους, χωρίς την ανάγκη να αποδείξουμε κάτι σε κανέναν. Ένας μήνας που μας μαθαίνει πως η αναστροφή προς τα μέσα δεν είναι αδράνεια, αλλά καλλιέργεια. Μια περίοδος που μπορεί να μας αφήσει να συναντήσουμε τον εαυτό μας στην πιο αυθεντική του μορφή.

Και τότε, όταν ο Σεπτέμβρης θα έρθει με τα πρώτα του σύννεφα και τις λίστες υποχρεώσεων, θα έχουμε ήδη φτιάξει μέσα μας ένα μικρό καταφύγιο, στο οποίο θα μπορούμε να επιστρέφουμε όποτε χρειαστεί – ακόμη κι αν δεν είναι Αύγουστος πια.

Διαβάστε επίσης

Αγνώριστη η Ιμάν Κελίφ: Η Ολυμπιονίκης που συγκλόνισε τον κόσμο αλλάζει σελίδα

Καιρός: Έντονη ζέστη με βοριάδες σήμερα – Πότε πέφτει η θερμοκρασία