Πεθαίνουμε αργά όταν έχουμε αυτές τις συνήθειες

Πεθαίνει αργά όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,

επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,

όποιος δεν αλλάζει μάρκα, δεν ρισκάρει να φορέσει ένα καινούργιο χρώμα

και δεν μιλά σε αγνώστους.

Πεθαίνει αργά όποιος κάνει την τηλεόραση τον γκουρού του.

Πεθαίνει αργά όποιος αποφεύγει ένα πάθος,

όποιος προτιμά το μαύρο στο άσπρο και τα σημεία

στη θέση τους αντί για μια δίνη συναισθημάτων,

αυτών που ξαναδίνουν λάμψη στα μάτια,

χαμόγελα στα χασμουρητά,

καρδιές στα παραπατήματα και αίσθημα στη ζωή.

Πεθαίνει αργά όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι

όταν είναι δυστυχισμένος στη δουλειά,

όποιος δεν ρισκάρει το βέβαιο για το αβέβαιο

για να κυνηγήσει ένα όνειρο,

όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του,

έστω και μία φορά στη ζωή,

να φύγει μακριά από τις λογικές συμβουλές.

Πεθαίνει αργά όποιος δεν ταξιδεύει,

όποιος δεν διαβάζει,

όποιος δεν ακούει μουσική,

όποιος δεν βρίσκει χάρη στον εαυτό του.

Πεθαίνει αργά όποιος καταστρέφει την αυτοεκτίμησή του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν.

Πεθαίνει αργά όποιος περνά τις μέρες του παραπονιούμενος

για τη μοίρα του ή για την ασταμάτητη βροχή.

Πεθαίνει αργά όποιος εγκαταλείπει ένα σχέδιο

πριν καν το ξεκινήσει,

όποιος δεν ρωτά για κάτι που δεν γνωρίζει

ή δεν απαντά όταν τον ρωτούν για κάτι που ξέρει.

Ας αποφύγουμε το θάνατο σε απαλές δόσεις,

θυμίζοντας πάντα πως το να είσαι ζωντανός

απαιτεί μια πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια

από το απλό να αναπνέεις.

Μόνο η φλογερή υπομονή

θα μας οδηγήσει στην κατάκτηση

μιας λαμπρής ευτυχίας.

(ένα κείμενο της Βραζιλιάνας δημοσιογράφου και συγγραφέα Martha Medeiros)

Δείτε επίσης:

Η δύναμη και η αποφασιστικότητα μιας γυναίκας που ζει την ζωή της όπως επιθυμεί