Η Αγγελική Κοντού είναι ηθοποιός, θεατρογυναίκα από τις λίγες, με ενεργό εμπλοκή στις καταπληκτικές παραγωγές των τελευταίων χρόνων του Altera Pars. Ιδιοσυγκρασιακή, έντονη επί σκηνής, αληθινή και πολύ εργατική, πείσμων και τελειομανής-δεν είναι τυχαίο ότι έχει αφήσει το στίγμα της, ερμηνεύοντας μερικούς συγκεκριμένους ρόλους στο σανίδι, όπως αυτόν της Νόρας του Ίψεν, από το Κουκλόσπιτο.
Λίγο πριν η Αγγελική Κοντού προσθέσει στις ιδιότητές της και αυτήν της μητέρας, απαντά με την γνώριμη αμεσότητα και ειλικρίνειά της στο ερωτηματολόγιο του Infowoman.
Ποια είναι η μεγαλύτερη αλλαγή που έκανες στη ζωή σου και σου βγήκε σε καλό;
Η εγκυμοσύνη θα πω, που για χρόνια το ζύγιζα μέσα μου, αλλά όταν τελικά συνέβη το ένιωσα σχεδόν αμέσως πολύ «σωστό» και φυσικό.
Ποια είναι η πιο “unpopular opinion” που έχεις;
Ότι η woke ατζέντα είναι από «τα πάνω» κατευθυνόμενη και όχι ένα πηγαίο κοινωνικό κίνημα «από τα κάτω».
Ποιο είναι το πιο “γυναικείο” χαρακτηριστικό σου που αγαπάς περισσότερο;
Χμμμ… η ενσυναίσθηση θα έλεγα, αλλά δεν τη θεωρώ και «γυναικείο» μονοπώλιο, απλώς οι γυναίκες επειδή για πολλούς αιώνες μείναμε στα «μετόπισθεν της δράσης», έχουμε πλέον ενσωματωμένο το χαρακτηριστικό να αισθανόμαστε, να αφουγκραζόμαστε περισσότερο τους άλλους και τα πράγματα γύρω μας προτού δράσουμε. Με όλους τους αστερίσκους βέβαια, που συνοδεύουν πάντα κάθε γενίκευση.
Ποια είναι η δική σου καθημερινή ιεροτελεστία περιποίησης; Με ποιους τρόπους φροντίζεις τον εαυτό σου;
Kαθαρισμός προσώπου και κρέμα ημέρας κάθε πρωί με το που ξυπνάω. Είναι το μοναδικό πράγμα που απαρέγκλιτα κάνω κάθε πρωί υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.
Τι θεωρείς αληθινή ομορφιά;
Την αυθεντικότητα.
Υπάρχει φιλία ανάμεσα σε άντρα και γυναίκα;
Ναι φυσικά. Νομίζω ότι ελκόμαστε ερωτικά από πολύ συγκεκριμένα στοιχεία στους άλλους ανθρώπους και όσο μεγαλώνουμε αυτά τα στοιχεία αποκρυσταλλώνονται ή και διαφοροποιούνται. Από την άλλη η φιλία έχει για τον καθένα τις δικές της ξεχωριστές προϋποθέσεις. Εν ολίγοις, ο εραστής μπορεί να είναι και φίλος και τότε γίνεται σύντροφος, αλλά ο κάθε φίλος δεν μπορεί να γίνει και εραστής.
Ποιο είναι ένα στερεότυπο που θέλεις να δεις να καταρρίπτεται;
Ουουου πολλά…Ότι η αξία του ανθρώπου μετριέται με τα «πράγματα» που μπορεί να αποκτήσει. Ότι η ευφυΐα συνδέεται με την ανταγωνιστικότητα και την παραγωγικότητα. Όλα τα έμφυλα στερεότυπα: οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες, πιο ευάλωτες από τους άνδρες/ οι άνδρες είναι πολυγαμικά όντα, ενώ οι γυναίκες μονογαμικές – αυτό προεκτείνεται στο διάσημο κλισέ ότι οι γυναίκες κάνουν «εγκεφαλικό ή συναισθηματικό σεξ», ενώ οι άντρες κάνουν «σκέτο σεξ» / οι άνδρες είναι πιο φιλόδοξοι από τις γυναίκες/
οι γυναίκες δεν έχουν αίσθηση του χώρου / οι γυναίκες αναζητούν πρωτίστως την ασφάλεια μέσα σε μια σχέση κ.λπ.
Ειδικά τα έμφυλα στερεότυπα είναι άπειρα και δεν είναι εύκολο να τα καταρρίψουμε, όσο η πραγματικότητα γύρω μας τα επιβεβαιώνει – γιατί σε μεγάλο βαθμό τα βλέπουμε όντως να επαληθεύονται.
Για να αλλάξει αυτή η πραγματικότητα, πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά, αφού πρώτα συνειδητοποιήσουμε πως όλα αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι δοσμένα από το Θεό ή ενσωματωμένα στο DNA μας, αλλά επίκτητες κοινωνικές κατασκευές, αποτελέσματα δηλαδή συστηματικής εκμάθησης συγκεκριμένων μοντέλων συμπεριφοράς, καλλιέργειας συγκεκριμένων δεξιοτήτων και ενδιαφερόντων με βάση το φύλο κ.ο.κ.
Υπήρξε γυναίκα που σε ενέπνευσε να πιστέψεις περισσότερο στον εαυτό σου;
Ναι, η μαμά μου. Αφενός γιατί με στηρίζει πάντα, αφετέρου γιατί ήταν πάντα πρότυπο δύναμης και ανθεκτικότητας.
Αν μπορούσες να στείλεις ένα μήνυμα σε κάθε κορίτσι που μεγαλώνει σήμερα, τι
θα ήταν;
Να ζει όσο πιο κοντά μπορεί στις επιθυμίες του. Αλλά αυτό δεν έχει έμφυλο πρόσημο. Κι επίσης είναι διαδρομή ζωής το να ανακαλύψεις τις πραγματικές, δικές σου επιθυμίες.
Πόσο “εύκολο” είναι για έναν άντρα να είναι φεμινιστής;
Δεν νομίζω ότι είναι δύσκολο, απλώς είναι κάπως σπάνιο να ασχοληθεί, να ενδιαφερθεί ένας άντρας για «φεμινιστικά ζητήματα» γιατί νομίζει πως δεν τον αφορούν άμεσα. Κι ίσως σε ένα βαθμό να είναι κι έτσι, γιατί η καταπίεση του άνδρα δεν υπήρξε εξίσου ορατή στο παρελθόν με αυτή της γυναίκας. Υπήρξε πιο έμμεση, πιο «ψυχολογική».
Δεν μου αρέσει να βλέπω το φεμινισμό ως ένα ανταγωνιστικό προς το ανδρικό φύλο κίνημα. Ο φεμινισμός είναι ένας ανθρωπισμός, και συνεπώς δεν μπορεί να βλέπει ως εχθρό τον άνδρα. Ο εχθρός για το φεμινισμό είναι η πατριαρχία και η πατριαρχία στρέφεται και κατά των ανδρών. Τους εγκλωβίζει σε πρότυπα, σε μοτίβα, τους φορτώνει με ευθύνες, καταπιέζει τα συναισθήματά τους, τους δημιουργεί ένα σωρό συμπλέγματα, επομένως και οι άνδρες θα έπρεπε να δουν το φεμινισμό ως ένα απελευθερωτικό κίνημα που μπορεί να ευεργετήσει και τους ίδιους κι όχι μόνο τις μητέρες και στις αδερφές τους.
Εάν γινόσουν άντρας για μία μέρα τι θα ήθελες να κάνεις;
Δε νομίζω πως έχω τέτοιο απωθημένο, δεν υπάρχει κάτι που να «ζηλεύω» από την ανδρική ζωή και «ανδρικά μονοπώλια» δεν νομίζω πως υπάρχουν πλέον.
Δείτε επίσης:
Η Λίνα Ροδοπούλου απαντά στο ερωτηματολόγιο του Infowoman





















Google News