Ο Κωνσταντίνος Κυριακού ερμηνεύει τον Τόρβαλντ στο «Nora: The Hell’s House», προσεγγίζοντας τον ρόλο όχι ως στερεοτυπικό «αντίπαλο», αλλά ως έναν άνθρωπο βαθιά δεμένο με την ανάγκη για έλεγχο και ασφάλεια. Μέσα από μια σύνθετη ερμηνεία, φωτίζει τις ρωγμές της πατριαρχικής εξουσίας και τον φόβο απέναντι στη γυναικεία πράξη και την αλλαγή, ανοίγοντας έναν ουσιαστικό διάλογο με το σήμερα, ενώ ο ίδιος με τη συνέντευξή του στο infowoman φωτίζει σήμερα το χαρακτήρα του.
Πώς προσεγγίσατε τον χαρακτήρα του Τόρβαλντ στην παράσταση «Nora: The Hell’s House», δεδομένης της «σύγχρονης θεατρικής ανασυγγραφής» που εσείς κάνατε;
Η προσέγγιση που έκανα στον Τόρβλαντ είναι να τον αντιμετωπίσω ως έναν χαρακτήρα που δεν δομείται ως ανταγωνιστής/αντίπαλος της Νόρας, ούτε ως έναν απλό φορέα της πατριαρχικής εξουσίας, αλλά ως έναν εκπρόσωπο των ατόμων που έχουν για ιδεολογία τους τη μη διασάλευση της καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων, εκείνων που επιθυμούν να παραμείνουν τα πράγματα αμετάβλητα, και κατά συνέπεια και της ανισότητας μεταξύ των φύλων.
Είναι ένας «κακός» χαρακτήρας ή ένα προϊόν της εποχής και της κοινωνίας του;
εν είναι καθόλου «κακός» χαρακτήρας, σύμφωνα με τα δικά του δεδομένα και πιστεύω. Πράττει και φέρεται σύμφωνα με αυτά που του έχουν μάθει «μέσα στο σύστημα». Αγωνίζεται να διατηρήσει άθικτη και ακέραια την όποια κατάσταση «κληρονόμησε». Προασπίζεται με όλο του το είναι την «ανωτερότητα» του δικού του φύλου και δεν φείδεται καθόλου στο να τονίζει σε κάθε ευκαιρία την «κατωτερότητα» του γυναικείου φύλου, και μάλιστα με επιχειρήματα από θρησκευτικά και φιλοσοφικά κείμενα που τον «συμφέρουν». Εν ολίγοις, είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της αφομοιωμένης πατριαρχίας όλων των εποχών και όλων των κοινωνιών.
Η πράξη της Νόρας είναι σαν μια μπάλα κατεδάφισης στον κουκλόκοσμο που έχει δημιουργήσει ο Τόρβαλντ. Ο Τόρβαλντ δεν μπορεί να κατανοήσει ούτε την πράξη αυτή καθαυτή, αλλά ούτε και το γεγονός ότι κάποιος άνθρωπος μπορεί να θυσιαστεί από αγάπη – όπως δηλαδή η Νόρα. Αλλά δεν καταλαβαίνει ούτε την ίδια την αγάπη, καθώς για αυτόν αγάπη είναι να μην κινηθεί κάτι, να μη ραγίσει τίποτα, γιατί διαφορετικά ο κόσμος (του) θα καταρρεύσει και θα δημιουργηθεί χάος.
Πώς βιώνετε τη σύγκρουση μαζί της επί σκηνής;
Σαν μία πάλη μεταξύ διαφορετικών επιθυμιών, διαφορετικών θέλω. Μία συνάντηση δύο διαφορετικών κόσμων που έχουν εγκλωβιστεί (και εγκλειστεί) σε ένα σύστημα που προτιμάει να τους κρατάει σε αντίπαλα στρατόπεδα, παρά να τους επιτρέψει να είναι σύμμαχοι, σύμβιοι, σύντροφοι.
Πόσο κοντά πιστεύετε ότι βρίσκεται ο ήρωας που υποδύεστε στους άντρες του σήμερα;
Ο Τόρβαλντ μπορεί να είναι ο κάθε άντρας -δυστυχώς- του σήμερα. Είναι ένα κατασκεύασμα της πατερναλιστικής κοινωνίας, μέσα στην οποία ζούνε (ζούμε) οι άνθρωποι εδώ και εκατοντάδες χρόνια.
Τα ερωτήματα είναι πολλά και ποικίλα, ανάλογα με τις εμπειρίες, τις προσλαμβάνουσες, τις εσωτερικές αναζητήσεις και την ενσυναίσθηση του κάθε ατόμου. Το κοινό θα έρθει αντιμέτωπο με τη συνειδητοποίηση παρόμοιων παραδειγμάτων γυναικών, όπως η Νόρα, και καλείται να αναλογιστεί για το εάν θα πράξει ή όχι. Το ζητούμενο πάντως της παράστασής μας είναι το κοινό να σκεφτεί και να κινηθεί, γιατί το έργο μας δεν προσφέρει απαντήσεις, αλλά συνθήκες σκέψης.
Πρόωρη σύνταξη: Ποιοι «κλειδώνουν» πριν τα 62
Η χρόνια φλεγμονή έχει συνδεθεί με καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη και άλλες χρόνιες παθήσεις. Πώς μπορείτε…
-Οι απλές αλλαγές στην καθημερινότητα που περιορίζουν τις ενοχλήσεις Το καλοκαίρι οι καθημερινές μας συνήθειες…
Η καθημερινή μας ενυδάτωση ανήκει στα πρέπει μας. Πώς όμως μπορεί να ανήκει στα θέλω…
Το ημιμόνιμο μανικιούρ έχει κατακτήσει την καθημερινότητα πολλών γυναικών, χάρη στη μακρά διάρκειά του και…
Η διαλειμματική νηστεία (ΔΝ) αποτελεί ένα διατροφικό πρότυπο που βασίζεται στην εναλλαγή περιόδων κατανάλωσης τροφής…
Το τέλος του Ιουλίου σηματοδοτεί μια αλλαγή στο αστρολογικό σκηνικό, καθώς ο Ήλιος περνά στον…