Μία φίλη μού τηλεφωνεί και μου λέει: «Μην κάνεις τίποτα την επόμενη Τρίτη, έχω εισιτήρια για το “Rabbit Hole”. «Αυτό που παίζεται στο ΕΛΕΡ, στη Φρυνίχου;», τη ρωτάω, ενώ εκείνη μου απαντά θετικά.
Η παράσταση ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2023, ωστόσο, δεν είχα καταφέρει να τη δω. Οπότε το είδα σαν ευκαιρία. Άλλωστε, είχα μεγάλη περιέργεια να δω τη θεατρική μεταφορά του βραβευμένου με Πούλιτζερ έργου του Ντέιβιντ Λίντσεϊ-Αμπέρ (2007). Επίσης, δεν είχα ξαναπάει στο Θέατρο ΕΛΕΡ, παρά μόνον το έβλεπα απ’ έξω, καθώς περνώ καθημερινά από το μικρό δρομάκι που σε βγάζει στην Αρεοπαγίτου. Συνεπώς, δύο ευκαιρίες σε μία.
Φτάνουμε στο θέατρο. Μπαίνοντας στον χώρο, όπου βρίσκεται το ταμείο, μυρίζει έντονα «καινούριο», έχει φως και χρώματα, μία ζεστασιά με την κυριολεκτική και μεταφορική έννοια. Αφού ελέγχονται τα εισιτήριά μας, βρίσκουμε τις θέσεις μας. Και η αίθουσα, όπου βρίσκεται η θεατρική σκηνή μας επιφυλάσσει μία έκπληξη: Ένα πολύ σύγχρονο σκηνικό, που αμέσως κερδίζει την εντύπωση του θεατή. Ομολογουμένως, το σχολίασαν οι περισσότεροι στο τέλος της παράστασης.
Στο τρίτο κουδούνι, τα φώτα χαμηλώνουν, τα κινητά μπαίνουν στο αθόρυβο και η παράσταση αρχίζει.
Η Μπέκα με την «άσωτη» αδελφή της Ιζι συνομιλούν στην κουζίνα, τρώγοντας κρέμ καραμελέ (πολύ τη ζήλεψα εκείνη την ώρα), την ώρα που η πρώτη διπλώνει παιδικά ρουχαλάκια. Η Ίζι αποκαλύπτει μετά από διήγηση, ότι είναι έγκυος. Κι εκεί αρχίζει σιγά σιγά να ξετυλίγεται το κουβάρι της ιστορίας. Τα παιδικά ρουχαλάκια ανήκουν στον Ντάνι, τον 4χρονο γιο της Μπέκα και του Χάρι, ο οποίος σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα. Οκτώ μήνες μετά, το ζευγάρι προσπαθεί να διαχειριστεί αυτή τη θλίψη, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.
Η Μπέκα προσπαθεί να επαναπροσδιορίσει την ύπαρξή της στη σουρεαλιστική ατμόσφαιρα που φτιάχνουν η μητέρα και η αδελφή της… Την ίδια στιγμή ο Χάρι βρίσκει ανακούφιση σε δραστηριότητες μακριά από την οικογένεια, ενώ η Μπέκα προσεγγίζει κρυφά τον έφηβο που ήταν υπαίτιος για το ατύχημα που άλλαξε τα πάντα.
Και ενώ όλα δείχνουν ότι απομακρύνονται, οι δυο τους συνεχίζουν να προσπαθούν, ελίσσονται ο ένας γύρω από τον άλλον, όσο καλύτερα μπορούν προκειμένου να βρουν τον δρόμο τους για ένα μέλλον που κρύβει ευκαιρίες για χαμόγελο και χαρά…
Η κριτική μας
Πρόκειται για ένα έργο που ακροβατεί ανάμεσα στη χαρά και τη λύπη. Άλλωστε, αυτό δεν συμβαίνει και στην πραγματική ζωή; Μία διαρκής εναλλαγή συναισθημάτων. Τo “Rabbit Hole” είναι ένα έργο βαθιά πραγματικό. Η διαχείριση της απώλειας -της όποιας απώλειας- πόσο μάλλον ο χαμός ενός παιδιού, είναι μία τεράστια πρόκληση. Το πώς ο καθένας πενθεί είναι κάτι το πολύ προσωπικό. Και αυτό διεφάνη μέσα από την πλοκή του έργου.
Η μητέρα που χάνει το παιδί της δεν το ξεπερνάει, σε όποια ηλικία κι αν είναι αυτό, με όποιον τρόπο κι αν έχει χαθεί. Εξαιρετική η αντιπαραβολή της απώλειας του 4χρονου παιδιού της Μπέκα και του 30χρονου αδελφού της, που για τη δική τους μητέρα ήταν ένα αξεπέραστο πέθνος.
Αν διαβάσει κανείς την υπόθεση, ίσως νιώσει άβολα για να δει ένα τέτοιο έργο. Ωστόσο, αναδεικνύει με τον πιο «δυνατό» τρόπο το πώς μία απώλεια μπορεί να «δηλητηριάσει» τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά και τον αγώνα επιβίωσης μέσα από τη θλίψη, το πένθος και την αναζήτηση της παρηγοριάς: Αλλάζοντας σπίτι; Απομακρύνοντας τα πράγματα του παιδιού ή του ανθρώπου που «έφυγε»; Βλέποντας ψυχολόγους ή ομάδες στήριξης; Ή μήπως ξορκίζοντας τον δαίμονα; Όπως η Μπέκα, όταν συνάντησε τον υπαίτιο για τον θάνατο του παιδιού της;
Κλισέ, αλλά αυτό που λένε «η ζωή συνεχίζεται» ισχύει στο έπακρο… Η ελπίδα και η αισιοδοξία αναγεννούν από τις στάχτες.
Στα πολύ θετικά της παράστασης οι διάλογοι, απλοί, καθημερινοί, ανεπιτήδευτοι, ειλικρινείς που βγαίνουν αβίαστα, χωρίς «τσιρίδες» και υπερβολές. Με απόλυτη φυσικότητα, σαν να βλέπεις απλούς ανθρώπους, της διπλανής πόρτας να ζουν την καθημερινότητά τους.
Το “I want you” σε ερμηνεία του Elvis Costello διάχυτο στην ατμόσφαιρα, προσπαθώντας να επαναφέρει το ζευγάρι Χάρι – Μπέκα, στις παλιές του συνήθειες, στη σχέση τους, που φαίνεται να έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα, μετά τον χαμό του Ντάνι.
Μία παράσταση που μας χάρισε συγκίνηση, αλλά και στιγμές γέλιου, με ωραίο, διακριτικό χιούμορ, στις σωστές στιγμές.
Εξαιρετικοί στους ρόλους τους οι Νίκος Γεωργάκης, Έλενα Παπαβασιλείου, Εύη Δόβελου, Ευαγγελία Ανδρεαδάκη και Πολύκαρπος Φιλιππίδης.
Η παράσταση ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Έλερ σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Λυμπερόπουλου.
Από εμάς είναι ΝΑΙ!
Info:
Παραστάσεις: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Τιμές Εισιτηρίων: Γενική είσοδος 17€ , Μειωμένο 14€ , Ατέλεια 8€
Προπώληση: ticketservices.gr
Θέατρο ΕΛΕΡ: Φρυνίχου 10, Πλάκα
Διαβάστε επίσης:
Εμπορία Οργάνων στην Ελλάδα: Τι απαντά ο Ελληνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων
«Ο Πόλεμος τον Rosé»… συνεχίζεται: Ξανά στα δικαστήρια Τζολί – Πιτ για το Château Miraval
Σχετικά Άρθρα
Google News