Η μητέρα του σκύλου είναι βραβευμένο και πολυμεταφρασμένο μυθιστόρημα του Παύλου Μάτεσι. Πρώτη φορά εκδόθηκε το 1990 από τις Εκδόσεις Καστανιώτη και από τότε έχει επανεκδοθεί δεκάδες φορές. Μεταφράστηκε αρχικά στα γαλλικά το 1993 από τον Ζακ Μπουσάρ και κατόπιν σε άλλες γλώσσες. Βραβεύτηκε με το Βραβείο της κοινότητας Ελληνοφώνων της Νότιας Ιταλίας το 1998, με το Μεγάλο Βραβείο των Κριτικών το 2000, και το Βραβείο Acerbi (Premio letterario Giuseppe Acerbi) στην Ιταλία το 2002[.
Φυσικά ένα βιβλίο σαν αυτό δεν θα μπορούσε να μη μεταφερθεί στο σανίδι. Θα ήταν άδικο να μη φτάσει στο ευρύ κοινό μέσα από τη θεατρική διαδρομή. Έτσι, τώρα, «Η Μητέρα του Σκύλου» ανεβαίνει στο Θέατρο Ακροπόλ για δεύτερη χρονιά, με ελαφρώς διαφοροποιημένο καστ, αλλά εξίσου δυνατό με αυτό της περασμένης σεζόν. Τι θα συναντήσεις; Ρυθμό, γλαφυρότητα, ζωντάνια, μουσική και φυσικά ερμηνείες. Ερμηνείες καθηλωτικές, με προεξάρχουσα την εκρηκτική Υρώ Μανέ, που σχεδόν απνευστί ερμηνεύει, αφηγούμενη τα πάθη και τις μνήμες της Ραραούς, μιας λαϊκής καλλιτέχνιδας, τύπου μπουλουκιών θα λέγαμε, από τα χρόνια της Κατοχής κι έπειτα, που κρύβει με εύσχημο τρόπο την πικρία που έχει αποκομίσει από τη ζωή.
Μια παράσταση που δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει, απλά το κάνει. Σε συναντά κάπου βαθιά, εκεί που οι μνήμες και οι ιστορίες των ανθρώπων που δεν γράφηκαν στα βιβλία κουρνιάζουν σιωπηλά και περιμένουν κάποιον να τις ξαναπεί. Η «Μητέρα του Σκύλου» στο Θέατρο Ακροπόλ είναι ένα λαϊκό αφήγημα, ένα μπουλούκι ζωής που ξετυλίγεται από την Κατοχή ως τη Μεταπολίτευση, όχι από την πλευρά των μεγάλων γεγονότων, αλλά από το ύψος του πεζοδρομίου. Από εκεί όπου ζουν οι «μικροί» άνθρωποι που όμως σήκωσαν στις πλάτες τους ολόκληρη τη χώρα.
Στο κέντρο όλων, η Υρώ Μανέ, που στην μητέρα του σκύλου δίνει την πιο σπαρακτική της ερμηνεία σε ένα βαριετέ, για την πορεία της Ελλάδας από την κατοχή και τον εμφύλιο μέχρι σήμερα… Μια ερμηνεία που δεν «παίζεται» – ανασαίνεται.
Δεν προσεγγίζει τη Ραραού ως χαρακτήρα-σύμβολο, αλλά ως μια γυναίκα με σάρκα, οσμή, βλέμμα και παρελθόν. Έχει μέσα της εκείνη τη λεπτή τρέλα της λαϊκής ψυχής, τον πόνο που δεν γίνεται μελό, και την παιδική αθωότητα που επιμένει να επιβιώνει ακόμη κι όταν όλα γύρω μαυρίζουν.
Η Μανέ δεν σηκώνει απλώς το έργο∙ το ενσαρκώνει. Στις στιγμές σιωπής, όταν το σώμα της αφηγείται πριν από τις λέξεις, η παράσταση απογειώνεται. Υπάρχουν σημεία που δεν «παίζει» – ζει. Και αυτό είναι ένα «ντελίριο υποκριτικής» που δύσκολα συναντάς: εκεί που η τέχνη σταματά να παριστάνει και γίνεται αλήθεια.
Ο θίασος λειτουργεί σαν σώμα ενιαίο. Μαζί με την Υρώ Μανέ, τρυφερή και δυνατή στη βάση της μητέρα, η Νικόλ Δημητρακοπούλου, αλλά και οι Παναγιώτης Μπουγιούρης, Σπύρος Μπιμπίλας, Τάνια Τρύπη ( με έναν εξαιρετικό μονόλογο που σήκωσε το κοινό όρθιο), Γιάννης Βασιλώτος, Ειρήνη Θεοδωράκη, Νατάσα – Φαίη Κοσμίδου, Στράτος Νταλαμάγκος, Γιώργης Παρταλίδης και Μαριαλένα Ροζάκη.
Καθένας δίνει αυτό που χρειάζεται για να κρατηθεί η ιστορία ζωντανή, χωρίς υπερβολές. Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο της παράστασης: η συλλογικότητα. Η αίσθηση ότι αυτό που βλέπεις δεν είναι ηρωισμός, αλλά μια κοινή προσπάθεια επιβίωσης, όπως τότε.
Η ζωντανή μουσική δεν είναι απλώς συνοδεία. Είναι μια αόρατη ραχοκοκαλιά που κρατάει την παράσταση όρθια. Καφενεία, πλατείες, γλέντια και θρήνοι ξαναγεννιούνται πάνω στη σκηνή, με εκείνη τη μυρωδιά του μπουλουκιού που γυρνούσε τις επαρχίες: λίγο ξεφτισμένο, λίγο άγριο, αλλά αληθινό.
Αυτή η «Μητέρα του Σκύλου» δεν έρχεται να συγκλονίσει με δύναμη.
Έρχεται να θυμίσει.
Την Ελλάδα που προσπάθησε, που μάτωσε, που χαμογέλασε μέσα στα ερείπια.
Την Ελλάδα που δεν γράφτηκε στα βιβλία της Ιστορίας, αλλά έζησε μισό βήμα έξω από το κάδρο.
Κι όταν τελειώνει, δεν χειροκροτάς μόνο την παράσταση.
Χειροκροτάς τη Ραραού.
Και -χωρίς καν να το καταλάβεις- τη μάνα, τη γιαγιά, τον παππού, τον γείτονα, τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας.
Γιατί αυτή η ιστορία δεν είναι «θεατρική».
Είναι δική μας.
Συντελεστές:
Η Μητέρα του Σκύλου, του Παύλου Μάτεσι
Διασκευή: Υρώ Μανέ – Κατερίνα Γιαννάκου
Σκηνοθεσία: Κώστας Γάκης
Μουσική – τραγούδια: Σταμάτης Κραουνάκης
Σκηνικά: Άση Δημητρολοπούλου
Κοστούμια: Χαρά Τσουβαλά
Επιμέλεια κίνησης – χορογραφίες: Φαίδρα Νταϊόγλου
Φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλλης
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Video promo – Αφίσα: Θωμάς Παλυβός
Βοηθός σκηνοθέτη: Νατάσα – Φαίη Κοσμίδου
Βοηθός σκηνογράφου: Χριστίνα Οικονόμου
Βοηθός ενδυματολόγου: Εύα Κουρελιά
Τη Ραραού ερμηνεύει η Υρώ Μανέ
Πρωταγωνιστούν: Παναγιώτης Μπουγιούρης, Σπύρος Μπιμπίλας, Τάνια Τρύπη, Γιάννης Βασιλώτος, Μαριαλένα Ροζάκη, Νικόλ Δημητρακοπούλου, Ειρήνη Θεοδωράκη, Νατάσα – Φαίη Κοσμίδου, Γιώργης Παρταλίδης, Στράτος Νταλαμάγκος, Αιλιάνα Μαρκάκη, Πέτρος Λιόντας, Μαρία Μπατή, Γεωργία Αμοργιαννιώτη.
Μουσικοί επί σκηνής: Δημήτρης Κίκλης, Γρηγόρης Λάζογλου, Γιάννης Αλαγιάννης
Προβολή – Επικοινωνία: Μαρκέλλα Καζαμία
Διαδικτυακή επικοινωνία: Κωνσταντίνος Ζουρνάς – Digital.gr
Καλλιτεχνική επιμέλεια: Υρώ Μανέ
Οργάνωση παραγωγής: Αγνή Μοίρα, Χρυσαντίνα Κούλουμπου, Χαρά Μητσοπούλου
Οργάνωση γραφείου παραγωγής: Ελένη Λίλη, Βικτώρια Λίλη, Χαρούλα Λίλη
Παραγωγή: Arise Entertainment & More – ARTINFO
Ημέρες παραστάσεων
Πέμπτη στις 20:00
Παρασκευή στις 21:00
Σάββατο στις 17:45 & 21:00
Κυριακή στις 19:00
Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/imiteratouskylou/
Σχετικά Άρθρα
Google News