«Το ζεϊμπέκικο της Τζοκόντας» του βραβευμένου συγγραφέα Γιώργου Α. Χριστοδούλου, που καθήλωσε και συγκίνησε τους θεατές, επιστρέφει για δεύτερη σεζόν και παρουσιάζεται στο «Θέατρο της Ημέρας» από την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου και κάθε Σάββατο 9 μ.μ. και Κυριακή 6 μ.μ.
Ένας ύμνος στη μαγική σχέση ανθρώπου και σκύλου μέσα από τη σπαρακτική φωνή του σκύλου. Όσοι στη ζωή τους αγάπησαν παράφορα μπορούν να αντισταθούν στο θάνατο, να επιστρέψουν στη γη και να συναντήσουν το αγαπημένο τους πρόσωπο. Ένας απ’ αυτούς είναι και η Τζοκόντα.
Ένα έργο με ωκεάνια συγκίνηση. Μια συγκίνηση που θα αγκαλιάσει και τον πιο σκληρό θεατή.
Εμείς, με αφορμή την παράσταση «Το ζεϊμπέκικο της Τζοκόντας», μιλήσαμε με τον πρωταγωνιστή, Μάριο Τζανακάκη.
Το «Ζεϊμπέκικο της Τζοκόντας» του βραβευμένου συγγραφέα Γιώργου Α. Χριστοδούλου είναι ένας ύμνος για την αγάπη μεταξύ ανθρώπου και σκύλου, μέσω της οπτικής του σκύλου. Στο έργο δίνεται φωνή στα πλάσματα που γνώρισαν την κακοποίηση, την αδιαφορία και την εγκατάλειψη, αλλά συγχώρησαν και εμπιστεύτηκαν τον άνθρωπο, χαρίζοντας την άδολη αγάπη τους. Νιώθω χαρά, τιμή και ευχαρίστηση για τη συνεργασία μου με δύο τόσο σπουδαίους Θεατρανθρώπους, την πολυτάλαντη Γιούλη Ζήκου και τον Ιεραπόστολο της θεατρικής τέχνης Γιάννη Μόρτζο.
Ο αφεντικούλης είναι ένας μοναχικός, μελαγχολικός άνθρωπος με πληθώρα συναισθηματικών κενών, τα οποία επιδιώκει να καλύψει από την υιοθεσία της Τζοκόντας. Ο συναισθηματικός πυρήνας του χαρακτήρα είναι η αναζήτηση της αγάπης και της συντροφικότητας.
Την απώλεια της Τζοκόντας την βιώνει με το βουβό κλάμα της ψυχής. Η εν λόγω απώλεια σηματοδοτεί την επιστροφή του στην εσωστρέφεια και την μοναχικότητα.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που χάνουν τον τετράποδο φίλο τους θα εκμυστηρευτούν πως είναι δύσκολο να πάρουν άλλο κατοικίδιο. Όσο βαθύς κι αν είναι ο πόνος ωστόσο, θεωρώ πως ο άνθρωπος που έχει αγάπη να προσφέρει, θα πρέπει να μην φείδεται των ευκαιριών που εμφανίζονται στη ζωή για να προβεί σε νέα υιοθεσία. Κάθε τετράποδος φίλος έχει τη δική του προσωπικότητα και διαφορετικό, ιδιαίτερο τρόπο να δημιουργεί συναισθηματικούς δεσμούς με το αφεντικό του.
Καθώς περνούν τα χρόνια και το δέσιμο γίνεται ακόμα πιο δυνατό, δίνεται η ευκαιρία συνειδητοποίησης του πόσο κοντά μπορείς να αισθανθείς με ένα πλάσμα, ανάλογα του τρόπου που του φέρεσαι, το οποίο αποτελεί πρόκληση. Έτσι, στην επόμενη «σχέση ζωής» που θα ξεκινήσει, θα προσφέρεις ακόμα περισσότερα, κάνοντας λιγότερα λάθη και με γνώμονα την αγάπη, θα χτίσεις ακόμα πιο δυνατούς συναισθηματικούς δεσμούς.
Η απόκτηση κατοικίδιου για την κάλυψη των εσωτερικών αναγκών και κενών, αδιαμφισβήτητα συμβαίνει. Θεωρώ όμως, πως η βασική κατευθυντήρια γραμμή για την σύναψη αυτού του είδους της σχέσης ζωής είναι η αγάπη που αποτελεί πυξίδα για την εξέλιξη της ψυχής μας.
Τα τελευταία χρόνια έχουν πραγματοποιηθεί πολλά και σημαντικά βήματα προς την υιοθεσία αδέσποτων ζώων και αυτό αποτελεί θετικό μήνυμα για την προσωπική εξέλιξη των ανθρώπων και της κοινωνίας ευρύτερα. Σε αυτό το ταξίδι, τόσο οι άνθρωποι «εξημέρωσαν» το σκύλο όσο και ο σκύλος τον άνθρωπο. Η εν λόγω σχέση αλληλοσυμπλήρωσης αποτελεί την αιτία που δεν διαχωρίζει το σκύλο από μέλος της οικογένειας.
Ο κόσμος ανταποκρίνεται με θερμά συναισθήματα στην παράσταση.
Να έρθουν να δουν το «Ζειμπέκικο της Τζοκόντας», το οποίο πρόκειται για κατάθεση ψυχής. Μέσα από την παράσταση, θα μπορούν να αφουγκραστούν τις βαθύτερες σκέψεις των κατοικίδιων ζώων, να αισθανθούν την ανιδιοτελή αγάπη τους και να βιώσουν τον πλούτο της ψυχούλας τους. Μέσα από το εν λόγω συναισθηματικό ταξίδι, θα εισπράξουν -σε όλο το μέγεθος της- την αγνότητα που προσφέρει η συμβίωση με τον τετράποδο φίλο που υιοθετείται.
Ένας ύμνος στη μαγική σχέση ανθρώπου και σκύλου μέσα από τη σπαρακτική φωνή του σκύλου.
Όσοι στη ζωή τους αγάπησαν παράφορα μπορούν να αντισταθούν στο θάνατο, να επιστρέψουν στη γη και να συναντήσουν το αγαπημένο τους πρόσωπο.
Ένας απ’ αυτούς είναι και η Τζοκόντα.
Μετά τριάντα χρόνια από το θάνατό της επιστρέφει στη γη. Έχει μόνο επτά μέρες προθεσμία για να δει ‘ΕΚΕΊΝΟΝ’ που αγάπησε τόσο πολύ για μια ακόμα φορά και να ζήσει και πάλι για λίγο κοντά του.
Περιμένοντας την κατακλύζουν οι μνήμες. Μα εκείνο που της έχει χαράξει την ψυχή είναι το καθοριστικό ζεϊμπέκικο. Και οι μέρες περνούν.
Η έβδομη μέρα πλησιάζει αλλά αυτός δεν έχει φανεί ακόμα. Θα τον συναντήσει τελικά; Και η λύτρωση;
Ένα έργο με ωκεάνια συγκίνηση. Μια συγκίνηση που θα αγκαλιάσει και τον πιο σκληρό θεατή.
ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ: Γιούλη Ζήκου και Μάριος Τζανακάκης
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΈΣ:
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Γιώργος Α. Χριστοδούλου
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γιάννης Μόρτζος
ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ: Γεωργία Ελένη Ζήκου
ΣΚΗΝΙΚΑ ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Λαμπρινή Καρδαρά
ΜΟΥΣΙΚΗ: Τάκης Μπινιάρης
ΦΩΤΙΣΜΟΙ: Μελίνα Μάσχα
VIDEO ART: Βαγγέλης Καλαϊτζής
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΗ: Ζώης Τριανταφύλλου Σφακιανάκης
ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ: Αλέξανδρος Τζανακάκης
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: Εκδόσεις Αιγόκερως
ΣΤΙΧΟΙ – ΕΡΜΗΝΕΙΑ στο τραγούδι του ζεϊμπέκικου: Μάριος Τζανακάκης
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: Αντώνης Κοκολάκης
Παραστάσεις:
Κάθε Σάββατο στις 21:00 και Κυριακή στις 18:00
Εισιτήρια :
Γενική είσοδος: 15 ευρώ
Μαθητικό, Φοιτητικό, ΑΜΕΑ και Άνεργοι: 10 ευρώ
Διάρκεια παράστασης: 1 ώρα και 30 λεπτά
«Θέατρο της Ημέρας»
Γεννηματά 20, Αμπελόκηποι
T: 210 69 29 090 | 210 69 95 777
Η Ελένη Ουζουνίδου είναι η Σίρλεϊ Βάλενταϊν στο Νέο Κόσμο
«Τα λουκούμια μες στο βάζο»: Ένα νοσταλγικό ταξίδι στη Μικρά Ασία, στο θέατρο «Ελεύθερη Έκφραση»
Πήγαμε και είδαμε τις “Πεταλούδες στο Στομάχι” του Κωνσταντίνου Ρήγου στο Θέατρο του Ν. Κόσμου
Σε ισχύ βρίσκεται από την 1η Ιουνίου το νέο πρόγραμμα λουτροθεραπείας του ΕΟΠΥΥ για το…
Η ασφάλεια των τροφίμων αποτελεί βασική προτεραιότητα για τις αρμόδιες αρχές, καθώς ακόμη και προϊόντα…
Η κακαβιά είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πιάτα της ελληνικής θαλασσινής κουζίνας και παραμένει…
ΟΤΑΝ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΦΩΝΗ Προβολή ταινίας μικρού μήκους & ανοιχτή συζήτηση με τους συμμετέχοντες…
Το καλοκαίρι φέρνει μαζί του υψηλές θερμοκρασίες και την ανάγκη για πιο δροσερούς και άνετους…
Η υψηλή ολική και LDL χοληστερίνη αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων.…