Μουσική

Βερόνικα Δαβάκη: «Είναι μια ακόμη ολοκλήρωση να συνεργάζομαι με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου»

Μεγάλωσε στην Κρήτη, οι πρώτοι στίχοι που σιγοψιθύρισε ήταν αυτοί της Λιλιπούπολης και ανέκαθεν ήθελε να γίνει ηθοποιός και μουσικός. Στην Αθήνα ήρθε στα 17 της σαν φοιτήτρια της Νομικής Αθηνών. Παράλληλα, σπούδαζε κλασικό τραγούδι, πιάνο και θεωρία μουσικής. Το 2007 πέτυχε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν και το 2012 έγινε δεκτή στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στο τμήμα Ιστορίας και Θεωρίας της Τέχνης. Η αγάπη της για τις τέχνες ήταν ένας από λόγους που την έφεραν κοντά με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου.

Ο λόγος για την Βερόνικα Δαβάκη που τώρα ερμηνεύει το τρίτο μέρος του ανατρεπτικού κύκλου τραγουδιών «Ο Μεγάλος Αιρετικός» του συνθέτη Δημήτρη Παπαδημητρίου, εμπνευσμένο από την ανυπότακτη, αντισυμβατική και επαναστατική παγκόσμια ποίηση.

Η μουσική αυτή παράσταση παρουσιάζεται από το Ελληνικό Σχέδιο και τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση στο YouTube Channel του Ιδρύματος Ωνάση τη Μ. Τετάρτη 28 Απριλίου στις 21:00, χωρίς αντίτιμο ή χρονικό περιορισμό.

Αριστοφάνης, Βιγιόν, Εμπειρίκος, Καβάφης, Κοροπούλης, Λαπαθιώτης, Λεοντάρης, Μπρεχτ, Τζων Ντον, Παλαμάς, Ρίλκε, Σαχλίκης είναι μερικοί από τους ποιητές που ο συνθέτης μελοποιεί, αναδεικνύοντας άγνωστες πτυχές της τέχνης τους και φωτίζοντας τον αιρετικό τους εαυτό.

Ο ίδιος ο συνθέτης αυτοσαρκάζεται δηλώνοντας ότι «ο τίτλος του κύκλου παρηχεί σκοπίμως και αυτός “αιρετικά”, τιμώντας αυτοσαρκαζόμενος και αντιστρόφως, δηλαδή σαρκάζοντας αυτοτιμώμενος (!) (εννοείται παιγνιωδώς…), όπως κάποιοι ξέρουν ότι θα άρεζε και στον ίδιο τον “Μεγάλο Ερωτικό” μας».

Εμείς μιλήσαμε με αφορμή τη μουσική αυτή παράσταση με την Βερόνικα Δαβάκη.

Πού μεγαλώσατε; Τι θέλατε να γίνετε όταν… μεγαλώσετε;

Μεγάλωσα στην Κρήτη, την αγαπημένη μου. Ήθελα να γίνω Ηθοποιός και Μουσικός. Έτσι με κεφαλαία και δεν δεχόμουν την παραμικρή αντίρρηση!

Πρώτοι στίχοι που σιγοψιθυρίσατε σαν παιδί, θυμάστε ποιοι είναι;

Ως παιδί της Λιλιπούπολης, ήξερα όλα τα τραγούδια απ έξω και μάλιστα τα είχα όλα εικονογραφήσει με τη φαντασία μου Μια Κινέζα που χτυπούσε τα πόδια της σ’ ένα τεράστιο γυάλινο βάζο με μαγιονέζα… Μια μπάμια που χόρευε πεντοζάλι πάνω σε φρέσκο κουρεμένο γκαζόν.. Θυμάμαι ακόμα με κάθε λεπτομέρεια και τις εικόνες που είχα σκηνοθετήσει! Είναι πολύ σοβαρό ζήτημα η μουσική για παιδιά.

Τι ήταν αυτό που σας οδήγησε στο να ασχοληθείτε με τη μουσική και την υποκριτική σε επαγγελματικό επίπεδο; Διαβάζω πως έχετε σπουδές νομικής…

Ήμουν πολύ καλή μαθήτρια, αριστούχος. Αλλά βρέθηκα στη Νομική μάλλον τυχαία, ουδέποτε με ενδιέφερε. Ήθελα πάντα το θέατρο και το τραγούδι. Πάντα. Μόνο που μου πήρε χρόνο να ανακαλύψω τον τρόπο. Από τη στιγμή όμως που βρέθηκα στην Αθήνα όλα πήραν τον δρόμο τους. Και αυτό το οφείλω εν μέρει και στη Νομική.

Τι θα ακούσουμε στον «Μεγάλο Αιρετικό» στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση;

Ο Μεγάλος Αιρετικός είναι ένα σύνολο αιρετικών-ανατρεπτικών ποιημάτων υπο το φως της μουσικής του Δημήτρη Παπαδημητρίου. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικά πολύχρωμο και πολυσχιδές. Συμπεριλαμβάνει ενδεικτικά μεταξύ άλλων ένα παραδοσιακό ιρλανδικό ποίημα σατυρικό του θανάτου, μια ερωτική εξομολόγηση του Yeats, το παράδοξο επιτύμβιο ενός κρεμασμένου-ειπωμένο δια στόματος του ίδιου του κρεμασμένου και ένα χορικό από τον Πλούτο του Αριστοφάνη. Όλα αυτά και άλλα τόσα μέσα από την ευφάνταστη και αποκαλυπτική μουσική του Δημήτρη Παπαδημητριου.

Τι είναι αυτό που σας συγκινεί στη μουσική αυτή;

Με συγκινεί που μέσω της μουσικής ανακαλύπτω νέους κόσμους ακόμα και σε ποιήματα που ήξερα. Με συγκινούν οι σκέψεις των μεγάλων ποιητών αλλά και οι μελωδίες που χτίστηκαν πάνω σ αυτές τις σκέψεις.

Με συγκινεί που η υψηλή τέχνη της ποίησης παίρνει τη μορφή της λαϊκής τέχνης του τραγουδιού και στεκόμαστε δίπλα της απλα και χωρίς καμία αμηχανία. Με συγκινεί που εγώ η ίδια αρθρώνω λέξεις και φράσεις σπάνιες και απροσδόκητες που όμως καταλήγουν να ναι ακραία οικείες. Όλα αυτά με συγκινούν και με παρηγορούν. Με λυτρώνουν.

Πόσο δύσκολο είναι να είναι κανείς καλλιτέχνης εν μέσω πανδημίας;

Σχεδόν ακατόρθωτο, αλλά και μείζον ζήτημα.

Πόσο ανάγκη έχει το κοινό τη μουσική και τις πολιτιστικές δράσεις;

Αναρωτιέμαι κι εγώ. Έχουμε τόσο καιρό να έρθουμε σε άμεση επαφή με τον κόσμο, να αισθανθούμε τι τον συγκινεί, το έχει ανάγκη, να νιώσουμε τον παλμό του. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι βέβαια ένα κανάλι, όμως φοβάμαι ότι δεν είναι απόλυτα ενδεικτικό. Όμως ο πολιτισμός ήταν πάντα διέξοδος, εκτόνωση, τροφή, παρηγοριά και ελπίδα.

Αυτή η επιβληθείσα πολιτιστική σιωπή σας έκανε να αναθεωρήσετε πράγματα, ή να επανεκτιμήσετε κάποια άλλα;

Δεν ήταν ακριβως σιωπή. Ήταν μάλλον μια εξορία. Τη φαντασία, τη δημιουργία δε μπορεί εύκολα να την σταματήσει καμία συνθήκη. Μπορεί όμως να την απομονώσει κι έτσι να μη φτάνει εύκολα στους αποδέκτες της. Πολύ βίαιο. Το διαδίκτυο βέβαια έδωσε λύσεις σε ένα μεγάλο ποσοστό. Τα κανάλια, τα live streaming, οι ταινίες, οι μαγνητοσκοπημένες παραστάσεις ή συναυλίες. Τίποτα όμως δε μπορεί να αντικαταστήσει τη συνάντηση. Μου έλειψε αυτή η συνάντηση. Αδημονώ τόσο ως καλλιτέχνης όσο και ως θεατής.

Πώς είναι να συνεργάζεστε επί σκηνής με τον σύντροφο και πατέρα του παιδιού σας, Δημήτρη Παπαδημητρίου;

Είναι μια ακόμη ολοκλήρωση. Ο Δημήτρης είναι ταυτόχρονα ο διαλεχτός σύντροφος μου, ένας τεράστιος δημιουργός που θαυμάζω, ο πατέρας του παιδιού μου και ένας υπέροχος συνεργάτης που πραγματικά είναι μεγάλη χαρά να να δουλεύεις μαζί του.

Γίνατε μητέρα εν μέσω πανδημίας. Πώς ήταν η εμπειρία αυτή;

Να σας πω τα χω και λίγο χαμένα… ήταν εξαιρετικά αιφνίδιο και σχεδόν ασύλληπτο το θέμα της πανδημίας, του εγκλεισμού, του φόβου και του (αυτό)περιορισμού… Παράλληλα η εγκυμοσύνη και η μητρότητα μέσα στην απλότητα τους είναι κι αυτά μ’ έναν τρόπο ασύλληπτα και αιφνίδια..! Απόλαυσα πολύ τον χρόνο με το νέο ανθρωπάκι, ενώ μου έλειψε το ίδιο πολύ η δουλειά μου, οι συνεργάτες, η σκηνή, οι φίλοι και η «κανονικότητα».

Άλλαξε το παιδί τη μεταξύ σας σχέση ή την προχώρησε ένα βήμα παραπέρα; Πώς νιώθετε;

Προς το παρόν όλα κυλούν με φυσικότητα και αρμονία. Δεν αισθάνομαι ότι έχει αλλάξει κάτι ανάμεσα μας. Μοιράζομαι με τον άνθρωπο μου κάτι πολύτιμο κι αυτό μου δίνει χαρά.

Τι σας φοβίζει περισσότερο σήμερα;

Φοβάμαι όσα μπορεί να αφήσει η πανδημία στην κοινωνία, στους κώδικες επικοινωνίας, συναναστροφής, στην πολιτεία, στους κρατικούς μηχανισμούς, στον έρωτα, στα ταξίδια, στον πολιτισμό, στην καθημερινότητα μας… Η λανθάνουσα απειλή ενός παντοδύναμου ιού μπορεί να έχει τρομακτικές συνέπειες και προεκτάσεις. Ελπίζω όμως στην αλλαγή με θετικό πρόσημο, στην ωρίμαση, την αλληλεγγύη, την ομοψυχία.

Σε 10 χρόνια φαντάζεστε τον εαυτό σας να….

Αχ σε 10 χρόνια… δεν έχω ιδέα!

Γεωργία Οικονόμου

Recent Posts

Χρόνια φλεγμονή: Πότε χρειάζονται εξετάσεις και 7 τρόποι να τη μειώσετε φυσικά

Η χρόνια φλεγμονή έχει συνδεθεί με καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη και άλλες χρόνιες παθήσεις. Πώς μπορείτε…

1 ώρα ago

Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση: Οι καλοκαιρινές συνήθειες που κάνουν την καούρα πιο έντονη

-Οι απλές αλλαγές στην καθημερινότητα που περιορίζουν τις ενοχλήσεις  Το καλοκαίρι οι καθημερινές μας συνήθειες…

14 ώρες ago

EAUlala!: Η πρωτοποριακή σειρά συμπληρωμάτων διατροφής που σε εμπνέει να πίνεις περισσότερο νερό!

Η καθημερινή μας ενυδάτωση ανήκει στα πρέπει μας. Πώς όμως μπορεί να ανήκει στα θέλω…

20 ώρες ago

Ημιμόνιμο Μανικιούρ: Οι κρυφοί κίνδυνοι για την υγεία των νυχιών

Το ημιμόνιμο μανικιούρ έχει κατακτήσει την καθημερινότητα πολλών γυναικών, χάρη στη μακρά διάρκειά του και…

20 ώρες ago

Διαλειμματική νηστεία: Τι πρέπει να γνωρίζουμε πριν την εφαρμόσουμε

Η διαλειμματική νηστεία (ΔΝ) αποτελεί ένα διατροφικό πρότυπο που βασίζεται στην εναλλαγή περιόδων κατανάλωσης τροφής…

20 ώρες ago

Τα ζώδια που μπαίνουν σε περίοδο εύνοιας από το τέλος του Ιουλίου

Το τέλος του Ιουλίου σηματοδοτεί μια αλλαγή στο αστρολογικό σκηνικό, καθώς ο Ήλιος περνά στον…

21 ώρες ago