Μια ιστορία που φέρνει δάκρια στα μάτια, αλλά είναι και το πιο διδακτικό παράδειγμα για τη δύναμη της θέλησης, της δίψας για ζωή και κυρίως της δύναμης της αγάπης. Είναι η ιστορία της Τζέσικα Λονγκ, της «Aquawoman» της Αμερικής η οποία έφερε στη χώρα της ακόμα ένα χρυσό μετάλλιο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Η νεαρή Τζέσικα είναι η κορυφαία των κορυφαίων, που δεν της χαρίστηκε τίποτα στη ζωή. Αντίθετα, γνώρισε το σκληρό πρόσωπό της με το που ήρθε στον κόσμο.
Η Τζέσικα γεννήθηκε στη Σιβηρία με περονιαία ημιμελεία, απουσίαζαν δηλαδή τα περισσότερα οστά των ποδιών της. Η βιολογική, 16χρονη μητέρα της, από φόβο ότι δεν θα ήταν σε θέση να τη φροντίσει, την άφησε σε ένα ορφανοτροφείο.
Ωστόσο, η μοίρα θέλησε να φέρει τις ισορροπίες κι έτσι στη ζωή του μωρού έφερε ένα είχε ένα ζευγάρι Αμερικανών, τους Beth και Steve Long που την υιοθέτησαν, μαζί με ένα αγοράκι, τον Τζόσουα. Στο μακρινό Μέριλαντ ξεκίνησε η νέα της ζωή που δεν ήταν εύκολη.
Δεκαοκτώ μηνών έμελλε να περάσει μια ακόμα μεγάλη δοκιμασία, όταν υποβλήθηκε σε επέμβαση διπλού ακρωτηριασμού, και στα δύο πόδια της. Μέσα στα επόμενα χρόνια θα ακολουθούσαν συνολικά 25 χειρουργεία.
Οι θετοί γονείς της την παρακίνησαν να ασχοληθεί με τον αθλητισμό και το μικρό κορίτσι με τα τεχνητά μέλη δοκίμασε, μεταξύ άλλων, πατινάζ στον πάγο και αναρρίχηση. Το κέρδισε όμως η κολύμβηση, με την οποία ήρθε σε επαφή μέσα στην πισίνα των θετών παππούδων του, όπου απολάμβανε να προσποιείται τη γοργόνα.
Όπως η ίδια παραδέχεται χρόνια αργότερα ήταν ένα θυμωμένο παιδί και αυτός ήταν ο λόγος που ασχολήθηκε με την κολύμβηση.
«Εκεί εκτόνωνα το θυμό και την απελπισία μου, αλλά επίσης ένιωθα αληθινά ελεύθερη και δυνατή. Η παιδική ηλικία μου ήταν δύσκολη και επώδυνη. Υπάρχουν περίοδοι που δεν θυμάμαι καθόλου, γιατί μπαινόβγαινα διαρκώς σε χειρουργεία», εξομολογείται.
Έκανε το ντεμπούτο τους στους Παραολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, από όπου μόλις στα 12 χρόνια της έφυγε με τρία χρυσά μετάλλια. Τα επόμενα χρόνια είχε το προνόμιο να προπονηθεί για τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο από τον Michael Phelps.
Η πίεση, όμως, των υψηλών προσδοκιών, με τις οποίες είχε φορτωθεί από παιδική ηλικία, άρχισε να την καταβάλει. Παρόλο που οι εξαιρετικές επιδόσεις της στο Ρίο το 2016 της έφεραν ένα ακόμα χρυσό μετάλλιο, τρία ασημένια και ένα χάλκινο, ήταν σωματικά και ψυχολογικά εξουθενωμένη και είχε αναπτύξει μια διατροφική διαταραχή που την είχε οδηγήσει στην απώλεια δέκα κιλών.
Όλη αυτή η πίεση την οδήγησε στην απόφαση να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία συνδυάζοντας τους αγώνες με τη διδασκαλία μιας ομάδας κοριτσιών, μια εμπειρία που συνοδεύτηκε για τη Τζέσικα με νέες επιβραβεύσεις.
Πλέον έχει ξεκινήσει μια νέα αποστολή: Να παρακινήσει όλους μας να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας, όσες δυσκολίες και αν έρχονται στο δρόμο μας.
Έλλη Λαμπέτη: Ο “αταίριαστος” έρωτας, η ασθένεια και το τέλος
Η χρόνια φλεγμονή έχει συνδεθεί με καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτη και άλλες χρόνιες παθήσεις. Πώς μπορείτε…
-Οι απλές αλλαγές στην καθημερινότητα που περιορίζουν τις ενοχλήσεις Το καλοκαίρι οι καθημερινές μας συνήθειες…
Η καθημερινή μας ενυδάτωση ανήκει στα πρέπει μας. Πώς όμως μπορεί να ανήκει στα θέλω…
Το ημιμόνιμο μανικιούρ έχει κατακτήσει την καθημερινότητα πολλών γυναικών, χάρη στη μακρά διάρκειά του και…
Η διαλειμματική νηστεία (ΔΝ) αποτελεί ένα διατροφικό πρότυπο που βασίζεται στην εναλλαγή περιόδων κατανάλωσης τροφής…
Το τέλος του Ιουλίου σηματοδοτεί μια αλλαγή στο αστρολογικό σκηνικό, καθώς ο Ήλιος περνά στον…