«Η ελληνική κοινωνία δεν χαρίζει κάστανα στη μόνη γυναίκα, πόσο μάλλον αν είναι επώνυμη»

η-ελληνική-κοινωνία-δεν-χαρίζει-κάστ

Η συγγραφέας και ψυχολόγος Πρεκατέ Βικτωρία με αφορμή το «χρυσό διαζύγιο» των ημερών γράφει ένα πολύ επίκαιρο και μεστό κείμενο για την εγκατάλειψη.

«Διάβαζα την πρόσφατη δημόσια έκκληση γυναίκας που εγκαταλείφθηκε ξαφνικά από τον επώνυμο σύζυγό της. Από τα λεγόμενα της γυναίκας γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι βρίσκεται σε σοκ και ότι βιώνει έντονα το πρώτο στάδιο της απώλειας, την άρνηση. Στο στάδιο αυτό, γίνονται συχνά απελπισμένες προσπάθειες να διαπραγματευτεί και να αντιστρέψει μια πραγματικότητα, η οποία είναι αφόρητη για εκείνη που την βιώνει. Ακόμη κι αν άλλες γυναίκες δεν τρέφουν ιδιαίτερη συμπάθεια για την γενικότερη εικόνα μιας επώνυμης, η χαιρεκακία και το κουτσομπολιό σε τέτοιες περιπτώσεις δεν δικαιολογούνται! Τέτοιες στιγμές μόνο η γυναικεία συμπόνια αρμόζει… Από την ιδιότητά μου ως ψυχολόγος, γνωρίζω ότι για μία γυναίκα στη μέση ηλικία, η πορεία είναι πολύ δύσκολη, ειδικά όταν έχει δομήσει για δεκαετίες όλες τις όψεις της ζωής της γύρω από έναν άντρα, μέσα από τους ρόλους που εκείνος της προσφέρει (σύζυγος, μητέρα, συνοδός στις κοινωνικές σχέσεις, υποστηρίκτρια και φροντίστρια στο δικό του έργο κλπ). Εκτός από το εσωτερικό τραύμα, υπάρχει και ο κοινωνικός στιγματισμός… Η ελληνική κοινωνία δεν χαρίζει κάστανα στη μόνη γυναίκα, πόσο μάλλον αν είναι επώνυμη…

Σχετικά άρθρα: Γιώργος και Μαρίνα Πατούλη: Ένα love story 35 χρόνων που ξεκίνησε από ένα ειρωνικό σχόλιο – Ο γάμος, τα επικριτικά σχόλια και η σημερινή σοβαρή κρίση

Μαρίνα Πατούλη: Χωρισμός-βόμβα; “Ζω ένα πένθος-Δεν θέλω να χωρίσω” λέει η ίδια

Η μόνη επιλογή είναι ο σκληρός, επίπονος δρόμος της προσωπικής θεραπείας, της αυτοβελτίωσης, της ανακάλυψης του εαυτού μας και του νοήματος της ζωής μας. Άλλες γυναίκες καλούνται να διαβούν αυτόν τον δρόμο πιο νωρίς στη ζωή τους – κι ίσως είναι πιο τυχερές…. Σε κάποιες άλλες, ο δρόμος ανοίγεται σιγά σιγά, ακόμη και μέσα στον γάμο, ενώ σε άλλες πάλι, ως μοναδική λύση ανάγκης, μετά από μια ξαφνική, κατακλυσμική, τραυματική εγκατάλειψη. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν εύκολες, μαγικές συνταγές. Πέρα από το συναισθηματικό και υπαρξιακό τραύμα, κάποιες γυναίκες έχουν να αντιμετωπίσουν ακόμη και προβλήματα οικονομικής επιβίωσης….

Ο χωρισμός από εγκατάλειψη μπορεί να είναι πολύ πιο επώδυνος από το πένθος

Στο πένθος, η απώλεια δεν έγινε εκούσια, ενώ η εγκατάλειψη ενέχει το δηλητηριώδες κεντρί της προδοσίας. Ταυτόχρονα, ο κοινωνικός περίγυρος εκδηλώνεται με πολύ μεγαλύτερη συμπόνια π.χ. σε μια χήρα, παρά σε μια διαζευγμένη. Δυστυχώς ακόμη καλά κρατούν πεποιθήσεις τύπου ‘η γυναίκα κρατάει το σπίτι’ (άρα εκείνη φταίει αν ο γάμος διαλυθεί!), ενώ συχνά οι άλλες γυναίκες την εγκαταλείπουν, ακριβώς την στιγμή που χρειάζεται περισσότερο την υποστήριξη τους. Ο λόγος είναι ότι λειτουργούμε βάση πανάρχαιων πολιτισμικών προγραμματισμών, όπου η εγκατάλειψη μιας γυναίκας ενεργοποιεί σε άλλες γυναίκες έναν πρωτόγονο φόβο επιβίωσης, λες και είναι κολλητικό… Είναι ένα μοτίβο που δυστυχώς έχω ακούσει πολλές φορές…

Οι εγκαταλειψίες άνθρωποι

Αναζητώντας μια πιο σύγχρονη ανάλυση του τραύματος της εγκατάλειψης, ανακάλυψα το έργο της Susan Anderson, Αμερικανίδας ψυχοθεραπεύτριας και δημιουργού του Abandonment net. Η Anderson ισχυρίζεται ότι το τραύμα της εγκατάλειψης από σύζυγο/σύντροφο μπορεί να είναι τόσο ισχυρό που δημιουργεί συμπτώματα μετατραυματικού στρες. Ισχυρίζεται επίσης ότι υπάρχει συγκεκριμένος τύπος ανθρώπων, οι ‘εγκαταλειψίες‘ (abandonners), οι οποίοι λειτουργούν με αυτό ακριβώς το μοτίβο: δημιουργούν μακροχρόνιες σχέσεις προσκόλλησης με άλλα άτομα και μετά εξαφανίζονται, συχνά χωρίς καμία προειδοποίηση ή επικοινωνία. Εγκαταλείπουν με τον πιο σκληρό κι απάνθρωπο τρόπο, χωρίς ίχνος ενοχής. Όταν παύσουν οι άλλοι να ικανοποιούν τις ανάγκες του ή αν ο εγκαταλειψίας ανακαλύψει αντικαταστάτη, εγκαταλείπει χωρίς δεύτερη σκέψη το άτομο που μπορεί να έκανε πολλές προσωπικές θυσίες για να είναι δίπλα του.

Πώς μπορεί μια γυναίκα να διακρίνει έναν εγκαταλειψία; Παρατηρώντας πώς συμπεριφέρεται στους άλλους! Στους γονείς του, στους συγγενείς του, στους συναδέλφους του, στους φίλους του, στις προηγούμενες σχέσεις του, στους άλλους ανθρώπους γενικότερα. Η μεγαλύτερη πλάνη που κληροδοτείται στις γυναίκες από γενιά σε γενιά είναι ότι ‘μπορεί να φέρεται στους άλλους όπως θέλει, σε εμένα όμως θα φερθεί ξεχωριστά, επειδή είμαι η γυναίκα του’... Εθελοτυφλεί για μια ζωή και κάποια στιγμή το παραμύθι τελειώνει…

Τα στάδια της θεραπείας από την εγκατάλειψη

Η Anderson αναλύει τα στάδια της θεραπείας από την εγκατάλειψη ως εξής:

Α) Απόγνωση. Ο πόνος είναι ανυπόφορος, γίνεται σχεδόν σωματικός, και μπορεί να φτάσει μέχρι την αυτοκτονικότητα.

Β) Απόσυρση, αδυναμία αντιμετώπισης της καθημερινότητας, θλίψη.

Γ) Εσωτερίκευση της απόρριψης: το πιο κρίσιμο στάδιο σε σχέση με την μακρόχρονη θεραπεία. Αν η κατηγορία στραφεί εναντίον του εαυτού, το επόμενο βήμα είναι η κατάθλιψη. Αν η γυναίκα καταφέρει να αποδώσει τις ευθύνες ορθολογικά και να μην ενοχοποιήσει τον εαυτό της, προχωράει στο επόμενο στάδιο.

Δ) Οργή. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να σημαίνει επιθυμία για εκδίκηση. Είναι σημαντικό η οργή να εκτονωθεί δημιουργικά κι όχι καταστροφικά και να μην ‘κολλήσει’ η γυναίκα σε αυτό το στάδιο.

Ε) Ανάταση. Αν η γυναίκα καταφέρει να ξεπεράσει όλα τα προηγούμενα στάδια, τότε αρχίζει σιγά σιγά να ελευθερώνεται και να ξεκινά μια καινούργια ζωή.

Αυτό που χρειάζεται να θυμάται η γυναίκα σε οποιοδήποτε στάδιο αυτού του ταξιδιού είναι ότι κάποια στιγμή το ταξίδι θα τελειώσει-δεν θα πονάει για πάντα. Όσο βρίσκεται μέσα στο πένθος, προβάλλει την απόγνωση στο μέλλον και νομίζει ότι θα πονάει για πάντα. Όταν όμως ολοκληρωθούν τα στάδια της θεραπείας, ίσως ανακαλύψει ότι δεν πονάει καθόλου, παρά το γεγονός ότι συνεχίζει να είναι μόνη της. Ίσως ανακαλύψει ότι είναι πολύ πιο χαρούμενη και νιώθει λιγότερη μοναξιά, από ό,τι μαζί του. Είναι σημαντικό να μην εξισώνεται η μοναξιά με το πένθος! Η μοναξιά μπορεί να είναι ένα πολύ δημιουργικό κι απελευθερωτικό στάδιο στη ζωή της γυναίκας. Η θεραπεία αποτελεί ένα ταξίδι αυτο-ανακάλυψης. Όσο επώδυνο κι αν είναι το ταξίδι, αξίζει τον κόπο, γιατί αυτό που θα κερδηθεί, δεν μπορεί να της το πάρει κανείς!»

Σχετικά Άρθρα
%ce%bf%ce%b9-%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%bc%cf%8c%cf%84%ce%b1%cf%84%ce%b5%cf%82-%cf%86%ce%af%ce%bb%ce%b5%cf%82-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%b9%cf%82-%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%ad%cf%870
Οι εντιμότατες φίλες μας- Να τις προσέχουμε για να τις έχουμε
%ce%bf-%ce%ac%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%89%cf%80%ce%bf%cf%82-%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b5%cf%85%ce%b8%cf%8d%ce%bd%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf-%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%b1%cf%840
«Ο άνθρωπος που ευθύνεται για το θάνατο του αδελφού μου επέστρεψε κι εγώ θέλω να φύγω από το μέρος μας»
%ce%b3%ce%ac%ce%bc%ce%bf%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b1-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%ce%bf%cf%81%cf%89%ce%bd%ce%bf%cf%8a%ce%bf%cf%8d-%cf%80%cf%8e%cf%82-%ce%b8%ce%b1-%cf%830
Γάμοι στα χρόνια του κορωνοϊού: Πώς θα σπάσετε το «φράγμα» των καλεσμένων!
%ce%b1%ce%b4%cf%85%ce%bd%ce%ac%cf%84%ce%b9%cf%83%ce%b1-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%ce%b5%ce%bc%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%8c%ce%bb%ce%bf%ce%b9-%ce%bc%ce%b5-%cf%80%cf%81%cf%8e%cf%84%ce%bf0
«Αδυνάτισα για εμένα και όλοι με πρώτο και καλύτερο τον άνδρα μου, πιστεύουν ότι έχω βρει άλλον»
%ce%bc%cf%8c%ce%bb%ce%b9%cf%82-%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%b5%cf%82-%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%ac-%cf%84%ce%b1-3-%ce%b6%cf%8e%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%ce%b4%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%84%ce%b90
Μόλις χώρισες; Αυτά τα 3 ζώδια δίνουν τις καλύτερες συμβουλές για τις σχέσεις
%ce%bf-%ce%ac%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%bd%ce%b5%ce%b2%ce%ac%ce%b6%ce%b5%ce%b9-%ce%b2%ce%bb%ce%b1%ce%ba%ce%b5%ce%af%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b1-social-media0
«Ο άντρας μου ανεβάζει βλακείες στα social media και με έχει κάνει παντού ρεζίλι – Στη δουλειά γελάνε μαζί μου»

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του