Οργάνωση βιβλιοθήκης: 5 τρόποι για ουσιαστικότερο διάβασμα τη νέα χρονιά

Κάθε νέα χρονιά συνοδεύεται από λίστες στόχων, υποσχέσεις και μικρές επανεκκινήσεις. Ανάμεσά τους, σχεδόν πάντα, υπάρχει και η επιθυμία να διαβάσουμε περισσότερο. Περισσότερα βιβλία, πιο συγκεντρωμένα, με λιγότερες ενοχές για όσα μένουν αδιάβαστα στο κομοδίνο. Κι όμως, το πρόβλημα σπάνια είναι ο χρόνος. Είναι το χάος. Το νοητικό και το υλικό.

Η βιβλιοθήκη —όχι μόνο ως έπιπλο αλλά ως έννοια— μπορεί να λειτουργήσει είτε ως πρόσκληση είτε ως βάρος. Όταν τα βιβλία στοιβάζονται άναρχα, όταν δεν θυμόμαστε τι έχουμε, τι θέλουμε να διαβάσουμε και γιατί, η ανάγνωση μετατρέπεται από απόλαυση σε υποχρέωση. Η οργάνωση, λοιπόν, δεν είναι αισθητική πολυτέλεια, αλλά, βασικά, εργαλείο ανάγνωσης.

Πάμε βήμα βήμα;

1. Ξεκαθάρισμα χωρίς ενοχές

Πριν οργανώσουμε, χρειάζεται να δούμε τι πραγματικά έχουμε. Βιβλία που αγοράστηκαν από παρόρμηση, τίτλοι που «θα διαβάζαμε κάποτε», εκδόσεις που δεν μας αφορούν πια. Η σχέση μας με το διάβασμα αλλάζει με τα χρόνια — και είναι απολύτως φυσιολογικό.

Το ξεκαθάρισμα δεν είναι πράξη απόρριψης, αλλά επαναπροσδιορισμού. Δεν χρειάζεται να κρατήσουμε ό,τι δεν μας μιλά πια. Χαρίστε, δωρίστε, ανταλλάξτε. Μια βιβλιοθήκη που αντικατοπτρίζει το παρόν αναγνωστικό σας ενδιαφέρον είναι πιο φιλόξενη από μια βιβλιοθήκη-αρχείο ενοχών.

2. Ομαδοποίηση με προσωπικά κριτήρια

Δεν υπάρχει «σωστός» τρόπος να οργανωθούν τα βιβλία. Ή τουλάχιστον δεν υπάρχει μόνο ένας σωστός τρόπος. Αλφαβητικά, θεματικά, ανά είδος, ανά διάθεση, όλα είναι αποδεκτά, αρκεί να εξυπηρετούν εσάς. Για κάποιες, έχει νόημα να υπάρχουν ξεχωριστά ράφια για δοκίμιο, λογοτεχνία, ποίηση. Για άλλες, λειτουργεί καλύτερα η συναισθηματική ομαδοποίηση: «βιβλία παρηγοριάς», «βιβλία συγκέντρωσης», «βιβλία έμπνευσης».

Όσο πιο άμεσα βρίσκετε αυτό που χρειάζεστε, τόσο πιο πιθανό είναι να διαβάσετε, έτσι δεν είναι;

3. Δημιουργία ορατών «αναγνωστικών ζωνών»

Ας επιμείνουμε λιγάκι σε αυτόι: Τα βιβλία που θέλουμε να διαβάσουμε πρέπει να φαίνονται. Όχι να χάνονται στη ράχη μιας βιβλιοθήκης, αλλά να υπάρχουν ως οπτική υπενθύμιση. Ένα μικρό ράφι, ένα τραπεζάκι, ένα κομοδίνο με 2–3 επιλεγμένους τίτλους λειτουργεί ως πρόσκληση.

Όταν η επιλογή είναι περιορισμένη, μειώνεται και η αναποφασιστικότητα. Δεν αναρωτιέστε τι να διαβάσετε, απλώς το ανοίγετε και το διαβάζετε.

4. Σημειώσεις, σελιδοδείκτες και λοιπά ίχνη ανάγνωσης

Το αποτελεσματικό διάβασμα δεν σημαίνει γρήγορο διάβασμα. Σημαίνει ουσιαστική επαφή με το κείμενο. Μην φοβάστε να σημειώσετε, να υπογραμμίσετε, να βάλετε σελιδοδείκτες. Το βιβλίο δεν είναι ιερό αντικείμενο, είναι ζωντανός διάλογος. Μια βιβλιοθήκη γεμάτη βιβλία «άθικτα» συχνά υποδηλώνει απόσταση. Αντίθετα, τα βιβλία με σημάδια ανάγνωσης μας καλούν πίσω. Μας θυμίζουν γιατί αξίζει να επιστρέψουμε σε αυτά.

Γράψτε την ημερομηνία και τον τόπο αγοράς στην πρώτη σελίδα. Τσακίστε εκείνη που έχει μια φράση που σάς μάγκωσε την καρδιά. Κάντε ό, τι θέλετε, τέλος πάντων. Πάντως, προσπαθήστε να συνδεθείτε λίγο περισσότερο με το βιβλίο ως υλικό αντικείμενο.

5. Ρεαλιστικοί στόχοι και επανεκτίμηση

Δεν χρειάζεται να διαβάσετε 50 ή 100 βιβλία για να θεωρηθεί επιτυχημένη η χρονιά. Η ποσότητα δεν είναι δείκτης ποιότητας. Καλύτερα λιγότερα βιβλία, διαβασμένα με προσοχή, παρά πολλά που πέρασαν επιφανειακά. Ορίστε μικρούς, ρεαλιστικούς στόχους και επιτρέψτε τους να αλλάξουν. Η ανάγνωση είναι σχέση, όχι πρότζεκτ, ούτε λόγος κομπασμού. Και όπως κάθε σχέση, χρειάζεται χώρο, όχι πίεση.

Καλές απολαύσεις, καλά ταξίδια στις σελίδες της επιλογής σας!

Δείτε επίσης:

Πέντε βιβλία που θα σας βοηθήσουν να ξεπεράσετε το ψυχικό τραύμα