Την τραγική ιστορία αγάπης της Διδούς και του Αινεία, αυτή τη γεμάτη από την ταραχώδη
αλληλεπίδραση του καθήκοντος, του πάθους και της μοίρας, επέλεξε ο Henry Purcell –
αυτός ο μάγος της μουσικής για το θέατρο – ως το θέμα της μοναδικής του πραγματικής
όπερας.
Η όπερα γράφτηκε για ένα σχολείο στο Chelsea, όπου φοιτούσαν νεαρές ευγενείς κοπέλες.
Η πρεμιέρα έγινε το 1689, πολύ πιθανόν για τον εορτασμό της στέψης του William ΙΙΙ και
της Mary ΙΙ, βασιλιά και βασίλισσας της Αγγλίας (αν κρίνουμε από τον πρόλογό της).
Με εξαίρεση το ρόλο του Αινεία, όλα τα σολιστικά μέρη ήταν γραμμένα για σοπράνο και
προφανώς ερμηνεύθηκαν από τα κορίτσια του σχολείου.
Ο Ρωμανός Παπάζογλου, διευθυντής ορχήστρας λέει:
Η όπερα Διδώ και Αινείας είναι ένα μουσικό διαμάντι. Ο H.Purcell με την φαινομενικά λιτή χρήση συνθετικών τεχνικών πλαισιώνει το δράμα αποτυπώνοντας στο μέγιστο τον πλούτο των συναισθηματικών εναλλαγών και ψυχικών καταστάσεων με ευθύτητα και διαύγεια παρόμοια με αυτή του Μότσαρτ.
Η στοχευμένη επιλογή μουσικών φορμών και η χρήση αποκλίσεων της αρμονίας προσδίδουν
επιπλέον επίπεδα ανάγνωσης στο έργο. Πρόκειται για ένα έργο που προσφέρει εξίσου μεγάλη ευχαρίστηση τόσο σε αυτόν που θα το ακούσει για πρώτη φορά όσο και στον μυημένο ακροατή.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι επίσης η χρήση του φωνητικού συνόλου/ χορωδίας που έχει
κυρίαρχο ρόλο καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου.
Ως χαμαιλέοντας μεταμορφώνεται ανάλογα με την πλοκή του δράματος συμβάλλοντας τόσο
στην εξέλιξη όσο και στην κατανόηση του. Είναι μια ευτυχής συγκυρία που συνεργάζομαι με εξαιρετικούς τραγουδιστές και μουσικούς για να παρουσιάσουμε αυτό το διαχρονικό έργο.

Η Ηλέκτρα Παπασιμάκη, σοπράνο / ερμηνεύτρια ιστορικών φλάουτων με ράμφος, συμπληρώνει:
Η Διδώ δεν είναι απλώς ένα σύμβολο γυναικείας ομορφιάς, αλλά μια δραματική φιγούρα ενός
έπους από το οποίο έχουμε πολλά να μάθουμε, γι’ αυτό αξίζει να τη γνωρίσουμε και να
έρθουμε κοντά της.
Εσείς, γνωρίζετε την ιστορία αυτής της αγάπης;
Ο Αινείας, ηττημένος στον Τρωικό πόλεμο, έχει αναλάβει την αποστολή να πάει στην Ιταλία
και να χτίσει τη νέα πόλη-σύμβολο, τη Ρώμη. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, μετά από μεγάλη
θαλασσοταραχή, εκείνος και οι σύντροφοί του ναυαγούν και ξεβράζονται στις ακτές της
βόρειας Αφρικής, στην Καρχηδόνα, στην πόλη που έχει ιδρύσει η – επίσης πρόσφυγας –
βασίλισσα Διδώ για τον λαό της. Εκείνη θα προσφέρει την πολύτιμη φιλοξενία της στον
τρωικό ήρωα και στους συντρόφους του.
Απ’ την άλλη η Διδώ έχει φύγει χήρα από την πατρίδα της γνωρίζοντας ότι ο αδερφός της
Πυγμαλίων σκότωσε τον αγαπημένο της σύζυγο Σιχαίο για να πάρει τον θρόνο του.
Συντετριμμένη από την οικογενειακή προδοσία, αποφασίζει να εγκαταλείψει την πατρίδα της
και να φτιάξει μια νέα, για εκείνη και τους Τύριους που τάχθηκαν με το μέρος της και την
ακολούθησαν. Όταν συναντιέται με τον Αινεία, αναπτύσσεται (με τη βοήθεια των θεών
πάντα!) αμοιβαία έλξη και ο Αινείας αποφασίζει να μείνει κοντά της. Ο ποιητής αναγνωρίζει
στη Διδώ – που παλεύει με τις ενοχές της καθώς έχει ορκιστεί αιώνια πίστη στον σύζυγό της
που δεν ζει πια – το δικαίωμα να ερωτευτεί τον Αινεία, να δημιουργήσει και να αγαπηθεί
ξανά. Η ίδια όμως αμφιβάλλει αν το δικαιούται, αναρωτιέται αν είναι σωστό, αγωνιά αν οι
θεοί συμφωνούν…
Επιθυμεί να μείνει κοντά της ο άντρας που ερωτεύτηκε, χωρίς να προσπαθεί να τον πλανέψει
ώστε αυτός να εγκαταλείψει τη σπουδαία αποστολή του. Θέλει να μοιραστεί ξανά τη ζωή της
μετά τα σκοτάδια και τις δυσκολίες που πέρασε, νιώθει ότι έχει το δικαίωμα. Επιλέγει ως
σύντροφό της τον Αινεία, χωρίς να δέχεται τη μοίρα της παθητικά. Χωρίς να απαρνείται τη
γυναικεία υπόστασή της, παραμένει η βασίλισσα που υπηρετεί τον ρόλο της, επωμιζόμενη και
η ίδια μια αποστολή: να σώσει τον λαό της, να του προσφέρει την ευκαιρία για καλύτερη ζωή,
να δημιουργήσει εκ του μηδενός μια νέα πόλη. Να διοικήσει και να αναλάβει την εξουσία ως
μια δυναμική ηγέτιδα που παίρνει αποφάσεις και φροντίζει για τη δικαιοσύνη των πραγμάτων.
Ο Αινείας απ’ την άλλη επιλέγει επίσης να μείνει κοντά της και να αναβάλει τη συνέχεια του
ταξιδιού του.
Έρχεται όμως η στιγμή που η ευτυχία που νιώθει κοντά στον Αινεία θα καταρρεύσει ξανά. Ο
Αινείας της ανακοινώνει ότι θα φύγει. Έτσι πρέπει να γίνει. Έχει μια αποστολή που άφησε
ανολοκλήρωτη και οφείλει να την υπηρετήσει. Η ίδρυση της Ρώμης είναι δική του υπόθεση. Η
Διδώ όμως με την εγκατάλειψη από τον Αινεία ξαναζεί την προδοσία. Επιλέγει, λοιπόν, να
θέσει τέλος στη ζωή της, με την προσδοκία ότι θα γλιτώσει από τον πόνο που της προκαλούν
οι άλλοι.
Η Διδώ έχει πολλά πρόσωπα, όσα δικαιούται να έχει μια γυναίκα που δεν περιορίζεται από
μια κοινωνία με βαθιά ριζωμένες πατριαρχικές φόρμες. Ζει υπηρετώντας πολλούς ρόλους, και
αυτό την κάνει ακόμα πιο γοητευτική. Ένα πονεμένο, δυναμικό, επαναστατημένο, υπέροχο
πλάσμα, που παλεύει για τα δικαιώματα και την ευτυχία της.
Με την αυτοχειρία της, αποφασίζει να δώσει τέλος στην αβάσταχτη οδύνη της, χωρίς να
δεχθεί παθητικά τη μοίρα που της επιβάλλεται, διασφαλίζοντας έτσι ότι η ζωή της, έστω και
στο τέλος, της ανήκει.
Έχει σχέση άραγε η ηρωίδα μας με τη σημερινή γυναίκα; Έχει να παλέψει και αυτή με τα
πρότυπα μιας ανδροκρατούμενης κοινωνίας που αμφιβάλλει ακόμα για το αν μια γυναίκα σε
θέση εξουσίας είναι εξίσου καλή με έναν άνδρα στην ίδια θέση; Θα αναρωτιόμασταν και
σήμερα αν μια γυναίκα που έχει χάσει τον άντρα της ή που έχει μόλις χωρίσει δικαιούται να
ερωτευτεί και να δημιουργήσει ξανά;
Ίσως η Διδώ να μας βοηθήσει να διερευνήσουμε αυτά τα ερωτήματα…

INFO:
Η όπερα Διδώ και Αινείας θα παρουσιαστεί σε συναυλιακή μορφή, την Παρασκευή 26 και το Σάββατο 27 Σεπτεμβρίου 20:30, στο πλαίσιο του Athens Baroque Festival 2025, στη Γερμανική Εκκλησία Αθηνών (Σίνα 66-68)
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Μουσική διεύθυνση, Ρωμανός Παπάζογλου
Μετάφραση & απόδοση σκηνικού κειμένου / επιμέλεια υπερτιτλισμού, Άννα
Παπαγιαννάκη-Διβανή
Δέσποινα Παναγιώτου, Dido
Νίκος Ζιάζιαρης, Aeneas
Ηλέκτρα Παπασιμάκη, Belinda
Σταμάτης Παυλούς, Sorceress
Μαρία Σβάρνα, First Witch / Second Woman
Μαντώ Μάντζιου, Second Witch
Aliko Kasma, Sailor / Spirit
Μotectum Vocal Ensemble:
Σίσσυ Κοτσώνη, Άντα Κωστούρου: soprani
Μαντώ Μάντζιου, Μαρίσσα Μπίλη: alti
Τάκης Τζεβελέκος, Νίκος Ανδρεαδάκης: tenori
Γιάννης Βρυζάκης, Ανδρέας Μεταξάς-Μαριάτος: bassi
Mουσική προετοιμασία: Γιάννης Βρυζάκης / Αναστασία Μηλιώρη
ABF ENSEMBLE:
Αναστασία Μηλιώρη, μπαρόκ βιολί
Rebecka Karlsson, μπαρόκ βιολί
Katalin Kertesz, μπαρόκ βιόλα
Γιάννος Γιοβάνος, μπαρόκ τσέλο
Γιάννης Ευσταθόπουλος, μπαρόκ κιθάρα
Σεβαστιανός Μοτορίνος, τσέμπαλο
Προπώληση εισιτηρίων ΕΔΩ





















Google News