Αντώνης Καφετζόπουλος: Πάτησε τα 70 και κάνει (πολύ) σκληρό απολογισμό

αντώνης-καφετζόπουλος-πάτησε-τα-70-και

Είθισται την εποχή των social media οι απολογισμοί να είναι δημόσιοι, ανοιχτοί προς όλους, προκειμένου να μοιραστούν όλοι οι φίλοι τη χαρά μας. Χθες, ο Αντώνης Καφετζόπουλος συμπλήρωσε 70 χρόνια ζωής και είπε κι αυτός να εκθέσει δημόσια τον απολογισμό της ζωής της. Έλα που όμως ο δικός του δεν ήταν σαν αυτούς που γνωρίζουμε και έχουμε συνηθίσει.

Ο απολογισμός που έκανε χθες ο Αντώνης Καφετζόπουλος, με αφορμή την συμπλήρωση των 70 του χρόνων, είχε μέσα κοινωνικο – πολιτική κριτική, αλλά και έντονη αυτοκριτικής, επιχειρήματα, σκληρές αλήθειες αλλά και αγωνία για τα όσα επιφυλάσσει το αύριο στις επόμενες γενιές.

«Λυπάμαι πολύ, τα σκατώσαμε»

Με αυτήν την παραδοχή ξεκίνησε τη γενέθλια προσωπική κατάθεση που δημοσίευσε στην σελίδα του στο Facebook, ξεκαθαρίζοντας, εξ αρχής, με την επιλογή του πληθυντικού αριθμού, πως αναλαμβάνει το δικό του μερίδιο ευθύνης για το δυστοπικό μέλλον που χτίζεται, δεκαετίες τώρα, με απόλυτη συνείδηση και διάφορα άλλοθι.

Ο δημοφιλής ηθοποιός είναι άνθρωπος που επιλέγει να μιλά δημόσια για τις απόψεις και τις πεποιθήσεις του, ρισκάρει να συμμετέχει στα κοινά – ήταν υποψήφιος με τους Οικολόγους Πράσινους και το Ποτάμι και διετέλεσε αντιδήμαρχος του Δήμου Αθηναίων επί Γιώργου Καμίνη – αδιαφορώντας για τις πιθανές αρνητικές συνέπειες που θα μπορούσε να έχει αυτό στην σχέση του με το κοινό του.

Επιπλέον, είναι από τους ελάχιστους επώνυμους στην Ελλάδα που μίλησαν ανοιχτά για την μακροχρόνια μάχη του με την κατάθλιψη, βάζοντας με αυτόν τον τρόπο το δικό του μικρό αλλά σημαντικό λιθαράκι στην εξάλειψη του στίγματος μιας ψυχικής ασθένειας. «Είμαι σε μόνιμη κάτω βόλτα και σε μόνιμη κατάθλιψη. Έχουμε και ένα ιστορικό στην οικογένειά μας, είναι κληρονομικό. Όταν τα πράγματα έφθαναν στο απροχώρητο έκανα αυτό που πιστεύω ότι πρέπει να κάνουν όλοι οι άνθρωποι. Ζητούσα βοήθεια από κάποιον ειδικό» είχε εξομολογηθεί πριν λίγα χρόνια.

Με αφορμή τα 70…

«Κλείνω τα εβδομήντα σήμερα και τα αισθήματα είναι – αζ γιούζουαλ – ανάμεικτα. Απο τη μία, ικανοποιημένος σε προσωπικό επίπεδο (εν συντομία: δεν έκλεψα, δε έβλαψα, κοιμάμαι ήρεμα. Δεν πάτησα λαιμό κανενός, έχω δυο αγόρια έξυπνα ταλαντούχα και νόστιμα, δυο πιο μακρινές κάτι-σαν-κόρες, έξυπνες, ταλαντούχες και νοστιμότατες). Έκανα πολλά στην τέχνη μου, έχω και πολλά άλλα που δεν πρόκανα ή/και δεν τα έφερε η τύχη να κάνω – έτσι είναι η ζωή. Με δυο λόγια τα έχω καλά με τον εαυτό μου. (Λεφτά δεν υπάρχουνε αλλά δεν παραπονιέμαι, έτσι πορεύτηκα…)»

«Καταστροφή. Χρόνια τώρα ξέρω ότι: Πριονίζουμε το κλαδί. Δεν υπάρχει εναλλακτικός πλανήτης για τα εγγόνια της ανθρωπότητας. Είναι ήδη αργά, τα λόγια είναι φτώχεια. Η γενιά μου είχε στη διάθεση της όλη τη συσσωρευμένη γνώση για να πάρει τα μέτρα της και την αγνόησε. Τη σπατάλησε. Επαναλαμβάνω, τα σκατώσαμε. Μην ακούω βλακείες του τύπου, φταίει ο καπιταλισμός, ο σοσιαλισμός, ο Χίτλερ ή ο Στάλιν. Μην ακούω μοιρολατρίες του τύπου φταίει η ανθρώπινη φύση, Κεμάλ… Αυτά είναι αρχαία ξινά σταφύλια. Είμαστε σοφότεροι, οφείλουμε να είμαστε. Μια χαρά τα πήγε η ανθρώπινη φύση μέχρι χτες. Κουτσά στραβά επινόησε τη δημοκρατία, τον ορθολογισμό και την επιστημονική μέθοδο και από άγρια εγωιστικά ζώα που δαγκώνανε το λαιμό ο ένας του άλλου μας «έφερε» στο σημείο να γίνουμε κάπως ήμερα εγωιστικά ζώα που διδάχτηκαν να επιβιώνουν συνυπάρχοντας σε κοινωνίες. Εκεί όπου η ατομική επιτυχία δεν νοείται έξω από την ομάδα. Τα σχολίασε όλα αυτά ωραιότατα η φιλοσοφία και τα τραγούδησαν οι τέχνες μας. Μην λέμε τα ίδια και τα ίδια… Λίγο πολύ, αυτά που λέω τα γνωρίζουν οι πάντες. Πολίτες αλλά/και πολιτικοί, «ηγεσίες» και «λαός». Ξέρουμε πολύ καλά ότι ο πλανήτης είναι πεπερασμένος, ένα δυναμικό αλλά κλειστό σύστημα που έχει αυστηρά όρια. Έξω απο αυτόν δεν υπάρχει χώρος για επέκταση και «ανάπτυξη». Τέλος»

“Υπάρχει λύση;”

«Υπάρχει λύση; Ασφαλώς και θα υπάρχει. Αλλά οδυνηρή. Τουλάχιστον για το προνομιούχο ημισφαίριο της Γης. Δεν με ψήνει η επιστροφή στην προβιομηχανική εποχή. Ακούγεται μεν πολύ ρομαντική, γεμάτη πράσινα λιβάδια, επιστροφή στην σεμνή παραγωγή τροφής για λίγους εκλεκτούς αλλά κρύβει πόνο, δάκρυα και θάνατο δισεκατομμυρίων. Τα όνειρα του Χίτλερ ωχριούν μπροστά στη σφαγή που θα επακολουθήσει. Δεν με ψήνει «η αυτορρύθμιση». Και καλά ότι όλα θα πάρουν το δρόμο τους όταν έρθει η ώρα. Η ώρα ήρθε, είναι εδώ και τίποτα δεν δείχνει τάσεις αυτορρύθμισης. Επίσης, κρύβει πόνο, δάκρυα και θάνατο για δισεκατομμύρια. Τα ίδια δισεκατομμύρια των φτωχών του πλανήτη.

Δεν με ψήνει ούτε η πολιτισμένη στάση εκείνων που επιθυμούν να ρυθμιστούν μεν τα πράγματα αλλά χωρίς να δυσαρεστηθούν και πολύ οι ψηφοφόροι τους. Τα κύματα των προσφύγων είναι ήδη εδώ, η κλασική «προοδευτική» ανάλυση ότι τους διώχνουν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι δεν αρκεί για να εξηγήσει αυτό που βλέπουμε. Η ανθρωπότητα μετακινείται από την αυγή της ύπαρξης της για ένα και μοναδικό λόγο: γιατί δεν φτάνουν οι πόροι για να ζήσει στον τόπο που έτυχε να γεννηθεί.

Άρα, επομένως και επειδή: θα χρειαστούν γενναίες και συντεταγμένες πολιτικές. Τοπικές και παγκόσμιες. Θα πρέπει να ξεβολευτούμε κατά πολλές τάξεις μεγέθους. Τα ψέματα τελείωσαν. Δεν είναι μόνο οι υπερπλούσιοι που θα πρέπει να δεχτούν σαρωτική ανακατανομή στον πλούτο. Είμαστε όλοι. Η ανθρωπότητα λειτουργεί κάπως σαν τα συγκοινωνούντα δοχεία».

“Εβδομήκοντα λοιπόν, και δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος”

«Είναι έτοιμες οι κοινωνίες για τέτοια σεισμική ανατροπή; Πλάκα κάνεις… Και βέβαια όχι! Εδώ του λες κάνε ένα εμβόλιο να γλυτώσεις εσύ και οι δικοί σου από αρρώστια και πιθανό θάνατο και επινοεί χιλιάδες ανόητες «εναλλακτικές» ερμηνείες αντί να τελειώνει να πάμε παρακάτω…

Από τους προέδρους μερικών απο τα πιο πλούσια και ισχυρά κράτη μέχρι τον τελευταίο ινφλουένσερ της κακιάς ώρας, ένας νέος Λουδιτισμός έχει αναδειχτεί σε μαζική ιδεολογία: αφού δυσκολεύομαι να καταλάβω, αφού η ορθολογική ερμηνεία έχει κόστος, τότε, στάχτη και μπούρμπερη! Κάψε τα όλα. Έτσι κι αλλιώς δεν διαφαίνεται κάποια εύκολη λύση, ας καούν τα καράβια που μας έφεραν ως εδώ, ας γκρεμιστούν όλα, με πρώτη τη δημοκρατία. Εβδομήκοντα λοιπόν, και δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος…Είναι κάπως αργά για παιδαριώδεις εγωισμούς. Άλλωστε κι εγώ, όπως όλοι δεν επιθυμώ τίποτα παραπάνω από το να περάσω ήσυχα τα χρόνια που μου μου απομένουν».

Να είναι πολύχρονος και να μας ταρακουνά πιο συχνά με τις σκέψεις του…

Διαβάστε επίσης

Βλάσσης Μπονάτσος: 17 χρόνια χωρίς τον «αιώνιο έφηβο»!

Face yoga: Κάντε αυτές τις ασκήσεις και πείτε αντίο στις ρυτίδες!

«Ούρλιαζα. Έφτασα κοντά στο θάνατο και μου έλεγαν ότι όλα είναι στο μυαλό μου. Είχα αόρατη ασθένεια»

Σχετικά Άρθρα
Η Βάσω Λασκαράκη έχει γενέθλια και στέλνει ένα γλυκό μήνυμα
Η Βάσω Λασκαράκη έχει γενέθλια και στέλνει ένα γλυκό μήνυμα
Μιχάλης Οικονόμου και Γιώργος Μακρής: Οι δύο ηθοποιοί ένωσαν τις ζωές τους με σύμφωνο συμβίωσης
Μιχάλης Οικονόμου και Γιώργος Μακρής: Οι δύο ηθοποιοί ένωσαν τις ζωές τους με σύμφωνο συμβίωσης
Η οργισμένη αντίδραση της Άντζελας Γκερέκου σε όσους γράφουν ότι προχώρησε τη ζωή της
Η οργισμένη αντίδραση της Άντζελας Γκερέκου σε όσους γράφουν ότι προχώρησε τη ζωή της
Αγνώριστη η 36χρονη Αθηνά Ωνάση στο γάμο του Σάμι Ζειν στο Μόντε Κάρλο
Αγνώριστη η 36χρονη Αθηνά Ωνάση στο γάμο του Σάμι Ζειν στο Μόντε Κάρλο
«Πόλεμος» μεταξύ του περιφερειάρχη Αττικής, Γιώργου Πατούλη και της Μιμής Ντενίση
«Πόλεμος» μεταξύ του περιφερειάρχη Αττικής, Γιώργου Πατούλη και της Μιμής Ντενίση
Καραβάτου: "Παντρεύτηκα στον ύπνο μου με τον... πρωθυπουργό!"
Καραβάτου: “Παντρεύτηκα στον ύπνο μου με τον… πρωθυπουργό!”

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του