«Το Τρίτο Στεφάνι», το αριστούργημα του Κώστα Ταχτσή, θα ζωντανέψει τον Οκτώβριο στο θέατρο Παλλάς, με την υπογραφή του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, και τις Μαρία Καβογιάννη και Μαρία Κίτσου στους εμβληματικούς ρόλους της Εκάβης και της Νίνας.
Το μυθιστόρημα–σταθμός του Ταχτσή, από τα πλέον αγαπημένα του ελληνικού κοινού διαχρονικά, που στο παρελθόν έγινε σήριαλ από τον Γιάννη Δαλιανίδη και αποτέλεσε υλικό για πολύ επιτυχημένες παραστάσεις σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή και Θανάση Παπαγεωργίου, είναι μια κατάθεση μνήμης όπου μέσα από τις προσωπικές ιστορίες των ηρώων περνάει ολόκληρη η σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας. Όχι με διάθεση διδακτική, αλλά μ᾽ ένα σπάνιο χιούμορ που αναδεικνύει καίρια όλα εκείνα για τα οποία αξίζει να παλεύει κανείς στη ζωή.
Ένας εικοσαμελής θίασος σημαντικών ηθοποιών μπαίνει στη δίνη της νέας, πρωτότυπης μουσικής του Μίνου Μάτσα, φέρνοντας επί σκηνής τους ήχους και τις εικόνες μιας ολόκληρης εποχής.
Παρά τις αντίξοες συνθήκες και την αβεβαιότητα της τελευταίας περιόδου, οι Θεατρικές Σκηνές προετοιμάζονται πυρετωδώς και έχοντας πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα υγειονομικής προστασίας, με βασικό γνώμονα την προστασία του κοινού και του προσωπικού, κάνουν το μεγάλο βήμα και παρουσιάζουν την μεγαλύτερη παραγωγή της χρονιάς, στις 10 Οκτωβρίου, στο θέατρο Παλλάς.
Οι πρόβες
Οι πρόβες έχουν ξεκινήσει από το καλοκαίρι: οι συντελεστές τηρούν τα μέτρα προστασίας λόγω κορωνοϊού με επιμέλεια: φορούν τις μάσκες τους και δεν ξεχνούν να κρατούν αποστάσεις όσο δύνανται και όσο το κείμενο το επιτρέπει.
Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης μας δημοσιεύει σήμερα μια φωτογραφία ενδεικτική της ατμόσφαιρας που επικρατεί και της ανάγκης όλων να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό.
Το post του ηθοποιού:
«Εμείς, στο θέατρο Παλλάς, όπως και τόσοι καλλιτέχνες σε άλλα θέατρα, φοράμε με χαρά τις μάσκες μας, δουλεύουμε σκληρά στις πρόβες μας για το «Τρίτο Στεφάνι» και προχωράμε. Κι οι θεατές μας, όταν με το καλό έρθει η ώρα, θα προσέλθουν συγκροτημένα, τηρώντας όλα τα μέτρα, θα φορούν κι εκείνοι τις μάσκες τους σε όλη τη διάρκεια της παράστασης -κι όπως γινόταν πάντα στα θέατρα- δε θα τρώνε, δε θα πίνουν, δε θα μιλούν, μόνο θα βλέπουν και -ελπίζουμε- θα χαίρονται. Το καλοκαίρι, τα ανοικτά θέατρα δεν έδωσαν ούτε ένα κρούσμα. Οι άνθρωποι του θεάτρου θέλουν και ξέρουν να προστατεύσουν και να προστατευτούν -το ίδιο και το κοινό τους.
Στην ισορροπία ανάμεσα στην υγεία και την ομαλή λειτουργία, όταν τηρούνται όλα τα μέτρα και οι κανόνες, το θέατρο μπορεί να είναι ασφαλέστερο από τα περισσότερα άλλα είδη συγχρωτισμού. Αφού η χώρα πρέπει να λειτουργήσει, αφού πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τον ιό, ας μην στοχοποιούμε το θέατρο ως μεταδοτικό. Αν κάτι κινδυνεύει να μεταδοθεί, είναι η χαρά».
Σχετικά Άρθρα
Google News