Τα συναισθήματα των πολιτών είναι ανάμεικτα σε ό,τι αφορά το Εθνικό Σχέδιο Δράσης κατά του καπνίσματος. Με τους καπνιστές να διαμαρτύρονται και τους μη καπνιστές να επικροτούν. Η χτεσινή ήταν μια εκδήλωση με ιδιαίτερο συμβολισμό, όπως τόνισε και ο υπουργός Υγείας, κ. Βασίλης Κικίλιας, κατά την παρουσίαση του σχεδίου στο Ίδρυμα Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος. Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος μέσα από την ομιλία του έδωσε το έναυσμα για την αρχή της εφαρμογής του σχεδίου.



Ο υπουργός Υγείας, κ. Βασίλης Κικίλιας, παίρνοντας πρώτος το λόγο, μίλησε αρχικά για όραμα, δέσμευση και πολιτική βούληση του Πρωθυπουργού της χώρας. Για ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, που θα θωρακίσει την καθολική εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου.

Το σχέδιο θα στηρίζεται σε τέσσερις βασικούς άξονες:

1. Την προαγωγή της υγείας και της πρόληψης για να αποτραπεί η έναρξη του καπνίσματος, ειδικά σε νέους από 15 ετών και άνω
2. Την προστασία των μη καπνιστών από το παθητικό κάπνισμα
3. Την υποστήριξη στη διακοπή του καπνίσματος
4. Τον έλεγχο και τη ρύθμιση θεμάτων που αφορούν στα νέα προϊόντα καπνού.

Μέσω του σχεδίου, το Υπουργείο Υγείας απευθύνεται σε όλους τους πολίτες χωρίς να αποκλείει κανέναν. Με σεβασμό και ευαισθησία για όλους τους πολίτες και ιδιαιτέρως τα παιδιά.

Η γραμμή 1142


Η περίφημη γραμμή ενημέρωσης, αλλά και καταγγελιών έχει ξεσηκώσει πλήθος σχολίων και αντιδράσεων. Είναι σαφές ότι στόχος του υπουργείου Υγείας είναι το Εθνικό Σχέδιο Δράσης να εφαρμοστεί με όρους που μπορούν να γίνουν αποδεκτοί από όλους. Καπνιστές και μη καπνιστές.

Μέσω της γραμμής 1142, οι πολίτες θα μπορούν να ενημερώνονται για το τι ισχύει, να λαμβάνουν υποστήριξη για τη διακοπή του καπνίσματος, αλλά και να αναφέρουν παραβάσεις του νόμου.

Μια απαγόρευση που ισχύει από το 2009

O Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκίνησε την ομιλία του αναφέροντας ένα γεγονός που του έκανε εντύπωση πριν από λίγο καιρό, κατά την επίσκεψή του στο Αττικό Νοσοκομείο. “Μου είχε κάνει τότε εντύπωση ένα μεγάλο πόστερ, το οποίο είχε μείνει σε έναν τοίχο, που έλεγε «2009, σβήνουμε το τσιγάρο». Ένδεκα νομοθετήματα, προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις μέσα σε 10 χρόνια, με μηδενικά αποτελέσματα. Αυτός είναι ο θλιβερός απολογισμός της απαγόρευσης καπνίσματος σε κλειστούς χώρους, που υποτίθεται ότι θεσμοθετήθηκε το 2009. Κι όμως, ενάμιση αιώνα μετά την επίσημη κατάργηση «καπνοσυρίγγων και σιγάρων εις δημόσια καταστήματα» της βασίλισσας Αμαλίας, η Ελλάδα μοιάζει αγκιστρωμένη στο παρελθόν.

“Γιατί κυβερνήσεις δεν τόλμησαν, η Διοίκηση αδράνησε αλλά, κυρίως, η κοινωνία ανέχτηκε. Σαν το κάπνισμα να μην αφορά την Υγεία και τον Πολιτισμό μας, σαν να αποτελεί μία ανώδυνη λεπτομέρεια. Λοιπόν δεν είναι απλή λεπτομέρεια, είναι τεράστιο ζήτημα και μάλιστα εξαιρετικά κρίσιμο. Γιατί η απαγόρευση του καπνίσματος αποτελεί μία τολμηρή πρωτοβουλία για την προστασία της Δημόσιας Υγείας. Μία εμβληματική κίνηση εκσυγχρονισμού και -ας μου επιτραπεί να πω- εξευγενισμού της καθημερινότητάς μας. Είναι, όμως, ταυτόχρονα και μία άσκηση αλληλοσεβασμού που τελικά ενδυναμώνει την κοινωνική συνοχή”, συνέχισε ο πρωθυπουργός.

“Η Ελλάδα πρέπει κάποτε να αρνηθεί το θλιβερό προνόμιο να μετρά μεταξύ των τακτικών καπνιστών ένα στα έξι 15χρονα αγόρια και ένα στα οκτώ νεαρά κορίτσια. Οι αριθμοί δυστυχώς παραμένουν ακόμα συντριπτικοί. Παρά το γεγονός και πρέπει να το αναγνωρίσουμε κ. καθηγητά, κ. Μπεχράκη, και σας ευχαριστώ δημόσια για την συνεισφορά σας σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια, παρά το γεγονός ότι έχουμε δει σημαντικές μειώσεις στο κάπνισμα σε νεαρές ηλικίες, το 27,5% των Ελλήνων είναι καπνιστές, ποσοστό ακόμη μεγαλύτερο στους ενήλικες”.

Εχθρός ο καπνός και όχι ο καπνιστής

“Ο εχθρός είναι ο καπνός. Όχι οι καπνιστές. Σκοπός δεν είναι ο διχασμός, αλλά μία νέα συμμαχία για την υγεία. Η ανάδειξη της ατομικής ευθύνης που θα οδηγήσει τελικά σε συλλογική ευημερία. Με υπογραφή «Συμμαχία για μία καλύτερη ζωή χωρίς καπνό» και με σύνθημα «Η υγεία μας ενώνει» ξεκινάμε, σήμερα, μία εθνική προσπάθεια.
Μία εκστρατεία πολύπλευρη: Με spots ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά. Με παρεμβάσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με αναζήτηση δημόσιων υποστηρικτών που θα συνδράμουν σε αυτήν την προσπάθεια, αλλά και με προβολή ενός άλλου υποδείγματος ζωής σε «άκαπνες» πόλεις, όπως είναι τα Τρίκαλα, σε «άκαπνα» νησιά όπως είναι η Αστυπάλαια, σε «άκαπνους» χώρους δουλειάς και αναψυχής.”

Και μια προσωπική ιστορία

“Το 1979, ήμουνα 11 χρόνων, ο παππούς μου -ο πατέρας της μητέρας μου- νοσηλευόταν στο νοσοκομείο με καρκίνο του πνεύμονα. Λίγο πριν φύγει από τη ζωή με φώναξε στο δωμάτιο και μου είπε μία απλή κουβέντα: Εμείς δεν ξέραμε, εσείς όμως γνωρίζετε πια, ποιες είναι οι βλαπτικές συνέπειες του τσιγάρου. Απέναντι, λοιπόν, σε αυτή τη γνώση η πολιτεία δεν μπορεί να σταθεί άλλο αδρανής. Για αυτό και καλώ όλες και όλους με θάρρος να εφαρμόσουμε, επιτέλους, τον αντικαπνιστικό νόμο. Δεν είναι υπόθεση καταστολής. Είναι υπόθεση της δυνατότητάς μας ως οργανωμένης κοινωνίας να κάνουμε, επιτέλους, όλοι μαζί αυτό το οποίο όλοι αναγνωρίζουμε κατ’ ιδίαν, ότι είναι το σωστό.”

από Σοφία Κωστάρα