Η Hilary White γράφει στο popsugar.com ένα γράμμα σε όλους εκείνους που τη ρωτούν συνέχεια πότε θα παντρευτεί…
Το αγόρι μου και εγώ βγαίνουμε εδώ και έξι χρόνια. Μένουμε μαζί τον περισσότερο καιρό της σχέσης μας, ταξιδεύουμε και κάνουμε πολλά ενοχλητικά πράγματα παρέα, όπως να συμπληρώνουμε ο ένας τη φράση του άλλου. Ακούγεται χάλια, αλλά είναι γλυκό. Η οικογένειά μου είναι οικογένειά του και η δική του δική μου. Κοντεύουμε τα 3ο, εργαζόμαστε στις δουλειές των ονείρων μας και μένουμε στην αγαπημένη μας πόλη με μια γάτα η οποία κουλουριάζεται στα πόδια μας κάθε βράδυ πριν τον ύπνο. Η σχέση μας έγινε πολύ δυνατότερη με τα χρόνια και τις προκλήσεις που είχαμε να αντιμετωπίσουμε.
Και δεν έχουμε κανένα σχέδιο για γάμο. Ξεπεράστε το
Μεγάλωσα σε εκείνο το κομμάτι της χώρας μου όπου το πλάνο πάει κάπως έτσι: Τελειώνεις το σχολείο, πάς στο κολλέγιο, γνωρίζεις το άλλο σου μισό, τελειώνεις το κολλέγιο και παντρεύεσαι τον άνθρωπό σου. Έπειτα ζείτε εσείς καλά. Ή μήπως όχι;
Αυτό το μονοπάτι δεν ήταν ποτέ μέσα στα πλάνα μου. Είναι μια άψογη προοπτική για ορισμένους ανθρώπους, αλλά όχι για μένα. Ακόμα και μετά από τόσα χρόνια το δαχτυλίδι που λείπει από το χέρι μου φαίνεται να είναι το επίκεντρο σε διάφορες συζητήσεις. Μάλιστα, οι άνθρωποι φαίνεται να νοιάζονται περισσότερο για αυτό από ότι ο σύντροφός μου και εγώ…
Σε εκδηλώσεις, διακοπές, γάμους άλλων ακούμε συχνά και από πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους την ερώτηση: “Πότε θα παντρευτείτε;”
Και πιστέψτε με ξέρω ότι υπάρχουν πολύ περισσότερο προσβλητικές ερωτήσεις που μπορεί να κάνει κάποιος. Αυτή, όμως, μπορεί να γίνει αρκετά εκνευριστική, ειδικά μετά τη χιλιοστή φορά που την ακούς. Συνήθως έρχεται από ανθρώπους που μας αγαπούν και θέλουν το καλό μας, αλλά ρωτώντας κάτι τέτοιο υπονοούν ότι ο γάμος είναι το μόνο καλό που μπορεί να μας συμβεί.
Λοιπόν, δεν είναι.
Δεν είμαστε κατά του γάμου, αλλά έχουμε τόσα πράγματα ακόμα να κάνουμε. Επίσης, περνάμε πολύ όμορφα έτσι ακριβώς όπως είμαστε και δεν υπάρχει λόγος για να ρίξουμε αυτό το πλοίο στα βράχια.
Η κοινωνία σε αναγκάζει να νομίζεις ότι ο γάμος είναι το μόνο βήμα που μπορείς να κάνεις όταν η σχέση σου φτάνει σε ένα σημείο. Και εκείνοι που υποκύπτουν στην πίεση κάνουν το επόμενο βήμα είτε μπορούν είτε όχι οικονομικά ή ακόμα χειρότερα συναισθηματικά. Υπάρχει επίσης η λανθασμένη αντίληψη ότι μια σχέση δεν είναι ολοκληρωμένη μέχρι τα μέλη της να φορέσουν βέρα. Επιτρέψτε μου να πω ότι όλα αυτά δεν ισχύουν…
Ρωτήστε μας ποιο θα είναι το επόμενο ταξίδι μας, πώς είναι η ζωή μας, ρωτήστε μας αν είμαστε ευτυχισμένοι. Έστω τι κάνει η γάτα μας, αλλά σας παρακαλώ μη ρωτάτε πότε θα παντρευτούμε. Έτσι χάνετε τελείως το νόημα…
Μια υγιής σχέση δε σημαίνει ότι απαραίτητα πρέπει να έχει ως στόχο το γάμο. Μια υγιής σχέση σημαίνει να είσαι στην ίδια σελίδα με τον άλλο, όποια και αν είναι αυτή. Για μας σημαίνει να μοιραζόμαστε τα πάντα, να συνεχίσουμε τα ταξίδια μας, να τρώμε στο αγαπημένο μας εστιατόριο και να παραπονιόμαστε για το πόσο βαρετοί μπορούμε να γίνουμε. Δε θέλουμε να ξοδέψουμε τα χρήματά μας σε μια δεξίωση ή σε ένα μονόπετρο, το οποίο πιστέψτε με ποτέ δε θα φορέσω. Θέλουμε να ξοδέψουμε τα χρήματα και τον χρόνο μας πάνω σε εμπειρίες που θα μας γεμίσουν αναμνήσεις.
Δεν ξέρω αν θα παντρευτούμε ποτέ, αλλά αυτή τη στιγμή δε με νοιάζει και τόσο…
Περάσαμε τα προηγούμενα χρόνια έχοντας δώσει την προσοχή στην καριέρα μας, στα ταξίδια μας, στο να κάνουμε λάθη και να μαθαίνουμε από αυτά, στο να γιορτάζουμε κάθε επιτυχία μας, στο να στηρίζουμε ο ένας τον άλλο στις αποτυχίες και δυσκολίες του. Στο να αγαπάμε ο ένας τον άλλο.
Αυτό δεν, υποτίθεται, ότι κάνουν τα παντρεμένα ζευγάρια;
Αγαπούν και στηρίζουν ο ένας τον άλλο χωρίς όρους. Ποια διαφορά θα υπάρχει αν αυτό που ήδη ξέρουμε το γράφει και ένα χαρτί; Αν για εμάς είναι αρκετό το να είμαστε αφοσιωμένοι ο ένας στον άλλο 100%, τότε θα έπρεπε να είναι και για αρκετούς άλλους…
Σχετικά Άρθρα
Google News