Σαν σήμερα, 22 Αυγούστου 1921, ήρθε στη ζωή μία από τις μεγαλύτερες φωνές του ελληνικού πενταγράμμου, που κατάφερε να φέρει το ρεμπέτικο τραγούδι ένα βήμα πιο κοντά στις νεότερες γενιές. Η Σωτηρία Μπέλλου, ο «μάγκας με τα φουστάνια» όπως συνήθιζαν να την αποκαλούν, έζησε μια ζωή γεμάτη πάθη από την αρχή μέχρι το τέλος.



Ήταν μόλις 17 ετών όταν οι γονείς της την πάντρεψαν με το ζόρι, για να την αποτρέψουν από το τραγούδι. Ο έγγαμος βίος ήταν μαρτύριο για εκείνη. Ο άντρας της ξενυχτούσε καθημερινά, έπινε και τη χτυπούσε. Όταν ήταν έγκυος, τη χτύπησε τόσο πολύ, που τελικά απέβαλε. Όταν έμαθε ότι την απατούσε, έχασε την ψυχραιμία της και κατά τη διάρκεια ενός καβγά, του έριξε βιτριόλι στο πρόσωπο με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να οδηγηθεί στη φυλακή.

Έκτοτε στιγματίστηκε για πάντα στο χωριό της στη Χαλκίδα, διώχθηκε από την οικογένεια της και αναγκάστηκε να μετακομίσει στην Αθήνα. «Φεύγω, αλλά μια μέρα θα γυρίσω μεγάλη και τρανή», είπε στους γονείς της.

Η Σωτηρία Μπέλλου στην κηδεία του Βασίλη Τσιτσάνη

Μετά την κατοχή, η Μπέλλου τραγουδούσε με την κιθάρα της στην ταβέρνα του Καλλέργη στα Εξάρχεια, όπου την άκουσε ο Κίμων Καπετανάκης, συγγραφέας και φίλος του Βασίλη Τσιτσάνη. Η φωνή της τον εντυπωσίασε και της υποσχέθηκε να τη συστήσει στον συνθέτη, ο οποίος ήταν ήδη σημαντικό όνομα στο ρεμπέτικο τραγούδι. Ο Τσιτσάνης αντιλήφθηκε αμέσως το μεγάλο ταλέντο της. Σύντομα μπήκαν για ηχογράφηση που εκείνη την εποχή αποτελούσε κάτι παραπάνω από όνειρο για χιλιάδες ερμηνεύτριες. Αποκορύφωμα της συνεργασίας τους υπήρξε το τραγούδι «Συννεφιασμένη Κυριακή» που απογείωσε την καριέρα της.


Μεταξύ άλλων, συνεργάστηκε με τους Δημήτρη Γκόγκο (Μπαγιαντέρα), Γιάννη Μαρκόπουλο, Σταύρο Ξαρχάκο, Μανώλη Χιώτη, Γιώργο Μητσάκη, Διονύση Σαββόπουλο, Ηλία Ανδριόπουλο και Δήμο Μούτση.

Η Σωτηρία Μπέλλου κατά την περίοδο της νοσηλείας της στο Νοσοκομείο Σωτηρία

Έχασε στα ζάρια όλη την περιουσία της, αναγκάστηκε να πουλήσει ό,τι απέμεινε για να ζήσει, χτυπήθηκε από καρκίνο στο λάρυγγα, τους τελευταίους μήνες της ζωής της έχασε τη φωνή της και άφησε την τελευταία της πνοή στο Νοσοκομείο Μεταξά στις 27 Αυγούστου του 1997 σε ηλικία 76 ετών.

Η επιστήθια φίλη και μετέπειτα κληρονόμος της, Ζωρζέτ Παναγιώτη, έχει αποκαλύψει στο παρελθόν το μεγάλο παράπονο της ρεμπέτισσας: «Η Σωτηρία έφυγε από τη ζωή με έναν καημό και αυτός δεν ήταν άλλος από το παιδί της, που όσο κι αν προσπάθησε δεν κατάφερε ποτέ να το βρει. Όπως μου είχε πει, είχε μείνει έγκυος και όταν γέννησε της είπαν ότι το μωρό της είχε πεθάνει. Όμως ανακάλυψε την αλήθεια, που ήταν ότι οι ιδικοί της άνθρωποι αποφάσισαν να το δώσουν για υιοθεσία. Αυτό την πονούσε και την πλήγωνε. Ως το τέλος αναζητούσε συνεχώς το παιδί αυτό».

Σήμερα θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες ερμηνεύτριες του ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού, αλλά και γενικότερα της ελληνικής μουσικής σκηνής.

από Μαρία Ιωαννάτου