Αρχική > Μουσική > Πέτρος Παπαμιχαήλ: Ένας χαρισματικός μουσικός που θέλει να ζωντανέψει το «Πεθαμένο Όνειρο»

Πέτρος Παπαμιχαήλ: Ένας χαρισματικός μουσικός που θέλει να ζωντανέψει το «Πεθαμένο Όνειρο»

Στα live του η αστείρευτη ενέργειά του «σαρώνει» τη σκηνή, ενώ με την ιδιαίτερη φωνή του αφήνει το αποτύπωμά του στο κάθε τραγούδι και το κάνει απολύτως «δικό του».  Δύο πράγματα που αντιλαμβάνεται κανείς, όταν ακούει από κοντά τον Πέτρο Παπαμιχαήλ.

Είναι 34 ετών αλλά στο ενεργητικό του μετρά πολύ σημαντικές συνεργασίες, με μεγάλα ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής, όπως οι Χαΐνηδες, ο Γιάννης Χαρούλης, ο Γιάννης Ζουγανέλης και πολλοί άλλοι.

Πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε και ο πρώτος του προσωπικός δίσκος με τίτλο «Γράμμα στη φαντασία»,  ο οποίος περιλαμβάνει επτά ξεχωριστά κομμάτια, εκ των οποίων και μία διασκευή, το καθένα με τη δική του «προσωπικότητα».

Μαζί με την κυκλοφορία του άλμπουμ, έκανε πρεμιέρα και το βίντεο κλιπ του τραγουδιού «Πεθαμένο Όνειρο», ένα από τα κομμάτια που αγαπά ιδιαίτερα ο κόσμος στα live του. Παρά το γεγονός ότι ο στίχος θα μπορούσε να θεωρηθεί απαισιόδοξος, η ξεσηκωτική μουσική του, αλλά και το «κρυμμένο» μήνυμα κάνει την ανατροπή.

Με αφορμή την κυκλοφορία του άλμπουμ, αλλά και του βίντεο κλιπ ο Πέτρος Παπαμιχαήλ, μάς μίλησε για όλα: για το δίσκο, την έμπνευσή του, την επικρατούσα κατάσταση στο χώρο της μουσικής δεδομένων και των συνθηκών που έχει διαμορφώσει η πανδημία του κορωνοϊού, για τα μελλοντικά του σχέδια, αλλά και το… δικό του όνειρο.

«Έγραψα το Πεθαμένο Όνειρο όταν ήμουν φοιτητής»

Όπως μάς είπε ο Πέτρος, το κομμάτι αυτό είναι το αγαπημένο του κόσμου στα live. «Το έγραψα, όταν ήμουν φοιτητής. Είχα έρθει στην Αθήνα για μία πορεία. Νομίζω ήταν τότε με τα γεγονότα της Marfin. Έβλεπα τους ανθρώπους στην πορεία που πάλευαν για κάτι. Άλλοι πάλι φαίνονταν να μην ξέρουν γιατί παλεύουν. Οι στίχοι μού βγήκαν στο “μπαμ” που λέμε. Για τη μουσική χρειάστηκα περισσότερο χρόνο», σημείωσε.

«Ήμουν επαναστάτης στα φοιτητικά μου χρόνια. Έζησα τις καταλήψεις, το άρθρο 16. Σπούδασα στην Κρήτη κι εκεί υπήρχε αυτό το “επαναστατικό” στοιχείο. Εκεί μου δόθηκε η αφορμή, αλλά και η εμπειρία όλων αυτών των χρόνων. Οι ειδήσεις, η κρίση, τα μνημόνια, τα πάντα».

«Οι Σχολαρχαίοι και οι Κοτζάμ»

Ο Πέτρος Παπαμιχαήλ έκανε τα πρώτα του βήματα με τις μπάντες του, τους «Σχολαρχαίους» και τους «Κοτζάμ». Όταν τον ρώτησα «πώς και ονομάστηκε η μπάντα Κοτζάμ», η απάντηση ήταν λίγο πολύ απρόσμενη: «Οι Κοτζάμ ήταν μία ροκ – funky μπάντα. Ήθελα να συνδυάσω το jamming με κάτι ιδεώδες… Έτσι βγήκε το Κοτζάμ. Επίσης, τότε βρισκόμουν στην Κρήτη και ήθελα μέσα από μία τουρκική λέξη να περάσω το μήνυμα προς όλους ότι η μουσική δεν γνωρίζει σύνορα».

Αυτόν τον καιρό έχει επιλέξει ένα σόλο μονοπάτι με ένα εξαιρετικό μουσικό team μαζί του, αποτελούμενο από νέα παιδιά που το καθένα έχει να δώσει κάτι διαφορετικό και συνάμα ιδιαίτερο στη μουσική ταυτότητα της ομάδας.

«Ο Ορέστης για παράδειγμα με το βιολί είναι μία ροκ φιγούρα, ο Αλέξανδρος με την κιθάρα του είναι ένας μουσικός με άποψη. Τα κορίτσια με τα πνευστά είναι εκπληκτικά. Ο Βαγγέλης είναι ένας πολύ στιβαρός μουσικός και αποπνέει σιγουριά, ενώ ο Αντώνης είναι ένας πολύ δυναμικός ντράμερ. Αυτό έψαχνα… Μετά από κάθε live καθόμαστε και μιλάμε, κάνουμε πλάκα», επισημαίνει.

Η μουσική στα χρόνια του covid-19

H κουβέντα μας δεν άργησε να φτάσει και στο θέμα που «καίει» όλον τον καλλιτεχνικό κόσμο, και όχι μόνο. Οι καλλιτέχνες όμως είναι μία από τις ομάδες ανθρώπων που ο κορωνοϊός τούς έχει «λυγίσει».

«Αυτή τη στιγμή εμφανίζομαι κάθε Τετάρτη και Σάββατο στο Καφενείο 111, στο Μοναστηράκι. Όσο ακόμη ο καιρός είναι καλός, κάθονται όλοι έξω κι εμείς παίζουμε μέσα σε ένα άδειο μαγαζί», τονίζει ο Πέτρος.

Για το τι μέλλει γενέσθαι σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία για τις μουσικές σκηνές, ο Πέτρος Παπαμιχαήλ επισημαίνει ότι «υπάρχει ευθύνη από το κράτος κυρίως. Τα μεγάλα μαγαζιά, μουσικές σκηνές, μπουζούκια σίγουρα θα επιλέξουν μεγάλα ονόματα που θα κάνουν ταμείο. Είναι απόλυτα λογικό και το σέβομαι. Αυτό που με προβληματίζει σε μεγάλο βαθμό είναι το γεγονός ότι τα live γίνονται τώρα περισσότερο ψηφιακά».

«Πλέον είναι εξοντωτικό, είναι δύσκολο. Ένας μουσικός του βεληνεκούς μου επιβίωνε με τη μουσική. Τώρα δεν μπορεί να επιβιώσει. Εκεί έχει ευθύνη και το κράτος, και οι καταστηματάρχες. Δεν θα την επιρρίψω όμως επί της ουσίας την ευθύνη, όμως θα πρέπει και οι μεγάλοι καλλιτέχνες να βοηθήσουν με τον δικό τους τρόπο», προσθέτει.

Αναφερόμενος στον δύσκολο χειμώνα που έρχεται, αναφέρει; «Μπορούσα να έχω κλείσει 5-6 live τον Δεκέμβριο για να παρουσιάσω και το δίσκο. Από την άλλη σκέφτεσαι πόσο θα βγει ο κόσμος Δεκέμβρη μήνα και (σσ. υπό αυτές τις συνθήκες), και γιατί να έρθει σε μένα και να μην πάει σε έναν πιο γνωστό καλλιτέχνη που θα τραγουδάει πχ στο Σταυρό του Νότου».

«Η μουσική έχει γίνει μία μεγαλοαστική υπόθεση»

Κοινωνιολόγος, γαρ, ο Πέτρος Παπαμιχαήλ έδωσε και μία άλλη διάσταση στην μουσική.

«Πλέον η μουσική έχει γίνει μία μεγαλοαστική υπόθεση. Όταν είσαι μουσικός παίζεις για την ψυχή σου. Δεν παίζω για να γίνω γνωστός, αλλά σού τη σπάει που δεν σου δίνεται η δυνατότητα να δεις αν ο κόσμος σε γουστάρει ή όχι», αναφέρει.

Και συμπληρώνει: «Έχω σπουδάσει κοινωνιολογία, η οποία μου άλλαξε το μυαλό. Με βοήθησε να γράψω στίχους. Και λόγω αυτού του κοινωνικού στίχου, παίζω για τον κόσμο γύρω μου».

«Επέλεξα αυτή τη χρονική συγκυρία για την κυλοφορία του άλμπουμ μου, που δεν γίνονται live, ακριβώς για να δώσω κίνητρο στον κόσμο να ψάξει το μήνυμα που θα του δώσει ελπίδα», λέει ο Πέτρος Παπαμιχαήλ.

Τα επόμενα σχέδια

Όσον αφορά το μέλλον, ο Πέτρος Παπαμιχαήλ έχει ήδη πράγματα στα σκαριά, ενώ μάς αποκάλυψε και το δικό του όνειρο.

«Σχεδόν ο επόμενος δίσκος είναι έτοιμος και ελπίζω να τελειώσει όλη αυτή η φάση και να παίξουμε. Αυτό που τώρα θα έλεγα ότι είναι το όνειρό μου, το απόλυτο όνειρό μου, είναι να παίξω ζωντανά το ομώνυμα τραγούδι του δίσκου μου που κυκλοφόρησε τώρα, το “Γράμμα στη Φαντασία”. Συμμετέχει μία gospel χορωδία, HPGC αποτελούμενη από 11 χαρισματικά παιδιά, με τη συμμετοχή στα φωνητικά και τον συντονισμό της εκπληκτικής Faith Ehre. Είναι ένα ελληνικό soul κομμάτι και θα ήθελα να το παίξω live στο πιάνο. Να βγουν και τα παιδιά στη σκηνή. Αν έχω αυτή τη στιγμή ένα όνειρο, είναι αυτό», μάς λέει με χαμόγελο.