Αρχική > Μουσική > Πέννυ Μπαλτατζή, τελικά τα όνειρα αναβάλλονται;

Πέννυ Μπαλτατζή, τελικά τα όνειρα αναβάλλονται;

Είναι έξτρα ταλαντούχα και δεν αναβάλλει τα όνειρά της. Τουναντίον, ακόμη και εν μέσω πανδημίας δε δίστασε να κάνει crowd funding καμπάνια προκειμένου να συγκεντρώσει το ποσό που απαιτείται για την παραγωγή και παρουσίαση του «ιδανικού» μουσικού άλμπουμ! Ο λόγος για τη Πέννυ Μπαλτατζή που πρόσφατα κυκλοφόρησε το video clip του νέου της τραγουδιού «Ο Κόσμος Ένα Πάρτυ», ενώ στις 31 Αυγούστου θα τη δούμε στην Τεχνόπολη στη συναυλία των 11.

Εμείς είχαμε μαζί της μία εφ όλης της ύλης συνέντευξη.

Τι είναι αυτό που σας έκανε να ασχοληθείτε επαγγελματικά με τη μουσική; Και τι είναι αυτό που σας κάνει να επιμένετε ακόμη και σήμερα όπου το να είσαι καλλιτέχνης μοιάζει περισσότερο με άλμα ακροβάτη στο κενό, παρά με «δουλειά»;

Η αλήθεια είναι ότι ξεκίνησα να δουλεύω επαγγελματικά ως μουσικός και τραγουδίστρια, πριν καν το συνειδητοποιήσω. Από τη χαρά και τον παρορμητισμό μου, είπα ναι σε μια πρόταση που μου έγινε όταν ήμουν 16 χρονών, γιατί αυτό ήξερα και αγαπούσα να κάνω. ‘Ηταν σαν παιχνίδι για μένα, δεν ήταν κάτι που το αντιμετώπιζα εξαρχής επαγγελματικά. Αυτό που με κάνει να επιμένω, είναι αυτό που νιώθω ότι εισπράττει ο κόσμος και το μοιράζεται μαζί μου. Κατά τα άλλα, έχουν υπάρξει πολλές φορές που έχω απογοητευθεί και αποθαρρυνθεί από τις συνθήκες με τις οποίες αναγκαζόμαστε πολλές φορές να κάνουμε τη δουλειά μας, τη βιομηχανία της μουσικής που στην Ελλάδα είναι σχεδόν ανύπαρκτη και όλα τα υπόλοιπα που συμβαίνουν… Επιμένω όμως γιατί μου δίνει κουράγιο αυτή η αλληλεπίδραση με τον κόσμο – η χαρά που δείχνουν να παίρνουν με κάνει να θέλω να συνεχίζω.

Πρώτες μουσικές αναμνήσεις; Πρώτο τραγούδι που σιγοψιθυρίσατε;

‘Εχω πολλά να θυμάμαι, γιατί το σπίτι μου ήταν πάντα γεμάτο από μουσική. Το πρώτο τραγούδι που σιγοψιθύρισα ήταν το “Η αγάπη μας” (Μαρινέλλα), μια διαφήμιση (“τώρα το νέο Azax με άρωμα ρεμόνι” – έτσι έλεγα!), και διάφορα άλλα παιδικά που έβλεπα και τραγουδούσα.

Πώς είστε την περίοδο αυτή; Τι ετοιμάζετε για το καλοκαίρι;

Αυτό τον καιρό, συγκεκριμένα τους 2 τελευταίους μήνες, τρέχω μια καμπάνια crowd funding, με τίτλο “Τα ‘Ονειρα Δεν Αναβάλλονται”, με στόχο να συγκεντρωθούν τα χρήματα που απαιτούνται για την παραγωγή, με τους όρους που έχω στο μυαλό μου και χωρίς καμία έκπτωση, του επόμενου δίσκου μου. Παράλληλα, προσπαθώ να κλείσω κάποιες συναυλίες, αλλά είναι δύσκολο, γιατί ενώ έχει δοθεί εδώ και καιρό το πράσινο φως, οι περισσότεροι διστάζουν να αναλάβουν την αστική ευθύνη και εννοείται ότι παράλληλα γίνονται τεράστια παζάρια για τα μεροκάματα… Κάνω λοιπόν μια προσπάθεια να μπορέσω να στηρίξω την ομάδα των συνεργατών μου και τον εαυτό μου, φυσικά. Επίσης, να πω ότι απολαμβάνω το τραγούδι “Πλούτος” που έδωσα στον ‘Αγγελο Ανδριανό, ο οποίος νιώθω ότι θα πάει πολύ καλά, και του αξίζει, γιατί είναι ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης και άνθρωπος. Τέλος, είμαι στη φάση που στήνω το πως θα φτιαχτεί ο δίσκος, με τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν ως τη λήξη της καμπάνιας, ώστε να είμαι έτοιμη τον Οκτώβρη που θα μπούμε στο στούντιο, και να γίνουν όλα σωστά.

Πόσο σας επηρέασε η περίοδος αυτή της πανδημίας του κορωνοϊού;

Δεν μπορώ να πω ότι με επηρέασε αρνητικά γιατί μου έδωσε την πολύτιμη ευκαιρία να περάσω χρόνο με το παιδάκι μου και τον σύζυγό μου, κάτι που ομολογώ ότι απόλαυσα. Στο σπίτι μας, με τα ζώα μας, την Σελήνα και τον Λιάκο, φτιάξαμε το μπαλκόνι μας, φυτέψαμε λουλούδια, καθαρίσαμε, κάναμε αλλαγές, δημιουργήσαμε, προσωπικά έγραψα πολλή μουσική, οπότε ήταν όλα πολύ ωραία. Τότε ήταν που μου ήρθε και η ιδέα να προχωρήσω με το crowdfunding. ‘Ηταν, φυσικά, μια περίοδος ιδιαίτερα αποκαλυπτική, για όλους, αλλά και για μένα, γιατί συνειδητοποίησα ότι τώρα είναι η στιγμή για καινούργιες προτάσεις, φρέσκιες ιδέες και νέα ξεκινήματα.

Αισθανθήκατε προστατευμένη από την Πολιτεία ως καλλιτέχνιδα; Πώς κρίνετε τις αντιδράσεις των σωματείων;

Φυσικά και όχι. Δεν μπορώ να πω ότι ένιωσα προστατευμένη. Αν και είμαι ανάμεσα σε αυτούς που πήραν το επίδομα, μη νομίζει κανείς πως αυτό είναι αρκετό! Αν σκεφτείτε ότι έχω, όπως και οι περισσότεροι από μας, να δουλέψω από τα τέλη του Φεβρουαρίου (άλλοι δεν είχαν καν αυτή την τύχη), τόσους μήνες, που τα έξοδα τρέχουν, το επίδομα δεν ήταν σε καμία περίπτωση αρκετό. Από την άλλη, θεωρώ ότι αυτό πρέπει να μας γίνει μάθημα, γιατί έχουμε βάλει κι εμείς το χέρι μας για όλη αυτή την κακοποίηση που υφίσταται ο κλάδος μας. Αντί να σκεφτόμαστε το μέλλον, είχαμε στο μυαλό μας πως θα κερδίσουμε στο παρόν και αυτό δεν είναι πολύ σοφό… ‘Αρα ήταν ένα ταρακούνημα όλο αυτό. Προσωπικά λέω ναι στη διαμαρτυρία, τις διαδηλώσεις και την εξέγερση στην αδικία, αλλά σίγουρα χρειαζόμαστε και μια πρόταση. Μια πρόταση ρεαλιστική και με πλάνο, με στρατηγική. Θα ήθελα πολύ να το δω αυτό. Και αν συμβεί, θα είμαι από τους πρώτους που θα τρέξουν να το υποστηρίξουν και θα βρεθώ δίπλα στους συναδέλφους μου.

Πώς προέκυψε η ιδέα αυτή του crowdfunding;

Ως ιδέα υπήρχε πολύ καιρό στο μυαλό μου από το 2011, αλλά δεν είχα νιώσει έτοιμη και δεν είχε ωριμάσει μέσα μου ώστε να την κάνω πράξη. ‘Ισως έψαχνα την κατάλληλη στιγμή, για να έρθει να εδραιωθεί στο μυαλό μου, να οργανωθεί και να βρει το σωστό χώρο για να γίνει πράξη. Με τον εγκλεισμό, δημιουργήθηκε και αυτός ο χώρος, να σκεφτώ τον εαυτό μου σε νέα πράγματα, σε νέα σχήματα. Ξέρω ότι ακούγεται λίγο οξύμωρο, αλλά όταν σου επιβάλλεται ένας τρόπος να ζήσεις και τέρμα, αυτό είναι, όπως μας συνέβη τις μέρες αυτές, με κάποιο τρόπο μπαίνεις στη διαδικασία να αναζητήσεις ανοιχτούς ορίζοντες μέσα σου. Προσπαθείς να βρεις χώρο αλλού, και να βάλεις τη φαντασία σου να δουλέψει. Πολλές φορές, η απόλυτη ελευθερία δεν μας κάνει καλό (γέλια)! Είναι στην αντίθετη κατάσταση που προκύπτει η έμπνευση και τα νέα ερεθίσματα. Ως αντίδραση στην έλλειψη της ελευθερίας κινήσεων, μπαίνουν μπροστά άλλες δημιουργικές δυνάμεις. Και ειλικρινά νιώθω τυχερή που λειτούργησε έτσι ο εγκέφαλός μου.

Τι θεωρείται ως το “ιδανικό” μουσικό άλμπουμ;

Αυτό που θα φτιαχτεί χωρίς έκπτωση, σε κανένα σημείο! Ούτε στους μουσικούς με τους οποίους θα συνεργαστείς, ούτε στα τραγούδια που θα επιλέξεις, ούτε στο οικονομικό… Που μπορείς να πεις “θα το κάνω όπως ακριβώς θέλω”, για να βγει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Το πρώτο πράγμα που μετράει για μένα είναι να μπορείς να το απολαύσεις με όλο σου το είναι, συνεργαζόμενος με τους ανθρώπους που πραγματικά εκτιμάς, και να είναι η χαρά της μοιρασιάς αυτής τόσο μεγάλη που να ξεχειλίζουν όλοι από αυτήν.

Τελικά τα όνειρα αναβάλλονται;

Πολλές φορές χρειάζεται να αναβληθούν, το σημαντικό όμως είναι να μη ματαιώνονται. Ιδανικά, θα ήθελα να μην “σκοτώνουμε” τα όνειρά μας, να μην τα αφήνουμε να κοιμούνται για πάντα. Στα πολύ δύσκολα, όταν όλα μοιάζουν ακινητοποιημένα, τότε είναι που τα πάντα είναι δυνατά. Γιατί είναι αυτές τις στιγμές, όταν δεν έχεις τίποτα να χάσεις, που μπορείς να τα ρισκάρεις όλα για όλα και κάπως έτσι να ανοίξουν πόρτες και να βρεθούν λύσεις που δεν μπορούσες καν να φανταστείς.

Πόσο εύκολο είναι να ζήσει κανείς από τη μουσική σήμερα;

Ξεκάθαρα σας λέω ότι δε ζεις από τη μουσική. Μόνο αν μπορείς να διαχωρίσεις μέσα στο μυαλό σου ποιο κομμάτι της μουσικής σου δίνει δουλειά, και ποιο κομμάτι της μουσικής σου δίνει τη χαρά της δημιουργίας. Και στις δυο περιπτώσεις μουσική παίζεις και τραγουδάς, αλλά στη μια αφήνεις λίγο πιο πίσω τις δικές σου ανάγκες και αναζητήσεις, και παίζεις τραγούδια για να διασκεδάσεις τον κόσμο (ας πούμε σε ένα εταιρικό event ή σε έναν γάμο, που είναι κάτι που εγώ έχω κάνει αρκετά, για βιοπορισμό), ενώ στην άλλη επενδύεις στα live σου και τα προσωπικά σου καλλιτεχνικά σχέδια, κι εκεί είναι που δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό.

Τι είναι αυτό που σας πεισμώνει και δεν παραδίδετε τα «όπλα»;

Η ίδια η ζωή. Το ότι είμαι ζωντανή, είμαι εδώ. Και θέλω να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ, και θέλω να το ευχαριστηθώ κι εγώ και οι άλλοι, γιατί η ζωή είναι μικρή… Τώρα πια και το ότι έχω ένα παιδάκι, στο οποίο θέλω να δώσω το καλύτερο παράδειγμα, είναι σαφώς κάτι που με πεισμώνει ακόμη περισσότερο, αν και έτσι ήμουν και πριν τον ερχομό του. Και φυσικά το ότι έχω δίπλα μου έναν άνθρωπο πολύ γλυκό και δημιουργικό, που μου δίνει συνεχώς κουράγιο να συνεχίζω. Τίποτα δεν είναι πιο δυνατό από την καινούργια μέρα, όταν ξυπνάμε και βλέπουμε ξανά τον ήλιο να ανατέλλει.

Πώς βλέπετε στο εξής το μέλλον των μουσικών σκηνών; Θα ζήσουμε μια νέα κανονικότητα;

Πιστεύω πως αυτός ο ιός είναι το τέλος μιας εποχής και η αρχή μιας νέας. Για κάποιο καιρό θα είναι σίγουρα πιο πειραματικά τα πράγματα. Δεν γνωρίζω πως θα είναι η νέα κανονικότητα που θα ζήσουμε, αλλά είμαι εδώ για να τη βιώσω, να προσαρμοστώ σε αυτό που θα έρθει και να κάνω ό,τι μπορώ για να είναι πιο διαχειρίσιμη και για μένα και για όλους γύρω μου. Αλλά και πιο ανθρώπινη. Θα χαρώ πολύ αν συμβεί αυτό.