Το ραντεβού δόθηκε στις 6 το απόγευμα στο 1ο Γενικό Λύκειο Παπάγου. Βρέθηκα στο προαύλιο ενός σχολείου μετά από αρκετά χρόνια, όχι για να παρακολουθήσω μάθημα, αλλά για να συναντήσω την Πέγκυ Τρικαλιώτη στις πρόβες της παράστασης Προμηθέας Δεσμώτης, που πρόκειται να ξεκινήσει το ταξίδι της ανά την Ελλάδα από την Επίδαυρο στις 9 και 10 Αυγούστου. Τη βρήκα να με περιμένει σε μία από τις αίθουσες που είχε μετρατραπεί σε αυτοσχέδιο καμαρίνι και να προετοιμάζεται. Ξεκίνησε αμέσως να μου μιλάει για τις πρόβες, κάνοντάς με να νιώσω τόσο άνετα λες και γνωριζόμασταν χρόνια!



«Αυτή η περίοδος για όλους εμάς, τους ηθοποιούς και τους συντελεστές της παράστασης, έχει πολύ τρέξιμο. Έχουμε ο καθένας την προσωπική ζωή του, τα παιδιά του… Είναι πάρα πολλές οι ώρες που ερχόμαστε εδώ για να κάνουμε πρόβα, ώστε αυτό που έχουμε φτιάξει να το τελειοποιήσουμε. Αυτή την περίοδο το μόνο πράγμα που σκεφτόμαστε όλοι είναι οι ρόλοι μας. Υπάρχει χαρά, υπάρχει αδημονία, συγκίνηση, άγχος, δέος γι’ αυτό που έρχεται».

Πάνω στην ώρα που θα τη ρωτούσα για τη συνεργασία της με τον Σταύρο Τσακίρη που υπογράφει τη σκηνοθεσία της παράστασης, η πόρτα ανοίγει και εμφανίζεται μπροστά μας! Καλοσυνάτος, ευδιάθετος και γεμάτος όρεξη για δουλειά, ξεκινά να μιλάει για την Πέγκυ Τρικαλιώτη και στα μάτια των δύο μπορείς να διακρίνεις την εκτίμηση και τον σεβασμό που τρέφουν ο ένας για τον άλλον.

«Η Πέγκυ είναι ένα πλούσιο και πηγαίο ταλέντο. Δεν είναι από τους ανθρώπους που έγιναν ηθοποιοί γιατί το αποφάσισαν. Είχε αποφασιστεί από τη μοίρα της να γίνει ηθοποιός, να γίνει καλλιτέχνης. Με το που εμφανίστηκε η Πέγκυ είχε μια εκρηκτική πορεία. Την επόμενη μέρα την ήξεραν όλοι, όλοι ήθελαν να συνεργαστούν μαζί της. Αυτή τη στιγμή και η ίδια σαν άνθρωπος το δηλώνει με κάθε τρόπο, ότι θέλει να περάσει πια στην ωριμότητα, στους μεγάλους ρόλους, τους κλασικούς ρόλους. Αυτοί οι ρόλοι έχουν τους κανόνες και τη δυναμική τους. Οπότε για να συναντηθούν αυτά τα δύο ποτάμια, το ταλέντο της Πέγκυς και το μεγάλο θέατρο, πρέπει και τα δύο να χειραγωγηθούν. Πιστέψτε με, θα ασχολείστε για πολλά χρόνια με την Πέγκυ Τρικαλιώτη».


«Έχω ανάγκη να ξεκλειδώσω ένα άλλο κομμάτι του εαυτού μου»

«Η αλήθεια είναι πάντως ότι λίγο πριν συναντηθώ με τον Σταύρο και αυτό το κείμενο, έχοντας παίξει σπουδαίους ρόλους τα τελευταία χρόνια, ένιωθα ότι χρειάζομαι έναν καινούργιο τρόπο να αντιμετωπίζω τα πράγματα. Ο παλιός, ο δικός μου, ήταν σαν να έχει φτάσει σε ταβάνι και είχα ανάγκη να ξεκλειδώσω ένα άλλο κομμάτι του εαυτού μου, το οποίο θα με φέρει σε σύνδεση με τους ρόλους, κρατώντας αυτά τα θετικά που έχω, αλλά με έναν άλλο τρόπο, πιο ήσυχο τρόπο», συμπληρώνει από την πλευρά της η ηθοποιός.

Ένας από τους λόγους που δεν πρέπει να χάσει κανείς την παράσταση, είναι και η παρουσία της διεθνούς φήμης ελληνικής καταγωγής ηθοποιού Kathryn Hunter, η οποία αποδέχτηκε την πρόσκληση του Σταύρου Τσακίρη να ερμηνεύσει τον ρόλο του Προμηθέα Δεσμώτη -ερμηνεύεται για πρώτη φορά παγκοσμίως από γυναίκα ηθοποιό. Τι έχει διδαχθεί η Πέγκυ Τρικαλιώτη από την καθημερινή συναναστροφή μαζί της;

Στις πρόβες για τον «Προμηθέα Δεσμώτη» με την Kathryn Hunter

«Η Kathryn Hunter είναι νομίζω δείγμα για το πώς θα έπρεπε να είναι οι άνθρωποι γενικότερα και οι καλλιτέχνες άνθρωποι. Είναι πολύ αφοσιωμένη σε αυτό που κάνει. Είναι η απόλυτη μαθήτρια γιατί το θεάτρο είναι μία εφ’ όρου ζωής μαθητεία. Κάθε φορά έχεις νέα κείμενα να αντιμετωπίσεις, να μάθεις καινούργια πράγματα και να βρίσκεις καινούργιους δρόμους. Είναι λοιπόν το απόλυτο δείγμα του καλλιτέχνη για μένα. Είναι ένας άνθρωπος που με όλο το είναι της δείχνει ότι όσο ψηλά κι αν την έχουμε, όσα βραβεία κι αν έχει πάρει, όσο κι αν την έχουν χειροκροτήσει, στην πραγματικότητα αυτή η γυναίκα ακόμα μαθαίνει. Είναι φοβερά ταπεινή, είμαι ευγνώμων που είμαι δίπλα της».

Πείτε μας δυο λόγια για την Ιώ που υποδύστε στην παράσταση. Πώς συμβάλλει από την πλευρά της στην εξέλιξη της υπόθεσης του έργου;

«Η Ιώ είναι ένα πλάσμα που βρίσκεται στον αντίποδα του Προμηθέα και οι μοίρες τους είναι απόλυτα δεμένες – αυτό το μαθαίνουμε στη διάρκεια του έργου. Είναι ο μοναδικός γυναικείος ρόλος στο έργο και είναι και η μοναδική θνητή. Ιώ και Προμηθέας βρίσκονται και οι δύο κάτω από την κυριαρχία και την εκδικητικότητα του Δία. Τιμωρούνται και βασανίζονται. Ο Προμηθέας με το να είναι ακινητοποιημένος σε έναν βράχο, και η Ιώ με το να μην μπορεί ποτέ να σταματήσει να προχωράει. Έχουν δηλαδή τα ακριβώς αντίθετα μαρτύρια. Η διαφορά τους είναι είναι ότι εκείνη είναι θνητή και κάποια μέρα θα πεθάνει, ενώ ο Προμηθέας αυτό θα το ζει αιώνια.

Στη διάρκεια του έργου μαθαίνουμε ότι η Ιώ θα γεννήσει ένα παιδί και από αυτό το παιδί μετά από 7-8 γενιές θα προέλθει αυτός που θα σώσει τον Προμηθέα από τα δεσμά του. Αυτός είναι ένας καινούργιος Θεός. Άλλοι τον λένε Ηρακλή, άλλοι λένε ότι είναι ο Θεός κι έχει έρθει ήδη, κατά τον σκηνοθέτη μας Σταύρο Τσακίρη ο Προμηθέας είναι ακόμα δεμένος και δεν έχει γεννηθεί ακόμα αυτός που θα τον λύσει. Άρα οι μοίρες τους είναι αλληλένδετες. Η Ιώ είναι ένα κορίτσι που βασανίζεται από την κατάχρηση της εξουσίας και της δύναμης του θεού Δία. Ένα κορίτσι που βασανίζεται από τον λάθος τρόπο που οι άνθρωποι εξηγούν τη θρησκεία, ένα κορίτσι που δεν έκανε κανένα κακό αλλά όλη η καταστροφή έχει έρθει πάνω της».

Το έργο είναι μια επανάσταση κατά της εξουσίας. Θεωρείτε ότι είναι ένα σύγχρονο έργο, δεδομένης της αγανάκτησης του κόσμου, που φάνηκε και από την μεγάλη αποχή στις πρόσφατες εκλογές;

«Νομίζω ότι αυτοί που δεν πήγαν να ψηφίσουν, δεν το έκαναν από βαρεμάρα αλλά γιατί δεν ήξεραν πραγματικά τι να ψηφίσουν. Δηλαδή υπήρχαν άνθρωποι που μπορεί να είχαν ψηφίσει τον Αλέξη Τσίπρα και να απογοητεύτηκαν από την πορεία του καλώς ή κακώς, δεν θα το κρίνω αυτό, και οι ίδιοι συγχρόνως που δεν ήθελαν να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήθελαν να ψηφίσουν μια δεξιά κυβέρνηση που θα τους επανέφερε στη μνήμη όλα αυτά που πίστευαν ή πιστεύουν ότι φταίνε για την πορεία της Ελλάδας μέχρι τώρα.

Κααταλαβαίνω πάρα πολύ καλά γιατί μπορεί κάποιος να μην ήξερε τι να ψηφίσει, από την άλλη όμως θεωρώ σχεδόν ανήθικο να μην ψηφίζεις. Πρώτα απ’ όλα γιατί ζεις σε μια Δημοκρατία και το θεωρείς δεδομένο ότι σου δίνεται αυτό το δικαίωμα. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν τη δυνατότητα να το κάνουν, οπότε δεν είναι καθόλου δεδομένο. Απο τη στιγμή που ζούμε σε μια Δημοκρατία, οφείλουμε να έχουμε άποψη απέναντι στα πράγματα, οφείλουμε να διαλέγουμε κατά τη γνώμη μου τον μονόφθαλμο απέναντι στους τυφλούς, ακόμα κι αν αυτό δεν σε καλύπτει 100%. Για μένα το να μην πας να ψηφίσεις είναι απαράδεκτο. Δεν μπορείς μετά να γκρινιάξεις για το οτιδήποτε, δεν σου φταίει κανένας».

Είστε από τις πιο ήρεμες παρουσίες στον καλλιτεχνικό χώρο και προτιμάτε να ξεχωρίζετε με τη δουλειά σας. Είστε τόσο ήρεμη και στην προσωπική ζωή σας;

«Έχω δύο πλευρές στη ζωή μου. Είναι η κοινωνική μου ζωή στην πρόβα, δηλαδή με το που μπαίνω στη δουλειά μου τα ξεχνάω όλα, που σπανίως φέρνω τα προσωπικά μου στην πρόβα. Προσπαθώ να τα αφήνω πίσω και κάθε μέρα να μπαίνω με χαρά. Δεν έρχομαι ποτέ με μούτρα στην πρόβα. Πρέπει να έχει συμβεί κάτι πάρα πολύ σοβαρό για να το κάνω. Και είναι και η ζωή μου μέσα στο σπίτι. Εκεί είμαι πολύ χαμηλών τόνων, μπορεί να μην ακούγομαι καθόλου. Ακόμα και ως μητέρα είμαι ήρεμη. Όλοι οι γονείς χάνουν την υπομονή τους κάποια στιγμή. Δεν υπάρχει γονιός που να μην έχει φωνάξει και να μην έχει νιώσει τύψεις αμέσως μετά από αυτό, αλλά προσπαθώ να είμαι ήρεμη».

Έχετε πει παλαιότερα ότι δεν είχατε καμία απολύτως πιθανότητα να αποκτήσετε παιδί. Θα μιλήσετε ποτέ γι’ αυτό στην 7χρονη κόρη σας;

«Θα της μιλήσω αναγκαστικά γιατί γράφεται παντού και θα το μάθει. Θα της πω ακριβώς την ιστορία όπως έγινε, αλλά θα της τονίσω τη δύναμη που χρειάζεται να έχει κανείς απέναντι στα θέλω του. Και καμιά φορά δε σημαίνει ότι αυτό θα μας κάνει πάντα να πετύχουμε τον στόχο μας, αλλά θα μας κάνει να νιώθουμε ότι δεν τα έχουμε παρατήσει. Κι αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Να νιώθεις στο τέλος της μέρας ότι απέτυχα σε κάτι, αλλά τουλάχιστον προσπάθησα. Όταν δεν έχεις δράσει, όταν δεν έχεις παλέψει για άτι, δεν έχεις κανένα λόγο μετά να παραπονιέσαι για το οτιδήποτε. Κι αυτό δεν σημαίνει ότι πάντα θα κερδίζουμε. Μπορεί και πολύ συχνά να χάνουμε».

Δεν σας βλέπουμε στην τηλεόραση από επιλογή σας. Υπό ποιες συνθήκες θα λέγατε ναι σε μια πρόταση για κάποια τηλεοπτική σειρά;

«Το κριτήριο είναι να μου αρέσουν οι συντελεστές, να μου αρέσει το σενάριο. Είναι πολύ σημαντικό αυτό για μένα. Θα το κάνω επίσης αν χρειαστώ χρήματα. Και σε αυτή την περίπτωση θα μπορούσα να πω ναι σε κάτι που μπορεί να μη με καλύπτε 100%, αλλά αν δεν είχε να ζήσει το παιδί μου δεν θα το σκεφτόμουν καν. Μέχρι τώρα δεν έχει έρθει η πρόταση που ανταποκρίνεται στα θέλω μου».

Η Πέγκυ Τρικαλιώτη με τον σύζυγό της, Θανάση Δόση

Το καλοκαίρι θα σας βρει στην περιοδεία, κάτι που θα σας κρατήσει μακριά από την οικογένειά σας. Πόσο υποστηρικτικός είναι ο σύζυγός σας στο θέμα της δουλειάς σας;

«Φέτος το καλοκαίρι θα είμαι μόνη μου γιατί ο Θανάσης και η Φραντζέσκα θα είναι κάπου και θα κάνουν μπάνια. Ο σύζυγός μου είναι 100% υποστηρικτικός. Δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο. Στέκεται εκεί βράχος. Νιώθω μεγάλη ευγνωμοσύνη απέναντι στον Θανάση, γιατί δεν έχει προσπαθήσει ούτε δευτερόλεπτο να με αλλάξει από αυτό που είμαι και νομίζω ότι αυτό είναι τελικά που δένει τα ζευγάρια και που τα κάνει να αντέχουν στον χρόνο. Μακάρι να αντέξουμε πολλά χρόνια μαζί με τον Θανάση, δείχνει ότι είναι πολύ πιθανό να τα καταφέρουμε επειδή έχουμε αυτό το βασικό. Δεν προσπαθούμε ο ένας να αλλάξει τον άλλον».

Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας σε δέκα χρόνια από τώρα, είτε σε προσωπικό επίπεδο είτε σε επαγγελματικό; Υπάρχει κάποιος ρόλος που ονειρεύεστε να ερνημεύσετε;

«Θέλω να ερμηνεύσω πολλούς ρόλους, υπάρχουν πολλά πράγματα που θα ήθελα να κάνω. Ωστόσο, δεν σημαίνει ότι αν δεν τα κάνω δεν θα έχω πετύχει σε αυτό που θέλω. Φαντάζομαι τον εαυτό μου σε δέκα χρόνια να συνεχίσω να παίζω, να είμαι στην Επίδαυρο ή σε οποιαδήποτε άλλη σκηνή. Εύχομαι κι ελπίζω να έχω την υγεία μου εγώ και η οικογένειά μου. Επίσης, θα αποχαιρετώ το παιδί μου εκείνη την εποχή, διότι θα φεύγει για να πάει να ζήσει μόνο του, να σπουδάσει. Θα είναι γύρω στα 17 οπότε θα τελειώνει το σχολείο και θα ετοιμάζεται να φύγει. Θα είναι μια παράξενη φάση για εμένα. Όμως θέλω να φύγει. Εγώ το έκανα, έφυγα, παρόλο που είχα υπέροχους γονείς. Την έχω φέρει στον κόσμο για να είναι ελεύθερη, δεν θα ήθελα να την εγκλωβίσω ούτε δευτερόλεπτο. Και αυτό είναι που θα της δείξω, ότι μόνη της πρέπει να μπορεί να επιβιώνει όπου την πετάνε και να είναι ελεύθερη».

Δείτε εδώ περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση καθώς και το αναλυτικό πρόγραμμα της περιοδείας

από Μαρία Ιωαννάτου