Αρχική > Θέατρο-Χορός > Παναγιώτη Μπουγιούρη θα ήθελες να είσαι γιατρός σήμερα;

Παναγιώτη Μπουγιούρη θα ήθελες να είσαι γιατρός σήμερα;

Αν τίποτα από αυτά που ζούμε τώρα δε συνέβαινε, αν αυτή η παγκόσμια πανδημία του κορωνοϊού ήταν απλώς ένα καταστροφικό σενάριο φαντασίας έτοιμο να λάβει κινηματογραφική υπόσταση, ο Παναγιώτης Μπουγιούρης θα ενσκάρκωνε τον Δόκτωρα Γκλας στο ομώνυμο διαχρονικό αριστούργημα του Γιάλμαρ Σέντερμπεργκ για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο θέατρο Olvio.

Γιατί ένας άνθρωπος που έχει ορκιστεί να σώζει ζωές, υποστηρίζει με σθένος την ευθανασία, τις εκτρώσεις, την αυτοκτονία, την αυτοδικία; Τι είναι αυτό που κάνει έναν γιατρό να αμφισβητεί τον όρκο του Ιπποκράτη και να απαξιώνει τη ζωή; Γιατί μας αφορά η απόφασή του να δολοφονήσει έναν άνθρωπο;

Ερωτήματα που πραγματεύεται το έργο “Δόκτωρ Γκλας”, ένα από τα πιο προκλητικά και εμβληματικά αριστουργήματα της Σκανδιναβικής λογοτεχνίας, γραμμένο το 1905 με τη μορφή ημερολογίου, από τον Σουηδό συγγραφέα Γιάλμαρ Σέντερμπεργκ (Hjalmar Söderberg). Σήμερα, 150 χρόνια από τη γέννησή του, η αίσθηση ανωτερότητας που αισθάνεται ο ήρωάς του έναντι των συνανθρώπων του και το αίσθημα αυτοδικίας που τον διακατέχει παραμένουν αναλλοίωτα και δείχνουν να μας αφορούν πιο πολύ από ποτέ.

Εμείς παρ΄όλο που η παράσταση κατέβηκε λόγω των μέτρων περιορισμού της πανδημίας, είχαμε μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον πρωταγωνιστη της Παναγιώτη Μπουγιούρη.

Πώς βιώνετε τις μέρες αυτές του κορωνοϊού;

Aρκετά δύσκολα, ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία και πιστεύω κανείς δεν ήταν προετοιμασμένος ούτε φανταζόταν ποτέ κάτι τέτοιο, νιώθω όμως πολύ περήφανος για τους συμπολίτες μου για τον τρόπο που το αντιμετωπίζουν όλοι μαζί και στηρίζουν ο ένας τον άλλον, στεναχωριέμαι μόνο για μια μικρή μερίδα συνανθρώπων μου, που αυτοχρίστηκαν χωροφύλακες των υπολοίπων και με διχαστικό λόγο, χρησιμοποιούν την όλη κατάσταση για να αναδειχθούν μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης! Ας είναι! Εγώ εστιάζω στην πλειοψηφία που με συνείδηση και χιούμορ κάνει αυτό που πρέπει!

Ενσαρκώνετε στην παράσταση που – υπό κανονικές συνθήκες- θα παιζόταν τώρα στο Olvio έναν γιατρό, τον Δόκτωρα Γκλας. Θα θέλατε να είστε γιατρός σήμερα;

Ω μα τι καλή ερώτηση! Νομίζω όλοι μας , τέτοιες στιγμές, θα θέλαμε να βρισκόμαστε σε μια θέση από την οποία θα μπορούσαμε να προσφέρουμε με αυταπάρνηση και αυτοθυσία τα μέγιστα! Το ουσιαστικό ερώτημα είναι αν θα ήθελα να είμαι συγκεκριμένα ο Δόκτωρ Γκλας τη σήμερον ημέρα! Ένας γιατρός που στηλιτεύει την υποκρισία γύρω του από όπου κι αν προέρχεται, ακόμη κι από τον ίδιο του τον κλάδο, αυτό όντως θα ήταν δύσκολο!

Μιλήστε μας για την προσωπικότητα του γιατρού Γκλας- ενός θεατρικού ήρωα κυνικού που απαξιώνει τη ζωή. Πώς θα αντιδρούσε σήμερα;

Απαξιώνει τη ζωή όπως έχει εξελιχθεί μέσα από τις υπάρχουσες συμβάσεις! Απαξιώνει την κοινωνία που κρύβεται πίσω από τη μισαλλοδοξία και το συμφέρον αλλά και την υποκρισία όπως σας είπα πριν! Παρ’ολαυτα δείχνει να αγαπάει τη φύση, την ομορφιά, την καλή ζωή αλλά όχι εις βάρος των συνανθρώπων και όχι κοροϊδευοντας τους γύρω του!

Πόσο δύσκολο πιστεύετε πως είναι να παίρνεις απόφαση για το ποιος θα ζήσει;

Ξέρετε εδώ υπάρχει κάτι οξύμωρο, όταν μιλάμε για πόλεμο κανείς δεν αμφισβητεί τα κριτήρια με τα οποία ένα επιτελείο θυσιάζει κυριολεκτικά τους στρατιώτες ή διαλέγει ποιοι θα σκοτωθούν για να δημιουργηθούν αντιπερισπασμοί, όταν όμως μιλάμε για την ιατρική επιστήμη αυτομάτως όλα αλλάζουν, παρ’ όλαυτα εδώ δε μιλάμε για κάποιον τρίτο, αλλά για το αν κάποιος έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για την ίδια του τη ζωή, ειδικά όταν νοσεί και κλινικά δεν υπάρχει ελπίδα!

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνατε την πρώτη μέρα ελεύθερης… μετακίνησης;

Χα! Να πάρω τη μηχανή μου και να φύγω εκτός Αθήνας!

Πιστεύετε πως μέσα σ΄όλο αυτόν τον παραλογισμό, αυτό το σενάριο επιστημονικής φαντασίας που ζούμε, θα μας μείνει κάτι θετικό; Κάτι λίγο πιο ανθρώπινο;

Σίγουρα! Αν και δεν σας κρύβω ότι φοβάμαι για τα αρνητικά! Μην μπερδευτούμε και νομίσουμε ότι ο εχθρός είναι ο διπλανός και όχι ο ιός!