Έγινε ευρέως γνωστή στο κοινό μέσα από τη συμμετοχή της στην επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά «Έλα στη Θεση μου» και ύστερα από δύο χρόνια που ολοκληρώθηκε ο ρόλος της, αποφάσισε να επιστρέψει στο θέατρο με την παράσταση «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη.



Ο λόγος για τη Ντάνη Γιαννακοπούλου που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε στον ρόλο της Χάνι και μας κέρδισε με την υποκριτική της άνεση, την κινησιολογία και με το γενικότερο στήσιμό της.

Η ταλαντούχα ηθοποιός σπούδασε Επικοινωνία και ΜΜΕ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια ταξίδεψε στη Γαλλία για μεταπτυχιακό. Όμως η αγάπη της για το θέατρο την έφερε πίσω στην Ελλάδα για να σπουδάσει υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν. Η Ντάνη Γιαννακοπούλου μίλησε στο Infowoman.gr για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στην ερμηνεία του ρόλου της, τη συνεργασία με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη και το πώς είναι να εργάζεται κανείς ως ηθοποιός στην Ελλάδα του σήμερα.


Τι σε οδήγησε στην υποκριτική; Ήθελες ανέκαθεν να γίνεις ηθοποιός;

Ήθελα από μικρή να γίνω ηθοποιός. Με συναρπάζει το ταξίδι σε διαφορετικούς χρόνους, τόπους και η βαθιά γνωριμία με ανθρώπους – χαρακτήρες.

Έχεις δηλώσει ότι πάντα βρίσκεις κοινά στοιχεία με τους ρόλους που υποδύεσαι. Ποια είναι τα κοινά σου με τη Χάνι;

Αναφερόμουν στη συγγένεια των συμπεριφορών ανάμεσα σε μένα και στο ρόλο. Ποια συνθήκη δηλαδή, θα με έκανε να αντιδράσω με τον ίδιο τρόπο με την ηρωίδα μου. Όσον αφορά στη Χάνι, έχω υπάρξει το ίδιο αθώα και φαινομενικά ανάλαφρη με μία όμως έντονη αίσθηση ανασφάλειας.

Αντιμετώπισες δυσκολίες/προκλήσεις στην ερμηνεία του ρόλου σου και ποιες;

Πάντα αντιμετωπίζω δυσκολίες στην ερμηνεία ενός ρόλου. Είναι ένα ολόκληρο ταξίδι. Τη Χάνι δυσκολεύτηκα να την καταλάβω. Δεν μπορούσα να καταλάβω, πώς ένα πλάσμα που φαίνεται τόσο εξωστρεφές και χαρούμενο συνάμα είναι τόσο βαθιά ταλαιπωρημένο και μόνο. Πώς μπορεί να γελά με παραληρηματικό τρόπο ενώ μέσα της να κλαίει.

Με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη έχετε συνεργαστεί ξανά στη «Ντόλλυ την Προξενήτρα», όπου σκηνοθετούσε. Πώς είναι ως σκηνοθέτης και πώς ως συμπρωταγωνιστής;

Είναι μεγάλη μου χαρά που συνεργάζομαι πάλι με τον Κωνσταντίνο. Είναι γενναιόδωρος και δοτικός και ως ηθοποιός και ως σκηνοθέτης, τόσο που σου επιτρέπει να είσαι ελεύθερος στη σκηνή και να αγγίξεις την ουσιαστική έννοια της δημιουργίας.

Το έργο μιλάει για τις μακροχρόνιες σχέσεις και την οικειότητα που μπορεί να παίξει αρνητικό ρόλο σε αυτές. Είσαι κι εσύ σε μία μακροχρόνια σχέση. Σε έχει φοβίσει αυτό;

Δεν με φοβίζει η οικειότητα που προκύπτει, μπορώ να πω πως την αναζητούσα κιόλας. Με φοβίζει η παράδοση στην οικειότητα κάποιων συμπεριφορών. Με φοβίζει το να σταματήσω να εξελίσσομαι.

Μία από τις ηθοποιούς που θαυμάζεις, έχεις πει σε παλαιότερη συνέντευξη, είναι η Μαρία Πρωτόπαππα, με την οποία φέτος συμπρωταγωνιστείς. Πώς είναι αυτή η εμπειρία;

Με τη Μαρία έχουμε συνεργαστεί στην πρώτη μου επαγγελματική παράσταση, στο «Χαίρε Νύμφη» σε σκηνοθεσία Λ. Κιτσοπούλου. Την θαύμαζα από την πρώτη στιγμή και τη θαυμάζω ακόμα περισσότερο, τώρα που ωριμάζω σκηνικά.

Πώς είναι να είσαι νέος ηθοποιός στην Ελλάδα του 2019;

Ανασφάλεια, άγχος για την επόμενη δουλειά, πίστη στο όνειρο και διεκδίκηση. Έχω την αίσθηση όμως πως τα πράγματα στο χώρο του θεάτρου είναι λίγο πιο ευνοϊκά για τους νέους ηθοποιούς που αποφοιτούν τώρα από μια δραματική σχολή, σε σχέση με το 2013 που αποφοίτησα εγώ.

Τι είναι αυτό που σε συναρπάζει στο θέατρο;

Η επαφή με το θεατρικό κοινό. Αυτή η μυσταγωγικη σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στους ηθοποιούς και το κοινό. Ένα βαθύ μοίρασμα που προκύπτει χωρίς αναλύσεις εγκεφαλικές.

Έχεις δηλώσει ότι ο Τάκης Σπυριδάκης ήταν για εσένα θεατρικός πατέρας. Τι έχεις να θυμάσαι από τη συνεργασία μαζί του; Τι έμαθες από εκείνον;

Δυσκολεύομαι να μιλάω για τον Τάκη γιατί η απώλεια του είναι ακόμα νωπή στην ψυχή μου. Θα πω πως για εμένα, ήταν ο τελευταίος αυθεντικά μποέμ καλλιτέχνης. Με ενέπνευσε να τολμήσω καθοριστικά βήματα και στην επαγγελματική και στην προσωπική μου ζωή. Η θύμησή του θα με εμπνέει πάντα και θα με οδηγεί στην ελευθερία.

Είσαι πτυχιούχος των ΜΜΕ του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Αν τα πράγματα δυσκόλευαν στην υποκριτική, θα δοκίμαζες τις δυνάμεις σου σε κάποιο σχετικό πρότζεκτ;

Θα ήθελα να το αποφύγω αλλά αν δεν είχα άλλη επιλογή θα το έκανα, σίγουρα με μεγαλύτερη ασφάλεια στα έντυπα μέσα ή στο ραδιόφωνο.

Έχεις περάσει ένα κομμάτι της ζωής σου στη Γαλλία για σπουδές. Πόσο επηρέασε αυτό το στυλ σου; Υπάρχουν πράγματα που υιοθέτησες από τις Γαλλίδες;

Το στυλ των Γαλλιδων είναι για μένα σημείο αναφοράς. Κρατώ την υγεία που εκπέμπουν και την απλότητα στο ντύσιμο τους.

Θα σε δούμε σε κάποια τηλεοπτική σειρά ή θα ήθελες να αφοσιωθείς στο θέατρο;

Αυτή τη χρονιά δεν έχω προγραμματίσει κάποια τηλεοπτική συμμετοχή. Ήθελα να έχω όσο χρόνο χρειάζομαι για τη Χάνι.

Το μεγαλύτερό σου όνειρο ποιο είναι;

Να ζήσω με υγεία, μέχρι τα βαθιά γεράματα μου, κάτω από την θαλπωρή μιας μεγάλης οικογένειας. Και να είμαι ηθοποιός.

Δείτε εδώ περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση

από Μαρία Ιωαννάτου