Ραγίζουν καρδιές τα γράμματα στους γιατρούς στις ΜΕΘ: «Χρειάζομαι τον μπαμπάκα μου, περιμένω το εγγονάκι του, πρέπει να το δει»

Τα γράμματα υποστήριξης συγγενών ασθενών με κορωνοϊό περιγράφουν όχι μόνο την υπεράνθρωπη μάχη που δίνουν γιατροί και νοσηλευτές μέσα στις ΜΕΘ προκειμένου να υποστηρίξουν τους ασθενείς με  κορωνοϊό, αλλά και την τεράστια ευγνωμοσύνη που νιώθουν οι συγγενείς τους για αυτούς. Ένα από αυτά ανάρτησε η εντατικολόγος ΜΕΘ του νοσοκομείο Κατερίνης, Μαρίνα Οικονόμου.

Σε μια συγκινητική ανάρτηση αποκάλυψε τα γράμματα που δέχεται είτε για να της δώσουν κουράγιο είτε για να την ικετεύσουν για βοήθεια.

Σε ένα από τα γράμματα ο αποστελέας γράφει:

“Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι για εσάς όλο αυτό. Δίνετε αγώνα ζωής. Σας παρακαλώ κάντε ότι μπορείτε για τον πατέρα μου. Βάλτε τα δυνατά σας. Τον χρειαζόμαστε ακόμα. Προσεύχομαι νύχτα μέρα και για εσάς και για τον πατέρα μου, να σας δώσει δύναμη ο Θεός, να τους κάνετε όλους καλά. Χρειάζομαι τον μπαμπάκα μου, περιμένω το εγγονάκι του, πρέπει να το δει. Δεν πρέπει να μας αφήσει, πρέπει να μεγαλώσει την μικρή μου αδερφή, κάντε ότι μπορείτε”

Η ανάρτηση της εντατικολόγου

Κολάζ από συναισθήματα, σκέψεις και εικόνες.

«Η εφημερία ξεκινά όπως πάντα με φορτισμένες μπαταρίες και καλή διάθεση. Η ΜΕΘ ασφυκτικά γεμάτη, διασωληνωμένοι στο χειρουργείο, ταλαίπωροι ασθενείς στους θαλάμους όπου δεν ακούς τη φωνή σου από το θόρυβο που προκαλούν οι υψηλές ροές του οξυγόνου. Ο προστατευτικός εξοπλισμός παραμάσχαλα, ένας φορητός αναπνευστήρας στο χέρι και τρεχάλα στο θάλαμο για να “ανοίξουμε ακόμη ένα κρεβάτι “ΜΕΘ”. Χαχα.! Να γελάσω με αυτά που λένε στα ΜΜΕ ή να κλάψω με αυτά που συμβαίνουν στην πραγματικότητα;

Η φιλοτιμία και οι υπεράνθρωπες προσπάθειες του εναπομείναντος προσωπικού του νοσοκομείου- χαστούκι στους ευεργετηθέντες καρεκλοκένταυρους. Ναι, είμαστε τρομακτικά λίγοι αλλά δε θα γίνουμε συνένοχοι στα εγκλήματα. Είμαστε κι εμεις θύματα σε αυτό τον πόλεμο ο οποίος, κατά βάθος, πέρα από τον αόρατο εχθρό έχει και ορατούς θύτες.

Θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε με ό,τι μπορούμε».