Μάθε επιτέλους τον κανόνα του περιβόητου τελικού -ν – και μην ξανακάνεις ποτέ λάθος!

Είναι τρομερό αυτό που συμβαίνει με τη χρήση ή όχι του τελικού -ν. Παντού βλέπεις λάθη κραυγαλέα. Σε εφημερίδες, σε περιοδικά, στους τηλεοπτικούς υπότιτλους, στους τίτλους και βέβαια στην πλειοψηφία των δημοσιογραφικών site. 

Αυτό συμβαίνει γιατί η ελληνική γλώσσα είναι ένας ζωντανός οργανισμός και ως τέτοιος υπάγεται σε κανόνες που κατά καιρούς αλλάζουν ακολουθώντας την εξέλιξη των καιρών. 

Ο κανόνας λοιπόν που  διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία, συνεπώς και αυτός που πρέπει όλοι να μάθουμε να υπακούμε είναι ο εξής και είναι ξεκάθαρα γραμμένος στο σχολικό βιβλίο της Γραμματικής της Πέμπτης κι Έκτης Δημοτικού: 

ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ -Ν-

Στον γραπτό λόγο, το τελικό -ν διατηρείται ΠΑΝΤΑ στον ενικό του αρσενικού οριστικού και αόριστου άρθρου (τον, έναν) για να αποφεύγεται η σύγχυση με το ουδέτερο οριστικό και αόριστο άρθρο (το, ένα).

Π.χ. τον νέο (άντρα) αλλά το νέο (είδηση)

έναν νέο (άντρα) αλλά ένα νέο (είδηση)

Το τελικό -ν γράφεται πάντα στο άρθρο των, στην προσωπική αντωνυμία αυτόν, τον καθώς και στο σαν.

Π.χ. των θαλασσών, αυτόν θέλει, τον φώναξε, σαν λύκος

ΠΟΥ ΧΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ -Ν-

Υπάρχουν ορισμένες λέξεις στις οποίες το τελικό -ν άλλοτε παραμένει και άλλοτε χάνεται.

Αυτές είναι:

• το άρθρο την
• η προσωπική αντωνυμία του τρίτου προσώπου αυτήν, την
• τα μόρια δεν και μην

Οι λέξεις αυτές διατηρούν το τελικό -ν όταν η λέξη που ακολουθεί αρχίζει από φωνήεν ή από τα σύμφωνα κ, π, τ, τα δίψηφα σύμφωνα μπ, ντ, γκ και τα διπλά ξ, ψ.

Π.χ. την είδα, την κοπέλα, την ντουλάπα, δεν ξέρω

Άρα, οι λέξεις αυτές χάνουν το τελικό -ν όταν η επόμενη λέξη αρχίζει από ένα από τα υπόλοιπα σύμφωνα: β, δ, γ, φ, θ, χ, μ, ν, λ, ρ, σ, ζ.

Π.χ. τη δασκάλα, τη θυμήθηκα, δε θέλω