Κατερίνα Στεφανίδη – Νικόλ Κυριακοπούλου: “Πηγαίναμε στους αγώνες με τη σκέψη στους ανθρώπους που χάθηκαν”

Τα δυο χρυσά κορίτσια της Ελλάδας, η Κατερίνα Στεφανίδη και η Νικόλ Κυριακοπούλου, κατάφεραν να κατακτήσουν τους αιθέρες του Βερολίνου στη διάρκεια του φετινού Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου. Οι δύο μεγάλες αθλήτριες όμως δεν ξεχνούν το πένθος που κουβαλά η πατρίδα τους αυτές τις μέρες.

Το χρυσό μετάλλιο με 4.85μ (νέο ρεκόρ αγώνων) κατέκτησε η Κατερίνα Στεφανίδη στο επί κοντώ κατά την 3η ημέρα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στίβου ανδρών – γυναικών στο Βερολίνο, όπου υπερασπίστηκε με επιτυχία τον τίτλο της από το 2016 στο Άμστερνταμ.

Ο ελληνικός θρίαμβος δεν σταματά εδώ, αφού δεύτερη ήταν η Νικόλ Κυριακοπούλου με 4.80, η οποία κατέκτησε το δεύτερο μετάλλιό της στη διοργάνωση, μετά το χάλκινο το 2012 στο Ελσίνκι.

Οι δυο αθλήτριες αφιέρωσαν την επιτυχία τους στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, σε όλους τους Έλληνες και κυρίως σε όσους επλήγησαν από τις καταστροφικές φωτιές της Αττικής.

«Ήταν πραγματικά πολύ περίεργο αυτή η τραγωδία να είναι τόσο κοντά στο Ευρωπαϊκό. Εγώ τη βίωσα διαφορετικά τη φωτιά σε σχέση με άλλους γιατί ήταν κοντά στο σπίτι μου στην Παλλήνη και την βλέπαμε. Εκείνη την ημέρα δεν πήγα προπόνηση επειδή ανησυχούσαμε για το τι μπορεί να συμβεί. Η επιτυχία αυτή δεν θα φέρει πίσω τους ανθρώπους, ούτε τα σπίτια και τα αυτοκίνητα που έχουν καεί. Ελπίζουμε μόνο να προσφέραμε κάποια χαρά στον κόσμο», ανέφερε χαρακτηριστικά η Κατερίνα Στεφανίδη.

“Στο μυαλό μου ήταν το βάθρο, ήμουν πολύ σίγουρη για τον εαυτό μου. Είναι πολύ δυνατή φέτος η ελληνική αποστολή. Νιώθουμε όλοι πολύ σιγουριά”, είπε χαμογελώντας η Νικόλ Κυριακοπούλου, στη συνέντευξη που παραχώρησε στον realfm 97,8 και τον Νίκο Στραβελάκη, μετά τη συγκλονιστική επιτυχία της και τη κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου στο άλμα επί κοντώ, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Βερολίνου.

Ωστόσο, δεν ξεχνά την τραγωδία που έζησαν οι Έλληνες και αφιερώνει το μετάλλιο αυτό σ’ εκείνους που έχασαν τη ζωή τους στη φονική πυρκαγιά στο Μάτι και σε όσους έμειναν πίσω. “Εννοείται ότι το έζησα. Ήμουν στην Ελλάδα. Το ότι έχω γίνει και μαμά με έχει κάνει ακόμα πιο ευαίσθητη… Ελπίζω να δώσαμε λίγη χαρά σ’ όσους έχασαν τους αγαπημένους τους… Δυστυχώς, δεν μπορούμε να φέρουμε κόσμο πίσω… Εννοείται ότι πηγαίναμε στους αγώνες με τη σκέψη τους”.