Ήταν Μάιος του 2012, όταν 12 γυναίκες, εξαθλιωμένες στήθηκαν όρθιες μπροστά στον λευκό τοίχο της ΓΑΔΑ και φωτογραφήθηκαν με όλους τους τρόπους: ανφάς, προφίλ, ολόσωμες.
Λίγο αργότερα, η Εισαγγελία, βασισμένη σε μια υγειονομική διάταξη του 1940(!) που επικαλέστηκε και ο τότε υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος, δημοσιοποίησε τις φωτογραφίες τους, τις οποίες συνόδευσε με όλα τα προσωπικά τους στοιχεία, όνομα, επώνυμο, τόπο καταγωγής, διαμονής, τα πάντα.
Οι φωτογραφίες έκαναν το γύρω όλων των μέσων ενημέρωσης με πολλά εξ αυτών να γράφουν για «κίνδυνο-θάνατο από τις οροθετικές ιερόδουλες», ενώ ακολούθησαν δεκάδες τηλεοπτικές εκπομπές και δελτία ειδήσεων που αποκάλυπταν με κάθε λεπτομέρεια προσωπικές ιστορίες των γυναικών και προειδοποιούσαν τους τηλεθεατές για τον «κίνδυνο και τον τρόμο από τις ιερόδουλες οροθετικές».
Μόλις είχε ξεκινήσει μία από τις μεγαλύτερες ιστορίες μαζικής διαπόμπευσης που συνέβη ποτέ στη χώρα. Υποτίθεται ότι οι δώδεκα αυτές γυναίκες ήταν σεξεργάτριες, οροθετικές και συνειδητά μετέδιδαν τον ιό – υποτίθεται.
Όλες τους, και μαζί με αυτές το οικογενειακό και φιλικό τους περιβάλλον, βίωσαν, και εξακολουθούν να βιώνουν όσες είναι εν ζωή, τα αποτελέσματα εκείνης της διαπόμπευσης που άρχισε το 2012.
Πριν από λίγες ημέρες το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) καταδίκασε την Ελλάδα, κρίνοντας ομόφωνα ότι η αποκάλυψη της ταυτότητας και των ιατρικών δεδομένων αυτών των γυναικών ήταν παραβίαση του δικαιώματός τους στην ιδιωτική ζωή.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η Ελλάδα πρέπει να καταβάλει συνολικά 70.000 ευρώ στις προσφεύγουσες για ηθική βλάβη.
Το ΕΔΑΔ έκρινε, ομόφωνα, ότι υπήρξαν δύο παραβιάσεις:
Πρώτον, παραβίαση του άρθρου 8 (δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής ζωής) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο έκρινε ότι τα δείγματα αίματος που επιβλήθηκαν σε δύο αιτούσες ισοδυναμούσαν με παρέμβαση στην ιδιωτική τους ζωή. Το Δικαστήριο σημείωσε ότι καμία από τις διατάξεις που επικαλέστηκε η κυβέρνηση δεν ήταν ικανή να δικαιολογήσει ιατρική παρέμβαση, είτε διενεργήθηκε από αστυνομικούς είτε γιατρούς, όπως αυτή που επιβλήθηκε στις ενδιαφερόμενες προσφεύγουσες.
Δεύτερον, παραβίαση του άρθρου 8 (δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής ζωής) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης όσον αφορά τέσσερις αιτούσες, λόγω της δημοσίευσης δεδομένων που τους αφορούν. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η δημοσίευση των δεδομένων των τεσσάρων προσφευγουσών ισοδυναμούσε με δυσανάλογη παρέμβαση στο δικαίωμά τους στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής. Τα ονόματα και οι φωτογραφίες αυτών των αιτουσών και οι πληροφορίες ότι ήταν οροθετικές, είχαν μεταφορτωθεί στον ιστότοπο του αστυνομικού τμήματος και μεταδόθηκαν από τα μέσα ενημέρωσης, ενώ ο εισαγγελέας δεν είχε προσπαθήσει να εξακριβώσει εάν άλλα μέτρα, ικανά να εξασφαλίσουν λιγότερη έκθεση στα μέσα ενημέρωσης των αιτουσών, θα μπορούσαν να είχαν ληφθεί στις υποθέσεις τους.
Τέλος, το Δικαστήριο αποφάσισε να αφαιρέσει από τον κατάλογό του τμήματα των αιτήσεων που αφορούσαν πέντε αιτούσες, τέσσερις από τις οποίες είχαν πεθάνει. Απέρριψε επίσης τις καταγγελίες ορισμένων προσφευγουσών ως εκπρόθεσμες ή για μη εξάντληση των εσωτερικών ένδικων μέσων.
Πώς ξεκίνησαν οι προσφυγές
Οι προσφεύγουσες είναι 11 Ελληνίδες υπήκοοι που γεννήθηκαν μεταξύ 1976 και 1986. Δέκα εκ των οποίων ήταν ιερόδουλες που είχαν διαγνωστεί ως οροθετικές και η τελευταία ήταν αδερφή μιας ιερόδουλης.
Στο πλαίσιο αστυνομικής επιχείρησης στο κέντρο της Αθήνας, ιερόδουλες, μεταξύ των οποίων δέκα από τις προσφεύγουσες, συνελήφθησαν από την αστυνομία σε διαφορετικές ημερομηνίες το 2012. Χρειάστηκε να υποβληθούν σε έλεγχο ταυτότητας, ιατρικό έλεγχο για σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα και εξετάσεις αίματος οι οποίες επιβεβαίωσαν ότι ήταν θετικές στον ιό του HIV. Σε βάρος τους απαγγέλθηκαν κατηγορίες για απόπειρα πρόκλησης σοβαρής σωματικής βλάβης από πρόθεση μαζί με το αδίκημα της απλής βλάβης.
Ακολούθως ο εισαγγελέας διέταξε, βάσει του νόμου 2472/1997, να δημοσιοποιηθούν τα ονόματα και οι φωτογραφίες τους, καθώς και οι λόγοι για τους οποίους ασκήθηκε ποινική δίωξη εναντίον τους και αναφορά στην οροθετική τους κατάσταση.
Η εισαγγελική εντολή ανέβηκε στον ιστότοπο της Αστυνομίας και η διάδοση των προσωπικών τους δεδομένων έλαβε εκτεταμένη κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης για αρκετές ημέρες, ειδικά στην τηλεόραση. Μετά από αυτά τα γεγονότα, η προσφεύγουσα, της οποίας η αδερφή ήταν ιερόδουλη και είχε διαγνωστεί με HIV, ειδοποιήθηκε -από έναν γνωστό της- ότι το όνομά της και η φωτογραφία της είχαν μεταδοθεί στο κεντρικό απογευματινό τηλεοπτικό πρόγραμμα ειδήσεων αντί για το όνομα της αδερφής της. Ενώπιον του Δικαστηρίου, οι προσφεύγουσες παραπονέθηκαν για τη διάδοση ευαίσθητων προσωπικών και ιατρικών δεδομένων. Δέκα προσφεύγουσες ισχυρίστηκαν επίσης ότι δεν είχε ζητηθεί η συγκατάθεσή τους πριν από τις εξετάσεις αίματος.
Διαβάστε επίσης:
Τι είναι το «rucking» που κάνει θραύση στο TikTok;
Σχετικά Άρθρα
Google News