Μετά το «Στέλλα Κοιμήσου» του Γιάννη Οικονομίδη κάτι άλλαξε στο ελληνικό θεατρικό τοπίο. Σαν ξαφνικά να «έπεσε» κάποιος φράχτης, σαν να αποτίναξαν κάποιοι σκηνοθέτες τις αναστολές τους και άλλαξαν πορεία πλεύσης επιλέγοντας να πουν αληθειες έξω από τα δόντια.




Ο Βασίλης Μπισμπίκης είναι σίγουρα ένας από αυτούς. Και έκανε τη διαφορά γιατί δεν πάτησε πάνω σε κάποιο ήδη υπάρχον νεοελληνικό έργο, αλλά πάνω σε κλασικούς ογκόλιθους, αφαίρεσε από αυτούς οτιδήποτε περιττό και έφερε τον πυρήνα τους στο σήμερα με τρόπο ωμά ρεαλιστικό. Το είδαμε πέρσι στο «Άνθρωποι και Ποντίκια» του Στάινμπεκ, το βλέπουμε και φέτος στον «Πατέρα» στο Θέατρο Αποθήκη. Μία παράσταση ακραία σκληρή σ΄ ένα άκρως εμπορικό θέατρο. Αυτό κι αν είναι στοίχημα… 

Εμείς την είδαμε και την προτείνουμε ανεπιφύλακτα. Ιδού τα γιατί: 

  • Για τη διασκευή και σκηνοθεσία του Βασίλη Μπισμπίκη που έφερε το έργο στο σήμερα και το έκανε καθρέφτη των σύγχρονων οικογενειακών σχέσεων και της ανελέητης μάχης των δύο φύλων. Η ένταση στο κόκκινο από το πρώτο λεπτό. Όλοι στην τσίτα, με τους ήρωες να μάχονται επί σκηνής για το ποιος θα επικρατήσει. Η γλώσσα του σκληρή, οι σκηνές βίαιες και ωμά ρεαλιστικές, δεν είναι λίγες οι φορές που το κοινό σοκάρεται και νιώθει πως παρακολουθεί από την κλειδαρότρυπα τους καθημερινούς καβγάδες μιας σύγχρονης ελληνικής οικογένειας.
  • Για τον θεματολογικό πυρήνα που αναδείχθηκε μέσω αυτής της προσέγγισης. Ο σύγχρονος ευνουχισμένος άνδρας, αυτός που υφίσταται απανωτές ματαιώσεις στους ρόλους του. Αυτός που επιλέγει ως σύζυγο μία γυναίκα εξίσου υστερική με τη μητέρα του, αυτός που δεν μπορεί να επιβληθεί πουθενά ουσιαστικά, που δεν μπορεί καν να φέρει σπίτι τα προς το ζην, που επιζητεί συνέχεια δεκανίκια εκ των έξωθεν. Τον άνδρα που καταρρέει όταν αμφισβητείται η πατρότητα της κόρης του γιατί συνειδητοποιεί πως δεν έχει και ίσως δεν αξίζει τίποτα.
  • Γιατί αναδεικνύεται στην ακρότητά της η σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα και οι παθογένειες της σύγχρονης οικογένειας, απογυμνωμένες από τα φτιασίδια κάθε πιθανού καθωσπρεπισμού. Εξαιρετική η σκηνή που μετά τον επί σκηνής αλληλοσπαραγμό, όλη η οικογένεια κάθεται γύρω από το τραπέζι και λέει το «Πάτερ Ημών». Το έργο βλέπεις διαδραματίζεται παραμονή Πρωτοχρονιάς. Η υποκρισία στο απόγειό της υπό το πρίσμα του παραδοσιακού τρίπτυχου «Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια». Όλοι κατ επίφασιν αγαπημένοι…
  • Για τον Τάσο Ιορδανίδη. Ο ταλαντούχος ηθοποιός δίνει την καλύτερη ίσως ερμηνεία της καριέρας του στον ρόλο του «Πατέρα». Εξαιρετικά δουλεμένος σε όλα τα εκφραστικά του μέσα και με αξιοσημείωτη ισορροπία στις εντάσεις του ρόλου του, καταφέρνει να σηκώσει το βάρος του ρόλου του και να συγκινήσει αντικατοπτρίζοντας τον σύγχρονο ευνουχισμένο άνδρα που προσπαθεί να κάνει την επανάστασή του εντός των οικογενειακών τειχών και αναλώνεται σε ουτοπίες του φαντασιακού του τρώγοντας φουντούνια. 
  • Για τις ερμηνείες του Ιωσήφ Ιωσηφίδη και της Μαρίνας Ασλάνογλου. Ο πρώτος εξέπληξε στο ρόλο του κλασικού Ελληνάρα που επιβεβαιώνεται μέσα από τις γυναικείες του κατακτήσεις. Ενός Ελληνάρα, όμως, επίσης ευνουχισμένου, καθώς ζει μια ζωή στη σκιά της αδελφής του (Μαρίνα Ασλάνογλου). Αυτός ωστόσο είναι και ο μόνος που παίρνει την απόφαση να απογαλακτιστεί από την οικογενειακή σαπίλα, σταματά να αποτελεί μέρος του αρρωστημένου τριγώνου που συνιστούσε με την αδελφή και τον γαμπρό του (Τάσο Ιορδανίδη). Η Μαρίνα Ασλάνογλου επωμίστηκε τον δύσκολο ρόλο της απόλυτα ελεγκτικής – υστερικής συζύγου που επιζητεί τον απόλυτο ευνουχισμό του άνδρα και του αδελφού της και αναζητεί τη χαμένη της αίγλη και ζωή μέσα από την κόρη της που την έχει μετατρέψει σε μαριονέτα. 

Τip: Συγκινητική η συμμετοχή της Γιάννας Σταυράκη στο ρόλο της ηλικιωμένης μητέρας του «Πατέρα». Εκ των υστέρων μάθαμε πως οι ιστορίες που αφηγείται είναι οι προσωπικές της και έχουν ενταχθεί στην παράσταση.  


Info: 
Διασκευή – Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Βασίλης Μπισμπίκης, Σκηνικά – Κοστούμια: Μαρία Καραθάνου, Φωτισμοί: Βασίλης Μπισμπίκης, Επιμέλεια Κίνησης: Αγγέλα Πατσέλη. Βοηθός Σκηνοθέτη: Διονύσης Κοκκοτάκης, Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή.
Παίζουν: Μαρίνα Ασλάνογλου, Τάσος Ιορδανίδης, Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Γιάννα Σταυράκη, Νικολέττα Χαρατζόγλου.
Ημέρες και ώρες παραστάσεων
Τετάρτη & Κυριακή: 20:00, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο: 21:00, Σάββατο απογευματινή: 18:00
Διάρκεια Παράστασης: 90 λεπτά
Θέατρο Αποθήκη: Σαρρή 40, Ψυρρή, Τηλέφωνο: 210.3253153, Παραγωγή: Αθηναϊκά Θέατρα

από Γεωργία Οικονόμου