Σε μια εποχή που οι λέξεις «ευθύνη» και «επιλογή» αποκτούν ξανά βάρος, δύο νέες γυναίκες ανεβαίνουν στη σκηνή για να αφηγηθούν μια ιστορία που δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν. Στο «Σχέδιο Προμηθεύς», η Ιστορία δεν είναι φόντο — είναι πίεση, δίλημμα και προσωπικό στοίχημα.
Λίγο πριν η δημοκρατία σιγήσει, εκείνες δίνουν φωνή σε χαρακτήρες που καλούνται να αποφασίσουν μέσα σε μια νύχτα τι σημαίνει να δρας, να φοβάσαι, να αντιστέκεσαι. Και κάπου ανάμεσα στην πολιτική ένταση και το ηθικό αδιέξοδο, ξεδιπλώνεται κάτι βαθιά ανθρώπινο — η ανάγκη να σταθείς απέναντι στον εαυτό σου.
Tα «Mπάσταρδα τoυ Σίσυφoυ» παρoυσιάζoυν το «Σχέδιο Προμηθεύς» του Γιώργου Αδαμαντιάδη
Πώς σε επηρέασε το γεγονός ότι η ιστορία διαδραματίζεται λίγο πριν τη δικτατορία του 1967. Έκανες έρευνα;
Κ.Δ.: Σίγουρα μου προκάλεσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον το χρονικό πλαίσιο της ιστορίας, μεγάλη τύχη να ασχοληθώ με αυτήν την περίοδο που έως τώρα ήμουν εξοικειωμένη μόνο από οικογενειακές αφηγήσεις. Στην πορεία των προβών μου δημιουργήθηκαν διάφορα συναισθήματα και σκέψεις, συνδέσεις με το σήμερα και ίσως το πιο σημαντικό αν και κοινότυπο, το πόσο σημαντικό είναι να πηγαίνεις χέρι χέρι με την Ιστορία για να καταλάβεις τον κόσμο γύρω σου.
Σε ότι αφορά την έρευνα, πραγματοποιήθηκε εκτενής έρευνα από όλη την ομάδα. Πρόκειται για μια ιστορική περίοδο ιδιαίτερα θολή και το έργο πραγματεύεται μια συγκεκριμένη και καθοριστική χρονική στιγμή για τον ρου της ιστορίας μας, που φέρει όμως τα απόνερα όλων των προηγούμενων χρόνων και των πολιτικών γεγονότων που είχαν λάβει χώρα για να φτάσουμε στο ξημέρωμα της 21ης Απριλίου, που διαδραματίζεται το έργο. Σαφώς χρειάστηκε και προσωπικά να πραγματοποιήσω έρευνα διαβάζοντας ιστορικές πηγές, οπτικοακουστικό υλικό της εποχής είτε μετέπειτα συνεντεύξεις των εμπλεκόμενων προσώπων για να εξοικειωθώ με την εποχή και τα πρόσωπα.
Κ.Κ.: Η έρευνά μας ατομικά και ως ομάδα, πάνω στην εποχή και στις κοινωνικοπολιτικές αλλαγές της ξεκίνησε πριν από 3 χρόνια όταν ξεκινήσαμε το έργο Disorder του Γιώργου. Φέτος στο ”Σχέδιο Προμηθεύς” η έρευνα εστίασε στο πριν την ημέρα της 21ης Απριλίου.
Αναζητήσαμε να κατανοήσουμε τι ήταν αυτό που έβραζε τότε την Νεολαία, ψάχναμε σε ντοκιμαντέρ να μάθουμε τι φοβόταν ο λαός ότι θα έρθει και θέλαμε πραγματικά να καταλάβουμε τι σήμαιναν για μια ολόκληρη γενιά οι εκλογές που περίμεναν να γίνουν – πριν τις προλάβει το πραξικόπημα. Αυτή η αναζήτηση δεν σταματάει. Όταν δεν έχεις βιώσει κάτι οφείλεις να μελετήσεις γι’ αυτό, να ακούσεις την μουσική της εποχής, να δεις φωτογραφίες, να μιλήσεις με ανθρώπους που τα έζησαν ώστε να μπορέσεις να βρεις τις συνδέσεις σου με το σήμερα αλλά και με τις τότε εξελίξεις.
Τι σημαίνει για σένα «πολιτικό θέατρο»;
Κ.Κ.: Θα απαντήσω λίγο ανάποδα. Για εμένα η πολιτική είναι θέση. Είναι παρατήρηση της κοινωνίας και κατανόηση αυτής σε βάθος. Είναι να μπορείς να δεις πέρα από αυτό που βλέπεις, να οραματίζεσαι και να δρας. Να μετακινείσαι και ιδανικότερα να μετακινείς μαζί σου ένα ολόκληρο σύστημα. Να συν-κινείς. Σ αυτά τα πλαίσια συναντώ τον εαυτό μου στο θέατρο.
Κ.Δ.: Η αλήθεια είναι ότι πάντα θεωρούσα ότι το πολιτικό ανήκει κάτω από την ευρύτερη έννοια του υπαρξιακού. Αφορά τις επιλογές, τις θέσεις και τον τρόπο που υπάρχουμε, εστιασμένα στον κοινό βίο. Με αυτό θέλω να πω ότι πολιτικό θέατρο για μένα δεν αποτελούν μόνο οι παραστάσεις που πραγματεύονται πολιτικά ή ιστορικά γεγονότα. Είναι οποιαδήποτε ιστορία καταπιάνεται με το πώς επιλέγεις να σταθείς απέναντι στη ζωή, στα γεγονότα, στην ανάληψη ευθύνης.
Τι σε φοβίζει περισσότερο: η λάθος απόφαση ή η αδράνεια
Κ.Δ.: Για πολλά χρόνια με φόβιζε η λάθος απόφαση, γιατί θεωρούσα ότι έχει κάτι το μη αναστρέψιμο.
Πλέον η ζωή μου υπενθυμίζει ότι η αδράνεια αξίζει να σε φοβίζει πολύ περισσότερο.
Κ.Κ.: Κάνοντας θέατρο στην Ελλάδα του 2026 η αδράνεια είναι μια λέξη που δεν χωράει στην καθημερινότητά μας. Οπότε, ναι, είναι πολύ τρομαχτική η έννοια της λάθος απόφασης για εμένα. Γιατί για να δημιουργήσεις υπό τους όρους που καλούμαστε, χρειάζεται να παίρνουμε όλα τα ρίσκα, να δουλεύουμε παράλληλα σε 2η & 3η δουλειά και κάθε ”λάθος” να κοστίζει κυρίως χρόνο που δυστυχώς ούτε αγοράζεται, ούτε παρατείνεται.
Πιστεύεις ότι το κοινό (εθισμένο στα σόσιαλ σήμερα) μπορεί να ταυτιστεί με εκείνη τη στιγμή της ιστορίας;
Κ.Κ.: Το κοινό είμαστε εμείς. Οι ίδιοι που παρακολουθούμε καθημερινά σαν ”reality” πολέμους & γενοκτονίες μέσα από τις συσκευές μας, οι ίδιοι ίσως κάποια στιγμή κληθούμε να δράσουμε, να αποφασίσουμε και τότε, ναι, να γίνουμε ένας από τους ήρωες του έργου μας. Το Σχέδιο Προμηθεύς δεν είναι ένα documanter που αφορά μόνο όσους γνωρίζουν το θέμα. Βάζει τα άτομα στο μικροσκόπιο και βλέπουμε μια ομάδα ανθρώπων, που θα μπορούσες ένας από αυτούς να είσαι εσύ, μέσα από μια κλειδαρότρυπα. Οι χαρακτήρες αναγκάζονται να δράσουν στο απόλυτο εδώ και τώρα. Άμεσα, με συγκρούσεις και διλήμματα. Όταν δεν έχεις άλλη επιλογή παρά να δράσεις, σταματάς να ‘’σκρολάρεις’’.
Κ.Δ.: Θεωρώ ότι αν και το έργο μιλάει για μια μακρινή για μας χρονική στιγμή, στην ουσία δεν είναι και τόσο μακρινή, και το κοινό μπορεί να ταυτιστεί με εκείνη την στιγμή της ιστορίας. Τότε όπως και τώρα συμβαίνουν απροκάλυπτα, θηριώδη γεγονότα μπροστά στα μάτια μας στο όνομα της δημοκρατίας.
Πως θα χαρακτήριζες τη συνεργασία με τον Γιώργο Αδαμαντιάδη;
Κ.Δ.: Είναι πολύ συγκινητικό να συνεργάζομαι με τον Γιώργο μετά τα χρόνια της σχολής όπου ήταν καθηγητής μου. Θαυμάζω πολύ την συγγραφική του ικανότητα, την πιστότητα και την συνέπεια στην καλλιτεχνική του ματιά καθώς και τον τρόπο που αντιμετωπίζει τους ηθοποιούς που επιλέγει να συνεργαστεί. Δίνει χώρο και εμπιστοσύνη.
Κ.Κ.: Με την ομάδα Τα Μπάσταρδα του Σίσυφου και τον Γιώργο είναι η 4η φορά που συνεργαζόμαστε. Τα έργα του Γιώργου και ο τρόπος που επιθυμεί να ακουστεί η ιστορία είναι ανθρωποκεντρικά. Οι σχέσεις, η πειθαρχία και η συνεχής βελτίωση και εξέλιξη του κειμένου και των χαρακτήρων είναι βασικές προτεραιότητές του. ”Όλα βρίσκονται στην πράξη, όλα κρύβονται στον συμπαίκτη.” Για εμένα δεν ξέρω αν υπάρχει πιο σημαντικό πράγμα από το να ”παίζω” με μια ομάδα που μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος, την ίδια περιέργεια και γιατί όχι την ίδια τελειομανία (χαχαχα).
Διαβάστε επίσης:
Το μυστικό στο μακιγιάζ που κάνει τα μάτια να φαίνονται μεγαλύτερα
Σχετικά Άρθρα
Google News