Με αφορμή τη συμμετοχή της στην παράσταση «Το δέντρο που ματώνει» στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα, με την Αντιγόνη Κουλουκάκου σε σκηνοθεσία Αλέξη Κοτσώρη, η ηθοποιός Καλλιόπη Πετροπούλου μιλά στο InfoWoman για τη σκηνική χημεία, τη νέα γενιά ηθοποιών, την απουσία ηλικιακών στερεοτύπων και το πρώτο της «πέταγμα» στο θεατρικό σανίδι. Μαζί τους στην σκηνή και η Πένυ Διονυσιώτη.
Πώς χτίστηκε η σχέση σας μέσα στις πρόβες;
Στο χτίσιμο της σχέσης μας προσωπικά με βοήθησαν πολύ οι αρχικές μας πρόβες στις οποίες ασχοληθήκαμε με την ανάλυση του έργου. Αυτό μου έδωσε την ευκαιρία να σχηματίσω μια πρώτη εικόνα για τους χαρακτήρες μας και τις μεταξύ τους σχέσεις. Η ανάλυση σε συνδυασμό με κάποιους αυτοσχεδιασμούς που κάναμε πριν “ανεβάσουμε” το έργο στη σκηνή ήταν για μένα η βάση της αναγνώρισης αυτών των ηρωίδων και η αρχή της ανάπτυξης των μεταξύ τους δεσμών.

Υπήρξε στιγμή που η χημεία σας στη σκηνή σας εξέπληξε και τις ίδιες;
Η πρώτη στιγμή για μένα ήταν ολόκληρη η συνύπαρξη μας πάνω στη σκηνή στην πρεμιέρα μας. Ενωθήκαμε σαν μια γροθιά, συνδεθήκαμε χωρίς να χρειάζεται να κοιτάξουμε η μία την άλλη, λειτουργήσαμε σαν πραγματική οικογένεια. Η δεύτερη στιγμή συνέβη στη δεύτερη φάση της ακρόασης, ήμουν στο ίδιο γκρουπ με την Πένυ την οποία δεν γνώριζα τότε. Ο σκηνοθέτης μας, μας είχε δώσει οδηγίες για έναν αυτοσχεδιασμό χωρίς λόγια και θυμάμαι να καταλήγω στο τέλος να της κρατάω το χέρι και να νιώθω πως είναι η μεγάλη μου αδερφή. Μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση.
«Το δέντρο που ματώνει» του Άνγκους Τσερίνι από τις 23 Ιανουαρίου 2026 στο Θέατρο «Αγγέλων Βήμα»

Αν έπρεπε να περιγράψετε τη συνεργασία σας με μία λέξη, ποια θα ήταν;
Αφουγκράζομαι.

Πώς είναι να είσαι νέα ηθοποιός σήμερα στην Ελλάδα;
Θα έλεγα δύσκολο. Οι ευκαιρίες για εργασία είναι περιορισμένες και η όρεξη ενός νέου ανθρώπου που θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο πολύ μεγάλη. Αυτό βέβαια κάνει την κάθε ευκαιρία που σου δίνεται μοναδική και πολύτιμη.

Νιώθετε ότι η γενιά σας φέρνει κάτι διαφορετικό στο θέατρο;
Δεν ξέρω αν κάθε γενιά ή πιο συγκεκριμένα η γενιά μου, φέρνει κάτι διαφορετικό, πιστεύω όμως πως κάθε ηθοποιός που έχει ασίγαστο πάθος μέσα του για όλο αυτό που καλούμαστε να κάνουμε βάζει το δικό του αστέρι στον μεγάλο ουρανό του ελληνικού θεάτρου.

Υπάρχουν στερεότυπα που έχετε κληθεί να αντιμετωπίσετε λόγω ηλικίας;
Όχι, μέχρι στιγμής δεν έχω κληθεί να αντιμετωπίσω ηλικιακά στερεότυπα.
Xαρακτηρίστε με μια πρόταση το ξεκίνημα σας στο Αγγέλων Βήμα:
Το πρώτο μου πέταγμα στο “θεατρικό σανίδι”.

Διαβάστε επίσης:
Η Angέlikα απαντά στο ερωτηματολόγιο του Infowoman





















Google News