Γιώργος Δ. Λεμπέσης για τις φωτιές: «Δε σε κρίνω, σου θυμίζω πόση δύναμη έχεις»

γιώργος-δ-λεμπέσης-για-τις-φωτιές-δε

Ένα συγκλονιστικά κείμενο γράφει για το Infowoman o δημιουργός φαντασίας και θεατρικός συγγραφέας, Γιώργος Δ. Λεμπέσης με αφορμή τις καταστροφικές πυρκαγιές που βιώνουμε στη χώρα μας τις τελευταίες ημέρες σε Αττική, Εύβοια, Ηλεία, αλλά και σε πολλά άλλα σημεία.

Του Γιώργου Δ. Λεμπέση

“Όταν έγραφα το παραμύθι «Ψαρόσουπα» πριν 10 χρόνια

ήθελα να μιλήσω στα παιδιά για το τεράστιο πρόβλημα της

υπερθέρμανσης του πλανήτη, μέσα από μια ιστορία όπου τα

ψάρια έβραζαν στον ίδιο τους το βυθό. Όπου οι ήρωες της

ιστορίας κινδύνευαν με αφανισμό μέσα στο ίδιο τους το σπίτι.

Δε σας κρύβω πως το έβρισκα κάπως υπερβολικό και σίγουρα

όχι τόσο εφικτό. Ήταν πιο πολύ στη σφαίρα της φαντασίας

παρά της λογικής. Δεν μπορούσα να φανταστώ πως στ’

αλήθεια λίγα χρόνια μετά θα βλέπαμε σολομούς να βράζουν

μέσα στο ποτάμι λόγω της υπερθέρμανσης.

Τις τελευταίες μέρες, βλέπουμε τον πλανήτη στην κυριολεξία

να καίγεται, δείχνοντας μας ξεκάθαρα τα αποτελέσματα των

επιλογών μας.

Βλέπουμε την καταστροφή σε κάθε γωνιά. Ακόμα κι αν δεν

καίγεται κάτι δίπλα μας, βλέπουμε τον καπνό, αναπνέουμε τις

στάχτες. Είναι μπροστά μας, είναι σε κάποιο γειτονικό σπίτι, σε

μια διπλανή χώρα, σε ολόκληρη τη γη.

Όμως αναρωτιέμαι, τι στ’ αλήθεια βλέπουμε. Τι έχουμε

καταλάβει και πως θα είναι η επόμενη μέρα; Αλλά ακόμα

περισσότερο, οι μεγάλες δυνάμεις, οι μεγάλες οικονομίες που

μπορούν να αλλάξουν την πορεία της ιστορίας πως θα δουν,

με τι τρόπο θα ακούσουν;

Τα παιδιά μαθαίνουν διαβάζοντας ένα παραμύθι. Μαθαίνουν

στ’ αλήθεια και τηρούν την υπόσχεση τους να κάνουν το καλό.

Εμείς που η κόλαση έφτασε στις «αυλές» μας τι έχουμε μάθει;

Μας φταίει η αντιπολίτευση, μας φταίει η κυβέρνηση.

Κρίνουμε τους πυροσβέστες, λέμε πως έχουμε περισσότερους

αστυνομικούς παρά πυροσβέστες, πως δεν υπάρχει κράτος,

πως έπρεπε να υπάρχει αυτόματο πότισμα για κάθε δέντρο, πως με ένα κουβά ο καθένας θα σβήναμε τη φωτιά και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο έχει ειπωθεί αυτές τις ημέρες.

Το μόνο που ξέρω στα σίγουρα είναι ότι πάντα φταίει κάποιος

άλλος. Το μόνο που ξέρω είναι ότι βλέπω παντού κριτική,

μεγάλα λόγια, βαρύγδουπα γνωμικά, εξηγήσεις του τι σημαίνει

τσίπα πάντα υπό το πρίσμα της πολιτικής

κριτικής. Σίγουρα οι μηχανισμοί και η πολιτεία έχουν ευθύνη

τόσο για την πρόληψη όσο και για την καταστολή, όμως δε

σβήνουν οι φωτιές μόνο με δηλώσεις. Δε σώζεται ο κόσμος με

μικρότητα, με λαϊκισμό και πολιτικό λόγο.

Με τη συμμετοχή, τη γνώση και την ευθύνη σώζεται. Με λαούς

που ξέρουν τι θέλουν και ενώνονται, γλιτώνει ο κόσμος.

“Δε χρειάζεται να φτάσουμε στην κόλαση για να

βγάλουμε τον καλό μας εαυτό”

Με ήρωες όχι μόνο αυτούς που πέφτουν στη φωτιά, αλλά και

αυτούς που κρατάνε την κοινωνία ψηλά. Με μικρά καθημερινά

πράγματα. Με το να προσέχεις το περιβάλλον, με το να μη

συντηρείς τη δήθεν «αφθονία, με το να σέβεσαι, να

εκπαιδεύεις τους νέους, με το να πιστεύεις στους κανόνες

γιατί αυτοί διαφυλάττουν, εν τέλη, την ελευθερία σου. Να

γίνεσαι ήρωας απλά με το να κάνεις το καλό βλέποντας πέρα

από τη μύτη σου. Πέρα από το «εγώ» που προστάζουν

καταστροφικά όλα τα συνταγολόγια ευτυχίας.

Πρέπει να απαιτούμε από τους εαυτούς μας έναν καλύτερο

κόσμο, όχι από τους άλλους. Από εμάς εξαρτάται αν θα πάμε

παρακάτω ή όχι. Και εμείς δεν είμαστε μόνο ο απλός λαός,

είμαστε οι ηγέτες, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες,

οι αδύναμοι και οι ισχυροί. Εμείς είμαστε το σύστημα, σε κάθε

μικρόκοσμό, σε κάθε επιλογή.

Και μη θυμώνεις. Δε σου ζητάω να πας να σβήσεις τη φωτιά,

που όντως δεν άναψες εσύ, ούτε ήθελες να ανάψει. Είμαι

σίγουρος πως ματώνει η ψυχή σου με όσα βλέπεις και πως αν

ήσουν κοντά θα έπεφτες στις φλόγες να σώσεις ότι μπορεί να

σωθεί.

Όμως δε χρειάζεται να φτάσουμε στην κόλαση για να

βγάλουμε τον καλό μας εαυτό. Δεν χρειάζεται να φτάσουμε

στο χείλους του γκρεμού για να επιστρέψουμε στον άνθρωπο.

Χρειάζεται να γίνουμε μια κοινωνία που δεν θα ζει στα

αποκαΐδια, που δε θα φτάνει στα άκρα.

Σου ζητάω μόνο να ανοίξεις τα μάτια, να βγεις από τον

πλασματικό κόσμο των «κενών» και να μπεις σ’ αυτόν, τον

πραγματικό, που φωνάζει, ματώνει και περιμένει να σωθείς.

Γιατί ο πλανήτης θα σωθεί, θα συνεχίσει να γυρίζει κι από

μαύρος θα πρασινίσει ξανά. Εσύ κι εγώ όμως αργά ή γρήγορα

θα λείπουμε αν δε σηκώσουμε το βλέμμα πρώτα στην καρδιά

κι ύστερα στον ορίζοντα.

Σου ζητάω να θυμηθείς πως είναι να είσαι άνθρωπος. Να

θυμηθείς τον εαυτό σου όταν μάθαινες από τα παραμύθια.

Σου ζητάω να πιστέψεις πως η καταστροφή δεν συμβαίνει τη

στιγμή που την βλέπεις. Ξεκινάει πολύ πιο πριν, πολύ πιο

αθόρυβα και σίγουρα ξεκινάει από τον τρόπο που ζούμε και

μεγαλώνουμε.

Γι’ αυτό κι εγώ, με το όπλο της γραφής, σου ζητάω να

πιστέψεις πως εσύ κι εγώ είμαστε το τώρα και το αύριο. Εσύ κι

εγώ είμαστε το άσχημο τέλος ή η όμορφη συνέχεια της

ανθρώπινης ιστορίας».

Διαβάστε επίσης

Ο Χάρης Τζωρτζάκης έστησε θερινό σινεμά για τους πυρόπληκτους της Εύβοιας – “Η αλληλεγγύη θα νικήσει”

Κατερίνα Ιωαννίδου: «Κακοποιήθηκα, έφτασα κοντά στον θάνατο» – Η συγκλονιστική ιστορία της εθελόντριας που έγινε viral

Πυρκαγιές: Τεράστια η οικολογική καταστροφή στη χώρα

Σχετικά Άρθρα
Μαρία Κάλλας: 10 άγνωστες πτυχές της πολυτάραχης ζωής της ντίβας της Όπερας!
Μαρία Κάλλας: 10 άγνωστες πτυχές της πολυτάραχης ζωής της ντίβας της Όπερας!
%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%af%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%cf%85%cf%81%cf%84%cf%8e-%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%b8%ce%ac%ce%ba%ce%b7-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b6%ce%ad%ce%b7%ce%bd-%cf%83%ce%b1%ce%bc%cf%800
Χριστίνα-Μυρτώ Σταθάκη και Τζέην Σαμπανίκου: Το πλήρωμα που έδωσε «άρωμα γυναίκας» στο Ράλλυ Ακρόπολις μιλά στο Infowoman
Β. Σταυροπούλου του The English School: “Για να βοηθήσουμε κάποιον να αγκαλιάσει τη διαφορετικότητα του, θα πρέπει να είμαστε εμείς το παράδειγμα”
Β. Σταυροπούλου: “Για να βοηθήσουμε κάποιον να αγκαλιάσει τη διαφορετικότητα του, θα πρέπει να είμαστε εμείς το παράδειγμα”
44 χρόνια από τον θάνατο του Έλβις Πρίσλεϊ - Οι απίστευτες θεωρίες συνομωσίας που κυκλοφορούν
44 χρόνια από τον θάνατο του Έλβις Πρίσλεϊ – Οι απίστευτες θεωρίες συνομωσίας που κυκλοφορούν
Συγκλονίζει η γιαγιά Παναγιώτα: "Δεν ήθελα προβολή. Με ενδιαφέρει να δείξουν ενδιαφέρον για τον τόπο"
Συγκλονίζει η γιαγιά Παναγιώτα: “Δεν ήθελα προβολή. Με ενδιαφέρει να δείξουν ενδιαφέρον για τον τόπο”
Ιωάννα Πηλιχού, ποια ηρωίδα του '21 θα ήθελες να είσαι;
Ιωάννα Πηλιχού, ποια ηρωίδα του ’21 θα ήθελες να είσαι;

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του