Αλεξάνδρα Αϊδίνη: «Αν δεν μπορείς να μοιραστείς, μπορεί να γίνεις top, αλλά όχι ευτυχισμένος»

Η φύση της μοιάζει αέρινη. Κόρη δύο γονιών που έζησαν έναν θυελλώδη έρωτα, γεννήθηκε στη Ρώμη και στα έξι της χρόνια ήρθε στην Αθήνα. Μολονότι προσπάθησε να αντισταθεί στην καλλιτεχνική της φύση, δεν τα κατάφερε. Στα 16 της πρωτοείδε θέατρο και κατάλαβε πως ήθελε να γίνει ηθοποιός.

Ο λόγος για τη μοναδική Αλεξάνδρα Αϊδίνη, μια ηθοποιό που μας έχει χαρίσει μοναδικές ερμηνείες, με προεξάρχουσες αυτή της Μαρίνα Μπαρέ στη «Μεγάλη Χίμαιρα» που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Τάρλοου στο θέατρο Πορεία και τη φετινή της στα «Τop Girls» που σκηνοθετεί ο Θωμάς Μοσχόπουλος στο θέατρο Πόρτα.

Έργο πρωτότυπο ως προς τη δομή του, με εξαιρετικά λεπτό χειρισμό στο χιούμορ του, την ποιητικότητα, την ιστορικότητα αλλά και την κριτική του στάση απέναντι στην κοινωνική θέση της γυναίκας και μην έχοντας χάσει τίποτα απ’ τη φρεσκάδα του απ’ τη δεκαετία του ‘80, το TOP GIRLS διέπεται από μια βασική φεμινιστική προβληματική, δίνοντας μια πολύ καλή βάση για έναν ουσιαστικό διάλογο επί του θέματος. Παρόλα αυτά, δεν είναι ένα έργο για τον φεμινισμό αλλά για τη γυναίκα, την πολιτική και κοινωνική της θέση. Με αφορμή μία κριτική στον θατσερισμό, το TOP GIRLS εξετάζει τι σημαίνει χειραφέτηση, τι σημαίνει δικαίωμα και ταυτόχρονα ποιο είναι το τίμημα που οφείλει να πληρωθεί για να αναληφθούν οι νέοι ρόλοι σε κοινωνικό, προσωπικό και πολιτικό επίπεδο.

Mε αφορμή το έργο αυτό εμείς είχαμε μία εφ όλης της ύλης συζήτηση μαζί της.

%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%ac%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b1-%ce%b1%cf%8a%ce%b4%ce%af%ce%bd%ce%b7-%ce%b1%ce%bd-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%bf0

Τι θυμάστε ως παιδί;

Γεννήθηκα στην Ρώμη κι έζησα εκεί μέχρι τα έξι μου χρόνια. Εγκατασταθήκαμε ύστερα οικογενειακώς στην Ελλάδα. Μεγάλωσα στην Αθήνα, στο Θησείο. Μία από τις αγαπημένες μου αναμνήσεις συσχετίζεται, όμως, με το πέρα δώθε που συνέχισε για χρόνια. Το ταξίδι με το πλοίο, Πάτρα – Ανκόνα, η θάλασσα που κάθε καλοκαίρι μαγικά μας μετέφερε και ένωνε τα δύο σπίτια.

Ο πατέρας σας εικαστικός, η μητέρα σας δημοσιογράφος… Πώς ήρθε το θέατρο στη ζωή σας; Είχατε ανέκαθεν καλλιτεχνικές ανησυχίες;

Θυμάμαι, και ακόμα κατοικεί μέσα μου εκείνος ο αναβρασμός. Η μόνιμη αμφισβήτηση του κατεστημένου και η λαχτάρα για δημιουργία και επανατοποθέτηση των πραγμάτων. Σπάνια υπήρχε ησυχία μέσα στο σπίτι. Δυνατές μουσικές και ατέρμονες συζητήσεις, καπνός τσιγάρων, τηλέφωνα που χτυπούσαν, απρόσμενες επισκέψεις, χρώματα και καφέδες χυμένοι στο πάτωμα. Εγώ προσπαθούσα να βρω τη δική μου τάξη, ίσως λίγο σαν αντίσταση σε αυτό το καθεστώς. Έλεγα θα γίνω κτηνίατρος. Θέατρο, ωστόσο, είδα αργά, στα δεκαέξι. Και τότε κατάλαβα και ενώθηκα με την ανησυχία και τον αέναο προβληματισμό των δικών μου, μέσα από τον προσωπικό μου δρόμο που βρήκε, σίγουρα, πρόσφορο το έδαφος.

Τι σας γοήτευσε ιδιαίτερα στα Top Girls;

Μόλις διάβασα το Τop girls, το ίδιο το έργο με έκανε να προσπεράσω γρήγορα την επιδερμική “γυναικεία” θεματολογία του, προκαλώντας μου πληθώρα, άλλου τύπου, προβληματισμών και σκέψεων. Κινεί, η Churchill, μέσα από αυτoαναφορές και αντιστοιχίες πολύ πιο ευρείες απ’ την απλή ανάλυση της γυναικείας καταπίεσης και της ανάγκης της γυναίκας για ισότητα και αυτονομία.

Η δομή και η αφηγηματική γραμμή του, προκαλούν να αγγίξεις τα θέματα πολυεπίπεδα και απενοχοποιήμενα. Μέσα από χιούμορ, πολυφωνία χαρακτήρων και απόψεων, μια ιδανική μίξη ρεαλιστικού και ονειρικού και άριστη χρήση του χρόνου ως έννοια κυκλική. Το γυναικείο θέμα ως αφορμή και πρίσμα για μια γεμάτη ευαίσθητη επανεξέταση του ανθρώπινου διχασμού.

%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%ac%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b1-%ce%b1%cf%8a%ce%b4%ce%af%ce%bd%ce%b7-%ce%b1%ce%bd-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%bf2

Ποιοι προβληματισμοί ανακύπτουν από το έργο;

Γυναίκες που για να διεκδικήσουν την ισότητα και την κυριαρχία τους, ύστερα από μακρά περίοδο καταπίεσης, πέφτουν στην παγίδα του ίδιου τους του αποπροσανατολισμού από τα πραγματικά τους θέλω και τις πρωτογενείς τους ανάγκες, πριν καν προλάβουν αυτά να σχηματιστούν. Μία άλλη όψη πατριαρχικής χειραγώγησης.

Γυναίκες θύματα και θύτες του ίδιου τους του δικαιολογημένα “άτσαλου” τρόπου χειραφέτησης. Υιοθετώντας πρότυπα και συμπεριφορές ανταγωνιστικές και αδιάλλακτες, ίδιες των αρσενικών που θέλουν να αποκαθηλώσουν. Χάσματα που, αντί να γεφυρωθούν, βαθαίνουν.

Κάποιες, απλώς, θέλουν να μην επαναλάβουν τα λάθη των μανάδων τους ενώ άλλες επιμένουν να τα δικαιώνουν τις συμπεριφορές διά της επαναλήψεως. Ανταγωνιστικές κοινωνίες που σε τοποθετούν σ’ ένα ρόλο, σε αναγκάζουν να διαλέξεις στρατόπεδο, χωρίς να μπορείς να αφουγκραστείς την δική σου ανάγκη και επιθυμία. Το έργο φέρνει στο προσκήνιο το στερεότυπο, το αναλύει και το καταρρίπτει την ίδια στιγμή.

Πώς ήρθε στο σήμερα ένα έργο των ’80s και πόσο αντικατοπτρίζει τη σύγχρονη γυναίκα;

Διαβάζοντάς το σίγουρα νιώθεις ότι έχει πολλαπλούς τρόπους να συνομιλήσει με το τώρα. Επειδή παρ’ όλες τις φιλότιμες προσπάθειες, η εποχή μας δυστυχώς μοιάζει έστω και μέσα από άλλες μορφές να επανέρχεται συχνά σε βαθιά συντηρητικές και αναχρονιστικές αντιλήψεις και πολιτικές και ό, τι μας βασανίζει επί της ουσίας σαφώς δεν είναι λυμένο. Έρχεται, οπότε, το κείμενο αυτό να μας αφυπνίσει βοηθητικά ως προς τις παγίδες της ισοπέδωσης μέσω μιας υπενθύμισης της διαδρομής. Πέραν αυτού, ο τρόπος του είναι διαχρονικός και στην ουσία αγγίζει πυρηνικά θέματα και σχέσεις.

Σκιαγραφήστε μας τον δικό σας ρόλο σας…

Η λαίδη Nijo, υπήρξε ευνοούμενη παλλακίδα του Ιάπωνα αυτοκράτορα, προορισμένη από μωρό από τον αυλικό πατέρα της να υπηρετεί τις ορέξεις του αφέντη και προστάτη της. Ταμένη στο να ενσαρκώνει ες αεί το πρότυπο της θηλυκότητας και της λεπτής αφέλειας, χάνει το νόημα της ύπαρξής της, όταν εκδιώκεται από την αυλή και περιπλανιέται για 20 χρόνια, περπατώντας ως βουδίστρια μοναχή τον μακρύ δρόμο τις μετάνοιας. Κι όμως, υπήρξε εκείνη η μόνη που σε μια ενστικτώδη στιγμή αντίδρασης, έδειρε με ραβδί τον αυτοκράτορα. Η ιδιοσυγκρασία της «επιστρέφει» στη σύγχρονη εποχή στο πρόσωπο της Ουίν. Πρόκειται πια για μια γυναίκα που διψά για επιβεβαίωση και αγάπη αλλά συγχρόνως υποτιμά βαθιά το αντρικό φύλο, ταυτόχρονα και τον εαυτό της, με αποτέλεσμα να αδυνατεί να συνδεθεί συναισθηματικά και να μην εμπιστεύεται.

Γιατί χαρακτηρίζονται Top τα κορίτσια αυτά;

Εξαρτάται απ’ την οπτική. Είναι top, γιατί η κάθε μία αποτελεί ξεχωριστό δείγμα μιας γυναικείας ποιότητας που αναδεικνύεται μέσα από παρακλάδια δυνατοτήτων, αδυναμιών, πληγών και χαρισμάτων. Όλες μαζί, μέσα απ’ το πρίσμα της ηλικίας, της εποχής, του κοινωνικού και ιστορικού πλαισίου, μας χαρίζουν μία πολυφωνική καλειδοσκοπική διάσταση της προβληματικής. Είναι και έντονα ειρωνικός ο τίτλος, γιατί η διαδρομή προς την κορυφή είναι πάντα και μοναχική και επίπονη και γεμάτη απώλειες.

Πώς είναι να συνεργάζονται επτά γυναίκες ηθοποιοί με έναν άνδρα σκηνοθέτη;

Θα προτιμούσα να αποφύγω να το σκεφτώ ως αντιστροφή του παραμυθιού της Χιονάτης. Σκεφτήκαμε και γελάσαμε και εμείς με την αναλογία της σύστασης, το ανεκδοτολογικό του πράγματος, αλλά στην πραγματικότητα δεν μας απασχόλησε στ’ αλήθεια. Αυτό που έμεινε είναι μια ευτυχής συνάντηση της Αλεξίας, της Μαρίας, της Βίκυς, της Ευδοκίας, της Ειρήνης της Άλκηστης, της Αλεξάνδρας με τον Θωμά. Πλούσια σε ξεχωριστές τοποθετήσεις, διαφορετικά υπόβαθρα και ιστορίες.

%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%be%ce%ac%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b1-%ce%b1%cf%8a%ce%b4%ce%af%ce%bd%ce%b7-%ce%b1%ce%bd-%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%ce%bc%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%cf%82-%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%bf4

Επιδιώκετε να είστε TOP; Ποιο είναι το κλίμα που επικρατεί στη δουλειά αυτή του ηθοποιού;

Υπάρχει έμφυτο εκείνο το δαιμόνιο στην ανθρώπινη φύση. Φυσικά και αυθόρμητα, πολλές φορές μου έχει εμφανιστεί. Να κυριαρχήσεις, να ξεχωρίσεις, να είσαι η καλύτερη. Μαζί με την ωριμότητα για την οποία παλεύουμε, έρχεται όμως και η εκλογίκευση, η γείωση, η συνδιαλλαγή με το ανικανοποίητο. Όσο ανταγωνιστικό και αν μοιάζει το επάγγελμα του ηθοποιού έρχεται παρήγορα πάντα να επιβεβαιώσει, μέσα από την ιδία του την φύση ότι, όπως στη ζωή, αν δεν συνθηκολογήσεις με τον εαυτό σου και τους άλλους, αν δεν παραδεχτείς ότι πάντα θα υπάρχει καλύτερος ή καλύτερα, αν δεν μπορείς να μοιραστείς, να δώσεις χώρο, να συμπληρώσεις ένα σύνολο και μαζί του να ανθίσεις, μπορεί ίσως να γίνεις top, αλλά όχι πολύ ευτυχής.

Υπάρχει κάποιος ρόλος που σας έχει «στοιχειώσει» και θέλετε είτε να ενσαρκώσετε;

Απ’ όλους τους προβληματισμούς και τα φαντάσματα μου, αλίμονο αν με στοίχειωναν και οι μυριάδες γοητευτικοί ρόλοι του παγκόσμιου δραματολογίου που γραφτήκαν ή θα γραφτούν. Είμαι ευγνώμων για εκείνους που μου δόθηκε η ευκαιρία να αφηγηθώ και με εμπλούτισαν με κόσμους, εμπειρίες και συναντήσεις. Καθώς και ανυπόμονα περίεργη για εκείνους που εύχομαι να έρθουν ως αφορμή για νέο παιχνίδι και έρευνα.

Εσείς μπορείτε να ισορροπείτε τη δουλειά με την προσωπική σας ζωή ή δε σας απασχολεί αυτό;

Όλο και περισσότερο προσπαθώ να αποφεύγω αυτόν τον διαχωρισμό και τη σύγκριση που φέρει. Μην έχοντας δική μου οικογένεια και επιτακτικές υποχρεώσεις, ψάχνω την κάθε στιγμή να πάρω δύναμη και δίνω φροντίδα σε ό,τι ζητά αφοσίωση και έχει κάτι να μου μάθει.

Ξέρω πως οι γονείς σας βίωσαν μία μεγάλη και ρομαντική περιπέτεια αγάπης. Αυτό πόσο έχει καθορίσει εσάς; Η οικογένεια υπάρχει στο μυαλό σας;

Οι γονείς μου έζησαν και ζουν μια περιπέτεια που διαρκώς μεταβάλλεται και εμπεριέχει ρομαντισμό, ανατροπές, πάλεμα, συνειδητοποιήσεις, συμβιβασμούς, υπομονή, επιμονή και πολλή αγάπη. Μεγαλώνοντας βλέπω όλη την εικόνα, που χτίζεται και από επιλογή και από ανάγκη. Σίγουρα με έχει καθορίσει. Μου δημιουργεί ίσες ποσότητες θαυμασμού και φόβου. Υπάρχει, φυσικά, η οικογένεια στο μυαλό μου, αλλά μοιάζει να υπάρχει ακόμα λίγος δρόμος.

Μεγαλύτερός σας φόβος;

Η μοναξιά, η εγκατάλειψη, το να λιγοψυχάμε…

Σε δέκα χρόνια φαντάζεστε τον εαυτό σας να…

Να αναπνέει, να περπατάει πολύ, να μην καπνίζει να μπορεί να χαίρεται περισσότερο να είναι ανάμεσα σε αγαπημένους ανθρώπους. Πιο πολύ με ευχή φαντάζει.

Μελλοντικά σχέδια…

Είναι ακόμα όλα αβέβαια και ελπιδοφόρα ανοιχτά…

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος

Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ

Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Ρωμανός Μαρούδης

Βοηθός σκηνογράφου: Έλλη Παπαδάκη

Βοηθός ενδυματολόγου: Σοφία Βάσο

Γραφιστική επιμέλεια: Μάριος Γαμπιεράκης – Χρυσούλα Κοροβέση [mavra gidia]

Διεύθυνση παραγωγής: Αναστασία Καβαλλάρη

Φωτογραφίες-Video: Πάτροκλος Σκαφίδας

Παίζουν: Μαρία Καβογιάννη, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Βίκυ Βολιώτη, Αλεξία Καλτσίκη, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Ειρήνη Μακρή, Άλκηστις Πολυχρόνη

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Τετάρτη 20.00

Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο: 21.00

Κυριακή: 19.00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ: Κάθε Πέμπτη 12€

Τετάρτη

17 ευρώ-Κανονικό

15 ευρώ-Φοιτητικό & άνω των 65

12 ευρώ-Ανέργων

Πέμπτη-Παρασκευή

15 ευρώ-Κανονικό

12 ευρώ-Φοιτητικό και άνω των 65

10 ευρώ-Ανέργων

Σάββατο-Κυριακή

20 ευρώ-Κανονικό

15 ευρώ-Φοιτητικό & άνω των 65

12 ευρώ-Ανέργων

Σχετικά Άρθρα
Ανούκ Εμέ: Πέθανε η θρυλική Γαλλίδα της "Dolce Vita" του Φελίνι
Ανούκ Εμέ: Η θρυλική μούσα του Φελίνι πέρασε στην αιωνιότητα
«ΜΙΞΕΡ»: Το λαϊκό μιούζικαλ τσέπης με την Έλενα Χαραλαμπούδη βγαίνει σε περιοδεία!
«ΜΙΞΕΡ»: Το λαϊκό μιούζικαλ τσέπης με την Έλενα Χαραλαμπούδη βγαίνει σε περιοδεία!
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου: H Άννε Τερέζα Ντε Κέιρσμακερ επιστρέφει στο Ηρώδειο μαζί με την ομάδα της
Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου: H Άννε Τερέζα Ντε Κέιρσμακερ επιστρέφει στο Ηρώδειο μαζί με την ομάδα της
Φρανσουάζ Αρντί: Η εμβληματική Γαλλίδα της pop μουσικής και της μόδας δεν είναι πια εδώ
Φρανσουάζ Αρντί: Η εμβληματική Γαλλίδα της pop μουσικής και icon των 60’s δεν είναι πια εδώ
H Λίμνη των Kύκνων με τους παγκοσμίου φήμης χορευτές Ines McIntosh & Dinu Tamazlacaru έρχεται στον Λυκαβηττό
H Λίμνη των Kύκνων με τους παγκοσμίου φήμης χορευτές Ines McIntosh & Dinu Tamazlacaru έρχεται στον Λυκαβηττό
Η σαρωτική Μαλβίνα Κάραλη μέσα από τα δικά της λόγια: 20 ατάκες - μαθήματα ζωής
Η σαρωτική Μαλβίνα Κάραλη μέσα από τα δικά της λόγια: 20 ατάκες – μαθήματα ζωής

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του