Αρχική > Αληθινές Ιστορίες > «Ήμουν ζωντανή, αλλά σε κώμα»- Μητέρα ξυπνά από κώμα με εγκεφαλική δυσλειτουργία και επιτέλους καταλαβαίνει τον γιο της
%ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%b6%cf%89%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ae-%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac-%cf%83%ce%b5-%ce%ba%cf%8e%ce%bc%ce%b1-%ce%bc%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1-%ce%be%cf%850

«Ήμουν ζωντανή, αλλά σε κώμα»- Μητέρα ξυπνά από κώμα με εγκεφαλική δυσλειτουργία και επιτέλους καταλαβαίνει τον γιο της

Συγκλονίζει η μαρτυρία, αλλά και η στάση ζωής μίας μητέρας που κατάφερε να ξυπνήσει από κώμα. Η ίδια ανέβηκε κυριολεκτικά έναν γολγοθά μετά την εγκυμοσύνη της, καθώς ο μονάκριβος γιος της έκανε 3 σοβαρά χειρουργεία και ζει με εγκεφαλική βλάβη και τώρα ήλθε και η ίδια για άλλη μία φορά αντιμέτωπη με τον ίδιο εφιάλτη.

Τι αναφέρει η ίδια στο Love What Matters…

“Όχι, δεν νομίζω ότι όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο. Παρ ‘όλα αυτά, μέσα από όλα τα καλά, τα κακά και τα εξαιρετικά σκληρά πράγματα που έχω περάσει, κατάφερα να βρω έναν σκοπό. Κατάφερα να μην αναρωτιέμαι, «Γιατί αυτό; Γιατί τώρα;» και ξαναρωτούσα:«Τι με διδάσκει αυτό τώρα;»

Ας ξεκινήσουμε από την αρχή όταν ανακάλυψα ότι ήμουν έγκυος. Ήμουν παντρεμένη τότε. Δεν προσπαθήσαμε ιδιαίτερα για ένα μωρό, αλλά συνέβη. Ήμουν τρομερά χαρούμενη. Είχα μια τέλεια εγκυμοσύνη, χωρίς επιπλοκές.

Ήταν περίπου στις 9 μ.μ., στις 12 Μαΐου 2005, και πήγα για δείπνο. Μετά το δείπνο δεν ένιωσα το μωρό μου να κινείται, κάτι που δεν ήταν φυσιολογικό. Συνήθως κουνιόταν σαν τρελό. Λένε βέβαια πως μερικές φορές καθώς πληιάζει η ημερομηνία τοκετού, οι κινήσεις του μωρού επιβραδύνονται. Ενημέρωσα τον γιατρό μου και αυτός με συμβούλευσε να ξαπλώσω και να κάνω το τεστ κίνησης, μετρώντας κάθε φορά που ένιωθα κίνηση. Πέρασε μια ώρα και ένιωσα ίσως μία ή δύο κινήσεις. Έπρεπε να νιώσω δέκα ή δώδεκα. Με συμβούλεψε να πάω στο νοσοκομείο και να κάνω έλεγχο. Και πήγα. Με εξέτασαν και μου είπαν πως θα με κρατούσαν μέσα για τη νύχτα.

Ο καρδιακός ρυθμός του μωρού άρχισε να επιβραδύνεται. Ο γιατρός έσπευσε κοντά μου και μου έκανε άμεσα καισαρική. Ο ομφάλιος λώρος του μωρού είχε τυλιχτεί σφιχτά στον λαιμό του πολλές φορές. Ο γιατρός μας είπε ότι δεν θα «έβγαζε» τη νύχτα, αν δεν είχα γεννήσει. Ήμουν τυχερή. Άκουσα το σώμα και το ένστικτό μου και η ζωή του γιου μου είχε σωθεί εξαιτίας αυτού.

Δύο μέρες μετά γυρίσαμε σπίτι. Ήμουν ερείπιο. Ο γιος μου δεν κοιμόταν και δεν σταματούσε να κλαίει. Σκέφτηκα πως αυτό δεν μπορεί να είναι φυσιολογικό. Τον πήγα αμέσως στο κέντρο Υγείας. Του έκαναν ακτινογραφία και με συμβούλευσαν να τον πάω αμέσως στα παιδιατρικά επείγοντα. Εκεί οι γιατροί θα μπορούσαν να κάνουν περισσότερες εξετάσεις και να εκτιμήσουν τη σοβαρότητα της κατάστασης.

Φτασαμε στο νοσοκομείο και οι γιατροί ξεκίνησαν να διασωληνώνουν το παιδί.

Όταν έφτασε ο άντρας μου, οι γιατροί μας είπαν ότι ο Τζάκσον είχε «Ανώμαλη Θέση Εντέρου και συστροφή».

Το μόνο που ήξερα ήταν ότι ήταν σοβαρό.

Η γιατρός τον έβαλε επειγόντως στο χειρουργείο αφού μας έδωσε τέσσερα πιθανά σενάρια:

1. Θα μπορούσε να ξετυλίξει το έντερο και να το παρακολουθεί…

2. Θα το ξετύλιγε και θα αφαιρούσε το νεκρό κομμάτι, αν υπήρχε, και θα τον έκλεινε.

3. Θα έμπαινε, θα ξετύλιγε το έντερο, θα αφαιρούσε τα νεκρά κομμάτια και θα έκανε ειλεοστομία έτσι ώστε να επουλωθεί σιγά σιγά το τραύμα.

4. Το χειρότερο σενάριο. Εάν δεν μπορούσε να επανασυνδέσει τα κομμάτια, ώστε να έχουν χρόνο να επουλωθούν δεν θα μπορούσε να τον σώσει και δεν θα επιβίωνε.

Η ζωή του μωρού μου ήταν σε κίνδυνο. Ήμουν τόσο τρομαγμένη. Ήμασταν στην αίθουσα αναμονής και η γιατρός έφτασε ώρες αργότερα και μας έδωσε τα νέα. Ένα μεγάλο μέρος των λεπτών εντέρων του ήταν νεκρό. Αφαίρεσε 4 ίντσες. Δεν ήταν σίγουρη αν τα μέρη που τα έκοψε επουλώνονταν, γι’ αυτό του έβαλε μια σακούλα κολοστομίας (όπου τα έντερα του βγαίνουν στο στομάχι και αφοδεύουν στο στομάχι του σε μια σακούλα). Η ελπίδα της ήταν να επανασυνδέσει τα έντερα του αργότερα. Όπως και έκαναν σε δεύτερο στάδιο. Ο γιος μου στη σύντομη ζωή του μέχρι τώρα, είχε δύο μεγάλες χειρουργικές επεμβάσεις.

%ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%b6%cf%89%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ae-%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac-%cf%83%ce%b5-%ce%ba%cf%8e%ce%bc%ce%b1-%ce%bc%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1-%ce%be%cf%850

Κοιτάζοντας πίσω τώρα, μπορώ να καταλάβω πόσο δύσκολο ήταν. Τότε ήταν που άρχισα να πίνω. Γιατί τα βράδια όλης αυτής της περιπέτειας που περνούσαμε, γυρνούσα σπίτι χωρίς το μωρό μου και έπρεπε κάπως να ξεχνιέμαι. Σταματούσα στο μπαρ και έπινα για να μη σκέφτομαι πως έχω ένα άρρωστο παιδί. Ήθελα να αποφύγω να πάω στο σπίτι μου…

Τον Οκτώβριο, λίγους μήνες μετά, γίναμε δεκτοί στο τοπικό παιδιατρικό νοσοκομείο. Η γιατρός παραδέχτηκε πως δεν πέτυχε το χειρουργείο. Δεν μπορούσε να κρατήσει τροφή με κανέναν τρόπο. Ενώ ήμασταν εκεί, υπήρχε ένας άνθρωπος στο νοσοκομείο που τον έβλεπε καθημερινά και έπαθε εμμονή με το κεφάλι του γιου μου. Το βρήκα περίεργο και του έκανα μία μαγνητική τομογραφία λόγω των ανησυχιών του έκλεισα ραντεβού με έναν νευροχειρουργό.

Ο γιος μου είχε υδροκεφαλία και μια δυσπλασία τύπου Chiari. Η πρώτη αυχενική σπονδυλική στήλη και το κρανίο του συμπιέστηκαν, προκαλώντας στένωση στο νωτιαίο κανάλι. Αυτό δεν επέτρεψε την αποστράγγιση του εγκεφαλικού νωτιαίου υγρού του, προκαλώντας υδροκεφαλία και μία δυσπλασία τύπου Chiari. Χρειαζόταν άλλη μια χειρουργική επέμβαση και την έκανε.

Πέρασε πολύ καιρό στην παιδιατρική ΜΕΘ Δεν το ήξερα τότε, αλλά τώρα ξέρω πως μια δυσπλασία Chiari είναι ένας εγκεφαλικός τραυματισμός. Ο Τζάκσον είχε πολλά προβλήματα ομιλίας και γλώσσας. Ξεκίνησε λογοθεραπεία όταν ήταν 3 ετών. Μόλις πήγε στο νηπιαγωγείο, ακολούθησε ένα πλήρες εξατομικευμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Η κατάσταση της υγείας του τον πήγαν πίσω στη μάθηση. Είχε τακτικά ραντεβού με γιατρούς τα πρώτα χρόνια του σχολείου. Αυτή ήταν μόνο η ζωή μας. Αυτό ήταν φυσιολογικό. Δεν το είχαμε ποτέ εύκολο. Η δυσκολία έγινε το νέο μας φυσιολογικό.

Επειδή το νοσοκομείο είχε καταντήσει το σπίτι μας, συνειδητοποίησα ότι ήθελα να μείνω σε αυτό το περιβάλλον. Έκανα αίτηση να εργαστω στο Κέντρο Υγείας που είχα πρωτοπάει τον Τζάκσον. Πήρα τη δουλειά και ήμουν τόσο ευγνώμων και ενθουσιασμένη. Άρχισα να παρακολουθώ και μαθήματα νοσηλευτικής στο κολέγιο της τοπικής κοινότητας. Ήταν δύσκολο. Δεν είχα βγάλει ούτε το γυμνάσιο. Αλλά διαβάζοντας ξεχνούσα τα προβλήματα στο σπίτι με το παιδί. Τουλάχιστον δεν έπινα.  Ο σύζυγός μου δούλευε επίσης πολύ. Αγοράσαμε το πρώτο μας σπίτι, πήγαινα στο σχολείο και δούλευα, ο γιος μου πήγαινε στο παιδικό σταθμό. Ωστόσο, δεν αντέξαμε και χωρίσαμε. Μετακόμισα.

Αποφοίτησα και άρχισα να πηγαίνω στο Πανεπιστήμιο του Πόρτλαντ. Ο γιος μου ήταν περίπου 3 ετών τότε. Δεν ήμουν χαρούμενη, αλλά συνέχισα να θυμίζω στον εαυτό μου ότι αυτή ήταν η επιλογή μου. Έγινα εμμονική με την άσκηση, σταμάτησα να τρώω και άρχισα να πίνω τακτικά. Ήμουν φοιτήτρια και χωρισμένη μαμά, προσπαθούσα να πληρώσω λογαριασμούς και να πάω στο σχολείο με πλήρη απασχόληση. Δούλευα εφημερία στο νοσοκομείο και έπιασα δουλειά σε άλλο νοσοκομείο 3 ημέρες την εβδομάδα για σταθερό εισόδημα. Όταν δεν είχα τον γιο μου, μελετούσα ή ήμουν στο μπαρ. Ένα χάος.

Κατάφερα να να αποκτήσω δύο πτυχία, ένα στην Κοινοτική Εκπαίδευση για την υγεία και ένα στις Επιστήμες υγείας, αλλά δεν μπήκα ποτέ στη νοσηλευτική σχολή. Αποφάσισα να γίνω εκπαιδευτικός υγείας.

Προσπάθησα να τα ξαναβρώ με τον σύζυγό μου, αλλά μάταια. Είναι ένας καταπληκτικός άντρας και πατέρας. Είμαι τόσο ευγνώμων για αυτόν, τον χρόνο του και για τον γιο μου. Απλώς ήμασταν περισσότερο σαν φίλοι. Έπρεπε να νιώθω περισσότερα…

Restart στην προσωπική μου ζωή και το ατύχημα

Ξαναπαντρεύτηκα πριν από 3 χρόνια, στις 26 Αυγούστου 2017. Πριν παντρευτούμε, ο σύζυγός μου είχε πρόβλημα με το αλκοόλ, όπως και εγώ που μετά το διαζύγιό μου είχα βγει εκτός ελέγχου. Είχα μάλιστα δύο πολύ σοβαρά ατυχήματα που με κλόνισαν και μετά αποφάσισα να μην αγγίξω ξανά το αλκοόλ. Παρ ‘όλα αυτά, χαίρομαι που μου έτυχαν. Ήταν η ειδοποίηση αφύπνισης που χρειαζόμουν και είμαι τόσο ευγνώμων που ποτέ δεν έβλαψα κανέναν.

Όταν ξαναπαντρεύτηκα, ο σύζυγός μου και εγώ ήμασταν και οι δύο νηφάλιοι και ήταν καταπληκτικό. Πήγαμε ένα καταπληκτικό μήνα του μέλιτος 2 εβδομάδων και δεν χρειαζόμαστε αλκοόλ για να διασκεδάσουμε. Εκείνο τον χειμώνα, ξεκίνησα να αγωνίζομαι με μοτοκρός που ήταν πάντα ένα όνειρο μου. Ήταν τόσο διασκεδαστικό, και ήμουν αρκετά καλή σε αυτό. Πήγαμε μάλιστα πολλά ταξίδια για αγώνες. Όμως τα δύσκολα δεν είχαν τελειώσει.

Λίγες μέρες μετά τα 13α γενέθλια του γιου μου, στις 16 Μαΐου 2018, συνάντησα μερικούς φίλους στο μονοπάτι του μοτοκρός. Αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα οδηγούσα μοτοσικλέτα.

Ήμουν στην πίστα, έκανα ένα άλμα και δεν προσγειώθηκα. Έπεσα στο έδαφος και το άτομο που έπεφτε πίσω μου πέρασε πάνω από το λαιμό μου. Από εκεί, με πήγαν στο τοπικό νοσοκομείο. Ήμουν ζωντανή, αλλά σε κώμα. Είχα ένα υποδόριο αιμάτωμα, υποαραχνοειδή αιμορραγία, σοβαρή τραυματική εγκεφαλική βλάβη, διάχυτο αξονικό τραυματισμό, σπασμένη γνάθο και σχισμένη καρωτίδα. Ήμουν διασωληνωμένη και σε κώμα. Οι πιθανότητες του να μην ξυπνήσω ήταν περισσότερες. Κι όμως ξύπνησα και είχα μια θαυμαστή ανάρρωση.

Δεν είμαι αυτή που ήμουν κάποτε, αλλά είμαι ζωντανή. Αν και ανάρρωσα, κάθε μέρα είναι ένας αγώνας. Κάθε μέρα είναι κάτι καινούργιο, δύο μέρες δεν είναι ίδιες, όπως και οι δύο εγκεφαλικοί τραυματισμοί δεν είναι ίδιοι.

Μπορώ πλέον να καταλάβω τον γιο μου όπως ποτέ πριν. Μπορώ να δω τις ομοιότητες που έχουμε και μπορώ να τον καταλάβω πολύ περισσότερο. Είμαι συγκλονισμένη που κάθε μέρα παλεύει και επιβιώνει.

Μέχρι σήμερα, αγωνίζομαι για τη μνήμη μου. Η βραχυπρόθεσμη μνήμη μου δεν υπάρχει, αλλά έχω μάθει πολλά εργαλεία και στρατηγικές για να την υποστηρίξω. Ο λαιμός μου εξακολουθεί να είναι άκαμπτος από το τρέξιμο και το αριστερό μου χέρι και το πόδι μου εξακολουθούν να μουδιάζουν από τα συμπτώματα που μοιάζουν με εγκεφαλικό. Παλεύω με λέξεις, αριθμούς και επικοινωνία, αλλά μπορώ ακόμα να γράψω και προτιμώ να επικοινωνώ μέσω γραφής.

Ξυπνάω κουρασμένη και είμαι κουρασμένη όλη μέρα κάθε μέρα. Δυσκολεύομαι να καταλάβω τα πράγματα και πολλές μέρες αγωνίζομαι να είμαι μητέρα. Δεν μπορώ να κάνω αυτό που κάποτε έκανα. Ο εγκέφαλός μου υπέστη σοβαρή ζημιά. Πιθανότατα δεν θα μπορώ να ξανακάνω όλα όσα έκανα. Βασικά, πρέπει απλώς να δεχτώ πολλά πράγματα, να συνεχίσω να προσπαθώ, να μην τα παρατήσω ποτέ και να μην πω ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι.

Είμαι αυτό που είμαι σήμερα λόγω των εμπειριών μου. Δεν μετανιώνω ούτε ένα πράγμα, ναι, εύχομαι να έκανα πολλά πράγματα διαφορετικά, αλλά δεν το έκανα…

%ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%b6%cf%89%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ae-%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac-%cf%83%ce%b5-%ce%ba%cf%8e%ce%bc%ce%b1-%ce%bc%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1-%ce%be%cf%850 %ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%b6%cf%89%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ae-%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac-%cf%83%ce%b5-%ce%ba%cf%8e%ce%bc%ce%b1-%ce%bc%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1-%ce%be%cf%852

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του %ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%85%ce%bd-%ce%b6%cf%89%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%ae-%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac-%cf%83%ce%b5-%ce%ba%cf%8e%ce%bc%ce%b1-%ce%bc%ce%b7%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1-%ce%be%cf%854