Ένα με τη φύση: Μία ξεχωριστή, βιωματική εμπειρία στον Χελμό!

Γράφει και φωτογραφίζει η Ιφιγένεια Τσαντίλη M.Sc.

Δημοσιογράφος- Επικοινωνιολόγος

www.ifigenia-tsantili.gr

Δυο ημέρες για να νιώσεις τη δύναμη της φύσης δεν ειναι αρκετές. Είναι όμως μια καλή αρχή! Ξεκινήσαμε για το άγνωστο με την ομάδα

Τι είναι αυτό το ταξίδι στο κέντρο της ύπαρξης;

Πεσμένα φύλλα, άγρια μανιτάρια, πέτρες, ξύλα σπασμένα και κορμοί δένδρων ψηλοί όσο φτάνει το μάτι.

Αυτό είναι το σκηνικό του δάσους.

Εκεί, σε απάτητα μονοπάτια, που μόνο τα ζώα του δάσους περνούν, ίσως που και που κάποιος ξυλοκόπος, αρχίζουμε την πεζοπορία.

%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7-%cf%86%cf%8d%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%af%ce%b1-%ce%be%ce%b5%cf%87%cf%89%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ae-%ce%b2%ce%b9%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae0

“Να υποτάξω τη γης, το νερό, τον αγέρα, να νικήσω τον τόπο και τον καιρό”, η Ασκητική του αγαπημένου πνεύματος του Καζαντζακη ήταν οδηγός και σε αυτό το ταξίδι. Κουρασμένη από την καθημερινότητα και την πάλη στη πόλη, αλλά έτοιμη να ξεκινήσω για να δω μέχρι που φτάνει η δύναμή μου, να αναμετρηθώ με το φόβο μου στο κενό, στα βράχια και στο σκοτάδι και να ακούσω τους ήχους της σιωπής. Ένας άλλος αγώνας μοναχικός και καλός. Δυο μέρες αφωνία και άσκηση.

Τρία αυτοκίνητα, 11 άνθρωποι, προμήθειες για φαγητό: ξηροί καρποί και φρούτα, ξεκινήσαμε για το ταξίδι. Η απόφαση πάρθηκε. Άλλωστε ένα ταξίδι χιλίων χιλιομέτρων αρχίζει με ένα βήμα, όπως έλεγε ο Λαό Τσε.

Το βήμα μας οδηγεί σε ανηφορικό δάσος μέσα από χώματα ανακατωμένα με πέτρες, μια ομάδα 10 ατόμων, ακολουθώντας τον δάσκαλό μας στο Tai Chi, παραμερίζοντας αρκετά κλαδιά που μας φράζουν το δρόμο, φτάνουμε σε ένα ξέφωτο.

Εδώ στήνουμε τις σκηνές μας, πάνω από ένα βράχο χαλαζία, ανάμεσα στα δέντρα που σκίαζουν το τοπίο.

%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7-%cf%86%cf%8d%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%af%ce%b1-%ce%be%ce%b5%cf%87%cf%89%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ae-%ce%b2%ce%b9%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae2

Ετοιμαζόμαστε να προχωρήσουμε σε αυτή την ξεχωριστή βιωματική εμπειρία και μπαίνουμε σε άσκηση με τα ραβδιά. Ένας ένας και μια μια, χτυπώντας το gong παίρνουμε τον όρκο της σιωπής.

Όσες ημέρες ζητάμε την φιλοξενία του δάσους η συμφωνία είναι να μην επικοινωνούμε με λέξεις μεταξύ μας, σεβόμενοι την ιερότητα της φύσης και αποφασισμένοι συνειδητά να καλλιεργήσουμε τη διαίσθησή μας.

Όταν επικοινωνούν μεταξύ τους τα πουλιά, σταματάει ο άνθρωπος να λέει οτιδήποτε, γιατί αυτός ο ήχος της φύσης είναι ό,τι χρειάζεται η ψυχή ώστε να συνδεθεί με το περιβάλλον.

Μέσα στην αγκαλιά της αφουγκράζεσαι τα πάντα, αφήνεσαι, ηρεμείς.

Το ζήσαμε με την ομάδα ασκουμένων της Δροσιάς πριν από έξι χρόνια και αποφασίσαμε να συγκρίνουμε τις δυνάμεις μας στον ίδιο χώρο, ακριβώς τις ίδιες ημέρες στο ξεκίνημα του Ιουλίου, με διαφορετικές όμως συνθήκες και ενώ θεωρούμε τους εαυτούς μας επιζώντες μετά την πανδημία.

Αναμετράμε τις δυνάμεις μας σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο. Ο ήχος του gong μας ξυπνάει με το χάραμα της ημέρας και ξεκινάει η ηλιοθέαση μέχρι τις οκτώ το πρωί.

%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7-%cf%86%cf%8d%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%af%ce%b1-%ce%be%ce%b5%cf%87%cf%89%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ae-%ce%b2%ce%b9%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae4

Αργότερα αρχίζει η άσκηση, που κρατάει πάνω από τρεις ώρες, για να διατηρούμε την ετοιμότητα και την φυσική μας κατάσταση.

Το βράδυ όταν πέφτει ο ήλιος, το κρύο είναι τσουχτερό, ειδικά σε υψόμετρο 1500 μέτρων επάνω στο Χελμό, αλλά έχουμε ασκήσει την αντοχή μας και τα καταφέρνουμε.

Εξασκούμαστε πάλι να αντέχουμε και να αντιμετωπίζουμε έναν έναν τους φόβους μας. Τη νύχτα για παράδειγμα βγαίνουμε στο σκοτάδι και περπατούμε, ακολουθώντας πάλι το δάσκαλό μας, αλλά δεν βλέπουμε μέσα από τις πυκνές φυλλωσιές σχεδόν τίποτα.

Κάνουμε άσκηση εμπιστοσύνης και αφοβίας.

Ευτυχώς η πανσέληνος σε κάποια σημεία μας φωτίζει το δρόμο και βρίσκουμε ένα σημείο για να κάνουμε τις τεχνικές των μαγικών περασμάτων κοιτάζοντας το ολόγιομο φεγγάρι. Μπροστά μας κάποια ζευγάρια μάτια κρυμμένα πίσω απο θάμνους μας παραστέκουν. Θα είναι τσακάλια, κουνάβια ή κάποια άλλα ζώα του δάσους; Αγνοούμε γιατί βλέπουμε μόνο τα μάτια τους στο σκοτάδι.

Οι ήχοι από τα χέρια μας τα τρομάζουν και χάνονται μέσα στο δάσος, προς μεγάλη μας ανακούφιση.

Επιστρέφουμε από τον ίδιο δρόμο και πάλι σιωπηρά πάμε πίσω στις σκηνές μας.

Η φύση μας διδάσκει την ανέλιξη. Τα δένδρα αυτά γεννούν άλλα δένδρα και υψώνονται στον ουρανό, ενώ οι ρίζες τους παραμένουν βαθιά στη γη.

Στο κέντρο υπάρχει ένας βωμός και μέσα σε μια στιγμή μπορείς να βιώσεις άπειρες εμπειρίες αν συγκεντρωθείς στο παρόν, μας προτείνει ο δάσκαλος. Νιώθεις να αναμοχλεύεται το είναι σου και επανατοποθετείσαι. Έρχεσαι σε ισορροπία.

%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7-%cf%86%cf%8d%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%af%ce%b1-%ce%be%ce%b5%cf%87%cf%89%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ae-%ce%b2%ce%b9%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae6

Άλλωστε ο χρόνος που περνάμε στη φύση, έχει ευεργετική επίδραση στην υγεία μας, ιδίως όσων από εμάς ζούμε στη πόλη. Η ψυχική, συναισθηματική και κατά συνέπεια και η σωματική μας υγεία δοκιμάζονται καθημερινά με την έντονη χρήση της τεχνολογίας. Οι έρευνες αναφέρουν ότι η σύνδεση με την φύση βελτιώνει την αίσθηση του ανήκειν και ενισχύει την πνευματική και ψυχολογική ανάπτυξη, μειώνει το άγχος και βελτιώνει την αυτοπεποίθηση και την αυτοπειθαρχία.

Από τη δεκαετία του ’80 έρχεται μια ιαπωνική πρακτική το Shinrin-yoku ή η «δασική κολύμβηση», σημαντική στην Ιαπωνία για την ιατρική και προληπτική ιατρική περίθαλψη και στηρίζεται στις θεραπευτικές ιδιότητες του δάσους.

Επιστημονικά αποδεδειγμένα είναι τα οφέλη του Shinrin-yoku για την αύξηση της ενέργειας, τη βελτίωση της διάθεσης και της ικανότητας εστίασης. Υπάρχουν αόρατες χημικές ουσίες στα δάση που απελευθερώνονται ως αιθέρια έλαια ξύλου και μειώνουν τις ορμόνες του στρες, ενώ ταυτόχρονα βελτιώνουν τον ύπνο μας γιατί περιορίζεται το άγχος. Επίσης ενισχύεται το ανοσοποιητικό, απλά και μόνο αναπνέοντας τον καθαρό αέρα και απολαμβάνοντας τους ήχους του δάσους και τις μυρωδιές που προέρχονται από τα φυτά, τα λουλούδια και τα ζώα του δάσους.

%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7-%cf%86%cf%8d%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%af%ce%b1-%ce%be%ce%b5%cf%87%cf%89%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ae-%ce%b2%ce%b9%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae8

Εκτός όμως από τα άπειρα οφέλη για την υγεία μας, ερχόμαστε στο δάσος για να τιμήσουμε τη Δημιουργία. Να επαναδιαπραγματευτούμε την πορεία μας στη ζωή. Έχουμε την ευκαιρία να βιώσουμε την πολυτέλεια της σιωπής σαν μια βαθιά διαλογιστική πορεία.

Για να βιώσουμε το είναι μας, τον γνήσιο εαυτό μας μακριά από την καθημερινότητα.

Αφηνόμαστε στη σιωπή μας και στη σιωπή την άλλων.

Αναπτύσσουμε τη διόραση και την ενσυναίσθηση.

Βλέπω το μονοπάτι και ξέρω που θα πάω, λέει ο Αθανάσιος, ο δάσκαλος και οδηγός μας στο ταξίδι.

Οι αισθήσεις μας πολλές φορές δημιουργούν παρερμηνείες και αυταπάτες.

Στο δάσος ακούμε τα πάντα, όλοι οι ήχοι, όλες οι σκέψεις είναι μέρος του σύμπαντος.

Δεχόμαστε όλες τις πλευρές.

Υπηρετούμε την προσφορά, την αγάπη, την αρμονία, συστήνει ο Αθανάσιος. Δεν ερχόμαστε στο δάσος ως εισβολείς, αλλά ως μαθητές. Να διδαχθούμε από τη σοφία του, να έρθουμε σε επαφή με αρχέγονες εμπειρίες που εμπεριέχονται στη Κυτταρική μας μνήμη.

Ο κόσμος μας είναι οι επιλογές μας. Τις ανακαλύπτουμε μέσα από τη σιωπή. Είμαστε συγκεντρωμένοι σε αυτό που κάνουμε.

Πάμε πέρα απο την μορφή και την ποιότητα και πάμε στο σκοπό.

Όταν δουλεύει ο ανώτερος νους πέρα από τη σκέψη, ανακαλύπτουμε το σκοπό αυτής της εμπειρίας. Είναι κοντά στην ενόραση ο ανώτερος νους, που εδώ πάμε να τον φέρουμε στην επιφάνεια, να δράσει υπέρ μας και να μας δώσει απαντήσεις που τις καταπιέζει η λογική και δεν τις ακούμε.

Ποια είναι η εσωτερική ανάγκη που μας ωθεί στην αλήθεια;

Απαντάμε μέσα από την ευκαιρία να βιώσουμε κάτι διαφορετικό και να βρούμε τον σκοπό που εναγωνίως αναζητούμε.

%ce%ad%ce%bd%ce%b1-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b7-%cf%86%cf%8d%cf%83%ce%b7-%ce%bc%ce%af%ce%b1-%ce%be%ce%b5%cf%87%cf%89%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ae-%ce%b2%ce%b9%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae10

Μέσα από την άσκηση συγκεντρωνόμαστε στην αναπνοή για να μπούμε στη βαθιά διαλογιστική διαδικασία. Εκεί θα αναδυθούν οι απαντήσεις.

Όταν παίρνουμε τον όρκο της σιωπής ο Ηχος του gong πάλλεται όλο αυτό το διάστημα ολόγυρά μας. Είναι μια υψηλή συχνότητα που ενώνεται με τους ήχους του δάσους και μας συνοδεύει όσες ημέρες είμαστε σε σιωπή.

Από την Ασκητική του Καζαντζάκη αφιερώνω το σημείο που αναφέρεται στη σιωπή, στον Αθανάσιο και στους συνοδοιπόρους που ανεβήκαμε το βουνό, κόντρα στις πέτρες και στα απόκρημνα βράχια.

«Ο ανώτατος αυτός βαθμός της άσκησης λέγεται: Σιγή. Όχι γιατί το περιεχόμενο είναι η ακρότατη άφραστη απελπισία για η ακρότατη άφραστη χαρά κι ελπίδα. Μήτε γιατί είναι η ακρότατη γνώση, που δεν καταδέχεται να μιλήσει, για η ακρότατη άγνοια, που δεν μπορεί.

Σιγή θα πει: Καθένας, αφού τελέψει τη θητεία του σε όλους τους άθλους, φτάνει πια στην ανώτατη κορφή της προσπάθειας· πέρα από κάθε άθλο, δεν αγωνίζεται, δε φωνάζει· ωριμάζει αλάκερος σιωπηλά, ακατάλυτα, αιώνια με το Σύμπαντο”, Καζαντζάκης.

Είναι πρωτόγνωρη εμπειρία να βλέπεις κατάματα τα μυστήρια της φύσης.

Να αφουγκράζεσαι τα πλάσματα που ζουν μέσα στο δάσος και συνυπάρχουν αιώνες μεταξύ τους, να ακούς τους κελαϊδισμούς

των πουλιών να ανακατεύονται με το θρόισμα των φύλλων και το βουητό των εντόμων. Να ξεπερνάς τους φόβους σου και να προχωράς.

Ευχαριστώ την ομάδα για τις πολύτιμες στιγμές που μοιραστήκαμε μαζί. Δώρο πνοής, ανάσα ζωής.

Διαβάστε επίσης

Μαρία Μενούνος: Φωτογραφίζει τα σημάδια στο σώμα της από τη μάχη με τον καρκίνο – Η πιο δυνατή εικόνα!

Το 15ο Greece Race for the Cure® έρχεται: Οι εγγραφές άνοιξαν

Σχετικά Άρθρα
ΓΓ Υπ. Οικονομικών: Πώς χρηματοδοτούμε την καινοτομία και το δημογραφικό
ΓΓ Υπ. Οικονομικών: Πώς χρηματοδοτούμε την καινοτομία και το δημογραφικό
Προσβασιμότητα στην υγειονομική περίθαλψη
Προτεραιότητα η προσβασιμότητα και οι προσιτές υγειονομικές δαπάνες για όλους
Μαρια Κάλλας η γυναίκα, η ντίβα, η φωνή
Μαρία Κάλλας η γυναίκα, η ντίβα, η φωνή
Με κοκτέιλ λοιμώξεων γιορτάσαμε την Πρωτοχρονιά 2024
Με κοκτέιλ λοιμώξεων γιορτάσαμε την Πρωτοχρονιά 2024
Ιφιγένεια Τσαντίλη: "Κοπιάστε μαζί μου στην Κύπρο"
Ιφιγένεια Τσαντίλη: “Κοπιάστε μαζί μου στην Κύπρο”
Ο Γιάννης Κούρος, ο Έλληνας ultra-marathon runner, μιλά για την αληθινή σημασία του Φειδιππίδειου Άθλου
Ο Γιάννης Κούρος, ο Έλληνας ultra-marathon runner, μιλά για την αληθινή σημασία του Φειδιππίδειου Άθλου

Ακολουθήστε μας στο Google News
και ενημερωθείτε πρώτοι για τα νέα άρθρα του